Debat in de Digitale Hofstad

Stemmen uit de Haagse Wijken

 En voor de zoveelste keer gedonder bij 50plus

AD 22.05.2018

Weer gedonder bij 50Plus

50Plus stopt de samenwerking met het eigen wetenschappelijke bureau dat onderzoeken voor de partij uitvoert. Dat schrijft de Volkskrant op basis van een brief die de krant in handen heeft. Zowel het wetenschappelijke bureau als Geert Dales, voorzitter van 50Plus, hebben het nieuws in de krant bevestigd.

Richard de Mulder, de directeur van de denktank, zegt tegen de krant dat Dales de samenwerking op wil zeggen, omdat de onderzoeken te onafhankelijk zijn. Zo kwam er veel kritiek op het onderzoek na de verkiezingen in 2017.

Volgens dat onderzoek, dat NRC naar buiten bracht, waren de verkiezingen slecht verlopen door enorme chaos en gebrek aan professionaliteit binnen de partij.

AD 29.08.2018

Onenigheid over de onderzoeken

De Mulder zegt in de krant dat Dales wil dat vijf bestuursleden en één externe medewerker het veld ruimen naar aanleiding van dat verkiezingsonderzoek. “50Plus wil dat wij een soort pinautomaat zijn die peilingen en onderzoekjes voor de partij betaalt”, stelt De Mulder in de krant.

Gerommel

Alleen de accountant doet de officiële check, zo zijn de regels, aldus Voorzitter Richard de Mulder van wetenschappelijk bureau 50Plus.

Een andere anonieme bron stelt dat een deel van de jaarrekening onvolledig was en noemt het ‘gerommel’ met de jaarrekening, ‘reden genoeg om een nieuwe start te gaan maken’. Het hoofdbestuur van 50Plus zegde vanochtend de samenwerkingsdeal met het wetenschappelijk bureau van de ouderenpartij per eind dit jaar op.

Een wetenschappelijk bureau moet volgens Binnenlandse Zaken aan precieze financiële en administratieve verplichtingen voldoen om ieder jaar de subsidie te ontvangen. Het toezicht wordt uitgeoefend door het ministerie. Een belangrijke eis is dat de jaarstukken door een accountant worden goedgekeurd.

Dales reageerde in het NOS Radio 1 Journaal op een bericht in de Volkskrant over de breuk met het wetenschappelijk bureau. Daarin zegt voorzitter De Mulder dat het partijbestuur het bureau te kritisch vindt.

“Hij vindt ons te eigenwijs. Dales heeft liever dat het wetenschappelijk bureau van 50Plus als pinautomaat fungeert om onderzoekjes en peilingen voor de partij te betalen, dan dat wij onafhankelijk kunnen opereren.”

Maar de partijvoorzitter noemt het verhaal van De Mulder lariekoek. Hij zegt dat er verschillende belangrijke redenen zijn om de samenwerking op te zeggen. Zo zou het bestuur geen inzage krijgen in de financiën van het bureau.

De Mulder is het daar weer volstrekt mee oneens. Hij zei in het NOS Radio 1 Journaal dat het bestuur wel degelijk volledige inzage in de boeken heeft en dat hij alleen heeft geweigerd om het bestuur elke drie maanden een controle te laten uitvoeren.

Telegraaf 28.08.2018

Evaluatie

Volgens hem is conflict begonnen na een kritische evaluatie over de Tweede Kamerverkiezingen, waarbij de partij fors minder zetels haalde dan een maand eerder op basis van de peilingen werd verwacht. Via de NRC kwam naar buiten dat partijwetenschappers gehakt hadden gemaakt van de campagne.

“Dat rapport is helemaal verkeerd gevallen”, zegt De Mulder tegenover de NOS. Hij zegt dat het partijbestuur van 50Plus sinds het vertrek van oud-voorzitter Zoetelief “helemaal gelijkgeschakeld”. Iedereen, inclusief Zoeteliefs opvolger Dales, zou “in de ban” van partij-oprichter en Eerste Kamerlid Nagel zijn en volledig naar zijn pijpen dansen.

Partijbestuur stapte in mei 2018 op

Sinds april 2018 is het onrustig binnen de partij. Op de bestuursstijl van Zoetelief ontstond steeds meer kritiek. De fracties in de Eerste en Tweede Kamer maakten bekend van de partijvoorzitter af te willen.  Al veel partijleden hadden zich namelijk tegen voorzitter Jan Zoetelief gekeerd. In april 2018 lieten de leden van de Eerste en Tweede Kamer van de partij al weten geen vertrouwen meer te hebben in Zoetelief. In mei volgden meer leden van de partij.

Zoetelief werd verweten dat hij de partij heeft verdeeld in twee kampen. Hij was juist aangesteld om de leden te verenigen. Hetgeen uiteindelijk leidde tot het opstappen van de bestuursleden. Op 15 mei 2018 stapten dan ook zeven van de acht leden van het hoofdbestuur op, onder wie ook Zoetelief zelf.

Hij liet zelfs meteen weten dat hij zich weer zou kandideren voor het nieuwe voorzitterschap. Uiteindelijk liet Zoetelief weten toch af te zien van zijn kandidatuur. Hij vond dat de strijd te veel ging over de “poppetjes” in plaats van over de inhoud. “En dat op een manier waar de honden geen brood van lusten.”

Op de Algemene Ledenvergadering op 26 mei 2018 werd het nieuwe bestuur gekozen. En de voormalige VVD-politicus Geert Dales werd toen vervolgens gekozen als nieuwe partijvoorzitter

zie ook: En weer een keer gedonder bij 50plus – deel 2

zie ook: En weer een keer gedonder bij 50plus – deel 1

zie ook: Ouderenpartij 50Plus – en weer gedonder in de tent – deel 2

zie ook: De Return van Henk Krol 50 Plus en nog meer

zie ook: 50Plus – en weer gedonder in de tent deel 1

zie ook: Ouderenpartij 50Plus – gedonder in de tent – deel 2

zie ook: Ouderenpartij 50Plus – gedonder in de tent – deel 1

en ook: 50Plus – De nasleep en verder

 Concept-rapport Evaluatie Verkiezingen 50PLUS

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

50PLUS-fractievoorzitter Jan Nagel vertrekt uit Eerste Kamer

NU 13.09.2018 De fractievoorzitter van 50PLUS in de Eerste Kamer, Jan Nagel, keert na de Eerste Kamerverkiezingen niet meer terug. De 79-jarige oprichter van de partij stelt zich niet meer herkiesbaar.

Na veertien jaar Binnenhof, waarvan zes jaar senator voor de PvdA en acht jaar voor 50PLUS, vindt hij de tijd rijp voor meer aandacht voor het Buitenhof, zo laat hij weten. Hij zegt de verkiezingen volgend jaar met vertrouwen tegemoet te zien.

“Het is duidelijk dat 50PLUS, dat volgend jaar tien jaar bestaat, in tegenstelling tot eerdere ouderenpartijen een blijvertje is en groeit”, aldus Nagel.

Hij wil de tijd na de Senaat benutten voor het schrijven van een vervolg op zijn in 2001 verschenen boek Boven het Maaiveld. Nagel gaat de politieke gebeurtenissen vanaf de opkomst van Leefbaar Nederland met Pim Fortuyn tot en met de bestaansgeschiedenis van 50PLUS beschrijven.

Lees meer over: Politiek

Jan Nagel (50Plus) vertrekt uit Eerste Kamer

Telegraaf 13.09.2018 De fractievoorzitter van 50Plus in de Eerste Kamer, Jan Nagel, keert na de Eerste Kamerverkiezingen niet meer terug. De 79-jarige oprichter van de partij stelt zich niet meer herkiesbaar.

Na veertien jaar Binnenhof (waarvan zes jaar senator voor de PvdA en acht jaar voor 50Plus) vindt hij de tijd rijp voor meer aandacht voor het Buitenhof, zo laat hij weten. Hij zegt de verkiezingen volgend jaar met vertrouwen tegemoet te zien.

„Het is duidelijk dat 50PLUS, dat volgend jaar tien jaar bestaat, in tegenstelling tot eerdere ouderenpartijen een blijvertje is en groeit’, stelt Nagel.

Hij wil de tijd na de Senaat benutten voor het schrijven van een vervolg op zijn in 2001 verschenen boek Boven het Maaiveld. Nagel gaat de politieke gebeurtenissen vanaf de opkomst van Leefbaar Nederland met Pim Fortuyn tot en met de bestaansgeschiedenis van 50Plus beschrijven.

LEES MEER OVER  50plus  eerste kamer (senaat)  jan nagel

Jan Nagel (50Plus) vertrekt uit Eerste Kamer

NOS 13.09.2018 Jan Nagel, de oprichter van seniorenpartij 50Plus, vertrekt uit de Eerste Kamer. Hij is bij de komende verkiezingen, volgend jaar, niet meer beschikbaar voor de lijst. Nagel (79) is nu nog fractievoorzitter in de senaat.

In een verklaring schrijft hij dat hij na veertien jaar Binnenhof de tijd rijp vindt voor meer aandacht voor het ‘Buitenhof’. Voordat hij 50Plus oprichtte was Nagel ook al zes jaar senator voor de PvdA.

’50Plus is een blijvertje’

Hij ziet de verkiezingen met vertrouwen tegemoet. “Het is duidelijk dat 50Plus in tegenstelling tot eerdere ouderenpartijen een blijvertje is.”

Nagel gaat schrijven. Hij wil een vervolg maken op zijn boek Boven het maaiveld uit 2001. Daarin wil hij de politieke gebeurtenissen beschrijven van de opkomst van Pim Fortuyn tot de oprichting van 50Plus.

Nagel stond aan de wieg van verschillende partijen. Zo richtte hij in zijn woonplaats Leefbaar Hilversum op. Later volgden Leefbaar Nederland (met aanvankelijk Fortuyn als boegbeeld), de PRDV (samen met Peter R. de Vries) en 50Plus.

50Plus stopt samenwerking met eigen wetenschappelijk bureau

NU 28.08.2018 50Plus stopt de samenwerking met het eigen wetenschappelijke bureau dat onderzoeken voor de partij uitvoert.

Dat schrijft de Volkskrant op basis van een brief die de krant in handen heeft. Zowel het wetenschappelijke bureau als Geert Dales, voorzitter van 50Plus, hebben het nieuws in de krant bevestigd.

Richard de Mulder, de directeur van de denktank, zegt tegen de krant dat Dales de samenwerking op wil zeggen, omdat de onderzoeken te onafhankelijk zijn. Zo kwam er veel kritiek op het onderzoek na de verkiezingen in 2017.

Volgens dat onderzoek, dat NRC naar buiten bracht, waren de verkiezingen slecht verlopen door enorme chaos en gebrek aan professionaliteit binnen de partij.

Onenigheid over de onderzoeken

De Mulder zegt in de krant dat Dales wil dat vijf bestuursleden en één externe medewerker het veld ruimen naar aanleiding van dat verkiezingsonderzoek. “50Plus wil dat wij een soort pinautomaat zijn die peilingen en onderzoekjes voor de partij betaalt”, stelt De Mulder in de krant.

Dales ontkent stellig dat de partij daarom van het bureau af wil. “Dat is je reinste flauwekul”, zegt Dales tegen de Volkskrant. De reden dat de samenwerking wordt gestopt, is volgens Dales een verschil van inzicht over de financiën en het soort onderzoeken dat wordt aangeleverd.

Een denktank is verbonden aan een partij, maar doet onafhankelijk onderzoek. Volgens de wet mag een partij daar geen invloed op uitoefenen.

De rol van Jan Nagel, de grote man achter de schermen bij 50Plus, zou volgens De Mulder ook te groot zijn. Hij zou alles bepalen. Daarom zou de denktank moeten stoppen.

“Alsof ik zelf niet kan denken”, zo ontkent Dales wat De Mulder zegt over Nagel.

Partijbestuur stapte in mei op

Sinds april is het onrustig binnen de partij. Op 15 mei stapten zeven van de acht bestuursleden op. Veel partijleden hadden zich tegen voorzitter Jan Zoetelief gekeerd, dat uiteindelijk leidde tot het opstappen van de bestuursleden.

In april lieten de leden van de Eerste en Tweede Kamer van de partij al weten geen vertrouwen meer te hebben in Zoetelief. In mei volgden meer leden van de partij.

Zoetelief werd verweten dat hij de partij heeft verdeeld in twee kampen. Hij was juist aangesteld om de leden te verenigen.

Lees meer over: 50PLUS

Martin van Rooijen zat als afgevaardigde van de fracties langere tijd in het bestuur van het wetenschappelijk bureau van 50Plus. © ANP

Kritiek verwijderd bij jaarcij­fers wetenschap­pe­lijk bureau 50Plus

AD 28.08.2018 De top van 50Plus en het bestuur van het wetenschappelijk bureau liggen overhoop over de onafhankelijkheid van het onderzoek en de financiën. Een van de aanleidingen voor de vertrouwensbreuk binnen de ouderenpartij blijkt verdwenen kritiek bij de jaarrekening van het wetenschappelijk bureau.

Het gaat om de handtekening en het begeleidend commentaar van Kamerlid Martin van Rooijen, bevestigen meerdere betrokkenen aan deze krant. Hij was langere tijd de afgevaardigde van de fracties in het bestuur van het wetenschappelijk bureau.

,,Toen Martin de jaarrekening van het bureau onder ogen kreeg die ter goedkeuring naar het ministerie van Binnenlandse Zaken moest, schrok hij hoe summier die was”, vertelt een hooggeplaatste betrokkene binnen 50Plus. ,,Hij schreef er daarom de zin ‘Hier kan ik niet akkoord mee gaan’ bij en zette daarnaast zijn handtekening. Tot onze verbijstering bleken zowel het commentaar als de handtekening verdwenen in de versie die naar Binnenlandse Zaken is gegaan.”

Gerommel

Alleen de accountant doet de officiële check, zo zijn de regels, aldus Voorzitter Richard de Mulder van wetenschappelijk bureau 50Plus.

Een andere anonieme bron stelt dat een deel van de jaarrekening onvolledig was en noemt het ‘gerommel’ met de jaarrekening, ‘reden genoeg om een nieuwe start te gaan maken’. Het hoofdbestuur van 50Plus zegde vanochtend de samenwerkingsdeal met het wetenschappelijk bureau van de ouderenpartij per eind dit jaar op.

Een wetenschappelijk bureau moet volgens Binnenlandse Zaken aan precieze financiële en administratieve verplichtingen voldoen om ieder jaar de subsidie te ontvangen. Het toezicht wordt uitgeoefend door het ministerie. Een belangrijke eis is dat de jaarstukken door een accountant worden goedgekeurd.

En dat is gebeurd, zegt voorzitter Richard de Mulder van de denktank. ,,We hadden voor de versie die naar het ministerie gaat helemaal niet de handtekening van Van Rooijen nodig. En zijn opmerking was wat ons betreft voor intern gebruik. Alleen de accountant doet de officiële check, zo zijn de regels.”

Volgens De Mulder verliep de samenwerking met Van Rooijen ‘nooit zo soepel’. Die laatste zou ontevreden zijn over de kritiek die het wetenschappelijk bureau in een onderzoek had op zijn optreden tijdens de verkiezingscampagne van 50Plus. ,,Dat stond ook in onze evaluatie en vervolgens deed Van Rooijen tevergeefs een poging om zand in de raderen te strooien.”

Martin van Rooijen, voormalig staatssecretaris, wil desgevraagd de zaak bevestigen noch ontkennen. Hij verwijst naar de partijvoorzitter, Geert Dales.

Conflict

Dales wil alleen in het algemeen iets zeggen over het conflict met het wetenschappelijk bureau. De financiële verantwoording moet volgens hem anders. ,,De partijtop is daarvoor eindverantwoordelijk, dus wij hebben inzage nodig in de boeken. Die moeten op tafel komen telkens als wij dat wensen. En dat is nu niet het geval.”

Volgens de partijvoorzitter van 50Plus schermt De Mulder onterecht met het argument dat de ‘onafhankelijkheid van het wetenschappelijk bureau wordt aangetast door deze bemoeizucht vanuit de top’. ,,We willen ons helemaal niet inhoudelijk bemoeien met het onderzoek, dit gaat over controle op de juiste besteding van gelden.”

Dales vindt een breuk met het huidige bestuur van het wetenschappelijk bureau ‘onvermijdelijk’, zegt hij. ,,In de loop der jaren zijn scheve verhoudingen ontstaan. Met het huidige ongemak lukt het niet om al het onderzoek wetenschappelijk en educatief op een hoger plan trekken, zoals wij graag willen.”

Het doet De Mulder pijn dat Dales zo ‘harteloos’ handelt tegen vrijwilligers die zich al jaren keihard inzetten voor de ouderenpartij, meldt hij. ,,We zijn gewoon te kritisch, onder meer op de rol van Jan Nagel binnen de partij, dan krijg je dit.”

Ruzie bij 50Plus over breuk met wetenschappelijk bureau

NOS 28.08.2018 50Plus zegt de samenwerking met het wetenschappelijk bureau van de partij op 31 december op. Partijvoorzitter Dales wil met ingang van het het nieuwe jaar verder met een kwalitatief beter onderzoeksbureau met andere mensen.

Dales reageerde in het NOS Radio 1 Journaal op een bericht in de Volkskrant over de breuk met het wetenschappelijk bureau. Daarin zegt voorzitter De Mulder dat het partijbestuur het bureau te kritisch vindt.

“Hij vindt ons te eigenwijs. Dales heeft liever dat het wetenschappelijk bureau van 50Plus als pinautomaat fungeert om onderzoekjes en peilingen voor de partij te betalen, dan dat wij onafhankelijk kunnen opereren.”

Maar de partijvoorzitter noemt het verhaal van De Mulder lariekoek. Hij zegt dat er verschillende belangrijke redenen zijn om de samenwerking op te zeggen. Zo zou het bestuur geen inzage krijgen in de financiën van het bureau.

De Mulder is het daar weer volstrekt mee oneens. Hij zei in het NOS Radio 1 Journaal dat het bestuur wel degelijk volledige inzage in de boeken heeft en dat hij alleen heeft geweigerd om het bestuur elke drie maanden een controle te laten uitvoeren.

Evaluatie

Volgens hem is conflict begonnen na een kritische evaluatie over de Tweede Kamerverkiezingen, waarbij de partij fors minder zetels haalde dan een maand eerder op basis van de peilingen werd verwacht. Via de NRC kwam naar buiten dat partijwetenschappers gehakt hadden gemaakt van de campagne.

“Dat rapport is helemaal verkeerd gevallen”, zegt De Mulder tegenover de NOS. Hij zegt dat het partijbestuur van 50Plus sinds het vertrek van oud-voorzitter Zoetelief “helemaal gelijkgeschakeld”. Iedereen, inclusief Zoeteliefs opvolger Dales, zou “in de ban” van partij-oprichter en Eerste Kamerlid Nagel zijn en volledig naar zijn pijpen dansen.

Dales is boos over die opmerking. Hij zegt dat hij 66 is en wetenschapper en zeer wel in staat om zelf na te denken.

Wetenschappelijke bureaus van partijen zijn denktanks die voor de partij onafhankelijk onderzoek kunnen doen naar maatschappelijke kwesties. Ze krijgen daar subsidie voor.

BEKIJK OOK

Oud-VVD’er Geert Dales nieuwe voorzitter van 50Plus

Bijna hele hoofdbestuur van 50Plus stapt op

Krol geeft fout in pistachenoten-rel toe, maar ‘excuses gaan te ver’

’50Plus breekt met te kritisch wetenschap­pe­lijk bureau’

AD 28.08.2018 50Plus heeft de samenwerkingsovereenkomst met het Wetenschappelijk Bureau van de ouderenpartij opgezegd. Dat schrijft de Volkskrant die over een brief beschikt waaruit dat zou blijken.

In deze brief aan relaties schrijft het bestuur van het Wetenschappelijk Bureau alle activiteiten op te schorten omdat voorzitter Geert Dales ‘zich wil ontdoen van het huidige bestuur en de externe medewerkers die onze werkzaamheden ondersteunen en mede uitvoeren’.

Volgens Richard de Mulder, de voorzitter van de denktank van de ouderenpartij, rekent Dales af met de wetenschappers omdat ze te kritisch en onafhankelijk zouden opereren. ,,Hij vindt ons te eigenwijs. Dales heeft liever dat het Wetenschappelijk Bureau van 50Plus als pinautomaat fungeert om onderzoekjes en peilingen voor de partij te betalen, dan dat wij onafhankelijk kunnen opereren”, zo zegt hij tegen de krant.

‘Flauwekul, lariekoek’

Partijvoorzitter Dales bevestigt dat 50Plus de samenwerking met de eigen denktank stopzet. Maar hij ontkent met klem dat hij een minder onafhankelijk wetenschappelijk bureau voor 50Plus wil. ,,Dat is je reinste flauwekul, echt lariekoek”, zegt hij tegen de Volkskrant. Dales was zelf zeven jaar curator van het wetenschappelijk bureau van de VVD. ,,Dus als iemand het belang van onafhankelijk onderzoek begrijpt, ben ik het wel. ”

Advertenties

augustus 28, 2018 Posted by | 2e kamer, 2e kamerverkiezingen 2017, 50 plus, fraude, henk krol, integriteit, integriteitsaffaires, Jan Zoetelief, politiek, verkiezingen 2017 | , , , , , , , , , , , , | 1 reactie

Fraude wethouder Peter Tielemans SDOH gemeente Helmond – de nasleep

Heb ik nu een probleem

Rechtzaak

Justitie brengt Peter Tielemans (61), oud-wethouder van Helmond, voor de rechter. Ze verdenkt hem van twee gevallen van corruptie. En daarnaast van verduistering en knevelarij.

Het is lang, heel lang stil gebleven in de zaak tegen Peter Tielemans. Maar de voormalig wethouder van Helmond moet zich toch gaan verantwoorden voor de rechter. „De zaak is volgens het OM klaar voor een inhoudelijke behandeling door de strafrechter”, bevestigt desgevraagd Arjanne van der Bijl namens het Openbaar Ministerie Oost-Brabant. „De tegenpartij kan nog onderzoekswensen inbrengen. Daarom spreken we van voorlopige tenlasteleggingen.”

Echter, de verdachte Helmondse oud-wethouder Peter Tielemans is mogelijk niet in staat om terecht te staan in de strafzaak tegen hem wegens corruptie en diefstal. De rechtbank in Den Bosch heeft daarom vrijdag bepaald dat de 61-jarige verdachte eerst psychiatrisch moet worden onderzocht.

Terugblik

De Helmondse oud-wethouder Peter Tielemans (61) staat voor de rechter. Ziek en berooid. Justitie beschuldigt hem van verduistering en corruptie. Hoewel de zaak nog niet inhoudelijk wordt behandeld, komt er waarschijnlijk wel meer duidelijkheid over de vraag waar het mis zou zijn gegaan met Tielemans.

Lees ook

Bestuurscrisis Helmond: de gebeurtenissen op een rij

Lees meer

OM eist 1,5 ton van verdachte Helmondse ex-wethouder Tielemans

Lees meer

Helmonds wethouder De Leeuw: ‘Declaraties Tielemans afschuwelijk’

Lees meer

Helmond oordeelt te snel met stopzetten uitkering Tielemans

Lees meer

Ex-wethouder Peter Tielemans stapt naar de rechter

Lees meer

Wethouder Tielemans op kosten gemeente Helmond naar café

Lees meer

Oud-wethouder Tielemans uit Helmond voor de rechter voor corruptie en verduistering

Lees meer

Wethouder Tielemans declareerde nog veel meer taxiritten

Lees meer

Het voelde die zaterdag alsof er een verwoestende golf over hem heen spoelde. Een golf die hij niet had zien aankomen. De eerste juni van 2013 berichtte deze krant over zijn exorbitante taxi-declaraties en een dag later, toen het water zich had teruggetrokken, lag wethouder Peter Tielemans uitgeteld naar adem te happen. Letterlijk. Collega’s in het Helmondse vechtcollege hadden hem direct en zonder pardon laten verzuipen. Op zondagavond trad hij noodgedwongen af. Een zonnekoning was van zijn troon gesleurd.

Ik voelde me als een vuilnisbak buitenge­zet, aldus Peter Tielemans.

,,Ik voelde me als een vuilnisbak buitengezet”, zei Tielemans later in een interview. ,,Mijn wereld was ingestort. Ik werd gek.” Maar toch zou de golf die hem van zijn voetstuk spoelde slechts het voorteken zijn van de tsunami die later over hem heen denderde en hem aan de rand van de afgrond bracht. Wat begon met een onthulling over 165 taxiritten à raison van 1865 euro –veelal van of naar ’t Vensterke, zijn stamkroeg- kreeg een vervolg met zijn arrestatie op verdenking van valsheid in geschrifte, oplichting, verduistering en corruptie. En dat was andere koek. Zelfs zijn politieke vijanden waren verbijsterd.

Smeerolie

Kijk, dat Peter Tielemans een handige donder was die van alles en nog wat wist te fiksen, hoefde je niemand te vertellen. En dat hij het niet altijd even nauw nam met de regeltjes, allèz. Hij was goed voor de stad, kreeg dingen voor elkaar. Een aardige vent bovendien, met wie het goed borrelen was, hoewel dat nooit op zijn kosten ging. Ondernemers gebruikten hem veel en graag als smeerolie voor hun plannen. Maar met de manier waarop de wethouder in het bestuurlijke leven stond, balanceerde hij gevaarlijk op het slappe koord van de integriteit.

Vooral ook omdat hij zich zo’n beetje gedroeg als de ongekroonde koning van Helmond. Niemand zou het in zijn hoofd halen om met de regelmaat van de klok zijn auto pontificaal op het trottoir voor Hotel Westende te parkeren. Tielemans wel. Het verried zijn arrogantie als bestuurder. Van die privé-ritjes met de taxi keek dan ook niemand echt op. Maar corruptie….

Toen agenten hem thuis in Stiphout oppakten, in oktober 2015 was dat, had Tielemans al veertig jaar een dikke vinger in de Helmondse pap. Op zijn 18e kwam hij in het lokale PvdA-bestuur. Na onmin met de partij –hij zou wat al te veel oog hebben gehad voor ondernemersbelangen- stapte hij over naar de lokale SDH, later SDOH en nu Lokaal Sterk. Die laatste naamswijziging maakte Tielemans niet meer mee als lid. De partij zette hem begin 2014, in de aanloop naar de verkiezingen, aan de kant.

Toen hij aangaf weer wethouder te willen worden, verweten zijn partijgenoten hem een gebrek aan realiteitszin en empathisch vermogen. Door de negatieve beeldvorming rond zijn persoon bracht hij de partij schade toe, oordeelde het bestuur. En daar hadden ze natuurlijk wel een punt. Want sinds het verhaal over de ten onrechte gedeclareerde taxi-ritjes, waren er wel meer dubieuze zaken aan het licht gekomen.

Ritselaar

Over de buitensporige declaraties in zijn eerste periode als wethouder bijvoorbeeld. Tussen 2002 en 2006 declareerde hij voor 157 horeca-bezoeken in totaal 12.500 euro. Dat was dik 10 mille meer dan de collega-wethouder die het dichtst bij hem in de buurt kwam . ,,Waar hebben we het over? Een uitsmijter en een kop koffie, mag dat niet meer?”, verweerde hij zich later. Dat de gemiddelde rekening 80 euro was, zag hij daarbij voor het gemak over het hoofd. Of over de 24 mille die hij in 2007 als wachtgelder op slinkse wijze binnenhengelde bij de Atlant Groep, het re-integratiebedrijf waarvan hij voorzitter was geweest.

Voor bewezen diensten liet hij de Atlant Groep kunstfoto’s kopen van zijn partner. Zet de voorvallen op een rijtje en het beeld van de sympathieke ritselaar verandert in dat van een louche stadsbestuurder die het normaal vindt dat hij zijn eigen genoegens betaalt met gemeenschapsgeld. En als justitie de verdenkingen van verduistering en corruptie overtuigend kan bewijzen, dan ontstaat zelfs het beeld van de witte boordencrimineel. Niet meer, niet minder.

Waar hebben we het over? Een uitsmijter en een kop koffie, mag dat niet meer?, aldus Peter Tielemans.

Sinds eind 2014 heeft de rijksrecherche de handel en wandel van Peter Tielemans onder de loep genomen. Dat gebeurde nadat de SDOH aangifte tegen hem deed. De voormalige partij-coryfee zou een ‘vergeten’ bankrekening van de SDOH hebben beheerd waarop hij geld liet binnenkomen dat vervolgens in zijn eigen zak verdween. Justitie zegt dat de oud-wethouder zich op die manier een bedrag van dik 170.000 euro heeft toegeëigend, dat voornamelijk aan zijn eigen pleziertjes is opgegaan.

Daarnaast worden hem drie gevallen van corruptie ten laste gelegd. Een beruchte Eindhovense huisjesmelker, groot geworden in de schimmige coffeeshop-business, zou tien mille aan smeergeld op de vergeten rekening van SDOH hebben gestort. Waarom en op wiens initiatief is vooralsnog onduidelijk. Daarnaast deed de eigenaar van een elektro-technisch bedrijf aangifte omdat hij vermoedt dat een donatie aan de SDOH in de zakken van Tielemans is verdwenen. Over de derde smeergeldkwestie is niets bekend.

Hartklachten

De regiezitting vrijdag bij de Bossche rechtbank is voor Peter Tielemans de eerste etappe op weg naar de gerechtelijke ontknoping. Maar wat de uitkomst ook mag worden, hij verliest altijd. De oud-wethouder heeft inmiddels ernstige hartklachten en kampt met psychische problemen. Bovendien zit hij financieel aan de grond en is hij zijn aanzien in Helmond verloren. Bijna drie jaar na zijn aanhouding is Peter Tielemans geen schim meer van de handige, flamboyante bestuurder die hij eens was. Of hij dat zichzelf moet aanrekenen, zal binnenkort blijken als de rechter zijn oordeel velt over de zonnekoning van weleer.

zie ook Fraude wethouder Peter Tielemans SDOH gemeente Helmond

EX-WETHOUDER WELLICHT TE ZIEK VOOR STRAFZAAK

BB 27.07.2018 De verdachte Helmondse oud-wethouder Peter Tielemans is mogelijk niet in staat om terecht te staan in de strafzaak tegen hem wegens corruptie en diefstal. De rechtbank in Den Bosch heeft daarom vrijdag bepaald dat de 61-jarige verdachte eerst psychiatrisch moet worden onderzocht.

Hartproblemen 

Advocaat Richard Wagemans vertelde vrijdag tegen de rechtbank dat de gezondheidstoestand van de voormalige wethouder snel verslechtert. Tielemans kampt met ernstige hartproblemen en psychische klachten. Een fatsoenlijk gesprek voeren kan hij niet en een rechtszaak volgen evenmin, aldus de raadsman.

Psychiater 

Een psychiater gaat onderzoeken of dat klopt en of de verdachte het proces kan bijwonen. De rechtbank wil zo snel mogelijk beslissen of hij kan worden vervolgd.

Diefstal

Tielemans werd in 2015 gearresteerd en zat een paar dagen vast. Volgens de aanklager heeft hij zich schuldig gemaakt aan diefstal van 170.000 euro uit de campagnekas van zijn partij, oplichting van een bedrijf en corruptie. Volgens de aanklacht heeft hij onder andere 10.000 euro smeergeld aangenomen van een exploitant van een coffeeshop in Eindhoven.

Tielemans was van 2002 tot 2006 en van 2010 tot 2013 wethouder in Helmond. Aan zijn tweede ambtsperiode kwam een eind vanwege ophef over gedeclareerde taxiritten. (ANP)

GERELATEERDE ARTIKELEN

 

De teloorgang van zonnekoning Peter Tielemans

ED 26.07.2018  De Helmondse oud-wethouder Peter Tielemans (61) staat vrijdag voor de rechter. Ziek en berooid. Justitie beschuldigt hem van verduistering en corruptie. Hoewel de zaak nog niet inhoudelijk wordt behandeld, komt er waarschijnlijk wel meer duidelijkheid over de vraag waar het mis zou zijn gegaan met Tielemans.

Lees ook

Bestuurscrisis Helmond: de gebeurtenissen op een rij

Lees meer

OM eist 1,5 ton van verdachte Helmondse ex-wethouder Tielemans

Lees meer

Helmonds wethouder De Leeuw: ‘Declaraties Tielemans afschuwelijk’

Lees meer

Helmond oordeelt te snel met stopzetten uitkering Tielemans

Lees meer

Ex-wethouder Peter Tielemans stapt naar de rechter

Lees meer

Wethouder Tielemans op kosten gemeente Helmond naar café

Lees meer

Oud-wethouder Tielemans uit Helmond voor de rechter voor corruptie en verduistering

Lees meer

Wethouder Tielemans declareerde nog veel meer taxiritten

Lees meer

Het voelde die zaterdag alsof er een verwoestende golf over hem heen spoelde. Een golf die hij niet had zien aankomen. De eerste juni van 2013 berichtte deze krant over zijn exorbitante taxi-declaraties en een dag later, toen het water zich had teruggetrokken, lag wethouder Peter Tielemans uitgeteld naar adem te happen. Letterlijk. Collega’s in het Helmondse vechtcollege hadden hem direct en zonder pardon laten verzuipen. Op zondagavond trad hij noodgedwongen af. Een zonnekoning was van zijn troon gesleurd.

Ik voelde me als een vuilnisbak buitenge­zet, aldus Peter Tielemans.

,,Ik voelde me als een vuilnisbak buitengezet”, zei Tielemans later in een interview. ,,Mijn wereld was ingestort. Ik werd gek.” Maar toch zou de golf die hem van zijn voetstuk spoelde slechts het voorteken zijn van de tsunami die later over hem heen denderde en hem aan de rand van de afgrond bracht. Wat begon met een onthulling over 165 taxiritten à raison van 1865 euro –veelal van of naar ’t Vensterke, zijn stamkroeg- kreeg een vervolg met zijn arrestatie op verdenking van valsheid in geschrifte, oplichting, verduistering en corruptie. En dat was andere koek. Zelfs zijn politieke vijanden waren verbijsterd.

Smeerolie

Kijk, dat Peter Tielemans een handige donder was die van alles en nog wat wist te fiksen, hoefde je niemand te vertellen. En dat hij het niet altijd even nauw nam met de regeltjes, allèz. Hij was goed voor de stad, kreeg dingen voor elkaar. Een aardige vent bovendien, met wie het goed borrelen was, hoewel dat nooit op zijn kosten ging. Ondernemers gebruikten hem veel en graag als smeerolie voor hun plannen. Maar met de manier waarop de wethouder in het bestuurlijke leven stond, balanceerde hij gevaarlijk op het slappe koord van de integriteit.

Vooral ook omdat hij zich zo’n beetje gedroeg als de ongekroonde koning van Helmond. Niemand zou het in zijn hoofd halen om met de regelmaat van de klok zijn auto pontificaal op het trottoir voor Hotel Westende te parkeren. Tielemans wel. Het verried zijn arrogantie als bestuurder. Van die privé-ritjes met de taxi keek dan ook niemand echt op. Maar corruptie….

Peter Tielemans © Ton van de Meulenhof

Toen agenten hem thuis in Stiphout oppakten, in oktober 2015 was dat, had Tielemans al veertig jaar een dikke vinger in de Helmondse pap. Op zijn 18e kwam hij in het lokale PvdA-bestuur. Na onmin met de partij –hij zou wat al te veel oog hebben gehad voor ondernemersbelangen- stapte hij over naar de lokale SDH, later SDOH en nu Lokaal Sterk. Die laatste naamswijziging maakte Tielemans niet meer mee als lid. De partij zette hem begin 2014, in de aanloop naar de verkiezingen, aan de kant.

Toen hij aangaf weer wethouder te willen worden, verweten zijn partijgenoten hem een gebrek aan realiteitszin en empathisch vermogen. Door de negatieve beeldvorming rond zijn persoon bracht hij de partij schade toe, oordeelde het bestuur. En daar hadden ze natuurlijk wel een punt. Want sinds het verhaal over de ten onrechte gedeclareerde taxi-ritjes, waren er wel meer dubieuze zaken aan het licht gekomen.

Ritselaar

Over de buitensporige declaraties in zijn eerste periode als wethouder bijvoorbeeld. Tussen 2002 en 2006 declareerde hij voor 157 horeca-bezoeken in totaal 12.500 euro. Dat was dik 10 mille meer dan de collega-wethouder die het dichtst bij hem in de buurt kwam . ,,Waar hebben we het over? Een uitsmijter en een kop koffie, mag dat niet meer?”, verweerde hij zich later. Dat de gemiddelde rekening 80 euro was, zag hij daarbij voor het gemak over het hoofd. Of over de 24 mille die hij in 2007 als wachtgelder op slinkse wijze binnenhengelde bij de Atlant Groep, het re-integratiebedrijf waarvan hij voorzitter was geweest.

Voor bewezen diensten liet hij de Atlant Groep kunstfoto’s kopen van zijn partner. Zet de voorvallen op een rijtje en het beeld van de sympathieke ritselaar verandert in dat van een louche stadsbestuurder die het normaal vindt dat hij zijn eigen genoegens betaalt met gemeenschapsgeld. En als justitie de verdenkingen van verduistering en corruptie overtuigend kan bewijzen, dan ontstaat zelfs het beeld van de witte boordencrimineel. Niet meer, niet minder.

Waar hebben we het over? Een uitsmijter en een kop koffie, mag dat niet meer?, aldus Peter Tielemans.

Sinds eind 2014 heeft de rijksrecherche de handel en wandel van Peter Tielemans onder de loep genomen. Dat gebeurde nadat de SDOH aangifte tegen hem deed. De voormalige partij-coryfee zou een ‘vergeten’ bankrekening van de SDOH hebben beheerd waarop hij geld liet binnenkomen dat vervolgens in zijn eigen zak verdween. Justitie zegt dat de oud-wethouder zich op die manier een bedrag van dik 170.000 euro heeft toegeëigend, dat voornamelijk aan zijn eigen pleziertjes is opgegaan.

Daarnaast worden hem drie gevallen van corruptie ten laste gelegd. Een beruchte Eindhovense huisjesmelker, groot geworden in de schimmige coffeeshop-business, zou tien mille aan smeergeld op de vergeten rekening van SDOH hebben gestort. Waarom en op wiens initiatief is vooralsnog onduidelijk. Daarnaast deed de eigenaar van een elektro-technisch bedrijf aangifte omdat hij vermoedt dat een donatie aan de SDOH in de zakken van Tielemans is verdwenen. Over de derde smeergeldkwestie is niets bekend.

Hartklachten

De regiezitting vrijdag bij de Bossche rechtbank is voor Peter Tielemans de eerste etappe op weg naar de gerechtelijke ontknoping. Maar wat de uitkomst ook mag worden, hij verliest altijd. De oud-wethouder heeft inmiddels ernstige hartklachten en kampt met psychische problemen. Bovendien zit hij financieel aan de grond en is hij zijn aanzien in Helmond verloren. Bijna drie jaar na zijn aanhouding is Peter Tielemans geen schim meer van de handige, flamboyante bestuurder die hij eens was. Of hij dat zichzelf moet aanrekenen, zal binnenkort blijken als de rechter zijn oordeel velt over de zonnekoning van weleer.

meer

Tielemans uit Helmond kreeg ‘donatie’ van coffeeshop

Oud-wethouder Tielemans uit Helmond voor de rechter voor corruptie …

Advocaat Tielemans: ‘Mijn cliënt is psychisch niet in staat om strekking van strafzaak te begrijpen’

juli 30, 2018 Posted by | fraude, integriteit, integriteitsaffaires, Peter Tielemans, politiek | , , , , , , | Reacties staat uit voor Fraude wethouder Peter Tielemans SDOH gemeente Helmond – de nasleep

Ook Zelfverrijking Henry Keizer VVD ? – deel 3

Binnenland

Justitie claimt 20 miljoen euro van ex-VVD-voorzitter Keizer

De voormalige voorzitter van de VVD Henry Keizer heeft een forse claim aan zijn broek hangen. Justitie verdenkt Keizer van oplichting en valsheid in geschrifte bij de overname van zijn uitvaartonderneming De Facultatieve. Dat bedrijf bleek jaren na de overname veel waardevoller dan het bedrag dat Keizer en zijn partners hadden neergeteld, blijkt uit onderzoek van Het Financieele Dagblad.

Het OM legt daarom voor 20 miljoen euro beslag bij Keizer. Die beslissing dateert van eind mei dit jaar, schrijft FD. De privéwoning van Keizer in Den Haag valt eronder. Ook claimt het OM 6,4 miljoen euro bij Keizers zakenpartner Jaap de B, waaronder een appartement in Amstelveen en een huis in Naarden.

Terugblik

Het Openbaar Ministerie (OM) verdenkt oud-voorzitter van de VVD Henry Keizer van oplichting en valsheid in geschrifte bij de overname van het uitvaartbedrijf De Facultatieve. Gaat zijn zaak die van voormalig VVD’er Jos van Rey achterna en laat justitie hem jaren bungelen?

Keizer kwam vorig jaar in opspraak toen platform voor onderzoeksjournalistiek Follow the Money meldde dat hij samen met drie zakenpartners in 2012 voor een veel te lage prijs eigenaar was geworden van miljoenenbedrijf De Facultatieve. Het Financieele Dagblad (FD) schreef dinsdag dat het OM een strafrechtelijk onderzoek naar hem in gang heeft gezet. Dat gebeurde naar aanleiding van een aangifte van financieel activist Pieter Lakeman in mei vorig jaar.

Lees ook de column van Afshin Ellian: Is Henry Keizer terecht aan de schandpaal genageld?

Volgens de krant is er voor 20 miljoen euro beslag gelegd op zijn bezittingen. Het OM legde in mei van dit jaar ook beslag op de privéwoning van Keizer.

Keizer heeft altijd ontkend dat de overnameprijs veel te laag was. In een reactie na de onthullingen vorig jaar gaf hij aan dat hij blij is dat er onderzoek wordt gedaan en dat hij zal meewerken. Hij wacht de resultaten af en is ervan overtuigd dat hij niks verkeerd heeft gedaan.

Overeenkomsten met de zaak van Jos van Rey

De zaak-Keizer vertoont een paar opvallende overeenkomsten met die van oud-VVD-politicus en ex-wethouder van Roermond Jos van Rey. Die moest uiteindelijk twee jaar wachten voordat hij te horen kreeg dat hij strafrechtelijk werd vervolgd. Al die tijd zat Van Rey zich thuis te verbijten.

Daarom rijst de vraag: kan het OM het wel maken om een politicus zó in het nauw te brengen en hem daarna twee jaar te laten spartelen? Ter vergelijking: bij Geert Wilders zat er een half jaar tussen zijn ‘minder, minder’-uitspraken over Marokkaanse Nederlanders en de aankondiging door justitie dat vervolging er waarschijnlijk zit aan te komen. Keizer zit sinds de aangifte tegen hem al ruim een jaar in onzekerheid.

zie ook Gedonder met ex-wethouder Roermond Jos van Rey VVD

Een woordvoerder van het OM laat in een reactie weten dat het onderzoek ‘in volle gang is’ maar kan niet uitsluiten dat het nog jaren in beslag gaat nemen. ‘De ervaring leert dat het meestal gaat om maanden. Het onderzoek kost de tijd die het nodig heeft.’ Ze schetst de omvang van de zaak: ‘Er zijn eind mei vijf zoekingen geweest door de FIOD, bij vier woningen en een bedrijfspand. Daarbij is veel administratie in beslag genomen.’

Meer achtergrond bij dit verhaal: Toedeledokie, hoe Henry Keizer zich onhandig verrijkte

Door publiciteit bij voorbaat schuldig

Voor Tweede Kamerleden en ministers geldt in dit soort situaties de Wet ministeriële verantwoordelijkheid. Daarin staat dat de Kamer slechts drie maanden de tijd heeft om de zaak te onderzoeken en aan te brengen bij de procureur-generaal bij de Hoge Raad. Dat is kort, maar is bewust gedaan om te voorkomen dat de politicus in kwestie extra kan worden beschadigd.

Het gaat hier immers om een politicus en zijn integriteit in die functie is onevenredig kwetsbaar. De publiciteit verklaart hem bij voorbaat schuldig en ontneemt hem zijn goede naam, zonder dat er überhaupt sprake van een strafzaak is. Voor Keizer bleek de beschuldiging alleen al genoeg om hem het werken als VVD-voorzitter onmogelijk te maken.  

Of het OM de wachttijd van maanden (misschien wel jaren) in verhouding vindt staan met de drie die voor Kamerleden en ministers worden gehanteerd, antwoordt de woordvoerder: ‘Bij alle onderzoeken proberen we zo voortvarend mogelijk te werk te gaan. Er moet in deze zaak veel administratie worden uitgepluisd, dat is nu eenmaal complex. We maken geen onderscheid tussen kleine of grote bedrijven en bekende of minder bekende mensen. Dat maakt voor ons niet uit.’

Elsevier Weekblad-redacteur Eric Vrijsen schreef in 2014 de fascinerende reconstructie Geen gewone verdachte, over de twee jaar van onzekerheid tussen de eerste politie-inval in het huis van Jos van Rey en de aankondiging van zijn strafzaak.

Lees het verhaal hier. ‘Geen gewone verdachte’ verscheen in het weekblad, maar nooit online. Klik hier om de pdf-versie te openen.

De affaire die Henry Keizer het VVD-partijvoorzitterschap kostte

Henry Keizer lag al een aantal weken onder vuur wegens een voor hem wel erg gunstige overname van crematiebedrijf de Facultatieve Groep in 2012. Nadat Pieter Lakeman van de Stichting Onderzoek Bedrijfs Informatie (SOBI) aangifte deed wegens oplichting, trad hij terug als partijvoorzitter van de VVD.

Wat zou Keizer verkeerd hebben gedaan? Hij was adviseur bij de Koninklijke Vereniging voor Facultatieve Crematie, een vereniging die in 1874 is opgericht om cremeren wettelijk mogelijk te maken en een goedlopend bedrijf had dat crematoria exploiteert en ovens bouwt.
Keizer en enkele compagnons kochten dit bedrijf, de Facultatieve Groep, in 2012 voor 12,5 miljoen euro van de vereniging.

Een erg laag bedrag voor een onderneming die bijna 100 miljoen euro omzet en zo’n 5 miljoen euro winst per jaar maakt. De accountant waardeerde het bedrijf later op 34 miljoen euro.

Journalistiek platform Follow the Money stelde na onderzoek vast dat Keizer c.s. van dit bedrag maar 500.000 euro zelf had betaald. De rest kwam uit een superdividend van de Facultatieve Groep: Keizer betaalde het bedrijf dus grotendeels met geld uit het bedrijf zelf.

Verdacht is dat bij de overname mensen met dubbele petten aan tafel zaten. Keizer was zowel koper en directeur van het gekochte bedrijf als adviseur van de verkopende partij. VVD-coryfee Loek Hermans was zowel commissaris van het verkochte bedrijf als lid van de ledenraad van de vereniging, die besliste over de verkoop.

Dit betekent niet dat wat er gebeurde, illegaal was. Keizer kan de documenten openbaar maken waaruit blijkt hoe de vereniging met deze situatie is omgegaan. Als er onafhankelijke controleurs aanwezig waren, is er niets aan de hand. Maar dit doet Keizer niet, en daarom heeft hij de schijn tegen.

Keizer benadrukte dat de verkoopprijs is gebaseerd op waardebepalingen van drie onafhankelijke taxateurs. Maar volgens Lakeman van SOBI had hij niet alle informatie aan de taxateurs gegeven. Enkele dure bezittingen waren daarom niet opgenomen in de waardering. Het bestuur van de vereniging – waaraan Keizer als adviseur gecommitteerd was – zou ook hebben nagelaten om deze informatie te delen met de ledenraad.

Natrap voor de VVD

De kwestie-Keizer is extra schrijnend omdat de partijvoorzitter zelf de integriteitsregels van de VVD aanscherpte. De ondernemer werd in 2014 aangewezen als nieuwe partijvoorzitter. Hij was als voorzitter van het VVD-hoofdbestuur tevens medeverantwoordelijk voor de Ivo Opstelten Foundation. En notabene hij moest juist korte metten maken met de integriteitsaffaires waardoor de VVD werd geplaagd.

VVD verzuimde giften te openbaren AD 17.05.2017

VVD overtrad belastingregels met achterhouden giften NU 17.05.2017

De VVD haalt de laatste jaren vaker dan andere partijen het nieuws met integriteitskwesties. Is het toeval of partijcultuur?

Lees dit artikel van Robert Giebels en Sammie Peters over de VVD en de verleiding.

lees; Klokkenluider maakte melding van oplichting door ‘Hennie’ Keizer  FTM 28.04.2017

lees; VVD-voorzitter Henry Keizer: ‘zacht van buiten, keihard van binnen’ FTM 23.04.2017

zie ook: Ook Zelfverrijking Henry Keizer VVD ? – deel 2

zie dan ook: Ook Zelfverrijking Henry Keizer VVD ? – deel 1

en zie ook: VVD is voor het vijfde jaar op rij koploper in integriteitsaffaires

zie ook nog: Gerommel in de Politiek versus Integriteit deel 3 – VVD nummer 1

verder ook: Gerommel in de Politiek versus Integriteit deel 2 – VVD nummer 1

zie dan ook nog: Gerommel in de Politiek versus Integriteit deel 1

Dossier de zaak Henry Keizer FTM

Alles over: henry keizer  TPO

Henry Keizer  Elsevier

Henry Keizer  NU

Henry Keizer  Telegraaf

Vorige 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 Volgende

Hoelang laat OM oud-VVD-voorzitter Henry Keizer bungelen?

Elsevier 05.07.2018 Het Openbaar Ministerie (OM) verdenkt oud-voorzitter van de VVD Henry Keizer van oplichting en valsheid in geschrifte bij de overname van het uitvaartbedrijf De Facultatieve. Gaat zijn zaak die van voormalig VVD’er Jos van Rey achterna en laat justitie hem jaren bungelen?

Keizer kwam vorig jaar in opspraak toen platform voor onderzoeksjournalistiek Follow the Money meldde dat hij samen met drie zakenpartners in 2012 voor een veel te lage prijs eigenaar was geworden van miljoenenbedrijf De Facultatieve. Het Financieele Dagblad (FD) schreef dinsdag dat het OM een strafrechtelijk onderzoek naar hem in gang heeft gezet. Dat gebeurde naar aanleiding van een aangifte van financieel activist Pieter Lakeman in mei vorig jaar.

Lees ook de column van Afshin Ellian: Is Henry Keizer terecht aan de schandpaal genageld?

Volgens de krant is er voor 20 miljoen euro beslag gelegd op zijn bezittingen. Het OM legde in mei van dit jaar ook beslag op de privéwoning van Keizer.

Keizer heeft altijd ontkend dat de overnameprijs veel te laag was. In een reactie na de onthullingen vorig jaar gaf hij aan dat hij blij is dat er onderzoek wordt gedaan en dat hij zal meewerken. Hij wacht de resultaten af en is ervan overtuigd dat hij niks verkeerd heeft gedaan.

Overeenkomsten met de zaak van Jos van Rey

De zaak-Keizer vertoont een paar opvallende overeenkomsten met die van oud-VVD-politicus en ex-wethouder van Roermond Jos van Rey. Die moest uiteindelijk twee jaar wachten voordat hij te horen kreeg dat hij strafrechtelijk werd vervolgd. Al die tijd zat Van Rey zich thuis te verbijten.

Daarom rijst de vraag: kan het OM het wel maken om een politicus zó in het nauw te brengen en hem daarna twee jaar te laten spartelen? Ter vergelijking: bij Geert Wilders zat er een half jaar tussen zijn ‘minder, minder’-uitspraken over Marokkaanse Nederlanders en de aankondiging door justitie dat vervolging er waarschijnlijk zit aan te komen. Keizer zit sinds de aangifte tegen hem al ruim een jaar in onzekerheid.

zie ook Gedonder met ex-wethouder Roermond Jos van Rey VVD

Een woordvoerder van het OM laat in een reactie weten dat het onderzoek ‘in volle gang is’ maar kan niet uitsluiten dat het nog jaren in beslag gaat nemen. ‘De ervaring leert dat het meestal gaat om maanden. Het onderzoek kost de tijd die het nodig heeft.’ Ze schetst de omvang van de zaak: ‘Er zijn eind mei vijf zoekingen geweest door de FIOD, bij vier woningen en een bedrijfspand. Daarbij is veel administratie in beslag genomen.’

Meer achtergrond bij dit verhaal: Toedeledokie, hoe Henry Keizer zich onhandig verrijkte

Door publiciteit bij voorbaat schuldig

Voor Tweede Kamerleden en ministers geldt in dit soort situaties de Wet ministeriële verantwoordelijkheid. Daarin staat dat de Kamer slechts drie maanden de tijd heeft om de zaak te onderzoeken en aan te brengen bij de procureur-generaal bij de Hoge Raad. Dat is kort, maar is bewust gedaan om te voorkomen dat de politicus in kwestie extra kan worden beschadigd.

Het gaat hier immers om een politicus en zijn integriteit in die functie is onevenredig kwetsbaar. De publiciteit verklaart hem bij voorbaat schuldig en ontneemt hem zijn goede naam, zonder dat er überhaupt sprake van een strafzaak is. Voor Keizer bleek de beschuldiging alleen al genoeg om hem het werken als VVD-voorzitter onmogelijk te maken.  

Of het OM de wachttijd van maanden (misschien wel jaren) in verhouding vindt staan met de drie die voor Kamerleden en ministers worden gehanteerd, antwoordt de woordvoerder: ‘Bij alle onderzoeken proberen we zo voortvarend mogelijk te werk te gaan. Er moet in deze zaak veel administratie worden uitgepluisd, dat is nu eenmaal complex. We maken geen onderscheid tussen kleine of grote bedrijven en bekende of minder bekende mensen. Dat maakt voor ons niet uit.’

Elsevier Weekblad-redacteur Eric Vrijsen schreef in 2014 de fascinerende reconstructie Geen gewone verdachte, over de twee jaar van onzekerheid tussen de eerste politie-inval in het huis van Jos van Rey en de aankondiging van zijn strafzaak. Lees het verhaal hieronder.

‘Geen gewone verdachte’ verscheen in het weekblad, maar nooit online. Klik hier om de pdf-versie te openen.

De affaire die Henry Keizer het VVD-partijvoorzitterschap kostte

Henry Keizer lag al een aantal weken onder vuur wegens een voor hem wel erg gunstige overname van crematiebedrijf de Facultatieve Groep in 2012. Nadat Pieter Lakeman van de Stichting Onderzoek Bedrijfs Informatie (SOBI) aangifte deed wegens oplichting, trad hij terug als partijvoorzitter van de VVD.

Wat zou Keizer verkeerd hebben gedaan? Hij was adviseur bij de Koninklijke Vereniging voor Facultatieve Crematie, een vereniging die in 1874 is opgericht om cremeren wettelijk mogelijk te maken en een goedlopend bedrijf had dat crematoria exploiteert en ovens bouwt.
Keizer en enkele compagnons kochten dit bedrijf, de Facultatieve Groep, in 2012 voor 12,5 miljoen euro van de vereniging. Een erg laag bedrag voor een onderneming die bijna 100 miljoen euro omzet en zo’n 5 miljoen euro winst per jaar maakt. De accountant waardeerde het bedrijf later op 34 miljoen euro.

Journalistiek platform Follow the Money stelde na onderzoek vast dat Keizer c.s. van dit bedrag maar 500.000 euro zelf had betaald. De rest kwam uit een superdividend van de Facultatieve Groep: Keizer betaalde het bedrijf dus grotendeels met geld uit het bedrijf zelf.
Verdacht is dat bij de overname mensen met dubbele petten aan tafel zaten. Keizer was zowel koper en directeur van het gekochte bedrijf als adviseur van de verkopende partij. VVD-coryfee Loek Hermans was zowel commissaris van het verkochte bedrijf als lid van de ledenraad van de vereniging, die besliste over de verkoop.

Dit betekent niet dat wat er gebeurde, illegaal was. Keizer kan de documenten openbaar maken waaruit blijkt hoe de vereniging met deze situatie is omgegaan. Als er onafhankelijke controleurs aanwezig waren, is er niets aan de hand. Maar dit doet Keizer niet, en daarom heeft hij de schijn tegen.

Keizer benadrukte dat de verkoopprijs is gebaseerd op waardebepalingen van drie onafhankelijke taxateurs. Maar volgens Lakeman van SOBI had hij niet alle informatie aan de taxateurs gegeven. Enkele dure bezittingen waren daarom niet opgenomen in de waardering. Het bestuur van de vereniging – waaraan Keizer als adviseur gecommitteerd was – zou ook hebben nagelaten om deze informatie te delen met de ledenraad.

  Fleur Verbeek (1991) werkt sinds oktober 2017 op de webredactie. Ze studeerde Journalistiek aan de Hogeschool van Utrecht.

Oud-VVD-voorzitter Keizer verdacht van oplichting en valsheid in geschrifte

NU 03.07.2018 De voormalige VVD-voorzitter Henry Keizer wordt door het Openbaar Ministerie (OM) verdacht van oplichting en valsheid in geschrifte bij de omstreden overname van het uitvaartbedrijf De Facultatieve.

Dat meldt Het Financieele Dagblad (FD) dinsdag. Het OM heeft een strafrechtelijk onderzoek naar hem in gang gezet.

Volgens de krant is er voor 20 miljoen euro beslag gelegd. Het OM legde in mei van het jaar al beslag op de privéwoning van Keizer. Bij een van de medeverdachten, Jaap de B. die tevens medebestuurder is, werd voor ruim 6 miljoen euro beslag gelegd.

Follow the Money

Keizer kwam vorig jaar in opspraak toen uit onderzoek van Follow the Moneybleek dat hij samen met drie zakenpartners voor een veel te lage prijs eigenaar werd van het miljoenenbedrijf De Facultatieve.

VVD-leider en premier Mark Rutte bleef de voorzitter echter steunen en noemde Keizer “een integere man”. Dit kon niet verhinderen dat de publicitaire druk op Keizer om op te stappen steeds groter werd. In mei 2017 legde hij de voorzittershamer neer.

Integriteit

De VVD wordt al jaren achtervolgd door politici die vanwege integriteitsschandalen in opspraak komen.

Een speciaal in het leven geroepen interne integriteitscommissie had het imago van de partij moeten verbeteren, maar wilde aanvankelijk geen onderzoek naar de kwestie doen.

Uiteindelijk kwam dat onderzoek er wel, maar werd het door diezelfde commissie weer opgeschort.

Zie ook: Waarom is VVD-voorzitter Henry Keizer in opspraak?

Lees meer over: VVD Henry Keizer

Oud-VVD-voorzitter Keizer verdacht van oplichting bij overname uitvaartbedrijf

NOS 03.07.2018 Het Openbaar Ministerie verdenkt oud-VVD-partijvoorzitter Henry Keizer van oplichting en valsheid in geschrifte bij de overname van uitvaartbedrijf De Facultatieve. Het Openbaar Ministerie heeft een strafrechtelijk onderzoek naar hem in gang gezet, naar aanleiding van een aangifte van financieel activist Pieter Lakeman in mei vorig jaar.

In de zaak is voor bij elkaar 20 miljoen euro beslag gelegd. Het Financieele Dagblad meldt op basis van documenten die de krant in handen heeft dat op 22 mei beslag is gelegd op de woning van Keizer in Den Haag. Een van Keizers medebestuurders bij het uitvaartbedrijf, Jaap de B., is volgens het FD medeverdachte. Bij hem zou beslag zijn gelegd op een appartement in Amstelveen en een huis in Naarden ter waarde van bij elkaar 6,4 miljoen euro.

In beslag genomen

Het OM wil geen details over het strafrechtelijk onderzoek geven. Een woordvoerder wil alleen kwijt dat twee mensen als verdachte zijn aangemerkt en dat de fiscale opsporingsdienst FIOD administratie in beslag heeft genomen bij het doorzoeken van vier woningen en een bedrijfspand.

Keizer zelf zegt dat hij blij is dat er onderzoek wordt gedaan en dat hij volop zal meewerken. Hij wacht de resultaten af en is er nog steeds van overtuigd dat hij niks verkeerd heeft gedaan. Hij benadrukt dat het nog onzeker is of het tot een strafproces komt.

Veel te weinig betaald

Henry Keizer trad in mei vorig jaar af als voorzitter van de VVD. Hij was in opspraak gekomen door onthullingen van website Follow The Money over de overname van uitvaartvereniging De Facultatieve. Keizer kocht het bedrijf, waar hij zelf werkte, in 2012 samen met anderen.

De waarde werd geschat op 31 miljoen euro, maar het bedrijf ging voor 12,5 miljoen euro naar Keizer en zijn partners. Ook kregen ze een winstuitkering van 12 miljoen euro, die eigenlijk bedoeld was voor de leden van de crematievereniging. Keizer heeft altijd ontkend dat de overnameprijs veel te laag was.

Integriteitscommissie

Ook in zijn ontslagbrief hield Keizer vol dat er niets onoorbaars is gebeurd. “Het is nodig dat ik mij in de komende tijd concentreer op het weerleggen van de stroom van onware beschuldigingen en insinuaties die naar voren zijn gebracht.”

Keizer vroeg zelf de interne integriteitscommissie van de VVD om de hele gang van zaken te onderzoeken. Die commissie schortte het onderzoek op toen Lakeman aangifte deed wegens oplichting.

Justitie verdenkt ex-partijvoor­zit­ter VVD van oplichting

AD 03.07.2018 Het Openbaar Ministerie is een strafrechtelijk onderzoek begonnen naar Henry Keizer, de afgetreden partijvoorzitter van de VVD.

Henry Keizer zou zich mogelijk schuldig hebben gemaakt aan oplichting toen hij jaren terug uitvaartbedrijf De Facultatieve overnam voor veel minder dan de werkelijke waarde.

Keizer wordt officieel verdacht van oplichting en valsheid in geschrifte. Er zou voor 20 miljoen euro beslag gelegd zijn bij hem.

Het Openbaar Ministerie bevestigt hierover berichtgeving van Het Financieele Dagblad. In totaal zijn vier woningen en één bedrijfspand doorzocht en er is administratie in beslag genomen, laat een woordvoerster weten. Keizer is niet gearresteerd. Een compagnon van hem is ook verdachte in de affaire.

Beslag

Het Financieele Dagblad meldt dat op 22 mei van dit jaar beslag is gelegd op de Haagse privéwoning van Keizer. Een van diens medebestuurders bij De Facultatieve, Jaap de B., zou de medeverdachte in de zaak zijn. Bij hem is voor ruim 6,4 miljoen euro beslag gelegd via een appartement in Amstelveen en een woning in Naarden.

De website Follow the Money onthulde vorig jaar dat er een flink verschil zat tussen de overnamesom van het uitvaartbedrijf en de werkelijke waarde van De Facultatieve. Keizer hield vol dat er geen kwaad in zat, maar trad toch af als partijvoorzitter van de VVD, die toch al geplaagd wordt door integriteitsaffaires.

Of Keizer zich ook voor een strafrechter zal moeten verantwoorden is nog de vraag. Het zogenoemde Functioneel Parket van het Openbaar Ministerie (OM) doet onderzoek en kan ook beslissen een schikking voor te leggen.

Lakeman

Saillant is overigens dat het OM bevestigt met het onderzoek te zijn begonnen naar aanleiding van een aangifte. Bekend is dat Pieter Lakeman, ooit de kwelgeest van de DSB Bank, dat in ieder geval heeft gedaan. Lakeman is actief in de Stichting Onderzoek Bedrijfsinformatie en claimt dat Keizer en zijn vier zakenpartners 10,7 miljoen euro te weinig voor hun bedrijf hebben betaald.

juli 5, 2018 Posted by | Follow the Money, fraude, Henry Keizer VVD, integriteit, integriteitsaffaires, Integriteitscommissie, Pieter Lakeman, politiek, VVD | , , , , , , , , , | Reacties staat uit voor Ook Zelfverrijking Henry Keizer VVD ? – deel 3

Gedonder met Alexander Pechtold D66 – nasleep deel 3

AD 25.06.2018

Nader onderzoek

D66-voorman Alexander Pechtold heeft een tik op de vingers gekregen van de Europese anticorruptieorganisatie Greco.

Vorig jaar kwam naar buiten dat hij een appartement dat hij kreeg van een bevriende Canadese oud-diplomaat, niet heeft gemeld in het geschenkenregister van de Tweede Kamer.

Het Openbaar Ministerie (OM) stelt geen nader strafrechtelijk onderzoek in naar aanleiding van de ruim 200 aangiftes tegen Alexander Pechtold, tegen een notaris en een taxateur. De aangiftes waren van internet gedownload en ingestuurd naar zowel het OM als het ministerie van Justitie en Veiligheid.

De aangiftes hielden verband met de schenking van een appartement aan de heer Pechtold begin 2017 door een bevriende Canadese oud-diplomaat. Er is onder andere aangifte gedaan van ambtelijke corruptie, valsheid in geschrifte en belastingontduiking.

AD 14.07.2018

Greco

Eerder nog verweet Greco dat het toezicht op de integriteitsregels tekort schiet, met het appartement van Pechtold als voorbeeld. “Dit is betreurenswaardig”, schrijft de organisatie in een rapport.

AD 26.06.2018

Volgens Greco moet de Tweede Kamer beter toezicht houden op de naleving van de integriteitsregels.

Na deze kritiek uit Europa gaat een speciale werkgroep van de Tweede Kamer de bestaande regels bekijken die gaan over de integriteit van de Kamerleden. Dat heeft het presidium (bestuur) van de Tweede Kamer besloten.

Lees ook – Raad van Europa geeft Tweede Kamer tik op de vingers vanwege affaire Alexander Pechtold

Het presidium reageert onder meer op aanbevelingen van het anticorruptieorgaan GRECO van de organisatie Raad van Europa. GRECO vindt dat Nederland duidelijkere regels moet opstellen over de giften aan Kamerleden. Dat zou nodig zijn om omkoping en vriendjespolitiek te voorkomen.

GRECO verwees in het rapport expliciet naar een spraakmakend geschenk voor D66-voorman Alexander Pechtold. Die kreeg een appartement van 135.000 euro van een Canadese oud-ambassadeur met wie hij al sinds zijn studietijd bevriend is. Pechtold registreerde de gift niet, omdat het naar eigen zeggen om een privékwestie ging.

Lees ook

Hoge Raad gaat aangiften tegen Alexander Pechtold vanwege schenking appartement onderzoeken

Eerder werd notabene gezegd dat er geen Onderzoek van de Tweede Kamer zou plaatsvinden naar de schenking die D66-leider Alexander Pechtold kreeg. Van een Canadees oud-diplomaat kreeg Pechtold een appartement in Scheveningen cadeau, met een waarde van 135.000 euro. Een privékwestie, zei Pechtold zelf over de schenking.

PVV-leider Geert Wilders had gevraagd om een onderzoek door het presidium, omdat Pechtold de schenking niet had laten noteren in het giftenregister van de Tweede Kamer. Daar kunnen Kamerleden geschenken van boven de vijftig euro laten opnemen, omdat de transparantie ten goede komt. Omdat Pechtold dit naliet, rezen er vragen over zijn integriteit.

Register zegt niets over ‘volledigheid en juistheid’

Een opmerkelijk cadeau voor Alexander Pechtold, schrijft Geerten Waling 

Khadija Arib, die voorzitter is van de Tweede Kamer, zegt in haar antwoord tegen Wilders dat het register niets zegt over ‘volledigheid en juistheid’. Dat betekent dat er geen sancties kunnen worden opgelegd als Kamerleden giften niet registreren.

Maar wat is eigenlijk het probleem dan !!!

Pechtold kreeg blijkens informatie uit het Kadaster in januari 2017 een appartement in Scheveningen van Serge Marcoux, voormalig diplomaat in Nederland (1988-1993). De D66-leider bevestigde dat hij het appartement cadeau had gekregen, maar vermeldde dat niet omdat het een privéaangelegenheid betrof.

Het appartement in Scheveningen dat Pechtold kreeg van de oud-diplomaat, had een waarde van 135.000 euro. Hij gaf het niet op in het geschenkenregister omdat hij vond dat het om een privékwestie ging.

De D66-leider vindt dat giften van familie en nauwe vrienden niet opgegeven hoeven te worden in het openbare geschenkenregister van de Kamer. Dit omdat het losstaat van zijn Kamerlidmaatschap.

Pechtold reageert nog niet op het nieuws, een woordvoerder zegt tegen De Telegraaf dat hij het bij eerdere uitlatingen over het appartement laat.

Geerten Waling@GeertenWaling

Minister Ollongren bij #Jinek: “Dat heeft hij (#pechtold) allemaal heel netjes gedaan, met belastingen enzo”
Noteren we even. #Pechtoldgate  00:29 – 19 dec. 2017

Rapport Greco

BEKIJK OOK; Gedonder met Alexander Pechtold D66 – nasleep deel 2

‘Pechtold had geschonken appartement beter wel kunnen melden’

Fractievoorzitters over Pechtold: van ‘schande’ tot ‘het is aan hem’

zie ook: Gedonder met Alexander Pechtold D66 – nasleep deel 1

zie ook:  Gedonder met Alexander Pechtold D66

‘Appartement Pechtold voorbeeld van mager toezicht integriteit’ | NOS

Onderzoek naar integriteit Pechtold blijft uit na geruchtmakende …

Tweede Kamer neemt integriteitsregels onder de loep vanwege … – Tpo

Pechtold wil duidelijkere integriteitsregels | Binnenland | Telegraaf.nl

Pechtold krijgt tik op de vingers van Europese anticorruptieorganisatie …

Nederland op vingers getikt om cadeau gekregen appartement …

Europa tikt Nederland op vingers over Pechtold-appartement – RTL …

Hoogleraar: Integriteit van Alexander Pechtold ‘ernstig geschaad’ door …

Laatste nieuws over Alexander Pechtold Integriteit – Nieuwskoerier.nl

Nederland houdt te weinig toezicht op integriteit | Metronieuws.nl

Zoekopdrachten gerelateerd aan pechtold integriteit

schenking pechtold

reactie pechtold

pechtold villa

d66 pechtold

d66 pechtold huis

schenking appartement pechtold

d66 pechtold gescheiden

schenking huis aan pechtold

Vorige 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 Volgende

Geen opsporingsonderzoek na aangiften over schenking appartement

RO 13.07.2018 Er vindt geen opsporingsonderzoek plaats naar aanleiding van ruim 200 aangiften tegen de heer Alexander Pechtold wegens de schenking van een appartement. De procureur-generaal bij de Hoge Raad heeft geconcludeerd na oriënterend onderzoek dat er geen feiten en omstandigheden zijn die aanleiding geven voor een verdenking van een ambtsdelict.

Het Openbaar Ministerie (OM) heeft zich daarnaast gebogen over andere, strafrechtelijke feiten die zijn genoemd in de aangiften. Het OM is na bestudering van de stukken tot de conclusie gekomen dat er geen vermoeden is van een strafbaar feit.

Eerder dit jaar zijn door in totaal ruim 200 mensen aangiften ingestuurd naar zowel het ministerie van Justitie en Veiligheid als het OM tegen de heer Pechtold. Deze aangiften zien op de schenking van een appartement aan Pechtold begin 2017 door een bevriende Canadese oud-diplomaat. Volgens de aangiften zou het Kamerlid Pechtold zich onder meer schuldig hebben gemaakt aan ambtelijke omkoping, ofwel een ambtsdelict.

Het ministerie van Justitie en Veiligheid heeft begin april deze aangiften doorgeleid naar de procureur-generaal bij de Hoge Raad. Dat is gebeurd conform het eerder dit jaar gepubliceerde protocol over de behandeling van aangiften van ambtsdelicten tegen bewindslieden en Kamerleden.

De procureur-generaal bij de Hoge Raad heeft geconcludeerd na zijn onderzoek dat er geen feiten en omstandigheden zijn die objectief gezien een serieuze aanleiding geven voor een verdenking dat de heer Pechtold het appartement heeft aangenomen, terwijl hij zou weten of kon vermoeden dat deze schenking een poging zou zijn om hem als Kamerlid te beïnvloeden.

De procureur-generaal ziet dan ook geen serieuze aanknopingspunten voor een opsporingsonderzoek. De minister van Justitie en Veiligheid heeft de betrokkenen vandaag hiervan op de hoogte gesteld.

In het geval van een ambtsdelict is het OM niet bevoegd om de aangiften te beoordelen. Het OM heeft zich nog wel gebogen over de andere feiten die genoemd zijn in de aangiften, namelijk valsheid in geschrifte en belastingontduiking.

Het OM is na bestudering van de stukken tot de conclusie gekomen dat er geen vermoeden is van een strafbaar feit. Er zijn geen aanknopingspunten voor een opsporingsonderzoek. Van deze beslissing heeft het OM de betrokkenen op de hoogte gesteld.

Zie ook

Geen opsporingsonderzoek naar appartement Pechtold

NOS 13.07.2018 Er komt geen strafonderzoek naar het Scheveningse appartement dat D66-leider Pechtold van een Canadese oud-diplomaat heeft gekregen. Het OM en de procureur-generaal bij de Hoge Raad concluderen dat er geen aanwijzingen zijn voor een misdrijf. Ze deden onderzoek nadat er 200 aangiftes waren binnengekomen tegen Pechtold.

De procureur-generaal onderzocht of er sprake kan zijn geweest van een ambtsmisdrijf, namelijk omkoping. De conclusie van het oriënterend onderzoek is dat er geen serieuze reden is om te vermoeden dat Pechtold zich wilde laten omkopen..

Daarnaast deed het OM onderzoek naar valsheid in geschrifte en belastingontduiking. Volgens de aangiftes was de waarde van het appartement, 135.000 euro, te laag getaxeerd zodat Pechtold minder overdrachtsbelasting hoefde te betalen. Volgens het OM is daar echter niets van gebleken.

Privékwestie

Ook vonden de critici het niet in de haak dat Pechtold met de Canadees zou hebben afgesproken dat deze van het appartement gebruik kon blijven maken. Het OM zegt daarover dat het Pechtold en de oud-diplomaat die afspraak mochten maken.

D66-leider Pechtold beschouwde de schenking als een privékwestie en meldde het daarom niet in het geschenkenregister van de Tweede Kamer. Daarin geven Kamerleden geschenken op van meer dan 50 euro. Dat Pechtold het appartement niet opnam in het register, kwam hem in Den Haag op kritiek te staan.

BEKIJK OOK

Procureur-generaal onderzoekt appartement Pechtold

Bijna 200 aangiften tegen Pechtold over geschonken appartement

Fractievoorzitters over Pechtold: van ‘schande’ tot ‘het is aan hem’

Pechtold: geschonken appartement is privékwestie

 

Justitie: Pechtold niet de fout in met apparte­ment

AD 13.07.2018 Er komt geen opsporingsonderzoek naar aanleiding van ruim tweehonderd aangiften tegen Alexander Pechtold wegens de schenking van een appartement. Dat meldt Justitie vanmiddag in een persbericht.

De procureur-generaal bij de Hoge Raad heeft geconcludeerd, na oriënterend onderzoek, dat er geen feiten en omstandigheden zijn die aanleiding geven voor een verdenking van een ambtsdelict.

Het Openbaar Ministerie (OM) heeft zich daarnaast gebogen over andere strafrechtelijke feiten die zijn genoemd in de aangiften. Het ging om valsheid in geschrifte en belastingontduiking. Het OM is na bestudering van de stukken tot de conclusie gekomen dat er geen vermoeden is van een strafbaar feit.

Schenking

Eerder dit jaar zijn door in totaal ruim tweehonderd mensen aangiften ingestuurd vanwege de schenking van een appartement aan Pechtold begin 2017 door een bevriende Canadese oud-diplomaat.

Van de beslissing om geen onderzoek in te stellen heeft het OM de betrokkenen op de hoogte gesteld, laat Justitie weten. Een woordvoerder van Pechtold laat weten dat hij de besluiten ter kennisgeving aanneemt.

Tweede Kamer onderzoekt eigen integriteitsregels

NOS 27.06.2018 Een werkgroep uit de Tweede Kamer gaat de integriteitsbepalingen voor Kamerleden onder de loep nemen. Het dagelijks bestuur van de Kamer onder leiding van Kamervoorzitter Arib heeft dat besloten.

De doorlichting gebeurt “in het licht van de aanbevelingen” van Greco, het anticorruptiebureau van de Raad van Europa. Ook worden nieuwe Europese regels over publieke ambtsdragers aan de werkgroep voorgelegd.

Appartement Pechtold

Zaterdag kwam een rapport van Greco naar buiten met kritische kanttekeningen over Nederland. Volgens de organisatie schieten het toezicht en de handhaving van de eigen integriteitsregels van de Kamer tekort.

De organisatie verwees als illustratie naar het appartement van D66-leider Pechtold, dat hij niet in het geschenkenregister van de Kamer had laten registreren. Greco wees erop dat de Kamerregels niet voorschrijven dat alleen geschenken “in verband met parlementaire taken” moeten worden aangegeven.

De ‘werkgroep integriteit leden Tweede Kamer’, die nu het Greco-rapport gaat bekijken, werd al in 2013 ingesteld.

BEKIJK OOK

‘Appartement Pechtold voorbeeld van mager toezicht integriteit’

Tweede Kamer gaat kijken naar aanscherpen van integriteitsregels

NU 27.06.2018 Na kritiek uit Europa gaat een speciale werkgroep van de Tweede Kamer de bestaande regels bekijken die gaan over de integriteit van de Kamerleden. Dat heeft het presidium (bestuur) van de Tweede Kamer besloten.

Het presidium reageert onder meer op aanbevelingen van het anticorruptieorgaan GRECO van de organisatie Raad van Europa. GRECO vindt dat Nederland duidelijkere regels moet opstellen over de giften aan Kamerleden. Dat zou nodig zijn om omkoping en vriendjespolitiek te voorkomen.

GRECO verwees in het rapport expliciet naar een spraakmakend geschenk voor D66-voorman Alexander Pechtold. Die kreeg een appartement van 135.000 euro van een Canadese oud-ambassadeur met wie hij al sinds zijn studietijd bevriend is. Pechtold registreerde de gift niet, omdat het naar eigen zeggen om een privékwestie ging.

juli 1, 2018 Posted by | Alexander Pechtold, D66, fraude, integriteit, politiek, Uncategorized | , , , , , , | Reacties staat uit voor Gedonder met Alexander Pechtold D66 – nasleep deel 3

Gedonder met Alexander Pechtold D66 – nasleep deel 2

Scheveningen

Hoge Raad

De procureur-generaal bij de Hoge Raad  gaat zich buigen over de aangiftes die zijn gedaan tegen Alexander Pechtold in de kwestie die hem de bijnaam ‘Alexander Penthouse’ opleverde. Tegen de D66-leider zijn ruim  200 aangiftes binnengekomen over het appartement in Scheveningen dat hij van een Canadese ex-diplomaat heeft gekregen.

Volgens de aangifte zou Pechtold zich hiermee o.a. schuldig hebben gemaakt aan ambtelijke omkoping, een ambtsdelict. In het geval van een ambtsdelict is het OM niet bevoegd om deaangiften te beoordelen.

Het Openbaar Ministerie is niet bevoegd om zo’n zaak te beoordelen als het om een politicus gaat. De procureur-generaal zal na zijn onderzoek de minister van Justitie informeren. Uiteindelijk neemt de regering of de Tweede Kamer een besluit over vervolging.

Meldplicht ??

Eind vorig jaar besloot de Tweede Kamer geen onderzoek naar de schenking van het appartement in te stellen. Het appartement in Scheveningen was een geschenk van een bevriende Canadese ex-diplomaat.

Hallo… dat maak ik zelf toch uit !!!!

Privékwestie

In het geschenkenregister geven Kamerleden geschenken op van meer dan 50 euro. Pechtold kreeg het appartement van een bevriende Canadese oud-diplomaat. Pechtold beschouwt het als een privékwestie. Hij kreeg het begin vorig jaar. Hij gaf het appartement niet op als “Geschenk”. Verschillende andere fractieleiders vinden dat hij dat wel had moeten doen.

Meldplicht

Had Alexander Pechtold moeten melden dat hij een appartement ter waarde van 135.000 euro kreeg van een bevriende Canadese oud-ambassadeur? ‘ Ja, hij had het moeten laten registreren’, zegt Hoogleraar staatsrecht Wim Voermans. ‘Niet omdat het nou wel of niet in de regeltjes staat. De regeltjes zijn niet zo duidelijk. Maar hij had het als ervaren politicus moeten aanvoelen.’

Zo noemde hoogleraar staatsrecht Wim Voermans van de Universiteit Leiden het volkomen onbegrijpelijk dat de politicus het appartement niet heeft gemeld. Voermans vindt namelijk dat de D66-leider in het register had kunnen uitleggen dat het een privézaak is, die zijn politieke functioneren helemaal niet heeft beïnvloed.

De kwestie vlamde onlangs nog eens op in de campagne voor de gemeenteraadsverkiezingen.

Aangifte

Bijna 200 mensen hadden aangiften gedaan tegen D66-leider Alexander Pechtold omdat hij een appartement niet heeft gemeld in het geschenkenregister van de Tweede Kamer. Dat bevestigde het OM na berichtgeving van The Post Online. Het OM bestudeerde de aangiftes en bekeek of het een strafrechtelijk onderzoek zou stellen.

Waar de aangiftes precies voor werden gedaan, was onduidelijk. Vermoedelijk is er een verband met een kant-en-klare aangifte tegen Alexander Pechtold voor ambtelijke corruptie en valsheid in geschrifte. Alleen persoonlijke gegevens en een handtekening ontbreken daar nog op. Deze staat sinds eind vorige maand online en onder meer GeenStijl schreef erover.

Het OM wilde inhoudelijk niets over de aangiften zeggen en dacht nog een paar weken nodig te hebben om ze te bestuderen.

BEKIJK OOK;

‘Pechtold had geschonken appartement beter wel kunnen melden’

Fractievoorzitters over Pechtold: van ‘schande’ tot ‘het is aan hem’

zie ook: Gedonder met Alexander Pechtold D66 – nasleep

zie ook:  Gedonder met Alexander Pechtold D66

Onderzoek naar aangiftes over schenking appartement aan Pechtold

OmroepWest 04.04.2018 De procureur-generaal bij de hoogste rechter van het land, de Hoge Raad, gaat zich buigen over de aangiftes tegen D66-leider Alexander Pechtold wegens onder meer omkoping. Tegen Pechtold kwamen ruim tweehonderd aangiftes binnen in verband met een geschonken appartement in Scheveningen. De klagers eisen juridische stappen omdat Pechtold zich door het aannemen van het royale cadeau zou hebben laten omkopen.

Het Openbaar Ministerie (OM) is niet bevoegd aangiftes te beoordelen als het om ambtsmisdrijven van politici gaat. De procureur-generaal gaat na zijn onderzoek de minister van Justitie en Veiligheid (JenV) informeren. Uiteindelijk neemt de regering een besluit en informeert zij de Tweede Kamer.

Het appartement in Scheveningen was een geschenk van een bevriende Canadese ex-diplomaat. Pechtold beschouwt het als een privékwestie. Hij kreeg het begin vorig jaar.

Hoge Raad

Het OM ontving de meeste aangiftes, bij het justitieministerie kwamen er vier binnen. Zij zijn in een bundel doorgeleid naar de procureur-generaal. Volgens de Grondwet moeten Kamerleden, ministers en staatssecretarissen bij ambtsdelicten terechtstaan voor de Hoge Raad. Opdracht voor vervolging wordt gegeven door de regering of de Tweede Kamer.

Eerder woensdag maakte het OM in een andere zaak rond Pechtold bekend dat een uitspraak van hem over Russen niet strafbaar is. Eind vorig jaar besloot de Tweede Kamer geen onderzoek naar de schenking van het appartement in te stellen.

Meer over dit onderwerp: DEN HAAG SCHEVENINGEN ALEXANDER PECHTOLD AANGIFTEOMKOPING

Onderzoek naar aangiftes om geschonken appartement Alexander Pechtold 

NU 04.04.2018 De procureur-generaal bij de hoogste rechter van het land, de Hoge Raad, gaat zich buigen over de aangiftes tegen D66-leider Alexander Pechtold wegens onder meer omkoping.

Tegen Pechtold kwamen ruim tweehonderd aangiftes binnen in verband met een geschonken appartement. De klagers eisen juridische stappen omdat Pechtold zich door het aannemen van het royale cadeau zou hebben laten omkopen.

Het Openbaar Ministerie (OM) is niet bevoegd aangiftes te beoordelen als het om ambtsmisdrijven van politici gaat. De procureur-generaal gaat na zijn onderzoek de minister van Justitie en Veiligheid informeren. Uiteindelijk neemt de regering een besluit en informeert zij de Tweede Kamer.

Het appartement in Scheveningen was een geschenk van een bevriende Canadese ex-diplomaat. Pechtold beschouwt het als een privékwestie. Hij kreeg het begin vorig jaar.

Het OM ontving de meeste aangiftes, bij het justitieministerie kwamen er vier binnen. Zij zijn in een bundel doorgeleid naar de procureur-generaal.

Volgens de Grondwet moeten Kamerleden, ministers en staatssecretarissen bij ambtsdelicten terechtstaan voor de Hoge Raad. Opdracht voor vervolging wordt gegeven door de regering of de Tweede Kamer.

Eerder woensdag maakte het OM in een andere zaak rond Pechtold bekend dat een uitspraak van hem over Russen niet strafbaar is.

Lees meer over: Alexander Pechtold

Onderzoek naar aangiftes appartement Pechtold

Telegraaf 04.04.2018 De procureur-generaal bij de hoogste rechter van het land, de Hoge Raad, gaat zich buigen over de aangiftes tegen D66-leider Alexander Pechtold wegens onder meer omkoping. Tegen Pechtold kwamen ruim tweehonderd aangiftes binnen in verband met een geschonken appartement. De klagers eisen juridische stappen omdat Pechtold zich door het aannemen van het royale cadeau zou hebben laten omkopen.

Het Openbaar Ministerie (OM) is niet bevoegd aangiftes te beoordelen als het om ambtsmisdrijven van politici gaat. Volgens de Grondwet moeten Kamerleden, ministers en staatssecretarissen bij ambtsdelicten terechtstaan voor de Hoge Raad.

De procureur-generaal gaat na zijn onderzoek de minister van Justitie en Veiligheid (JenV) informeren. Opdracht voor vervolging moet door de regering of de Tweede Kamer worden gegeven.

Privékwestie

Het appartement in Scheveningen was een geschenk van Serge Marcoux, eind jaren tachtig en begin jaren negentig diplomaat voor de Canadese ambassade in Den Haag. Het appartement was 135.000 euro waard. Pechtold gaf de gift niet op in het geschenkenregister van de Tweede Kamer. Volgens hem gaat het om een ’privékwestie’.

BEKIJK OOK:

Pechtold: schenking privékwestie

Russen-quote

Eerder woensdag maakte het OM in een andere zaak rond Pechtold bekend dat een uitspraak van hem over Russen niet strafbaar is.

BEKIJK OOK:

OM: ’Russen-uitspraak Pechtold niet strafbaar’

Volgens Geert Wilders zou die uitspraak („ik moet de eerste Rus nog tegenkomen die zijn fouten zelf rechtzet”) ongeveer hetzelfde zijn als zijn ’minder Marokkanen’-uitspraak. Hij probeerde de zaken samen behandeld te laten worden.

BEKIJK OOK:

Wilders maakt Pechtold inzet ’minder’-proces

Procureur-generaal onderzoekt appartement Pechtold

NOS 04.04.2018 De procureur-generaal bij de Hoge Raad buigt zich over de aangiftes die zijn gedaan tegen Alexander Pechtold in de kwestie die hem de bijnaam ‘Alexander Penthouse’ opleverde. Tegen de D66-leider zijn ruim 200 aangiftes binnengekomen over het appartement in Scheveningen dat hij van een Canadese ex-diplomaat heeft gekregen. Daarmee zou hij zich hebben laten omkopen.

Het Openbaar Ministerie is niet bevoegd om zo’n zaak te beoordelen als het om een politicus gaat. De procureur-generaal zal na zijn onderzoek de minister van Justitie informeren. Uiteindelijk neemt de regering of de Tweede Kamer een besluit over vervolging.

Geschenkenregister Tweede Kamer

Pechtold kreeg het appartement begin vorig jaar. Hij beschouwt het als een privékwestie, omdat de Canadees een vriend is die hij al kent uit de tijd voordat hij de politiek in ging. Hij zag daarom geen aanleiding om het appartement te laten opnemen in het geschenkenregister van de Tweede Kamer.

Verschillende andere fractieleiders vinden dat hij dat wel had moeten doen. De kwestie vlamde onlangs nog eens op in de campagne voor de gemeenteraadsverkiezingen.

De diplomaat had als pied-à-terre een flat in Scheveningen, die Pechtold mocht gebruiken als het zo uitkwam. In ruil daarvoor gaf hij bijvoorbeeld de planten water. De Canadees is al jaren met pensioen en woont ergens anders.

Volgens D66 wilde de Canadees eerst dat Pechtold het appartement zou erven, maar later schonk hij het al bij leven. Volgens de schenkingsakte is de flat 135.000 euro waard.

BEKIJK OOK

Bijna 200 aangiften tegen Pechtold over geschonken appartement

Pechtold: geschonken appartement is privékwestie

‘Pechtold had geschonken appartement beter wel kunnen melden’

Hoge Raad buigt zich over aangiftes tegen Pechtold

AD 04.04.2018 De Hoge Raad gaat de ruim 200 aangiftes tegen Alexander Pechtold vanwege een geschonken appartement behandelen. De afgelopen maanden zijn er ruim 200 aangiftes binnengekomen tegen de politicus.

De klagers eisen juridische stappen omdat Pechtold zich door het aannemen van het royale cadeau zou hebben laten omkopen. Het Openbaar Ministerie (OM) is niet bevoegd aangiftes te beoordelen als het om ambtsmisdrijven van politici gaat en daarom neemt de Hoge Raad de zaak voor zijn rekening.

De procureur-generaal gaat na zijn onderzoek de minister van Justitie en Veiligheid (JenV) informeren. Uiteindelijk neemt de regering een besluit en informeert zij de Tweede Kamer.

Geschenk

Het appartement in Scheveningen was een geschenk van een bevriende Canadese ex-diplomaat. Hij zou het appartement niet hebben gemeld in het geschenkenregister van de Tweede Kamer. Pechtold beschouwt het als een privékwestie. Hij kreeg het begin vorig jaar.

Eerder vandaag maakte het OM in een andere zaak rond Pechtold nog bekend dat een uitspraak van hem over Russen niet strafbaar is.

Aangiften tegen Pechtold doorgeleid naar procureur-generaal bij Hoge Raad

RO 04.04.2018  Zowel bij het Openbaar Ministerie (OM) als bij het ministerie van Justitie en Veiligheid zijn in de afgelopen weken aangiften binnengekomen tegen de heer Alexander Pechtold die worden doorgeleid naar de procureur-generaal bij de Hoge Raad.

De standaardaangifte die in totaal door ruim 200 mensen van internet werd gedownload en ingestuurd, ziet op de schenking van een appartement aan Pechtold  begin 2017 door een bevriende Canadese oud-diplomaat. Volgens de aangifte zou Pechtold zich hiermee o.a. schuldig hebben gemaakt aan ambtelijke omkoping, een ambtsdelict. In het geval van een ambtsdelict is het OM niet bevoegd om de aangiften te beoordelen.

Het ministerie van Justitie en Veiligheid heeft vandaag al deze aangiften tegen de heer Pechtold inzake zijn appartement gebundeld ter doorgeleiding aan de procureur-generaal bij de Hoge Raad. Dat gebeurt conform het eerder dit jaar afgesproken protocol over de behandeling van aangiften van ambtsdelicten tegen bewindslieden en Kamerleden.

Het ministerie geleidt de aangiften door naar de procureur-generaal bij de Hoge Raad met het verzoek de aangiften te bestuderen. In totaal gaat het om ruim 200 aangiften. Het merendeel is door het OM ontvangen en vier aangiften zijn rechtstreeks bij het ministerie van Justitie en Veiligheid binnengekomen. De procureur-generaal bij de Hoge Raad informeert de minister van Justitie en Veiligheid over zijn bevindingen zodra hij klaar is met zijn onderzoek.

Zie ook;

Protocol over behandeling van aangiften tegen bewindslieden en Kamerleden31-01-2018 |

april 5, 2018 Posted by | 2e kamer, Alexander Pechtold, D66, fraude, integriteit, lobby, politiek, vervolging | , , , , , , , , , , , | Reacties staat uit voor Gedonder met Alexander Pechtold D66 – nasleep deel 2

Gerommel met ex. wethouder Wim van der P. CDA Leende

Gerommel 

In de zaak tegen CDA-bestuurder Wim van der P. (52) uit Leende heeft de officier van justitie een onvoorwaardelijke celstraf van vijf jaar geëist. Van der P. wordt verdacht van betrokkenheid bij de productie van synthetische drugs.

In een loods op het erf van Van der P. werd vorig jaar een complete drugsfabriek aangetroffen, met zeven productieruimten, een toilet en een kantine met tv. Een compleet bedrijf, helemaal ingericht om optimaal te produceren, met een omzet van 10 miljoen euro per dag. Het lab was verreweg het grootste dat ooit in Nederland is ontmanteld.

Ook het feit dat er 21.000 liter aan gevaarlijke stoffen werd aangetroffen, laat het Openbaar Ministerie zwaar wegen. Veel daarvan was licht ontvlambaar of giftig. Het spul stond bovendien opgeslagen vlak bij een ruimte waar elke avond tien tot twintig mensen aan een carnavalswagen bouwden.

Dat Van der P. aanvoert dat hij niets van het drugslab heeft gemerkt, gelooft het OM niet. “Hij zegt de loods te hebben verhuurd aan ene Pieter, maar daarvan is geen achternaam, adres of telefoonnummer bekend. Ook is er geen huurcontract”, hield de officier van justitie de rechtbank voor. “Mensen uit de buurt ruiken rare luchtjes, zien vreemde vrachtauto’s en grote bedrijvigheid, maar de verdachte merkt niets.”

‘Donderslag bij heldere hemel’

Wim van der P. ontkent dat hij ook maar iets afwist van het drugslab. “Ik werd op mijn werk gebeld over een politie-inval, en wat ik hoorde was een donderslag bij heldere hemel. Ik begrijp niet hoe alles in zo’n korte tijd allemaal opgebouwd kon worden”, zegt hij.

“Die Pieter heeft die loods gehuurd met het verhaal dat hij auto’s wilde uitdeuken en spuiten. Prima. Maar omdat ik eerder heb meegemaakt dat ik verdacht werd van het hebben van een hennepkwekerij, heb ik hem de eerste tijd in de gaten gehouden. Niets aan de hand.”

Van der P.’s advocate voerde aan dat ook de wijkagent die bij van der P. langskwam, nooit iets gemerkt had. Dat gold ook voor de leden van de carnavalsvereniging. Het is volgens haar dus goed mogelijk dat ook P. niets doorhad van het reilen en zeilen in de loods.

CDA-penningmeester

Mensen uit het dorp omschrijven Van der P. als een goedzak, goed van vertrouwen, altijd bereid te helpen. “En dat goed van vertrouwen zijn heeft me de das omgedaan” zei van der P. emotioneel. “Ik was een graag geziene persoon in Leende. Penningmeester van het CDA, in het bestuur van de voetbalvereniging, prins carnaval geweest. Alles ben ik kwijt, ook mijn gezin. Ik heb een muur om mezelf gebouwd, en ik vertrouw niemand meer.”

Van der P. hoort zijn vonnis op 11 april 2028.

Betrokkenheid productie synthetische drugs

CDA-bestuurder Wim van der P. uit Leende kwam al eerder op vrije voeten. De raadkamer verlengde zijn voorarrest met dertig dagen, maar hij mog onder bepaalde voorwaarden de gevangenis verlaten. Over die voorwaarden deed de rechtbank geen uitspraken.

Van der P. wordt beschuldigd van het medeplegen van of medeplichtigheid aan de productie van synthetische drugs. Het terrein waar het drugslab werd gevonden, is door de burgemeester voor zes maanden gesloten.

Van der P. zat al twee maanden vast. Op het terrein van de man werd in februari een groot drugslab gevonden. Het drugslab was een van de grootste ooit gevonden in Nederland.

ZIE OOK:

CDA-penningmeester beweert dat hij niets wist van drugslab Leende

Megadrugslab stond op erf CDA-penningmeester

Vrouw en zoon van CDA-bestuurder vrij na vondst drugslab Leende

Eis vijf jaar voor mega-drugslab in Leende

Eis vijf jaar voor mega-drugslab in Leende | Heeze-Leende | ed.nl

Wim van der P. uit Leende mag uit de cel na vondst groot drugslab in …

Zoeken ‘wim van der p.’ | Omroep Brabant

CDA-penningmeester Leende op vrije voeten na vondst van …

Leende zwijgt het liefst over drugslab Van der P. | Foto | AD.nl

CDA penningmeester Wim van der P. uit Leende wist ‘echt van niks …

Megadrugslab Leende: CDA’er Wim van der P. (51) en vrouw en zoon …

Justitie wil CDA-penningmeester 5 jaar cel in voor grootste drugslab …

Penningmeester Wim van der P. wist niets van drugslab – Panorama

wim van der p leende cda

wim van der palen

cda leende wim van der palen

drugslab leende

wim van der p cda

wim van der p uit leende

cda penningmeester leende

nieuws leende

Meer voor Wim van der P. Leende

Vorige  1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 Volgende

Brabants CDA-bestuurslid jaar de cel in om indirecte betrokkenheid bij drugsproductie

Volgens OM was Van der P. wél betrokken bij het drugslab

VK 11.04.2018 De 52-jarige Wim van der P. uit het Brabantse Leende, voormalig bestuurslid van de regionale CDA-afdeling, was zelf niet direct betrokken bij de grootschalige productie van harddrugs op zijn erf, maar de rechter acht hem wel medeplichtig aan en behulpzaam bij de criminele activiteiten in de loods waar in februari vorig jaar het grootste in Nederland aangetroffen drugslab ooit werd ontmanteld.

De rechtbank in Den Bosch veroordeelde hem daarom woensdag tot een gevangenisstraf van twaalf maanden. ‘Het kan niet anders dan dat de verdachte zich ervan bewust is geweest dat wat er in zijn loods gebeurde, het daglicht niet kon verdragen’, zei de rechtbankvoorzitter.

Zo liet hij toe dat een scheidingswand in de loods, waar caravans en campers stonden gestald, werd geplaatst ‘om het zicht op het verhuurde gedeelte te ontnemen’. Ook werden er met zijn instemming beveiligingscamera’s en bewegingsmelders bij de loods geplaatst.

Van der P. had het achterste deel van de loods verhuurd aan een onbekende jongeman, van wie hij volgens eigen zeggen geen adres en telefoonnummer had. Hij had de huurder zelfs nog opgedragen ‘geen gekke dingen te doen’. ‘Maar het is toch algemeen bekend dat drugscriminelen het platteland afstruinen op zoek naar lege loodsen en schuren voor de productie van drugs’, merkte de rechtbankvoorzitter op.

Betrokken bij de productie

‘Je moet wel stekeblind zijn geweest, wil je niks van dit lab hebben gezien’, aldus Opmerking van een politie-expert van de LFO bij het zien van het enorme drugslab.

Volgens het Openbaar Ministerie was Van der P. zelf ook betrokken bij de productie van mdma en amfetamine in de loods. De officier van justitie eiste twee weken geleden daarom vijf jaar celstraf tegen de voormalige CDA-bestuurder. Ze citeerde een politie-expert van de Landelijke Faciliteit Ontmantelen (LFO), die bij het zien van het enorme drugslab had opgemerkt: ‘Je moet wel stekeblind zijn geweest, wil je niks van dit lab hebben gezien.’

De rechtbank vindt echter dat uit het bewijsmateriaal niet is op te maken dat de verdachte zelf direct betrokken was bij de productie van harddrugs. Uit niets bleek volgens de rechter dat hij in het achterste deel van de loods kon komen – hij had daarvan geen sleutel en ook was op camerabeelden te zien dat hij een keer tevergeefs aanklopte op de achterdeur.

Tijdens de rechtszitting ontkende Van der P. dat hij ook maar iets afwist van het drugslab. ‘Ik was totaal verrast. Het kwam voor mij als een donderslag bij heldere hemel’, zei hij voor de rechtbank. Volgens het OM werd in de loods mdma en amfetamine geproduceerd ‘in industriële omvang’.

De officier van justitie tijdens haar requisitoir. ‘Een ware drugsfabriek. De geschatte productiecapaciteit was minimaal 150 kilo MDMA en 100 kilo amfetamine per dag. Een productie van deze omvang levert een dagomzet van 10 miljoen euro op.’

‘Pieter’

Van der P. vertelde dat hij een deel van de loods in oktober 2016 had verhuurd aan ene ‘Pieter’. Die zou er auto’s gaan uitdeuken en spuiten. Zijn naam, adres en telefoonnummer had hij echter niet. Ook was er geen huurcontract en evenmin had hij na vier maanden enige huur ontvangen. ‘Dat kwam allemaal nog wel’, zei Van der P. Zo makkelijk ging hij wel vaker met huurders om – hij was ‘goed van vertrouwen’.

Hij kreeg volgens eigen zeggen ook geen argwaan toen ‘Pieter’ beveiligingscamera’s en bewegingssensoren ophing bij de loods. Op zijn verzoek was in de loods ook een tussenmuur gemaakt, ter bescherming van de caravans. Dat argument noemde de rechtbank woensdag ‘geheel ongeloofwaardig’.

De verdachte had beter moeten weten en de loods niet mogen verhuren voor zaken die het daglicht niet kunnen verdragen. De rechtbankvoorzitter constateerde dat Van der P. ‘zich kennelijk heeft ingelaten met illegale activiteiten om extra inkomsten te verwerven’.

Hij nam het de verdachte ook zeer kwalijk dat hij anderen in gevaar heeft gebracht, omdat aan de productie van chemische drugs allerlei risico’s kleven, zoals gevaar voor brand, ontploffing en het vrijkomen van giftige stoffen.

Dat geldt niet alleen voor zijn gezin, maar ook voor leden van carnavalsvereniging De Lolmakers die vlak naast het drugslab een carnavalswagen aan het bouwen waren.

Volg en lees meer over:  DRUGS   POLITIEKE PARTIJEN   POLITIEK   NEDERLAND   MENS & MAATSCHAPPIJ   CDA

Vijf jaar cel geëist tegen oud-bestuurder CDA Leende voor rol bij drugslab 

NU 28.03.2018 Voor betrokkenheid bij het grootste drugslab ooit aangetroffen in Nederland, is tegen een lokale voormalige CDA-bestuurder uit Leende, Wim van der P. (52), vijf jaar celstraf geëist.

Het industriële drugslab werd vorig jaar ontdekt in een loods bij zijn boerderij in Leende. Als verhuurder is hij als medepleger schuldig aan drugsproductie, stelt de aanklager woensdag voor de rechtbank in Den Bosch.

Het drugslaboratorium geldt als de grootste aangetroffen in Nederland. Experts omschrijven het als een lab van industriële omvang. In totaal vond de politie er 21.500 liter en 1.000 kilo gevaarlijke chemicaliën.

In verschillende productieprocessen werd er onder andere xtc speed en gemaakt. Per dag kon er 150 kilo xtc en 100 kilo amfetaminepasta geproduceerd worden. ”Een miljoenenbusiness in Leende”, zei de officier van justitie woensdag over de becijferde dagomzet van 10 miljoen euro.

Ontdekking

Signalen over drugsproductie op het erf waren er al maanden voor de ontdekking. Als gevolg van een storing in oktober 2016, merkte een energiebedrijf dat er veel stroom werd gebruikt.

In combinatie met andere meldingen en informatie kwam de politie op 23 februari 2017 controleren. De toegangsweg naar het lab bleek geblokkeerd. Het lab bleek ook streng beveiligd te zijn met camera’s en bewegingssensoren.

Geen kennis van activiteiten

Van der P. herhaalde in de rechtszaal dat hij niet wist wat er in de loods gebeurde. Hij had de loods verhuurd aan een man die er auto’s wilde uitdeuken en spuiten. Hij kende alleen zijn voornaam en een huurcontract was er niet.

Door een veeleisende baan en druk sociaal leven was hij naar eigen zeggen maandenlang niet in de loods geweest. “Ik ben naïef geweest en schaam me enorm”, aldus de verdachte.

De officier van justitie gelooft de verklaring van Van der P. niet. “Het moet een komen en gaan zijn geweest van laboranten en vervoerders. Je moet wel stekeblind zijn om het niet te zien.”

Ze gaat ervan uit dat Van der P. niet alleen kan hebben gehandeld. Andere betrokkenen zijn niet gevonden.

De rechtbank doet op 11 april 2018 uitspraak.

Lees meer over: leende Drugscriminaliteit

OM wil 5 jaar cel voor oud-CDA’er om drugslab

Telegraaf 28.03.2018 Voor zijn rol bij het grootste drugslab ooit in Nederland is tegen de toenmalige lokale CDA-bestuurder Wim van der P. (52) uit Leende vijf jaar celstraf geëist. Het industriële drugslab werd vorig jaar ontdekt in een loods bij zijn boerderij in Leende en als verhuurder is hij als medepleger schuldig aan drugsproductie, aldus de aanklager woensdag bij de rechtbank in Den Bosch. De officier van justitie gelooft er niks van dat de verdachte niet wist wat er in de loods gebeurde.

Het drugslaboratorium in de loods op het erf kent tot dusver zijn weerga niet in Nederland. Experts omschrijven het als een lab van industriële omvang. In totaal vond de politie er 21.500 liter en 1000 kilo gevaarlijke chemicaliën.

In drie productieprocessen werd xtc, speed en grondstof gemaakt. Per dag kon er 150 kilo xtc en 100 kilo amfetaminepasta geproduceerd worden. „Een miljoenenbusiness in Leende”, zei de officier van justitie over de becijferde dagomzet van 10 miljoen euro.

BEKIJK OOK:

Erf CDA’er Leende op slot na vondst drugslab

Meerdere signalen

Signalen over drugsproductie op het erf waren er al maanden voor de ontdekking. Het energiebedrijf constateerde door een storing in oktober 2016 dat er veel stroom werd gebruikt en na de combinatie met andere meldingen en informatie kwam de politie op 23 februari 2017 controleren.

Ze ontdekten onder andere een strikte beveiliging met camera’s en bewegingssensoren. De toegangsweg naar het lab was geblokkeerd.

’Ik wist het niet’

De toenmalige penningmeester van de lokale CDA-afdeling herhaalde in de rechtszaal dat hij niet wist wat er in de loods gebeurde. Hij had de loods verhuurd aan een jongeman die er auto’s wilde uitdeuken en spuiten. Hij kende alleen zijn voornaam en een huurcontract was er niet. Door een veeleisende baan en druk sociaal leven was hij maandenlang niet in de loods geweest. „Ik ben naïef geweest en schaam me enorm”, aldus de verdachte.

De officier van justitie gelooft hem totaal niet. „Het moet een komen en gaan zijn geweest van laboranten en vervoerders. Je moet wel stekeblind zijn om het niet te zien.” Ze gaat ervan uit dat Van der P. niet alleen kan hebben gehandeld maar andere betrokken zijn niet gevonden.

De rechtbank doet op 11 april 2018 uitspraak.

Justitie wil CDA-penningmeester 5 jaar cel in voor grootste drugslab ooit

NOS 28.03.2018 In de zaak tegen CDA-bestuurder Wim van der P. (52) uit Leende heeft de officier van justitie een onvoorwaardelijke celstraf van vijf jaar geëist. Van der P. wordt verdacht van betrokkenheid bij de productie van synthetische drugs.

In een loods op het erf van Van der P. werd vorig jaar een complete drugsfabriek aangetroffen, met zeven productieruimten, een toilet en een kantine met tv. Een compleet bedrijf, helemaal ingericht om optimaal te produceren, met een omzet van 10 miljoen euro per dag. Het lab was verreweg het grootste dat ooit in Nederland is ontmanteld.

Ook het feit dat er 21.000 liter aan gevaarlijke stoffen werd aangetroffen, laat het Openbaar Ministerie zwaar wegen. Veel daarvan was licht ontvlambaar of giftig. Het spul stond bovendien opgeslagen vlak bij een ruimte waar elke avond tien tot twintig mensen aan een carnavalswagen bouwden.

Dat Van der P. aanvoert dat hij niets van het drugslab heeft gemerkt, gelooft het OM niet. “Hij zegt de loods te hebben verhuurd aan ene Pieter, maar daarvan is geen achternaam, adres of telefoonnummer bekend. Ook is er geen huurcontract”, hield de officier van justitie de rechtbank voor. “Mensen uit de buurt ruiken rare luchtjes, zien vreemde vrachtauto’s en grote bedrijvigheid, maar de verdachte merkt niets.”

‘Donderslag bij heldere hemel’

Wim van der P. ontkent dat hij ook maar iets afwist van het drugslab. “Ik werd op mijn werk gebeld over een politie-inval, en wat ik hoorde was een donderslag bij heldere hemel. Ik begrijp niet hoe alles in zo’n korte tijd allemaal opgebouwd kon worden”, zegt hij.

“Die Pieter heeft die loods gehuurd met het verhaal dat hij auto’s wilde uitdeuken en spuiten. Prima. Maar omdat ik eerder heb meegemaakt dat ik verdacht werd van het hebben van een hennepkwekerij, heb ik hem de eerste tijd in de gaten gehouden. Niets aan de hand.”

Van der P.’s advocate voerde aan dat ook de wijkagent die bij van der P. langskwam, nooit iets gemerkt had. Dat gold ook voor de leden van de carnavalsvereniging. Het is volgens haar dus goed mogelijk dat ook P. niets doorhad van het reilen en zeilen in de loods.

CDA-penningmeester

Mensen uit het dorp omschrijven Van der P. als een goedzak, goed van vertrouwen, altijd bereid te helpen. “En dat goed van vertrouwen zijn heeft me de das omgedaan” zei van der P. emotioneel. “Ik was een graag geziene persoon in Leende. Penningmeester van het CDA, in het bestuur van de voetbalvereniging, prins carnaval geweest. Alles ben ik kwijt, ook mijn gezin. Ik heb een muur om mezelf gebouwd, en ik vertrouw niemand meer.”

Van der P. hoort zijn vonnis op 11 april.

BEKIJK OOK+

Megadrugslab stond op erf CDA-penningmeester

Vrouw en zoon van CDA-bestuurder vrij na vondst drugslab Leende

 

maart 29, 2018 Posted by | CDA, fraude, gemeenteraad, politiek, Wim van der P. | , , , , , , , , , , , , | Reacties staat uit voor Gerommel met ex. wethouder Wim van der P. CDA Leende

Gedonder met Alexander Pechtold D66 – nasleep

Wat een hoop gedoe zeg !!!

Aangifte

Bijna 200 mensen hebben aangifte gedaan tegen D66-leider Alexander Pechtold omdat hij een appartement niet heeft gemeld in het geschenkenregister van de Tweede Kamer.

Waar de aangiftes precies voor werden gedaan, is onduidelijk. Vermoedelijk is er een verband met een kant-en-klare aangifte tegen Alexander Pechtold voor ambtelijke corruptie en valsheid in geschrifte. Alleen persoonlijke gegevens en een handtekening ontbreken daar nog op. Deze staat sinds eind vorige maand online en onder meer GeenStijl schreef erover.

Het OM wil inhoudelijk niets over de aangiften zeggen en denkt een paar weken nodig te hebben om ze te bestuderen. Dat bevestigt het OM na berichtgeving van The Post Online. Het OM bestudeert de aangiftes en kijkt of het een strafrechtelijk onderzoek instelt.

AD 19.12.2017

Privékwestie

Stel, je krijgt als politicus van een vriend een appartement ter waarde van 135.000 euro, is dat dan iets wat je moet melden in het geschenkenregister van de Tweede Kamer? Nee, zegt D66-leider Alexander Pechtold, het is een privékwestie. Hij kreeg de woning in Scheveningen van de Canadese oud-ambassadeur Serge Marcoux, een man met wie hij al 25 jaar bevriend is maar als politicus geen werkrelatie heeft.

Marcoux ging in 2004 met pensioen en was nooit ambassadeur in Nederland. Pechtold maakte in 2005 zijn debuut op het Binnenhof. ‘Is er meer wat we moeten weten?’, vroegen journalisten vanmiddag aan Pechtold. ‘Nee, er is niet meer. Net zoals dit er niet is.’

D66-leider Alexander Pechtold beschouwt het appartement dus als een privékwestie, zei hij eerder. Echter, niet iedereen is het daarmee eens. Zo noemde hoogleraar staatsrecht Wim Voermans van de Universiteit Leiden het onbegrijpelijk dat de politicus het appartement niet heeft gemeld. Voermans vindt dat de D66-leider in het register had kunnen uitleggen dat het een privézaak is, die zijn politieke functioneren helemaal niet heeft beïnvloed.

Uitleg

PVV-leider Geert Wilders denkt er anders over. Hij wil ‘van de hoed en de rand’ weten. Hij heeft het presidium (het dagelijks bestuur van de Kamer) per brief om opheldering gevraagd. Een geschenk van een oud-ambassadeur is iets anders dan een verjaardagscadeau van een familielid. Deze gift zou wel degelijk politieke implicaties kunnen hebben, meent Wilders. ‘Ik zeg niet dat hij corrupt is.

CETA

In het specifieke geval van de mysterieuze schenking aan Pechtold zou dan kunnen blijken dat de genereuze Canadees de D66-leider wilde bedanken voor zijn steun aan het handelsakkoord met Canada (CETA), waar D66 zich hard voor maakt.

Zo’n corrupte vorm van beïnvloeding is in het geval van Pechtold niet bewezen, maar wel laadt hij hiermee verdenkingen op zich. Niet verstandig voor een parlementariër en partijleider, zeker niet na die eerdere kwestie: het tripje van Pechtold naar Oekraïne, in een privévliegtuig van een zakenman.

Ik zeg alleen dat de schijn van belangenverstrengeling is gewekt.’ Bijvoorbeeld voor de stemming in de Kamer over CETA, het Europese handelsverdrag met Canada.

Staartje?

PVV-leider Wilders wil dat het bestuur van de Tweede Kamer de doelstelling en functioneren van het geschenkenregister onderzoekt, om eventuele belangenverstrengeling of de schijn daarvan te voorkomen. Gisteren liet Kamervoorzitter Arib weten dat het aan Kamerleden zelf is om verantwoording af te leggen.

Twitter explodeert al over het onderwerp en ook in de Tweede Kamer is opschudding ontstaan. Er is genoeg reden om een gedegen onderzoek te verlangen naar Pechtolds handelen en motieven – en bij het uitblijven van een goede verklaring mag dat zelfs een strafrechtelijk onderzoek worden. Dit verhaal krijgt vast nog een staartje.

Geert Wilders

Politiek commentator Wouter de Winther reageert bij WNL op het nieuws dat Pechtold van een voormalig diplomaat een appartement heeft gekregen. Hij benadrukt dat er niks is gebeurd dat niet mag en vraagt zich af of er op dezelfde manier zou zijn gereageerd als het om Geert Wilders was gegaan !!???

zie ook: De politieke draaideur versus lobby – deel 2

zie ook; De politieke draaideur versus lobby – deel 1

Geschenkenregister

In het geschenkenregister geven Kamerleden geschenken op van meer dan 50 euro. Pechtold kreeg het appartement van een bevriende Canadese oud-diplomaat.

Tweede Kamerleden moeten bij de griffie alle ontvangen geschenken van 50 euro of meer vermelden, uiterlijk een week na ontvangst. Ook moeten ze nevenactiviteiten opgeven en buitenlandse reizen melden waarvan de kosten deels of geheel door derden worden betaald.

Niet de eerste keer in opspraak

Pechtold kwam eerder in opspraak toen bleek dat hij een vlucht met een privévliegtuig naar Oekraïne niet had gemeld in het geschenkenregister.

zie ook:  Gedonder met Alexander Pechtold D66

200 aangiftes tegen Pechtold om gift

Telegraaf 22.03.2018  Er zijn een kleine tweehonderd aangiftes gedaan tegen D66-leider Alexander Pechtold omdat hij een huis cadeau heeft gekregen. Dat laat een woordvoerder van het Openbaar Ministerie weten na een bericht van website The Post Online.

Via een formulier op internet, waar onder meer de website GeenStijl eind februari over schreef, kon de aangifte van onder meer ambtelijke corruptie en valsheid in geschrift verstuurd worden. Het OM bestudeert de kwestie en moet later beslissen over een eventuele strafrechtelijke vervolging. Het is niet duidelijk wanneer dit gebeurt.

Pechtold kreeg van een oude vriend, een Canadese oud-diplomaat, een appartement in Scheveningen. De D66-politicus beschouwt dit als een privékwestie. Hij liet de gift daarom niet noteren in het geschenkenregister van de Tweede Kamer, dat is bedoeld om openheid te bieden over geschenken en voordeeltjes. Het appartement heeft volgens de akte van schenking een waarde van 135.000 euro.

BEKIJK OOK:

Meerdere aangiften tegen Pechtold om schenking

Bijna 200 aangiften tegen Pechtold over geschonken appartement

NOS 22.03.2018 Bijna 200 mensen hebben aangifte gedaan tegen D66-leider Alexander Pechtold omdat hij een appartement niet heeft gemeld in het geschenkenregister van de Tweede Kamer.

Dat bevestigt het OM na berichtgeving van The Post Online. Het OM bestudeert de aangiftes en kijkt of het een strafrechtelijk onderzoek instelt.

Waar de aangiftes precies voor werden gedaan, is onduidelijk. Vermoedelijk is er een verband met een kant-en-klare aangifte tegen Alexander Pechtold voor ambtelijke corruptie en valsheid in geschrifte. Alleen persoonlijke gegevens en een handtekening ontbreken daar nog op. Deze staat sinds eind vorige maand online en onder meer GeenStijl schreef erover.

Het OM wil inhoudelijk niets over de aangiften zeggen en denkt een paar weken nodig te hebben om ze te bestuderen.

Privékwestie

In het geschenkenregister geven Kamerleden geschenken op van meer dan 50 euro. Pechtold kreeg het appartement van een bevriende Canadese oud-diplomaat.

Hij beschouwt appartement als een privékwestie, zei hij eerder. Niet iedereen is het daarmee eens. Zo noemde hoogleraar staatsrecht Wim Voermans van de Universiteit Leiden het onbegrijpelijk dat de politicus het appartement niet heeft gemeld. Voermans vindt dat de D66-leider in het register had kunnen uitleggen dat het een privézaak is, die zijn politieke functioneren helemaal niet heeft beïnvloed.

BEKIJK OOK;

‘Pechtold had geschonken appartement beter wel kunnen melden’

Fractievoorzitters over Pechtold: van ‘schande’ tot ‘het is aan hem’

Tweehonderd aangiften tegen Pechtold om gekregen penthouse

AD 22.03.2018 Bij het Openbaar Ministerie (OM) in Arnhem zijn 200 aangiften binnengekomen tegen D66-leider Alexander Pechtold. De aangiften hebben te maken met het appartement in Scheveningen dat Pechtold cadeau kreeg van een vriend.

Pechtold zou het appartement niet hebben gemeld in het geschenkenregister van de Tweede Kamer. Een woordvoerder van het OM heeft de aangiften tegen Pechtold bevestigd en wil verder niets kwijt over de zaak. Via een formulier op internet, waar onder meer de website GeenStijl eind februari over schreef, kon de aangifte van onder meer ambtelijke corruptie en valsheid in geschrift verstuurd worden. Het OM bestudeert de kwestie en moet later beslissen over een eventuele strafrechtelijke vervolging. Het is niet duidelijk wanneer dit gebeurt.

Privékwestie

Zelf noemt Pechtold het ‘een privékwestie’ omdat hij geen werkrelatie zou hebben met de Canadese oud-ambassadeur Serge Marcoux, van wie hij de woning in Scheveningen kreeg. Hij liet de gift daarom niet noteren in het geschenkenregister van de Tweede Kamer, dat is bedoeld om openheid te bieden over geschenken en voordeeltjes. Het appartement heeft volgens de akte van schenking een waarde van 135.000 euro.

Tweede Kamerleden moeten bij de griffie alle ontvangen geschenken van 50 euro of meer vermelden, uiterlijk een week na ontvangst. Ook moeten ze nevenactiviteiten opgeven en buitenlandse reizen melden waarvan de kosten deels of geheel door derden worden betaald.

Pechtold kwam eerder in opspraak toen bleek dat hij een vlucht met een privévliegtuig naar Oekraïne niet had gemeld in het geschenkenregister.

Meerdere aangiften tegen Pechtold om schenking

Telegraaf 14.03.2018 Het OM Oost-Nederland heeft verscheidene aangiften tegen Alexander Pechtold in behandeling vanwege een appartement dat hij cadeau kreeg. Dat zegt het het OM op vragen van ThePostOnline.

De D66-leider kwam eind vorig jaar in opspraak toen bleek dat hij in het Geschenkenregister van de Tweede Kamer geen melding had gemaakt van een appartement in Scheveningen dat hij had gekregen van een Canadese oud-diplomaat. Pechtold vond het een privékwestie.

BEKIJK OOK:

Geen onderzoek schenking Pechtold

Eind februari verscheen op internet een oproep om aangifte te doen tegen Pechtold, zijn notaris en taxateur wegens ambtelijke corruptie, valsheid in geschrift en opzettelijk onjuist aangifte van overdrachtsbelasting. Het OM krijgt nog steeds aangiften, maar zegt ,,in dit stadium” niks over de aantallen.

maart 22, 2018 Posted by | 2e kamer, Alexander Pechtold, D66, fraude, integriteit, politiek | , , , , , , , | 2 reacties

VVD in 2017 nog steeds aan de top !!!!

Premier Mark Rutte legt de hand op de arm van Halbe Zijlstra. Foto: Phil Nijhuis/Hollandse Hoogte

VVD weer aan de Top !!

De VVD heeft in 2017 met elf politici opnieuw de meeste affaires achter haar naam. Dat blijkt uit de jaarlijkse Politieke integriteits-Index van Vrij Nederland

Het is het zesde jaar op rij dat de liberalen de lijst van het maandblad Vrij Nederland aanvoeren.

Het begint een trieste traditie te worden op de jaarlijkse Vrij Nederland Politieke Integriteits Index (PII): de VVD had in 2017 met een totaal van elf weer de meeste affaires én de ernstigste.

Het CDA kende afgelopen jaar zes integriteitskwesties, de PvdA vier. De andere landelijke partijen waren opmerkelijk schoon. Lokale partijen scoorden in 2017 bij elkaar vijftien affaires. Het leverde in totaal 39 integriteitskwesties op, begaan door 35 mannen en vier vrouwen. Dat zijn er minder dan de 47 affaires van 2016.

De bekendste affaire die de VVD in 2016 op haar naam schreef, bleef de partij ook in 2017 achtervolgen. Oud-poliiticus Jos van Rey werd ook in hoger beroep tot een jaar voorwaardelijke celstraf veroordeeld voor corruptie, stembusfraude, lekken van vertrouwelijke informatie en witwassen.

Terugblik

Ook was de VVD al in 2016, met vijftien politici, in opspraak met de meeste affaires. D66 had er vijf, het CDA vier, PvdA drie en PVV één. Dit is het vijfde jaar op rij dat de VVD de meeste affaires telt. In 2016 werden drie VVD-politici strafrechtelijk veroordeeld.

Opstelten, Hennis, de Liefde, Zijlstra: bij de VVD stapelen de affaires zich op. Er rest de partij nog maar één ontslag en het kabinet is zijn krappe meerderheid kwijt, 

AD 14.02.2018

De afgelopen jaren moesten al diverse VVD-bewindslieden het veld ruimen. Deze VVD-be­winds­lie­den gingen Zijlstra voor;

© ANP

Staatssecretaris Frans Weekers (Financiën), moest aftreden op 30 januari 2014 om problemen bij de Belastingdienst met de invoering van een nieuw systeem van huur- en zorgtoeslagen.

© ANP

Minister Ivo Opstelten (Veiligheid), trad af op 9 maart 2015 om de zogeheten Teeven-deal. De minister had de Kamer laten weten dat er geen afschriften of bewijzen meer waren te vinden van de deal met een drugscrimineel. Nadat alsnog duidelijk werd dat er 4,7 miljoen gulden mee gemoeid was, ontstond de suggestie dat Opstelten de Tweede Kamer verkeerd had ingelicht. Een ‘doodzonde’ in de politiek.

© ANP

Staatssecretaris Fred Teeven (Veiligheid), trad tegelijkertijd af met Opstelten omdat hij vond dat hij niet meer geloofwaardig kon functioneren.

Ard van der Steur © anp

Minister Ard van der Steur (Veiligheid), moest op 27 januari 2017 ook wijken om de Teevendeal. Hij had als Kamerlid in een conceptversie van een Kamerbrief van voorganger Opstelten wijzigingen voorgesteld, die er de schijn van hadden dat hij de minister opriep informatie achter te houden.

© ANP

Minister Jeanine Hennis (Defensie), trad af op 4 oktober 2017 om het ongeluk in Mali waarbij twee militairen om het leven kwamen. Hennis kwam in de problemen door een kritisch rapport van de Onderzoeksraad voor de Veiligheid Affaires stepelen op(OVV). Die oordeelt dat Defensie ernstig tekort is geschoten in de zorg voor de veiligheid van Nederlandse militairen.

zie ook: Wonderboy Camiel Eurlings CDA is van zijn voetstuk gevallen – deel 3 – nasleep

zie ook: Gedonder met Tweede Kamerlid William Moorlag PvdA

En dan verder nog wat hoogtepuntjes:

Gaan we hier toch maar een punt van maken ??

zie ook: ex-minister Hans Hillen CDA verzweeg corruptiezaak bij ministerie Defensie

zie ook: Gedonder met Alexander Pechtold D66

zie ook: Weer gedonder met gemeenteraadslid Anneke van der Veer uit Haarlemmermeer

Ik ben echt zielig hoor !!!

zie ook: Gedonder met ex-wethouder Roermond Jos van Rey VVD – deel 9 uitspraak

zie ook: Gedonder met Kamerlid Wybren van Haga VVD

zie ook: Gedonder met wethouder Jo Palmen (BBB Lijst Palmen) in Brunssum

Hoe integer is de lokale politiek nog?

Steekpenningen, witwassen, bedreigingen, steeds meer gemeentebesturen krijgen te maken met infiltratie door de onderwereld. De bestuurlijke en juridische middelen om dat tegen te gaan zijn beperkt. Alertheid is nu het magische woord.

In 2015 beschreven Thijs Broer en ik de paniek binnen de VVD-top aan de vooravond van de Provinciale Statenverkiezingen. De ene na de andere affaire had zich voorgedaan.

Minister Ivo Opstelten van Veiligheid en Justitie en zijn staatssecretaris Fred Teeven waren afgetreden vanwege de deal met drugsbaron Kees H., waarover de minister de Kamer verkeerd had geïnformeerd. Ondanks het feit dat premier Rutte zijn politieke mentor Opstelten tot het allerlaatste moment had gesteund: ‘Hij zit er bovenop, full focus, ik zou hem zo weer benoemen’. Limburg was in de ban van het proces tegen Jos van Rey, de oud-VVD-wethouder van Roermond die van vriendjespolitiek, omkoping en corruptie werd verdacht.

Tweede Kamerlid Mark Verheijen, oud-wethouder van Venlo, kwam in opspraak vanwege onjuist declaratiegedrag. De VVD-integriteitscommissie concludeerde dat ‘alles bij elkaar opgeteld de feiten en de dynamiek rondom de persoon van Verheijen niet passen in het integriteitskader van de partij.’ Vlak voor de Statenverkiezingen trad hij af. En dan was er nog Kathalijne de Kruif, VVD-fractievoorzitter in de Utrechtse gemeente Stichtse Vecht. Ze zat in de cel vanwege de verdenking van witwassen en contacten met een hennepbende.

Alles leek tegen te zitten voor de grootste regeringspartij. Maar de kiezers bleken niet onder de indruk van al die affaires. Op 18 maart wonnen de liberalen even veel Statenzetels als het CDA. Op de uitslagenavond van de VVD in café De Haagsche Kluis aan het Plein was het feest. Vele tientallen liberalen stonden elkaar vrolijk te verdringen bij de bar. De deejay draaide ‘Uptown Funk’ van Mark Ronson en Bruno Mars. Tegen halftwaalf ’s avonds stapte een zegevierende partijleider Rutte het café binnen.

Hij riep spontaan ‘Hai!’ tegen journalisten en partijgenoten, schudde talloze handen en hield zijn overwinningsspeech. De val van Opstelten en Teeven en de affaires rond De Kruif en Verheijen hadden hem niet gedeerd. In een portret van de premier noemden Thijs en ik hem een politieke trapezewerker die altijd met de schrik vrijkwam. Zijn jeugdvriend Jort Kelder omschreef hem als een ‘nat zeepje waar niemand greep op kan krijgen’.

Het geheim van politiek trapezewerker en ‘nat zeepje’ Mark RutteLees verder

Zo is het sinds 2015 gebleven. Nog nooit in de de parlementaire geschiedenis stapten zoveel bewindslieden voortijdig op als tijdens het tweede kabinet-Rutte. Vaak waren het liberalen. In januari 2017 vertrok ook Opsteltens opvolger Ard van der Steur vanwege de Teeven-deal. In oktober van dat jaar leidde een rapport van de Onderzoeksraad voor Veiligheid over een dodelijk ongeluk met een mortiergranaat in Mali tot het opstappen van Jeanine Hennis, de minister van Defensie. Staatssecretaris Frans Weekers van Financiën was hen voorgegaan.

Hij had geen eind kunnen maken aan de chaos bij de belastingdienst. Ook de Tweede Kamerfractie bleef niet gevrijwaard van schandalen en schandaaltjes: na Johan Houwes (aangifte wegens valsheid in geschrifte, oplichting en witwassen), Matthijs Huizing (te veel drank op achter het stuur) en René Leegte (betaalde nevenfunctie per abuis niet opgegeven) vertrok in 2016 Bart de Liefde. Hij werd liever lobbyist voor Uber.

Er was niemand die er de sober levende premier op aankeek. Veel meer zonden dan een sateetje te veel bij zijn lievelingsrestaurant Soeboer had Rutte niet.Ondertussen bleef de VVD koploper in affaires in VN’s Politieke Integriteits-Index: veertien affaires in 2015vijftien in 2016. Meestal ging het om wethouders, raadsleden en andere plaatselijke grootheden. Maar ook de VVD-top ging niet vrijuit.

Loek Hermans, fractieleider in de Eerste Kamer, raakte in opspraak vanwege zijn grote aantal nevenfuncties (het COA, zorgbedrijf Meavita). Hij zag zich in 2015 gedwongen zijn lidmaatschap van de senaat neer te leggen. Twee jaar later volgde het aftreden van partijvoorzitter Henry Keizer, nadat de site Follow the Money had onthuld hoe hij zich verrijkt had bij uitvaartbedrijf de Facultatieve. Hermans en crematoriumkoning Keizer waren vertrouwelingen van Rutte maar niemand die er de sober levende premier op aankeek. Veel meer zonden dan een sateetje te veel bij zijn lievelingsrestaurant Soeboer had Rutte niet.

Integriteits-index 2017  Lees verder

Het moet voor de VVD-leider dan ook een teken aan de wand zijn dat de Tweede Kamer tijdens het debat over het vertrek van de jokkebrokkende minister van Buitenlandse Zaken Halbe Zijlstra ook zo tegen zijn persoon te keer ging. Het waren niet alleen usual suspects als Wilders en Baudet maar ook Lodewijk Asscher en Jesse Klaver die dat deden.

Zijlstra was vijf jaar lang de rechterhand van Rutte als fractieleider in de Kamer (hij werd wel de rechterhersenhelft van de premier genoemd) en blijkt nu een fantast die de fabel verspreidde dat hij in de datsja van Poetin de Russische leider had horen zeggen dat hij Groot-Rusland terug wilde veroveren. Hoe kan Rutte die man zo lang de hand boven het hoofd hebben gehouden?

Intussen dient de volgende integriteitsaffaire binnen de VVD-Tweede Kamerfractie zich al aan. Het gaat om ex-commando Wybren van Haga die als pandjesbaas in Amsterdam de verhuurregels zou hebben overtreden. De integriteitscommissie van de partij doet sinds eind vorig jaar onderzoek naar de parlementariër die ook huisjesmelker is. Complicatie: als Van Haga uit de VVD wordt gezet maar als eenmansfractie in de Kamer blijft, is het kabinet zijn krappe meerderheid kwijt.

De vraag dringt zich op hoeveel affaires binnen zijn partij een premier kan overleven. Zelfs als het een ‘nat zeepje’ is.

Meer van Max van WeezelLees hier over ‘De standoff van Alexander en Thierry,’ over de strijd van de D66 en FvD in de Amsterdamse gemeenteraadsverkiezingen.

Meer voor Politieke integriteits-Index van Vrij Nederland

zie ook: Gerommel in de Politiek versus Integriteit deel 2 – VVD nummer 1

zie ook: Tot ziens maar weer Minister van Buitenlandse Zaken Halbe Zijlstra VVD

zie ook: Aftrap 2018 – het politiek gedonder gaat verder !!!!

zie ook: Gedonder met Mister BACO Burgemeester Stefan Huisman VVD Oosterhout

zie ook: Gedonder met Kamerlid Wybren van Haga VVD

zie ook: De affaire Meavita versus Loek Hermans VVD – Gerommel in de zorg – deel 5

zie ook: Gedonder met ex-wethouder Roermond Jos van Rey VVD – deel 9 uitspraak

zie ook: Staat het krakende kabinet Rutte 2 op ploffen meneer Weekers ??

zie ook: Staatssecretaris Frans Weekers VVD – Tot ziens dan maar ???

zie ook: Goedendag Minister Ivo Opstelten VVD en staatssecretaris Fred Teeven VVD

zie ook: De nasleep van de ‘Teeven-deal’

zie ook: Commissie-Oosting – heropening onderzoek ‘Teeven-deal’ – deel 3 nasleep

zie ook: Commissie-Oosting – Heropening onderzoek ‘Teeven-deal’ – deel 2

zie ook: Commissie-Oosting – Heropening onderzoek ‘Teeven-deal’ – deel 1

zie ook: Commissie-Oosting – Onderzoek ‘Teeven-deal’

Zie ook: Ex-Staatssecretaris C. Verdaas PvdA rommelt met Euro’s

zie verder ook: Ook CvK Jacques Tichelaar PvdA begrijpt de integriteitsregels in Drente niet helemaal

zie ook: Oud-staatssecretaris Robin Linschoten VVD vanwege fraude voor de rechter

zie ook: Ook Zelfverrijking Henry Keizer VVD ?

Lees verder over De Politieke Integriteits-Index

lees: Vind hier alle artikelen over de PI-Index 2016.

zie ook: Gerommel in de Politiek versus Integriteit deel 1

zie ook: Politici en het gerommel met wachtgeld – deel 2

zie ook: De politieke draaideur versus lobby

zie ook: Wethouders ten val vanwege Integriteit

Of ga direct naar:

Dit zijn de meest spraakmakende politieke affaires van 2016

VVD-politici komen het meest in aanraking met strafrecht

De lijst: politieke affaires van 1983 tot 2013 – Vrij Nederland

Meer voor VVD integriteit schandalen

Vorige 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 Volgende

VVD’er na drankrijden terug in politiek

Telegraaf 04.06.2018 Voormalig VVD-Kamerlid Matthijs Huizing, die in 2013 opstapte nadat hij was aangehouden voor rijden onder invloed, keert terug in de politiek. De liberaal wordt wethouder in zijn woonplaats Oegstgeest.

Huizing vertrok in 2013 zonder opgaaf van reden per direct uit de Tweede Kamer. Een dag later onthulde de politicus dat hij was betrapt op alcohol in het verkeer. Later bleek de VVD’er twee keer eerder te zijn betrapt. De politierechter gaf Huizing een forse boete en een voorwaardelijk rijverbod van vier maanden.

Smetje

Landelijk partijvoorzitter Christianne van der Wal zei vorige week nog dat VVD’ers ’van onbesproken gedrag’ moeten zijn. Het smetje op het blazoen van Huizing is voor het partijbestuur geen reden om in te grijpen. „Wat hij heeft gedaan kan niet, maar dat betekent niet dat iemand de rest van zijn leven nooit meer iets kan doen”, reageert een woordvoerder.

VVD Oegstgeest is bekend met het verleden van Huizing. De liberalen in het deftige dorp bij Leiden vinden dat hij ’zijn straf heeft gehad’ en wijzen op de integriteitstoets van de gemeente zelf.

LEES MEER OVER rijverbod matthijs huizing vvd

Steekpenningen, witwassen, bedreiging: de onderwereld infiltreert in de gemeente

Hoe integer is de lokale politiek nog?

VK 16.03.2018 Steekpenningen, witwassen, bedreiging, steeds meer gemeentebesturen krijgen te maken met infiltratie door de onderwereld. De bestuurlijke en juridische middelen om dat tegen te gaan zijn beperkt. Alertheid is nu het magische woord.

Burgemeester Winants van Brunssum waart op een voorjaarsdag in 2015 verbijsterd rond in de catacomben van een huis op een heuvel. Het is het chalet van de gearresteerde drugsdealer Cor van R. Bij een inval zijn wapens, drugs en een amfetaminelaboratorium aangetroffen. Dat het huis onderaardse gewelven heeft met bars en dark roomachtige vertrekken heeft de burgemeester nooit geweten. Hoe kan dit? Wie heeft hiervoor de vergunningen verleend?

Terug op het gemeentehuis vertellen een paar ambtenaren dat ooit een aanvraag voor vergunning is ingediend. Die is in een kast beland, er is gewacht totdat de termijn waarbinnen de gemeente moest reageren was verstreken. Dan is volgens de regels de vergunning automatisch verleend.

De burgemeester vermoedt opzet, hij denkt dat een of meerdere ambtenaren zijn omgekocht. Hier klopt geen moer van, denkt hij. Hij ziet ambtenaren met een keurig salaris een uitbundig rijk leven leiden. Hij verdenkt met name zijn ambtenaar John P., verantwoordelijk voor het onderhoud van gemeentelijke voorzieningen. P. rijdt in een dikke BMW, heeft een tweede huis in Hongarije. De burgemeester stapt najaar 2015 naar de politie. Uit het proces-verbaal: ‘Ik had het vermoeden dat door Van R. (de drugscrimineel) feesten zijn gehouden in de kelder en dat daar ook gemeenteambtenaren kwamen. Ik denk dat daar toen is geregeld dat de bouwtekeningen voor de vergunning (…) bewust ergens zijn blijven liggen.’ De aanvrage zou door bouw- en woningtoezicht nooit zijn goedgekeurd, verklaart de burgemeester.

Ambtenaren die steekpenningen aannemen, kandidaat-raadsleden met criminele antecedenten, een burgemeester die op 3 meter afstand met een vuurwapen wordt bedreigd er lijkt geen week voorbij te gaan of er is nieuws over de onderwereld die de lokale bovenwereld binnendringt. Hoe integer is de lokale politiek nog? Worden ambtenaren, maar ook raadsleden en wethouders voor grof geld omgekocht? Laten criminelen zich in met de gemeenteraadsverkiezingen van aanstaande woensdag om hun belangen veilig te stellen? En hoe pak je de brede waaier aan van integriteitsschendingen van niet strafbare leugens tot ambtelijke corruptie?

‘Het is een illusie te menen dat dit aan uw gemeente voorbijgaat’, schreven burgemeester Paul Depla van Breda en John Jorritsma van Eindhoven aan hun collega’s in Brabant en Zeeland in oktober vorig jaar. Ze betoogden dat de onderwereld op allerlei manieren probeert een plek te veroveren in de bovenwereld en dat infiltratie in de lokale politiek daarbij hoort. Ze vroegen lokale partijen goed op te letten wie men op de kandidatenlijst zou plaatsen.

Minister Kajsa Ollongron van Binnenlandse Zaken zou gisteren met een uitgebreide brief komen over de integriteit van het lokale bestuur. Het PvdA-Kamerlid Attje Kuiken had daar in januari om gevraagd; ze vindt dat de minister maatregelen moet nemen en het bijvoorbeeld mogelijk moet maken om raadsleden en wethouders die strafrechtelijk worden vervolgd te schorsen. De minister beloofde nog voor de raadsverkiezingen met een pakket te komen. Dit blijkt nu gisteren in de ministerraad te zijn opgehouden, om onbekende redenen. Ollongren had zich in december gemengd in de discussie over de integriteit van de omstreden wethouder Jo Palmen uit Brunssum. Ze vond dat hij weg moest. Ze sloot niet uit dat zij zelf zou ingrijpen.

Burgemeester Depla van Breda had een voorzienende blik. Lijsttrekker Paul de Jong van de nieuwe Stadspartij heeft vastgezeten voor een overval. Op zichzelf geen reden om niet verkozen te kunnen worden. Een partijgenoot moet binnenkort voorkomen vanwege drugshandel en witwassen. De Stadspartij wil als enige in Breda niet meedoen aan de afspraak om de partijfinanciën voor te leggen aan een accountant. Deze moet vaststellen dat de partij niet met zwart geld werkt. Lijsttrekker De Jong: ‘Wij doen niet mee aan een initiatief dat bedoeld is om ons dwars te zitten.’ Burgemeester Depla spreekt van ‘betonrot in onze democratie’. Hij zegt: ‘Als wij dit toelaten in onze gemeenteraden zijn we heel ver van huis.’

In Trouw waarschuwde hoogleraar criminologie Emile Kolthoff voor mollen in het stadhuis. ‘Zeker in Noord-Brabant, Limburg en Zeeland waar de politie de druk op de georganiseerde drugsgerelateerde misdaad opvoert, zoeken criminelen actief naar mogelijkheden die strijd te beïnvloeden.’

Volgens de Politiebond is Nederland een narcostaat geworden. Het CBS schatte in 2016 de omvang van de criminele economie in Nederland op 2,7 miljard. Het lijkt te bescheiden. Het gemeentebestuur van Tilburg heeft geverifieerde gegevens over de hennepindustrie in de stad. Jaarlijks wordt voor zo’n 800 miljoen omgezet, alleen in Tilburg.

Dat geld zoekt deels zijn weg naar de bovenwereld. Het kan criminele organisaties helpen, zo is de redenering, een zekere greep te krijgen op lokale projectontwikkeling. Daarom schuiven zij volgens Kolthoff kandidaten voor de gemeenteraad naar voren die ogenschijnlijk van voorbeeldig gedrag zijn, maar wel onder invloed staan van criminelen.

Ambtenaar John P. is in 2015 door burgemeester Winants met strafontslag gestuurd. Vorige week stond P. in Maastricht voor de rechter. Hij is in 1957 op Oost-Java geboren, zijn Limburgse tongval is naadloos. Hij is hevig verongelijkt: ‘Af en toe heb ik tegen mezelf gezegd: wat moet je nog op deze wereld.’ De aanklacht luidt witwassen. Het gaat om een bedrag van bijna twee ton. Een eenvoudige ambtenaar als hij had zoveel geld nooit op zijn bankrekeningen kunnen hebben.

Johan Remkes, oud-minister van Binnenlandse Zaken, nu commissaris van de koning in Noord-Holland, denkt dat het probleem in het zuiden van het land groter is. ‘Toch zou het ontzettend dom zijn aan te nemen dat ondermijnende, aan drugs gerelateerde criminaliteit hier in de Randstad niet voorkomt. Ik zie het vaker dan pakweg twintig jaar geleden.’

‘Die criminelen verdienen ongelofelijke bakken met geld’, zegt Joop van den Berg, emeritus hoogleraar parlementaire geschiedenis en oud-hoofddirecteur van de Vereniging van Nederlandse Gemeenten. Hij gelooft er ‘geen lor’ van dat criminelen zich in persoon naar binnen wurmen in gemeenteraden. ‘Dat is toch veel te veel moeite voor die lui. Maar als zij hun belangen, vooral in het vastgoed, bedreigd zien, worden ze vals. Je krijgt als overheid last als je hen aanpakt. Reken vooral niet op een gewillig oor wanneer je als burgemeester zegt: ik geloof dat ik uw panden maar eens ga sluiten.’ Uit een enquête onder burgemeesters in 2016 kwam naar voren dat een kwart van hen een of meerdere keren is bedreigd.

Commissaris Remkes heeft ervaringen met pogingen tot regelrechte infiltratie in de gemeenteraad. In 2014 besloot de VVD in de Noord-Hollandse gemeente Heemskerk af te zien van deelname aan de raadsverkiezingen. De plaatselijke afdeling dreigde te worden overgenomen door wat Remkes ‘cowboys’ noemt, ‘mensen die niet in de eerste plaats erop uit waren het algemeen belang te dienen. Het landelijke bestuur van de VVD is toen zo verstandig geweest te zeggen: wij doen in Heemskerk even niet mee aan de verkiezingen.’

Remkes doelt op een paar bouwbedrijven uit Heemskerk die zich een machtspositie hadden verworven binnen de afdeling van de partij. Daarover ontstonden conflicten waarbij onder andere een wethouder dreigbrieven ontving; op papier geplakte krantenletters met teksten als: ‘We weten je te vinden als je niet van de lijst af gaat.’

Veel integriteitskwesties lopen vast in een gebrek aan bewijs. De rechter kan niets met het woord integriteit, aldus Wim Derksen, hoogleraar bestuurskunde.

Gemeenteraden zijn kwetsbaarder geworden voor sjoemelaars in de raadszaal. Dat komt onder andere doordat niet meer ruim te kiezen valt uit geschikte kandidaten. Nagenoeg alle partijen worstelen ermee. Je moet hard werken als raadslid, voor weinig geld en als het tegenzit voor nog minder waardering. Wie doen zoiets? Steeds minder gegadigden. Het verschijnsel wordt versterkt doordat steeds minder mensen lid zijn van politieke partijen. Uit de leden moeten kandidaten voor de gemeenteraad worden gerekruteerd. Het maakt dat de partijen het zich niet kunnen veroorloven kieskeurig te zijn. De kans op brokkenpiloten, non-valeurs en sjoemelaars in de raadszaal wordt groter.

De grote moeilijkheid met integriteitskwesties in het openbaar bestuur is dat zij zo netelig zijn. Dikwijls is er vermoeden in overvloed, maar schort het aan bewijs. Het komt doordat ondermijning het per definitie moet hebben van duistere krochten.

Daarnaast is er een subtiel, maar wezenlijk onderscheid tussen niet-integer en ondermijnend. Wat niet integer is, hoeft nog niet ondermijnend te zijn. Menigeen zal het onzuiver vinden als de wethouder sportzaken tevens voorzitter is van de plaatselijke atletiekvereniging. Ondermijnend wordt het pas als hij de bouw van de nieuwe kantine van de vereniging gunt aan zijn zoon die aannemer is. Bij ondermijning heeft de rechtsstaat het nakijken.

De Tilburgse hoogleraar bestuurskunde Stavros Zouridis spreekt over integriteit als een rubberen term: ‘Je kunt het naar believen uitrekken en oprekken.’ Hij bestudeerde vijftig onderzoeken naar kwesties waarin belangen verstrengeld waren. Hij kwam vijf verschillende interpretaties tegen van belangenverstrengeling. Zouridis: ‘Er is geen eenduidig normenkader.’

Op het gemeentehuis in Brunssum spookt het vermoeden van ambtelijke corruptie. John P. zou geweten hebben van de dubieuze wijze waarop de drugscrimineel zijn ondergrondse ruimtes verkreeg. De ambtenaar zou ook geweten hebben van een voorgenomen inval in een café in Brunssum dat in handen was van zijn zus en haar man. De politie had reden om aan te nemen dat er in cocaïne werd gehandeld. Nauwgezet was een inval voorbereid. Men was zeker van zijn zaak. Op de avond waarop het arrestatieteam toesloeg, werd geen gram coke aangetroffen. John P. keek van afstand toe, verklaarde later een ambtenaar die bij de inval aanwezig was.

Ofschoon het lekken over de inval buiten de tenlastelegging valt, brengt P. de kwestie ter zitting zelf te berde. ‘Ik zou het lek zijn, hè. Maar ik kwam gewoon langs toen ze bezig waren in het café. Een collega heeft tegen de burgemeester gezegd: ik zag John staan, hij is het lek. Dan krijg je met een burgemeester te maken die je erin duwt. Ik heb hem gevraagd: burgemeester, wat doet u mij en mijn gezin aan? Hij bleef mij aankijken. Ik zei: weet u wel wat u iemand aandoet die al 32 jaar in gemeentedienst is? Het enige wat hij zei was: ik doe mijn burgerplicht.’

Er mag een vermoeden zijn van ambtelijke corruptie, John P. wordt er niet van beschuldigd. Het gaat ter zitting louter om witwassen. Resie Peters, hoofd strategie en recherche bij justitie in Limburg, legt uit: ‘Naar de mate waarin de onderlinge strijd heviger wordt, zie je vaak dat heftiger geprobeerd wordt het strafrecht in de politieke arena te trekken. Partijen hebben de neiging over en weer aangiftes te doen. Van smaad, van belediging, van het lekken van vertrouwelijke informatie. Daar gaan wij niet in mee. Het Openbaar Ministerie moet buiten het gekrakeel van de lokale politiek blijven.’

Ze sprak deze woorden nog voordat vorige week de hoofdofficier van justitie in Den Haag, Bart Nieuwenhuizen, zijn gal spuwde over politici die ‘fop-, sjoemel- en showaangiftes’ doen. Zonder dat hij deze bij naam noemde, doelde hij op Geert Wilders en Thierry Baudet, die aangifte deden tegen respectievelijk minister Kajsa Ollongren en premier Mark Rutte. Nieuwenhuizen: ‘Die doen aangifte, niet omdat ze willen dat er recht wordt gedaan, maar omdat ze aandacht willen.’

Er is bijval van hoogleraar bestuurskunde Wim Derksen. Volgens hem moet je voor integriteitskwesties niet bij justitie en de rechter zijn. ‘Veel integriteitskwesties’, meent Derksen, ‘lopen vast in een gebrek aan bewijs.’ Sterker: ‘De rechter kan niets met het woord integriteit.’ Voor integriteit bestaat geen eensluidende, harde definitie. Een liegende wethouder is die niet integer? Vermoedelijk wel, maar wat moet een rechter daarmee? Een rechter heeft strafbare feiten nodig, de rest is rompslomp en oponthoud.

Ondermijning: serie in de krant en boek

Onder de titel Bedreigd bestuur schreef Jan Tromp over ondermijning al in 2015 een serie verhalen in de Volkskrant. Begin vorig jaar publiceerde hij samen met de Tilburgse hoogleraar bestuurskunde Pieter Tops het boek De achterkant van Nederland over de verstrengeling van onder- en bovenwereld. Tops en Tromp werken aan een vervolg op dit boek.

Voor integriteitsschendingen ook van de zwaarste soort is het strafrecht een lange, moeizame weg. Zie de zaak-Jos van Rey, de onderkoning van Roermond. Van Rey heeft geld aangenomen voor zijn verkiezingskas en hij heeft zich feestelijk laten verzorgen door een vriend, tevens projectontwikkelaar ter stede. Het Openbaar Ministerie is er al ruim vijf jaar mee bezig en nog is het werk niet af. De kwestie ligt nu bij de Hoge Raad. Van Rey is in cassatie gegaan nadat eind vorig jaar het gerechtshof in Den Haag hem vanwege witwassen en omkoping had veroordeeld tot een jaar voorwaardelijke gevangenisstraf en hem voor twee jaar de uitoefening van een publiek ambt ontzegde.

In de zomer van 2016 had de rechtbank in Rotterdam een taakstraf van 240 uur opgelegd. ‘Het kan toch niet waar zijn’, noteerde hoogleraar Derksen, ‘dat je bij bewezen corruptie wegkomt met 240uur maaltijden rondbrengen in het verpleegtehuis van je schoonmoeder?’ Hij gaf zelf het antwoord: ‘Het Openbaar Ministerie speelde de kaart van integriteit, de rechter mag slechts oordelen over strafbare feiten. Ja, dan is de kans erg groot dat een muisje wordt gebaard.’

Van Rey staat weer op de kieslijst van zijn Liberale Volkspartij Roermond. De partij heeft nu 10 van de 31 raadszetels. Het kan heel goed dat Van Rey in het nieuwe college terugkeert als wethouder. In afwachting van het arrest van de Hoge Raad is de deur naar de wethouderskamer niet gesloten.

Voor de Roermondse burgemeester Rianne Donders is het een schrikbeeld. Ze voorziet dan eindeloze proceduregevechten, verdachtmakingen en obstructie, zowel in vergaderingen van B en W als in die van de gemeenteraad. Donders verwijst naar de gang van zaken in het bedrijfsleven. Ze zegt: ‘Als je als directeur van een bedrijf wordt vervolgd voor een strafbaar feit, ben je voor dat bedrijf niet meer de ambassadeur die je zou moeten zijn. Dan wordt jou gevraagd je sleutels in te leveren. In het openbaar bestuur kennen we zo’n instrument niet. Dat is eigenlijk heel raar.’

De gemeenteraad van Roermond heeft in het najaar van 2016 een protocol opgesteld op grond waarvan Van Rey niet in de raad zou thuishoren. Maar het protocol is een oproep, geen gebod. Donders: ‘Meer kan de politiek op dit moment niet doen en ik ook niet als burgemeester.’

In de rechtszaal verklaart John P. dat hij zegge en schrijve één keer bij de crimineel thuis is geweest. ‘Ze hebben mij gevolgd, ze hebben mij getapt, er is geen enkel bewijs.’ De burgemeester heeft zich tegenover vrienden en vertrouwde ambtenaren dan al vaak beklaagd over zijn onmachtige rol: ‘Je hebt het gevoel dat je Louis de Funès bent, kinderlijk naïef. We hebben vaak geen idee van wat er echt speelt. We zijn geen geoefende tegenpartij. Dat is heel zorgelijk.’

Is het strafrecht voor integriteitskwesties een kronkelpad vol doornen, de politiek-bestuurlijke weg is nauwelijks begaanbaarder. Het geval-Palmen is illustratief. Hij is de tantaluskwelling van bestuurlijk Brunssum. Palmen zou eigenbelang en partijbelang laten samenvallen. Hij zou er als jurist een hobby van maken burgers bij te staan in conflicten met de gemeente. Al in 1981 werd Jo Palmen als raadslid beschuldigd van fraude. Het CDA zette hem in 1990 uit de partij.

Burgemeester Winants smeekte de gemeenteraad eind vorig jaar het raadslid Palmen niet tot wethouder te verheffen. Hij merkte hem aan als ‘een hoog integriteitsrisico’; een onderzoeksbureau had hem in deze zin geadviseerd. Toen een kleine meerderheid in de raad niet met hem meeging, trad hij af. Luc Winants: ‘Ik kan en wil geen deel uitmaken van een gemeentebestuur dat zo nadrukkelijk de regels van integer bestuur aan de laars lapt.’

De hoogleraren bestuurskunde Korsten en Elzinga gingen in op een uitnodiging van dezelfde kleine meerderheid in de raad voor een contra-expertise (kosten 40 duizend euro). Ze kwamen uit op een omgekeerd oordeel: de opvatting dat Palmen niet zou deugen als wethouder ‘kan niet worden gedragen door de feiten die wij aan het licht hebben gebracht’.

Het zou ontzettend dom zijn aan te nemen dat ondermijnende, aan drugs gerelateerde criminaliteit in de Randstad niet voorkomt, aldus Johan Remkes, commissaris van de koning in Noord-Holland.

Dat pronte oordeel vestigde een beeld, maar weinig media meldden vervolgens dat verschillende Limburgse politici zware kritiek hadden op het rapport. Het voornaamste verwijt was dat de twee hoogleraren louter juridische criteria hebben aangelegd voor de beoordeling van integriteit. De gouverneur van Limburg, Theo Bovens: ‘De heren Elzinga en Korsten hebben de bestuurlijke en morele component van het integriteitsbeleid bewust buiten beschouwing gelaten.’ Hij noemde deze vorm van relativeren ‘niet wenselijk, niet opportuun en niet verstandig’.

In 2012 likte het provinciebestuur van Noord-Holland de wonden van een corruptieschandaal van een gedeputeerde. In het onderzoeksrapport Schoon Schip speelden morele overwegingen een hoofdrol: ‘De commissie verstaat onder onregelmatigheden ook laakbaar en onrechtmatig gedrag dat als zodanig niet strafwaardig is, maar dat wel onwenselijk of onaanvaardbaar wordt geacht.’ Belangenverstrengeling, nepotisme, intimidatie, misbruik van bevoegdheden het was de commissie uit 2012 om het even: ‘Al deze gedragingen doen afbreuk aan (…) de integriteit van het openbaar bestuur.’

De hoogleraren Korsten en Elzinga bestrijden het oordeel van de burgemeester, maar benoemen wethouder Palmen in hun rapport toch tot een risicofactor. Het maakt een dubbelzinnige indruk. Ze schrijven: ‘Wat betreft de collegeperiode na de verkiezingen van 21 maart 2018 spreken wij de vrees en de verwachting uit dat de kwetsbaarheden die aan de figuur Palmen op het vlak van bestuurlijke professionaliteit, communicatief vermogen en integriteit zijn gaan kleven, hem blijvend zullen achtervolgen. (…) Dit schept een bijzondere verantwoordelijkheid voor de gemeenteraad van Brunssum, maar zou ook voor Palmen reden voor bezinning moeten zijn.’ Hier staat toch dat after all Palmen niet lelieblank is en dat hij maar beter van het politieke schouwtoneel kan verdwijnen.

Elzinga: ‘Hij is ook wel degelijk een risico gezien zijn trackrecord, maar niet zo ernstig als de burgemeester beweerde. Kijk, het is een risicotoetsing vooraf, voor wethouders die nog moeten beginnen. Dan moet je uitsluitend harde criteria, de regels van de rechtsstaat aanleggen, vinden wij. Als je zaken als politieke moraal daarbij gaat betrekken, wordt het een heel ingewikkeld verhaal.’ Korsten: ‘Of iemand met bestek eet en hoe iemand zijn columns schrijft, rekenen we tot de communicatieve competentie en niet tot integriteit.’ Waar gouverneur Bovens spreekt van ‘een relativering die niet wenselijk is’, waarschuwt Elzinga voor ‘integrititis’, voor een ziekte om van alles ook een integriteitskwestie te maken. Het is zoals hoogleraar Stavros Zouridis al vaststelde: het ontbreekt onder bestuurders en bestuurskundigen aan ‘een eenduidig normenkader’.

Er is een bedrag van bijna twee ton dat ambtenaar John P. volgens de Belastingdienst en in diens spoor de officier van justitie niet verdiend kan hebben. Minutieus zijn de politiemensen van het Team Criminele Inlichtingen te werk gegaan. Er is het hondje Gianelli, knuffel van de vrouw van P. Uit haar in beslag genomen agenda’s blijkt dat Gianelli vier keer per jaar naar de trimsalon gaat. Maar bankafschriften ontbreken. P. moet volgens de recherche tussen 2010 en 2016 een bedrag van 21.195 euro aan brandstof hebben uitgegeven voor zijn auto’s. Geen bankafschriften, op een bedrag van 221,67euro na. P. moet in de genoemde periode 521 couverts hebben genoten in diverse restaurants voor een bedrag van ten minste 14.700 euro. Geen bankafschriften.

Hoe zou je in weerwil van alle moeizaamheid de risico’s van integriteitsschendingen kunnen verkleinen? Van politieke partijen wordt tegenwoordig verwacht dat ze hun kandidaten vooraf screenen. Burgemeesters voeren standaard goede gesprekken met aantredende wethouders over mogelijke verstrengeling van belangen. In 2012 zei commissaris van de koning Johan Remkes nog dat integriteitsproblemen niet zijn op te lossen met meer regels. Hij denkt daar inmiddels genuanceerder over. Hij wil dat raadsleden geschorst kunnen worden door de minister of de provinciale commissaris. En de rechter moet een bestuurder het passief kiesrecht, het recht om gekozen te worden, kunnen ontnemen. Remkes: ‘Nu kun je niks als puntje bij paaltje komt. Uiteindelijk heb je als burgemeester of als commissaris in dit soort zaken een stok achter de deur nodig.’

Remkes schetst patronen van rare vastgoedtransacties of van tien dezelfde winkeltypes in één straat die nooit alle tien rendabel kunnen zijn. Remkes: ‘Langs die weg komt het illegale geld naar boven. Het komt regelmatig voor, nu nog vooral in de grotere steden, maar er is een gerede kans op uitzaaiing.’ Ambtenaren, lokale politici, maar ook burgers moeten zich afvragen: hoe komen die winkels daar? Wie heeft de vergunning afgegeven?

Alertheid is tegenwoordig het magische woord op gemeentehuizen. Ferd Crone, burgemeester van Leeuwarden, heeft een tijdje geleden veertig ambtenaren in de buitendienst wijkagenten, milieuhandhavers, mensen van de sociale dienst een bijzondere opdracht gegeven. Kom bij mij terug, had Crone hun gezegd, met twee foto’s van situaties waarvan jij denkt: hier klopt iets niet. Er komt nooit een mens in die kapperswinkel en toch blijft hij maar geopend. Of: nu ik erop let, merk ik dat er nooit enige bedrijvigheid is in die loods op het bedrijventerrein. Crone: ‘Juist omdat het voor het strafrecht moeilijk is om ondermijning aan te pakken, moeten burgerlijke bestuurders burgemeesters, mensen van de Belastingdienst, van woningcorporaties in onderlinge samenwerking willen optreden. Mijn ervaring is: als je eenmaal gaat kijken, zie je veel.’

‘Het openbaar bestuur moet de baas blijven in onze gemeenschappen.’ Aan het woord is burgemeester Jan Boelhouwer van het Brabantse Gilze-Rijen. ‘Als dat op de tocht komt te staan en dat dreigt, dat dreigt echt , kunnen we inpakken. Hier in het dorp rijden mensen rond in vreselijk dikke auto’s, hun arm vorstelijk buiten het raam gestoken. Ze willen maar één ding laten zien: hier zijn wij de baas.’

Boelhouwer noemt het overeind houden van de rechtsstaat ‘mijn belangrijkste taak’. Hij kan het niet alleen, benadrukt hij. Hij instrueert medewerkers op het gemeentehuis en in de buitendiensten. ‘Dus als er hier iemand aan het loket komt en die wil een of andere vergunning… Alert! Alert! Wat gebeurt hier? En direct allemaal erin springen, hè. Alert!’

Integriteit in regels vangen blijft, zo lijkt het, een draconische opgave. Verplichte screening bijvoorbeeld van aanstaande raadsleden zal zeker helpen, maar het is een momentopname. Als door omstandigheden het gekozen raadslid chantabel wordt, is nog niets bereikt. Integriteit van bestuur gaat uiteindelijk over moraal en burgermansfatsoen, van bestuurders én van burgers. Daarover had de Limburgse gouverneur Theo Bovens het toen hij deze week de doodsbedreiging van de Voerendaalse burgemeester Houben besprak. Bovens zei: ‘Vaker dan voorheen zeggen bestuurders dat ze crimineel gedrag in hun gemeente niet langer pikken. Het is dan heel belangrijk dat de samenleving achter de burgemeesters en het openbaar bestuur gaat staan.’

Ambtenaar John P. betoogt dat hij in ‘een slechte film’ is beland, ‘in een nachtmerrie’. De president van de rechtbank, nuchter: ‘Ik zal u helpen. De kern van de zaak is dat u veel meer geld had dan u zou kunnen hebben.’ P. zegt dat hij cadeaus kreeg van gasten voor wie hij feesten gaf. Geld in envelopjes. Alleen al in de enveloppes moet 50 duizend euro hebben gezeten. Hij ontving geld van zijn schoonvader. Bankbiljetten. Altijd alles cash. De president: ‘Het is mij nog nooit gelukt om met verjaardagsfeesten vijftig mille op te halen.’

De officier eist een gevangenisstraf van acht maanden, de advocaat houdt het bij gebrek aan bewijs op vrijspraak.

Bedreigd bestuur

Onder de titel Bedreigd bestuur schreef Jan Tromp over ondermijning al in 2015 een serie verhalen in de Volkskrant. Begin vorig jaar publiceerde hij samen met de Tilburgse hoogleraar bestuurskunde Pieter Tops het boek De achterkant van Nederland over de verstrengeling van onder- en bovenwereld. Tops en Tromp werken aan een vervolg op dit boek.

Lees hier nog eens alle artikelen terug die eerder over dit onderwerp verschenen.

Volg en lees meer over:  CRIMINALITEIT  MENS & MAATSCHAPPIJ   POLITIEK   NEDERLAND

Illustratie: Bas van der Schot

De zesde Integriteits Index: de VVD heeft weer de meeste én de grootste schandalen

VN 23.02.2018 Voor de zesde keer brengt Vrij Nederland de Politieke Integriteits Index, het overzicht van alle politieke schandalen van het afgelopen jaar. De VVD blijft de partij met de meeste en de ernstigste affaires.

Het begint een trieste traditie te worden op de jaarlijkse Vrij Nederland Politieke Integriteits Index (PII): de VVD had in 2017 met een totaal van elf weer de meeste affaires én de ernstigste. Het CDA kende afgelopen jaar zes integriteitskwesties, de PvdA vier. De andere landelijke partijen waren opmerkelijk schoon. Lokale partijen scoorden in 2017 bij elkaar vijftien affaires. Het leverde in totaal 39 integriteitskwesties op, begaan door 35 mannen en vier vrouwen. Dat zijn er minder dan de 47 affaires van 2016.

Ook iets verder terugkijkend telde 2017 minder kwesties: het gemiddelde over de voorgaande vier jaar was 55. Het is nog te vroeg om te spreken van een fundamenteel dalende trend omdat we nog te kort meten, maar het gaat al wel een paar jaar de goede kant op. Politieke partijen besteden nu expliciet aandacht aan integriteit, vragen een Verklaring Omtrent Gedrag, screenen en trainen hun nieuwe kandidaten en dringen sneller aan op aftreden bij integriteitskwesties. Dat was een jaar of vijf geleden wel anders, toen bijvoorbeeld een partij als de VVD onthullingen over fraude en corruptie laconiek wegwuifde.

Traditiegetrouw was de grootste categorie weer ‘misdragingen in de vrije tijd’.

Zoals gebruikelijk vond het merendeel van de affaires in 2017 plaats op gemeentelijk en provinciaal niveau: 32 van de 39 gevallen. Bijna de helft daarvan – zestien – kwam voor rekening van lokale partijen. Dat lijkt erop te wijzen dat de landelijke partijen hun zaken op orde beginnen te krijgen, maar dat de lokale partijen minder professioneel zijn. Traditiegetrouw was de grootste categorie weer ‘misdragingen in de vrije tijd’. Denk bijvoorbeeld aan Jos van Son, die moest aftreden als wethouder voor Rosmalens Belang in Den Bosch omdat hij met te veel drank achter het stuur zat. Of Fred Wozniak, die uit de raadsfractie van het CDA in Moerdijk stapte omdat de FIOD hem van belastingfraude verdenkt.

In 2016 waren problemen rond lokaal vastgoed en bestemmingsplannen goed voor een kwart van de gevallen. In 2017 was dat met tien van de 39 affaires weer zo. Meestal gaat het om raadsleden of wethouders die onvoldoende afstand nemen van hun eigen vastgoedbelangen of die van anderen. Het bekendste voorbeeld is de Brunssumse wethouder Jo Palmen, van wie de vastgoedbelangen zelfs de aandacht van minister Kajsa Ollongren trokken.

LOKAAL VASTGOED: GEDOE

‘Lokale partijen en lokaal vastgoed: altijd gedonder’ was een van de koppen in de PII van 2016. Een kwart van de lokale affaires had met vastgoed, bouwvergunningen of grondzaken te maken. Ook vorig jaar bleken problemen rond vastgoed of bestemmingsplannen goed voor tien affaires, ruim een kwart. Wethouder Jo Palmen van Brunssum kwam uitgebreid in het nieuws. Palmen (BBB/Lijst Palmen) heeft al sinds 1976 een geschil met de gemeente over een stuk grond en claimt naar verluidt ruim een miljoen. Een integriteitsonderzoek had uitgewezen dat hij als wethouder een ‘hoog risico’ zou vormen, vooral omdat grondzaken in zijn portefeuille zitten.

Palmen ziet zelf geen problemen en alle lokale partijen staan achter hem. De plaatselijke afdelingen van de landelijke partijen willen dat Palmen aftreedt, maar zij zijn in de minderheid. Burgemeester Luc Winants trad af omdat hij ‘niet meer garant kan staan voor een integer bestuur’. Hij staat, net als gouverneur Theo Bovens, met lege handen: ze worden geacht de integriteit van het lokale bestuur te bewaken, maar hebben nauwelijks instrumenten. Kajsa Ollongren heeft als minister van Binnenlandse Zaken wel de mogelijkheid om in te grijpen, maar dat paardenmiddel is bedoeld voor gemeentes die onbestuurbaar zijn.

Gemeentehuis van Brunssum. Foto: Marcel van den Bergh

HARDNEKKIGE PROBLEMEN

Hoewel het de goede kant op lijkt te gaan met politieke integriteit, zijn er zeker nog zorgen. In het zeventig pagina’s tellende regeerakkoord valt het woord ‘integriteit’ precies één keer, onder het kopje ‘Koninkrijksrelaties’. Kennelijk ziet het kabinet het vooral als een Antilliaans probleem. Toch zijn er ook hier, naast het gedoe met lokaal vastgoed, nog een paar andere hardnekkige problemen rond integriteit.

Het Huis voor Klokkenluiders functioneert totaal niet, waardoor misstanden in politiek en openbaar bestuur mogelijk onopgemerkt blijven. De Tweede Kamer heeft nog steeds geen gedragscode, de partijfinanciering blijft soms troebel, er blijft een tekort aan kandidaten (zeker lokaal) en – de olifant in de kamer – de VVD heeft als grootste landelijke partij hardnekkig de meeste én de grootste schandalen.

In het zeventig pagina’s tellende regeerakkoord valt het woord ‘integriteit’ precies één keer.

De Tweede Kamer heeft wel integriteitsregels, maar dat is meer een verzameling wettelijke regelingen met toelichting dan een heldere code. Toch zijn er genoeg kwesties waar de Kamer eens principieel over zou moeten debatteren om vast te stellen wat wel en niet hoort. Wanneer mag een Kamerlid bijvoorbeeld overstappen naar een andere baan?

VVD’er Sjoerd Potters werd direct na de verkiezingen burgemeester van De Bilt. Daarna stapte zijn partijgenoot Pieter Duisenberg over naar de Vereniging van Universiteiten. In oktober liet PvdA’er Jeroen Dijsselbloem weten toch niet in de Kamer te gaan zitten, terwijl hij voor de verkiezingen nog een hogere plaats op de kieslijst had afgedwongen. Daarmee stelde hij 51.695 voorkeursstemmers teleur: ‘Het is niet fraai,’ gaf hij toe.

Spelen politici elkaar baantjes toe? Op zoek naar de Haagse banendraaimolenLees verder

De drie hebben geen regels overtreden en komen niet op de PII. Maar tegenover de kiezers is het inderdaad ‘niet fraai’. Potters en Duisenberg blijven met hun kennis en vaardigheden de publieke zaak dienen. Tegelijk is dat bij Duisenberg ook een mogelijk bezwaar: hij was onderwijswoordvoerder in de Kamer en is dus in zijn oude sector beland.

Zoiets is sinds de invoering in mei van een nieuwe gedragscode verboden voor oud-ministers en oud-staatssecretarissen: die mogen de eerste twee jaar na hun aftreden niet meer lobbyen bij hun oude departement. Aangezien het verloop onder Kamerleden helaas hoog is, zou het goed zijn daar algemeen aanvaarde normen voor af te spreken: wanneer mag je met goed fatsoen weg en naar welke functie wel en niet?

Een andere kwestie die schrééuwt om een heldere gedragscode is het geschenkenregister. Kamerleden melden de meest onnozele cadeaus (kookboeken, repen chocola) maar het appartement dat Alexander Pechtold kreeg van een Canadese diplomaat staat niet op de lijst.

LASTIG: PARTIJFINANCIERING

Nederland lag in Europa jarenlang onder vuur omdat de partijfinanciering hier niet wettelijk geregeld was. Sinds 2013 is er de Wet financiering politieke partijen, maar die verplicht alleen openbaarmaking van giften boven de 4500 euro. Zelfs die soepele regels worden soms nog overtreden. In mei onthulde NRC dat verschillende partijen zich niet aan de regels houden. De VVD overtrad de belastingwetgeving door geen financiële verantwoording te publiceren van de Ivo Opstelten Foundation en drie andere stichtingen.

Deze bieden als Algemeen Nut Beogende Instellingen fiscale voordelen en zijn verplicht om cijfers te publiceren. De VVD had in 2014 beloofd om transparanter te worden over donaties, maar uit onderzoek van NRCblijkt dat de partij onder voorzitter Henry Keizer juist minder financiële details is gaan melden. Na publicatie kwam de VVD alsnog met jaarverslagen, met daarin voor zo’n twee ton donaties. Ook (dochterorganisaties van) D66, PvdA en PVV waren nalatig.

De SP is een geval apart. SP’ers laten hun salaris direct overboeken naar de partij, waarna zij een veel lagere vergoeding uitgekeerd krijgen. Dat levert de socialisten jaarlijks naar schatting zo’n vijf miljoen euro op. Ronald Plasterk opende als minister van Binnenlandse Zaken de aanval op die praktijk: volksvertegenwoordigers moeten zonder ‘last’ hun werk doen en dat kan niet als ze in dienst zijn van hun partij. De gemeente Noordoostpolder weigerde als eerste het geld aan de SP te storten en kreeg gelijk van de rechter. Zeker twee provincies en vijftien gemeentes maken de salarissen nu rechtstreeks over aan SP-politici. De partij verliest daarmee ook belastingvoordelen.

Lastig: partijfinanciering. Foto: Studio Oostrum

EEN PSYCHOLOGISCH DRAMA

En dan de VVD. Deze partij staat sinds de start van de Politieke Integriteits Index in 2013 elk jaar bovenaan. Gemeten over de volle lengte van onze database (vanaf 1980) neemt de VVD met 118 van de 505 politici in opspraak eveneens de eerste plaats in. De partij heeft ook verreweg de meeste leden met een strafblad. VVD’ers kwamen decennialang nauwelijks in aanraking met het strafrecht, maar sinds het aantreden van Mark Rutte in 2007 liepen maar liefst 25 VVD’ers tegen een strafblad aan – van wie drie in 2017.

Ter vergelijking: tussen 2007 en 2017 waren dat er zeven bij de PvdA, drie bij D66 en CDA en twee bij de PVV. Khalid Tatou, raadslid voor de PvdA in Gouda, werd in september 2017 gearresteerd op verdenking van ontucht met een dertienjarig meisje. Michael Heemels, de voormalige woordvoerder van Geert Wilders en fractievoorzitter van de PVV in Limburg, werd in oktober veroordeeld tot veertien maanden cel wegens het verduisteren van 180.000 euro uit de partijkas (niet in de PII over 2017, omdat we affaires meetellen in het jaar waarin ze voor het eerst in het nieuws komen).

De VVD’ers die in 2017 werden veroordeeld, hadden twee dingen gemeen: ze hadden gefraudeerd en ze zeiden niet te weten dat het strafbaar was.

De drie VVD’ers die in 2017 werden veroordeeld, hadden twee dingen gemeen: ze hadden gefraudeerd en ze beriepen zich er bij de strafrechter op dat ze niet wisten dat het strafbaar was. Huib van Vliet trad af als Statenlid in Flevoland omdat hij verdacht werd van verduistering.

Hij wikkelde in 2009 een erfenis van een tante af, waarbij hij zonder overleg 110.000 euro overboekte naar zijn eigen rekening. Een andere erfgenaam pikte dat niet en deed aangifte. Van Vliet meende dat hij recht had op het geld, zo tekende Omroep Flevoland op tijdens de zitting. Hoewel hij volhield dat hij alleen een fout had gemaakt en niets strafbaars had gedaan, werd hij in februari 2017 veroordeeld tot 180 uur taakstraf.

Robin Linschoten werd in september 2017 als eerste oud-bewindsman ooit (in de PII van dit jaar komt hij niet voor, want hij is uit de politiek) veroordeeld tot twee maanden celstraf wegens belastingfraude. De rechtbank was strenger dan het OM, dat een taakstraf had gevraagd.

Zijn zaak trok veel belangstelling. Niet alleen omdat de veroordeling van een oud-bewindsman uniek is in Nederland, maar ook omdat Linschoten zelf in jaren negentig als Kamerlid en staatssecretaris van Sociale Zaken fel van leer trok tegen fraude. Hij noemde de fraudebestrijding in Nederland ‘brandhout’, hield minister van Justitie Ernst Hirsch Ballin voor dat fraudeurs lachten om zijn slappe aanpak en vond dat ook kleine fraude hard aangepakt moest worden: ‘Fraude mag nooit lonen.’

Robin Linschoten. Foto: Gerhard van Roon/Hollandse Hoogte

Het contrast met de Robin Linschoten die in 2017 voor de rechter stond, was groot. Volgens de FIOD had hij tussen 2010 en 2012 ongeveer een ton te weinig btw afgedragen: dus over ongeveer een half miljoen euro omzet geen belasting betaald. Zijn optreden voor de rechtbank was onbegrijpelijk. Linschoten had talloze blauwe enveloppen domweg niet opengemaakt.

De man die staatssecretaris van Sociale Zaken was geweest, kroonlid van de SER, voorzitter van het Advies College Toetsing Administratieve Lasten en die in de directie van DSB Bank verantwoordelijk was voor het risicobeheer, verklaarde tegen de rechters: ‘Ik heb niets met administratie.’ Hij zei niet te weten dat een ondernemer zelf btw-aangifte moet doen en gaf zijn boekhouder de schuld: ‘Mijn enige fout is dat ik mijn boekhouder onvoldoende heb gecontroleerd.’

‘Ik heb niets met administratie. Mijn enige fout is dat ik mijn boekhouder onvoldoende heb gecontroleerd.’

Tijdens de zitting bleek dat de fiscus Linschoten privé in de jaren negentig – dezelfde periode waarin hij als politicus strengere fraudewetgeving invoerde – al boetes oplegde omdat hij achterliep met zijn belastingafdrachten. Het is zelfdestructief gedrag dat zich niet rationeel laat verklaren. ‘Het is een psychologisch drama. Als je als scherp en briljant Kamerlid een grote toekomst wordt toegedicht en enkele decennia later maak je geen blauwe enveloppen meer open, dan is er iets heel erg misgegaan,’ zo zei een oud-fractiegenoot anoniem in het AD.

CREATIEVE OPLOSSING

De derde VVD’er die veroordeeld werd wegens fraude is Matthieu van Sint Truiden. Hij kreeg in juni 2017 zes maanden voorwaardelijk wegens belastingfraude. Deze zaak heeft weinig aandacht gekregen, terwijl hij toch opvallend genoeg was: een voormalig advocaat-generaal die verantwoordelijk was voor fraudebestrijding, werd zelf voor fraude veroordeeld. Van Sint Truiden was geen beroepspoliticus (daarom komt hij ook niet in de PII van dit jaar voor), maar had, naast zijn werk als advocaat-generaal, als voorzitter van de landelijke partijcommissie Politie en Justitie wel een prominente rol binnen de VVD. In die commissie zat ook Leo de Wit, destijds hoofdofficier van Justitie in Amsterdam.

NRC Handelsblad onthulde in 2014 dat De Wit ervoor had gezorgd dat zijn partijgenoot Van Sint Truiden zonder screening aan slag kon als fraudebestrijder bij het OM. Als hij wel gescreend was, dan zou ontdekt zijn dat hij bij zijn vorige kantoor, Nauta Dutilh, onenigheid had over declaraties. Van Sint Truiden was al sinds 2006 in een vechtscheiding gewikkeld en zat in financiële problemen. Omdat hij niet kon rondkomen van zijn salaris bij het OM had hij bedongen dat hij als advocaat mocht bijverdienen. Normaal gesproken zijn financiële problemen een bekende ‘rode vlag’ bij benoemingen op gevoelige posities, hier werd een creatieve oplossing verzonnen.

Vennootschapsjurist Matthieu van Sint Truiden stelde dat ‘hele fiscale recht niet te snappen. Ik vind het één groot gezever.’

Pas in 2011 ontdekten ze bij het OM dat een dergelijke combinatie wettelijk verboden is: aanklager en advocaat zijn rollen die haaks op elkaar staan. Om zijn ex dwars te zitten, probeerde Van Sint Truiden een groot deel van zijn inkomsten als advocaat via buitenlandse bankrekeningen en limiteds in belastingparadijzen aan het zicht te onttrekken. Daarbij verzweeg hij zo’n 2,5 ton aan inkomsten. Van Sint Truiden werd al in 2012 op non-actief gesteld bij het OM.

Dat hij pas in 2017 is veroordeeld, komt omdat hij het onderzoek op alle mogelijke manieren heeft tegengewerkt. Voor de rechter hield Van Sint Truiden vol dat hij het slachtoffer was van een complot, ‘doelbewuste treiteracties’ van het OM. Hij stelde ook als vennootschapsjurist dat ‘hele fiscale recht niet te snappen. Ik vind het één groot gezever,’ zo noteerde NRC tijdens de zitting. Het was een argument dat, net als bij zijn partijgenoten Van Vliet en Linschoten, géén indruk maakte op de rechters toen ze hun vonnis schreven.

EEN VERONTRUSTEND PATROON

Deze zaken staan hier zo uitgebreid beschreven omdat zich een verontrustend patroon aftekent. Er zijn, zoals gezegd, inmiddels 25 VVD’ers met een strafblad. Het pijnlijke is dat die de aanklachten tegen hen vaak bagatelliseren, ontkennen, zeggen dat er een complot is, beweren dat ze de wet niet kennen of dat officieren van justitie, rechters en journalisten het niet begrijpen. Ton Hooijmaijers, Jos van Rey, Robin Linschoten en Matthieu van Sint Truiden vinden allemaal dat ze niets verkeerds hebben gedaan.

Hooijmaijers, Van Rey, Linschoten en Van Sint Truiden vinden allemaal dat ze niets verkeerds hebben gedaan.

Die houding leverde Van Rey vlak voor de kerst nog een veel hogere straf op in hoger beroep. Hij was bij de rechtbank veroordeeld tot 240 uur taakstraf. Bij het Hof kreeg hij een jaar voorwaardelijk voor witwassen, aannemen van giften, stembusfraude en het lekken van vertrouwelijke informatie. Omdat Van Rey nog steeds niet snapt wat hij verkeerd heeft gedaan, legt het Hof een extra straf op: ‘De verdachte heeft ter terechtzitting in hoger beroep niet de indruk gewekt dat hij het verkeerde van zijn handelen inziet. Integendeel, hij heeft steeds volgehouden dat hem geen verwijt in strafrechtelijke zin kan worden gemaakt.’

Daarom heeft het hof ‘ter bescherming van de integriteit van het openbaar bestuur’ als bijkomende straf opgelegd dat Van Rey twee jaar geen bestuurlijk ambt mag bekleden. Van Rey is in cassatie gegaan en het zou kunnen dat hij na de komende gemeenteraadsverkiezingen, totdat de Hoge Raad het arrest bevestigt, alsnog wethouder wordt.

Uitspraak Jos van Rey. Foto: Maarten Hartman/Hollandse Hoogte

Omdat VVD’ers zich met hand en tand verzetten, bezorgen ze de opsporingsdiensten handen vol werk. Jos van Rey weigerde zijn iPads te ontsleutelen, zijn broer Hennie verstopte geld tussen de bevroren kippen en Sjoerd Swane, voormalig VVD-raadslid en -wethouder in Maarssen, gooide zijn harde schijf in de Vecht – hij moest er door een duiker uit worden gevist. Matthieu van Sint Truiden hield zijn geld in het buitenland verborgen en diende eindeloos klachten in. Daarmee leggen de VVD’ers een serieus beslag op de financiële opsporingscapaciteit in dit land.

De FIOD heeft maar een beperkt aantal teams voor serieuze fraude en iedere rechercheur die bezig is met de iPads van Van Rey of de Luxemburgse rekeningen of het Antilliaanse trustkantoor van Van Sint Truiden, kan niet achter andere criminelen aan. Omdat ze bovendien massaal in hoger beroep gaan, leggen ze ook een serieus beslag op de rechterlijke macht. Dat is hun goed recht, maar dat betekent wel dat er een vrijwel permanent circus is van VVD’ers die voor de rechter moeten verschijnen.

Dat leidt vervolgens binnen de partij weer tot complotdenken. In maart 2015 noemde Edith Schippers het in De Telegraaf niet toevallig dat vlak voor de verkiezingen affaires bovenkwamen: ‘Er zit ergens een kracht achter.’ Maar als een partij zoveel slepende affaires heeft, zijn er altijd wel een paar die vlak voor de verkiezingen tot ontploffing komen.

GOEDE MENSEN VINDEN…

Het is al jaren een vast ritueel voor politiek journalisten: voor de verkiezingen opschrijven dat het moeilijk is om kandidaten te vinden. Ook voor deze raadsverkiezingen was het weer ploeteren, al krijgen alle partijen de lijsten uiteindelijk wel vol. Tom-Jan Meeus maakte een inzichtelijk rekensommetje in NRC. De VVD, al sinds 2010 bij bijna alle verkiezingen de grootste partij, heeft nog maar 26.500 leden. Bij vierhonderd gemeenten, met twintig kandidaten per lijst, betekent dat dus dat één op de drie leden kandidaat is. Voor andere partijen gelden vergelijkbare sommetjes.

Partijen kunnen dus niet kieskeurig zijn: als het googlen van een naam geen rare dingen oplevert, is de kans groot dat iemand op de lijst komt. Gek genoeg nam Geert Wilders zelfs die moeite niet toen hij zijn nieuwe lijsttrekker in Rotterdam presenteerde. Binnen een dag moest hij Géza Hegedüs al weer afvoeren, toen de Volkskrant onthulde dat de man racistische ideeën heeft en een bewonderaar is van Holocaust-ontkenner David Irving. Onbegrijpelijk, na alle slechte ervaringen van Wilders met types als James Sharpe, Hero Brinkman en Eric Lucassen.

…EN HOUDEN

Een ander terugkerend thema is dat lokale politiek zwaar is. Raadsleden moeten naast hun werk stukken lezen, vergaderingen bijwonen en lokale contacten onderhouden – sommige zitten in tientallen WhatsApp-groepen. Uit een onderzoek van het SCP onder griffiers blijkt dat in minder dan een derde van de gemeentes raadsleden voldoende tijd hebben om hun werk goed te doen. Wethouders hebben, nog meer dan raadsleden, te maken met assertieve burgers. Zo’n 40 procent van de wethouders haakt vroegtijdig af, schrijft Martin Knol in zijn boek Waarom wethouder.

Knol, zelf voormalig wethouder in Deventer en Zwolle, schreef het om zijn ervaringen te delen en te wijzen op valkuilen. Waar wethouders voorheen vielen door budgetoverschrijdingen, falend toezicht en verstoorde coalitieverhoudingen, sneuvelt nu maar liefst één op de drie wethouders op niet-integer handelen of de schijn ervan. Dat is ernstig. ‘Burgers moeten op die overheid kunnen vertrouwen,’ schrijft Knol. Dat vertrouwen is cruciaal om burgers bij het bestuur te betrekken.

Knol heeft ook een belangrijke tip: ‘Drink geen alcohol!’ Drank is overal, maar Knol heeft ‘bijna persoonlijk de Spa-rood-fabriek overeind gehouden’. En terecht, want de PII bevat een lange lijst van politici die dronken een ongeluk veroorzaakt hebben, een vechtpartij zijn begonnen of iets gestolen hebben.

Goede mensen vinden… en houden. Foto: Jan de Groen, Hollandse Hoogte.

MOREEL KAPITAAL

Daarmee komen we bij de VVD zelf. Het patroon van individuele ontkenning lijkt zich voort te zetten op het collectieve niveau. Alle partijen worstelen met affaires (zie bijvoorbeeld het gedoe rond Moorlag bij de PvdA), maar omdat de VVD er zo veel heeft, valt het extra op. De afgelopen jaren hebben we de forse oververtegenwoordiging van de VVD steeds verklaard door te stellen dat de VVD als grootste partij (in de Kamer) nu eenmaal meer actieve politici heeft.

Bovendien zijn VVD’ers vaker geassocieerd met het bedrijfsleven, met meer geld en verlokkingen. ‘En minder moreel kapitaal?’ vroeg Folkert Jensma zich na de veroordeling van Linschoten af in NRC Handelsblad. Dat de VVD nu eenmaal een grote bestuurderspartij is die dicht tegen het bedrijfsleven aan zit, kan de aanhoudende stroom van ernstige integriteitsschendingen niet meer verklaren: qua ledental en bestuursfuncties is de VVD vergelijkbaar met andere grote partijen.

Opvallend is dat Mark Rutte als politiek leider maar geen greep lijkt te krijgen op alle integriteitskwesties. Dat was bij de afgang van Henry Keizer weer goed te zien. Keizer was sinds 2014 partijvoorzitter van de VVD. Hij was vertrouweling van Rutte en had als voorman de taak een eind te maken aan de lange reeks affaires. Onder zijn leiding was de partij aanzienlijk strenger geworden. ‘Je kunt niet een beetje integer zijn,’ zei Keizer tegen omroep Human. ‘Je bent integer of je bent het niet.’

Henry Keizer, voormalig partijvoorzitter van de VVD. Foto: Phil Nijhuis/Hollandse Hoogte

MEERDERE PETTEN

‘Ironisch genoeg is het nu Henry Keizer zelf wiens integriteit ter discussie staat,’ schreef platform voor onderzoeksjournalistiek Follow the Money (FTM) in april na het blootleggen van een omstreden overname door Keizer. In het kort kwam het hier op neer: in 2012 kocht Keizer als directeur samen met drie zakenpartners de aandelen van de B.V. Beheermaatschappij ‘de Facultatieve’ van de Koninklijke Vereniging voor Facultatieve Crematie, waar hij als adviseur bij betrokken was.

Volgens accountant EY was het bedrijf (met een omzet van 106 miljoen euro) minstens 31,5 miljoen euro waard. Door handig schuiven met leningen en dividend betaalden Keizer en zijn zakenpartners slechts dertigduizend euro. ‘Daarmee werd de verkopende partij – de vereniging – ernstig benadeeld en werd de VVD-partijvoorzitter in één klap multimiljonair,’ zo concludeerde FTM.

Na zich een tijdje stilgehouden te hebben, gaf Keizer op 28 april op het kantoor van de Facultatieve een persconferentie, waarin hij een poging deed de overname te verdedigen. Daarbij weigerde hij de onderzoeksjournalisten Eric Smit en Kim van Keken van FTM en een ploeg van PowNed de toegang. Donald Trump boycot kritische journalisten en DENK ook, maar verder is het in Nederland ongehoord – zeker voor een partij die zichzelf liberaal noemt. Keizer kwam die dag met stukken die de verkoopprijs moesten onderbouwen, maar die waren niet overtuigend.

Zeker voor een partij die zichzelf liberaal noemt, is het ongehoord dat journalisten bij een persconferentie worden geweigerd.

Keizer had de schijn tegen, omdat hij De Facultatieve als directeur niet alleen voor een prikkie had gekocht, maar daarbij ook als adviseur van de verkopende vereniging was opgetreden. ‘Juist als er meerdere petten een rol spelen, is het heel erg goed dat die informatie onafhankelijk wordt aangeleverd en dat er een toetsing plaatsvindt van die aangeleverde informatie,’ zei hoogleraar accountancy en oud-FIOD-rechercheur Marcel Pheijffer in Nieuwsuur. ‘De stukken roepen bij mij meer vragen op dan dat ze antwoorden geven.’

De deal van Keizer werd goedgekeurd door de Raad van Commissarissen, waarin de VVD-senatoren Loek Hermans en Anne-Wil Duthler zaten. Dit duo hield ook toezicht bij het Centraal Orgaan Asielzoekers, waar hun partijgenoot Nurten Albayrak in opspraak kwam. Zij werd veroordeeld tot 140 uur taakstraf wegens valsheid in geschrifte (deze affaire telt ook niet mee voor de PII over 2017, omdat Albayrak ambtenaar was en geen politicus, en omdat we affaires meetellen in het jaar dat ze voor het eerst in het nieuws komen).

Met een minister, staatssecretaris én topambtenaar die allemaal van de VVD waren, ontbrak de kritische tegenspraak: rijen gesloten en luiken dicht.

Voor Hermans was het debacle bij De Facultatieve een hattrick, want hij faalde ook als voorzitter van de Raad van Commissarissen bij de failliete zorgorganisatie Meavita. Hier speelt hetzelfde verontrustende patroon dat we zagen bij de bonnetjesaffaire: met een minister (Ivo Opstelten), staatssecretaris (Fred Teeven) én topambtenaar (Pieter Cloo) die allemaal van de VVD waren, ontbrak de kritische tegenspraak: rijen gesloten en luiken dicht. Kamerlid Ard van der Steur, die geacht werd de macht te controleren, deed mee door zelf brieven aan de Kamer over de bonnetjes-affaire te censureren. (‘Schrappen. Komt gedonder van.’)

Rutte omhelst de afgetreden minister Ard van der Steur. Foto: Bart Maat/ANP/Hollandse Hoogte

HANDIG VEHIKEL

Ook in de affaire-Keizer hield de VVD de gelederen gesloten. Kort na de publicaties op FTM paste Annemarie Jorritsma een Trumpiaanse truc toe. In de studio van BNR verdedigde ze Keizer: ‘Je mag niet afgaan op een oppervlakkig onderzoek van een journalist.’ Dat was een gotspe: FTM had maanden gewerkt aan het verhaal en had aanzienlijk dieper gespit in het leven van Keizer dan de VVD zelf. Zo is er tot op de dag van vandaag nog geen cv van Keizer beschikbaar – wat sterk de indruk wekt dat de VVD voor zijn benoeming nooit naar zijn verleden heeft gevraagd. Dat is vreemd, want als partijvoorzitter zat hij bij veel vertrouwelijke besprekingen.

Op de reactie van de interviewer dat FTM wél goed naar de boeken van De Facultatieve had gekeken, zei Jorritsma nog iets vreemds: ‘Ze hebben de jaarverslagen bekeken. En dat is wel iets anders dan de boeken.’ Daarmee suggereerde ze dat de boekhouding van De Facultatieve een ander beeld biedt dan het jaarverslag. Dat zou wijzen op boekhoudfraude, want een jaarverslag moet altijd een getrouw beeld bieden van de boekhouding. Jorritsma verwees vervolgens naar de Integriteitscommissie van de VVD, die een onderzoek was gestart.

Op 18 mei trad Keizer af om zichzelf beter te kunnen verdedigen. De Integriteitscommissie schortte meteen haar onderzoek op. Het vreemde is dat Keizer al sinds mei de tijd heeft om met een goed verhaal over de zakendeal te komen – en dat nog steeds niet heeft gedaan. Op deze manier is de Integriteitscommissie vooral een handig vehikel om niets te hoeven zeggen: zo lang het onderzoek loopt, geven we geen commentaar en als hij is afgetreden, hoeft het niet meer.

De nieuwe partijvoorzitter, Christianne van der Wal, wil vaker discussiëren over integriteitskwesties om het bewustzijn binnen de partij te vergroten. Ze wil ook dat VVD’ers kritischer op elkaar worden. Daarmee heeft ze de kern van het probleem te pakken: de rode draad in alle grote schandalen die de VVD de afgelopen jaren hebben getroffen, is het onderling en informeel zaken willen regelen. Maar voor een gezonde, liberale en integere democratie is tegenspraak essentieel.

Met dank aan Leo Huberts, Muel Kaptein, Martijn Wessels, Sanne-Minouk van den Broek en Klaas Postma.

MISBRUIK VAN STRAFRECHT

De stadions vol Trump-fans die ‘Lock her up!’ scandeerden tegen Hillary Clinton waren geen aanwinst voor de Amerikaanse democratie. Helaas wordt misbruik van het strafrecht voor politieke doeleinden ook hier populair. Wie de (sociale) media doorzoekt op termen als ‘raadslid’ en ‘aangifte’ komt talloze affairetjes tegen waarbij een lokale politicus zich beledigd voelt en met veel bombarie aangifte gaat doen.

Daar horen we dan nooit meer wat van – de politie heeft wel wat beters te doen. Een treurig nieuw verschijnsel is de aangifte tegen de burgemeester omdat hij is opgetreden tegen bepaalde (groepen) burgers of bepaalde uitspraken heeft gedaan.

De Bond van Wetsovertreders deed bijvoorbeeld twee keer aangifte tegen burgemeester Jos Heijmans van Weert wegens zijn aanpak van asielzoekers. Uiteraard mag iedereen kritiek hebben op Heijmans, maar het strafrecht is niet bedoeld om politiek te bedrijven.

Het is een kwalijke ontwikkeling als politici aangepakt worden op hun persoonlijke integriteit terwijl het om hun beleidsopvattingen gaat. Ook Geert Wilders heeft goed naar Trump gekeken: hij deed aangifte tegen Mark Rutte, omdat de premier de Nederlander zou discrimineren ten gunste van asielzoekers. Zelfs de conservatieve site De Dagelijkse Standaard vond het niks: ‘Dit soort problematiek los je op in het parlement, door met elkaar in debat te gaan, niet door aangifte tegen elkaar te doen.’

HEE, LIMBURG WEER!

Vlak voor de affaire-Palmen ontplofte en Jos van Rey in hoger beroep meer straf kreeg, verzette gouverneur Theo Bovens zich in de Volkskrant tegen het corrupte beeld van Limburg: ‘Dat imago plakt helaas nog steeds aan ons, maar dat is volstrekt onterecht. Ik durf te stellen dat wij hier in Limburg het strengste integriteitsbeleid van heel Nederland hebben.’ Maar mocht er weer een affaire opduiken, zo voorspelde Bovens: ‘Dan krijg je te horen: hee, daar heb je Limburg weer. Als Ton Hooijmaijers met enkele tonnen aan de haal gaat, hoor je niemand zeggen: daar heb je Noord-Holland weer.’

Inderdaad komen in alle provincies integrititeitskwesties voor, maar normaal gesproken is dat het einde van iemands carrière. Limburg is de enige provincie waar veroordeelde politici zoals Jos van Rey en Jo Palmen (in de jaren negentig veroordeeld wegens het niet opgeven van een uitkering) gewoon hun eigen partij oprichten én lokaal mateloos populair blijven. In Utrecht trad raadslid Oostveen af wegens een vastgoedbelang, in Brunssum kun je er wethouder mee worden – met grondzaken in je portefeuille.

Gemeten naar integriteitsschendingen per provincie staat Limburg met 53 affaires sinds 1980 op de vierde plaats, na Noord- en Zuid-Holland en Noord-Brabant. Maar dat zijn provincies die twee of drie keer zoveel inwoners hebben en meer gemeenten en bestuurders. Overijssel, qua inwoners en aantallen gemeentes vergelijkbaar met Limburg, had maar 21 affaires. Limburg heeft wel degelijk een groter probleem dan de rest van Nederland.

PECHTOLD EN PRIVACY

Over de vraag of Pechtold op de PII thuishoort, kun je lang praten. Zijn persoonlijke integriteit is niet in het geding: het appartement dat hij kreeg van een Canadese oud-diplomaat is een geschenk van een oude vriend en staat los van de politiek. Niemand gelooft dat de liberale D66’er omgekocht is om vóór het vrijhandelsverdrag met Canada te stemmen.

Of Pechtold het volgens de interne integriteitsregels van de Kamer toch had moeten melden, is de vraag, omdat het hier om een open norm gaat: ‘Als een willekeurige toeschouwer zonder veel omwegen zou kunnen denken dat een bepaalde private omstandigheid van een lid van invloed is op diens stellingname in een publiek vraagstuk, kan het raadzaam zijn omstandigheid in het register te doen opnemen. Dan kan immers nooit gesteld worden dat die omstandigheid verborgen is gehouden. Het gaat er niet om of die omstandigheid daadwerkelijk van invloed is geweest. Dat, noch het tegendeel, is immers te bewijzen.’

Omdat je volgens Pechtold altijd wel zo’n ‘willekeurige toeschouwer’ kan vinden, zou je dus alles moeten melden en blijft er van privacy niets over. Hier botsen twee principes op elkaar: het recht op privacy van de politicus en de openbaarheid van bestuur. Pechtold heeft zijn privéleven altijd zoveel mogelijk afgeschermd en dat is zijn goed recht. (Een dieptepunt in de Nederlandse journalistiek was het doorzoeken van het vuilnis van Pechtold en Femke Halsema door HP/De Tijd in 2010).

Tegelijkertijd ontkomt een politicus niet aan openheid. Amerikanen verwachten bijvoorbeeld dat presidentskandidaten hun belastingaangiftes openbaar maken en het is heel vreemd dat Donald Trump dat als eerste president niet doet. Nederland gaat minder ver, maar hier kijken we vreemd op dat de VVD geen cv van Henry Keizer kan of wil laten zien. Pechtold had al openbaar gemaakt dat hij een appartement had gekregen, omdat het wettelijk verplicht in het Kadaster geregistreerd moet worden. Door het ook in het geschenkenregister te zetten, had hij veel vragen kunnen voorkomen.

VERANTWOORDING

Vrij Nederland stelt deze jaarlijks verschijnende Index sinds 2013 op in samenwerking met Leo Huberts, hoogleraar bestuurskunde aan de VU, en Muel Kaptein, hoogleraar integriteit aan de Erasmus Universiteit. De criteria voor opname in de Politieke Integriteits Index zijn ontleend aan het werk van de VU-onderzoeksgroep ‘Quality of Governance’.

  • Het gaat om gekozen (of benoemde) Nederlandse politici die een functie hebben of hadden (of daarvoor kandidaat waren) bij gemeente, provincie, rijk, een Europese of internationale instelling of met een relevante (bestuurs)functie in een politieke partij.
  • Bij integriteitsaffaires gaat het om het overtreden van geldende morele waarden, normen en regels. De integriteit van de betrokkene is in het geding, wordt ter discussie gesteld, het gaat om (mogelijke) integriteitsschendingen. Andere politieke affaires, zoals bij budgetoverschrijdingen of verbroken verkiezingsbeloften, vallen erbuiten.
  • Het gaat om een publieke affaire die ‘de pers’ heeft gehaald. Het jaar waarin de affaire publiek wordt via de media is het jaar waarin de affaire in de index terecht komt (niet het jaar waarin de feiten zich voordeden).
  • De betrokken politicus is wegens de affaire afgetreden en/of gesanctioneerd (formeel of informeel, bijvoorbeeld blijkend uit excuses, erkenning van schuld, terugbetaling). Ook als een politicus de affaire heeft ‘overleefd’ kan de zaak in de lijst worden genoemd, maar alleen als de feiten vaststaan of uit geloofwaardige bron komen, ze voldoende ernstig zijn en in de publiciteit tot serieuze vraagtekens over iemands integriteit hebben geleid. Dit betekent niet dat als iemand op de lijst staat, er automatische sprake is van een integriteitschending, noch dat er een gedragsregel is overschreden.
  • De volgende typen integriteitsschendingen worden onderscheiden: corruptie (omkoping, favoritisme); fraude of diefstal; dubieuze giften; onverenigbare functies; misbruik van bevoegdheden; misbruik van informatie; ongewenste omgangsvormen en bejegening (in functie); wanprestatie en verspilling; wangedrag in de privésfeer. Deze indeling is, net als de criteria voor opname in de PII, ontleend aan werk van de VU-onderzoeksgroep ‘Quality of Governance’.

‘VVD voor zesde maal partij met meeste integriteitsschandalen’

NU 19.02.2018 De VVD heeft in 2017 met elf politici opnieuw de meeste affaires achter haar naam. Dat blijkt uit de jaarlijkse Politieke integriteits-Index van Vrij Nederland

Het is het zesde jaar op rij dat de liberalen de lijst van het maandblad aanvoeren.

De bekendste affaire die de VVD in 2016 op haar naam schreef, bleef de partij ook in 2017 achtervolgen. Oud-poliiticus Jos van Rey werd ook in hoger beroep tot een jaar voorwaardelijke celstraf veroordeeld voor corruptie, stembusfraude, lekken van vertrouwelijke informatie en witwassen.

De lijst met integriteitsschandalen staat komende week in Vrij Nederland. De uitslag werd zondagavond bekendgemaakt in het programma College Tour,waar fractieleider Klaas Dijkhoff te gast was.

Geen patroon

De VVD-coryfee stelde in een reactie dat hij “geen patroon ziet om te zeggen dat het door de partij komt.” Volgens presentator Twan Huys zou het argument dat de liberalen eerder gebruikten, namelijk dat bij een partij met meer bestuurders de kans op affaires groter is, dit jaar niet meer op gaan.

Dijkhoff zegt dat zijn partij “alles op dit gebied heeft aangescherpt. Dit soort gedrag heeft echt wel consequenties. Soms is het onhandigheid, soms gaat het om verantwoordelijkheid nemen. Er was laatst een burgemeester die aan vrouwen zat; dan is er geen excuus, weg.”

Fout gedrag

Verder adviseert hij zijn partijgenoten elkaar op mogelijk ‘fout gedrag’ aan te spreken. Overigens stelde Dijkhoff met klem dat hij “liever een collega in het kabinet verliest die mij dierbaar is door de vrije pers, dan dat wij onbeperkt aan de macht kunnen blijven doordat wij de pers in handen hebben.”

De VVD-fractieleider verwees hiermee na het vertrek van minister Halbe Zijlstra na een leugen over een ontmoeting met Vladimir Poetin die nooit had plaatsgevonden.

De Politieke Integriteits-Index wordt sinds 2013 elk jaar opgesteld door Vrij Nederland in samenwerking met Leo Huberts, hoogleraar bestuurskunde aan de Vrije Universiteit en Muel Kaptein, hoogleraar integriteit aan de Erasmus Universiteit.

Lees meer over: VVD

Jos van Rey.

VVD voor de zesde keer de partij met meeste integriteitsschandalen

NPO 20.02.2018 Uit de jaarlijkse Politieke Integriteits-Index van Vrij Nederland blijkt dat de VVD vorig jaar opnieuw de meeste affaires achter haar naam heeft staan. Sterker nog, er heeft sinds het maken van de Politieke Integriteits-Index nog nooit een andere partij bovenaan de lijst gestaan. Ineke Dezentjé-Hamming, voorzitter de werkgeversorganisatie voor de technologische sector FME én oud-Kamerlid voor de VVD kan het niet plaatsen, zegt ze in Spraakmakers.

Sinds 2013 wordt de Integriteits-Index elk jaar opgesteld door Bart de Koning van Vrij Nederland in samenwerking met twee hoogleraren. Donderdag publiceert Vrij Nederland de zesde editie, maar in het gesprek met Klaas Dijkhoff in College Tour werd al bekend gemaakt dat de VVD met elf politici opnieuw de meeste affaires achter haar naam heeft staan. Eén van die politici is Jos van Rey, de affaire rond hem bleef de partij ook vorig jaar achtervolgen.

‘Intrinsiek probleem van de partij’

“Lang dachten we dat dit te maken had met de ondernemersachtergrond van de VVD-ers, maar eigenlijk blijkt steeds meer dat het een intrinsiek probleem is van de partij”, aldus Ward Wijndelts, hoofdredacteur van Vrij Nederland.

Ineke Dezentjé-Hamming wil voorop stellen dat het helemaal niet goed is dat de partij steeds bovenaan deze lijst staat, maar ze kan er de vinger niet op leggen hoe dit komt. “Het is te simpel om te zeggen: de partij is groter, dus er zijn meer gevallen. Je moet er echt dieper op in gaan om erachter te komen waar het nou knelt.”

Cultuur van vergoelijking binnen de VVD

Volgens Wijndelts mag de VVD wel wat kritischer naar elkaar toe zijn. “Het is vaak ook een soort glibberige houding van ‘ik wist niet dat het niet mocht’.” Wijndelts denkt dat er wel echt een cultuur van vergoelijking is binnen de VVD waar de partij echt iets aan moet doen. “Dan komt het goed, dan wint het CDA volgend jaar de bokaal.”

Dezentje-Hamming is blij dat de nieuwe voorzitter van de VVD, Christianne van der Wal, hier iets aan wil doen. Bij haar verkiezing in november zei Van de Wal dat ze de partij wil verlossen van ‘de integriteitskwesties’. “Belangrijk dat zij het benoemt en ik denk dat iedereen binnen de partij het nodig vindt want wie is hier blij mee?”

februari 14, 2018 Posted by | Eric Wiebes, fraude, fred teeven vvd, Halbe Zijlstra, Henry Keizer VVD, integriteit, Jos van Rey, Meavita, politiek, Staatssecretaris Eric Wiebes, Teeven-deal, VVD | , , , , , , , , | Reacties staat uit voor VVD in 2017 nog steeds aan de top !!!!

De affaire Meavita versus Loek Hermans VVD – Gerommel in de zorg – deel 5

Schikking

De oud-bestuurders van thuiszorggigant Meavita, onder wie Loek Hermans, hebben een nieuwe rechtszaak over hun wanbeleid afgekocht. Beide partijen zien af van verdere procedures.

Met het akkoord is een bedrag gemoeid van in totaal 65.000 euro, gemiddeld ruim 3800 euro per bestuurder, Als het verdeeld moet worden over alle personeelsleden is dat 3,5 euro per medewerker. De bond claimde aanvankelijk 700.00 euro. Maar alle betrokkenen zien het als een grote vooruitgang dat de politiek naar aanleiding van de affaire duidelijke regelingen heeft gemaakt over de verantwoordelijkheid van bestuurders.

Eerder betaalden ze al een schikking van 1,8 miljoen euro aan de curatoren van het in 2009 failliet verklaarde Meavita. Thuiszorg Groningen was onderdeel van dit concern en oud-bestuurder Jennycke Kuiper uit Groningen was een van de voor wanbeleid aangeklaagde bestuurders.

Geen schuldbekentenis

Met de twee bedragen erkennen de oud-bestuurders overigens geen schuld.

Vakbond FNV en de voormalige bestuurders van Meavita hebben dit akkoord gesloten na een acht jaar durend juridisch gevecht. Een nieuwe behandeling van de zaak zou weer veel tijd en geld gaan kosten, stellen de partijen.

De Ondernemingskamer heeft al eerder geoordeeld dat de bestuurder en toezichthouders, onder wie toenmalig VVD-senator Loek Hermans, wanbeleid hebben gevoerd. Maar die uitspraak werd later door de Hoge Raad vernietigd omdat de Ondernemingskamer een fout had gemaakt.

De uitspraak moet worden gedaan door drie rechters, maar één van de drie was ten tijde van de uitspraak al met pensioen. Hierdoor moest de  zaak weer over. Omdat een nieuwe behandeling opnieuw veel tijd en geld zou gaan kosten, hebben de partijen een financiële regeling getroffen van in totaal 65.000 euro.

Regeling is maximale

FNV en de voormalige bestuurders hebben nu een regeling getroffen. Volgens Arno van Deuzen, advocaat van FNV, is dit het maximale wat erin zat. ,,Anders hadden we nog eindeloos door moeten procederen”.

Meavita ontstond in 2007 uit een fusie van ondermeer Thuiszorg Groningen en het Haagse Meavita. Twee jaar later ging het failliet met een miljoenenschuld. Het bestuur zou verkeerde beslissingen hebben genomen. Meavita had 20.000 medewerkers en 100.000 cliënten.

Ik hebt het echt niet expres gedaan hoor !!

Vertraging

De beschikking van de ondernemingskamer over Meavita lag volgens advocaat-generaal Vino Timmerman al klaar in juni 2014. Pas in november 2015, bijna anderhalf jaar later, volgde de uitspraak. Middenin het proces, in mei 2015, legde een van de rechters zijn functie neer vanwege het bereiken van de pensioengerechtigde leeftijd van 70 jaar. Driessen: ‘Er is dus aan de beschikking gewerkt door een rechter die niet meer in dienst was.’

‘Dit lag in de lijn der verwachting. We zagen het al aankomen toen we de datering van de uitspraak zagen’, zegt Jan Driessen, woordvoerder van voormalig Meavita-toezichthouder Loek Hermans. Na de uitspraak legde die laatste zijn functie als Eerste Kamerlid voor de VVD neer. Het aandeel van Hermans in het wanbeleid was volgens de ondernemingskamer dat hij nieuwe bestuurders niet op de hoogte bracht van het slechte functioneren van bestuursvoorzitter Theo Meuwese.

Marktwerking

 

De schikking tussen de top van het failliete thuiszorgconcern en de FNV is een gemiste kans, vindt chef parlement Hans van Soest. De zaak rond mogelijk wanbeleid bij de top had jurisprudentie kunnen opleveren met een afschrikwekkende werking.

Managers kunnen niet aanklooien met publiek geld, had de les kunnen zijn

Het faillissement van Meavita in 2009 is het schoolvoorbeeld van hoe marktwerking in het publieke domein kan mislopen. Nadat gemeenten thuiszorg voor hun inwoners wilden inkopen tegen bodemprijzen, probeerden verschillende thuiszorgorganisaties een vuist te maken door te fuseren tot de grootste thuiszorgorganisatie van het land. Meavita telde uiteindelijk 20.000 werknemers en had de zorg voor 100.000 patiënten. Bestuursleden gedroegen zich als cowboys en wilden dat het bedrijf meer ging doen dan alleen thuiszorg leveren.

Zo werden tientallen miljoenen geïnvesteerd in een tvfoon-systeem, waarop ook zelf geproduceerde tv-programma’s te zien moesten zijn. Het concern ging op de fles. Geen werknemer kreeg een ontslagvergoeding. En dat terwijl bestuursvoorzitter Theo Meuwese die verantwoordelijk was voor veel gemaakte fouten voor het faillissement nog een vertrekpremie meekreeg van een half miljoen euro.

Het bestuur van Meavita, inclusief president commissaris Loek Hermans, werd door de Ondernemingskamer veroordeeld voor wanbeleid. Maar dat besluit werd later door een hogere rechter verworpen, omdat er een vormfout was gemaakt. De zaak moest over, maar dat is door de zeventien oud-bestuurders nu afgekocht. Zij betalen vakbond FNV – die de zaak had aangespannen – 65 duizend euro uit eigen zak en daarmee is de kous af.

Het is op zich begrijpelijk dat de FNV niet weer jarenlang wilde procederen. Toch is de schikking een gemiste kans. Niet omdat de zeventien per se persoonlijk aansprakelijk moeten worden gesteld voor de geleden schade. Het was maar zeer de vraag of die claim van de vakbeweging was gehonoreerd.

Er is immers geen sprake van moedwillige fraude. Maar een rechtszaak had jurisprudentie kunnen opleveren waardoor managers beseffen dat ze niet zomaar wat kunnen aanklooien. Zeker niet met publiek geld. Uiteindelijk zijn duizenden mensen zwaar gedupeerd door managers die gewoon hun werk niet goed deden en commissarissen die amper ingrepen, terwijl ze daar juist voor worden betaald.

Vorige 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 Volgende

Loek Hermans – Wikipedia

Loek Hermans  NU

Meavita  NU

Loek Hermans  OmroepWest

Meer voor loek hermans

zie ook: De affaire Meavita versus Loek Hermans VVD – Gerommel in de zorg deel 4

zie ook: De affaire Meavita versus Loek Hermans VVD – Gerommel in de zorg deel 3

zie ook: De affaire Meavita versus Loek Hermans VVD – Gerommel in de zorg deel 2

zie ook: De affaire Meavita versus Loek Hermans VVD – Gerommel in de zorg deel 1

 

Gemiste kans rond Meavita

AD 25.01.2018 De schikking tussen de top van het failliete thuiszorgconcern en de FNV is een gemiste kans, vindt chef parlement Hans van Soest. De zaak rond mogelijk wanbeleid bij de top had jurisprudentie kunnen opleveren met een afschrikwekkende werking.

Managers kunnen niet aanklooien met publiek geld, had de les kunnen zijn

Het faillissement van Meavita in 2009 is het schoolvoorbeeld van hoe marktwerking in het publieke domein kan mislopen. Nadat gemeenten thuiszorg voor hun inwoners wilden inkopen tegen bodemprijzen, probeerden verschillende thuiszorgorganisaties een vuist te maken door te fuseren tot de grootste thuiszorgorganisatie van het land. Meavita telde uiteindelijk 20.000 werknemers en had de zorg voor 100.000 patiënten. Bestuursleden gedroegen zich als cowboys en wilden dat het bedrijf meer ging doen dan alleen thuiszorg leveren.

Zo werden tientallen miljoenen geïnvesteerd in een tvfoon-systeem, waarop ook zelf geproduceerde tv-programma’s te zien moesten zijn. Het concern ging op de fles. Geen werknemer kreeg een ontslagvergoeding. En dat terwijl bestuursvoorzitter Theo Meuwese die verantwoordelijk was voor veel gemaakte fouten voor het faillissement nog een vertrekpremie meekreeg van een half miljoen euro.

Het bestuur van Meavita, inclusief president commissaris Loek Hermans, werd door de Ondernemingskamer veroordeeld voor wanbeleid. Maar dat besluit werd later door een hogere rechter verworpen, omdat er een vormfout was gemaakt. De zaak moest over, maar dat is door de zeventien oud-bestuurders nu afgekocht. Zij betalen vakbond FNV – die de zaak had aangespannen – 65 duizend euro uit eigen zak en daarmee is de kous af.

Het is op zich begrijpelijk dat de FNV niet weer jarenlang wilde procederen. Toch is de schikking een gemiste kans. Niet omdat de zeventien per se persoonlijk aansprakelijk moeten worden gesteld voor de geleden schade. Het was maar zeer de vraag of die claim van de vakbeweging was gehonoreerd.

Er is immers geen sprake van moedwillige fraude. Maar een rechtszaak had jurisprudentie kunnen opleveren waardoor managers beseffen dat ze niet zomaar wat kunnen aanklooien. Zeker niet met publiek geld. Uiteindelijk zijn duizenden mensen zwaar gedupeerd door managers die gewoon hun werk niet goed deden en commissarissen die amper ingrepen, terwijl ze daar juist voor worden betaald.

Jarenlang juridisch gevecht rond failliet Meavita voorbij nu ex-zorgbestuurders schikken met FNV 

 Nieuwe zaak voor rechter van de baan

VK 24.01.2018 De roemruchte Meavita-affaire is na een juridisch gevecht van acht jaar ten einde. De voormalige top van de failliete thuiszorgmoloch en vakbond FNV hebben een schikking getroffen. Zeventien oud-bestuurders, onder wie VVD-prominent Loek Hermans, betalen de vakbond 65 duizend euro schadevergoeding. In ruil daarvoor laat de bond de zaak verder rusten.

De schikking werd vandaag bekendgemaakt door de oud-bestuurders en de FNV. De Ondernemingskamer stelde in 2015 na een jarenlange procedure vast dat de ondergang van Meavita te wijten was aan wanbeleid van de bestuurders en commissarissen. Die uitspraak werd later door een blunder van de Ondernemingskamer – een van de rechters was ten tijde van de uitspraak al met pensioen – vernietigd door de Hoge Raad. Daardoor zou de hele zaak opnieuw behandeld moeten worden. Volgens de FNV en de oud-bestuurders heeft zo’n nieuwe tijdrovende en dure procedure geen zin. Daarom is een schikking getroffen.

Gedragscode

Meavita ontstond in 2007 uit een fusie en bood zorg aan ouderen in Den Haag, Utrecht, Groningen en de Achterhoek. Twee jaar later ging het als de grootste thuiszorginstelling van Nederland failliet, met achterlating van een miljoenenschuld. De ondergang zou te wijten zijn aan een reeks fouten van bestuurders, waarbij de commissarissen onder leiding van Loek Hermans niet of te laat ingrepen. Bij het faillissement telde Meavita 20 duizend werknemers en 100 duizend cliënten.

De FNV wilde twee ton voor de getroffen werknemers, maar neemt nu genoegen met 65 mille. Volgens FNV-advocaat Arno van Deuzen was dat het maximaal haalbare. ‘Anders hadden we nog eindeloos door moeten procederen.’ Hij wijst erop dat de voormalige top vorig jaar al een schikking heeft getroffen met de curatoren, voor 1,8 miljoen euro. De FNV wijst er verder op dat de affaire heeft geleid tot een gedragscode voor de zorgsector.

Volgens advocaat Jurjen Lemstra hebben de zeventien oud-bestuurders met de schikking ‘hun medeverantwoordelijkheid willen nemen voor het bij Meavita gevoerde beleid’. Dat doen ze overigens zonder enige persoonlijke aansprakelijkheid te erkennen, aldus de advocaat.

Meavita: hoe het niet moet;

Loek Hermans © ANP

‘Ik doe veel, niet alles gaat altijd goed’
Voorbarig, die ophef over de rol van de top van zorgmoloch Meavita, zegt VVD’er Hermans. Hij zal zich echt wel verantwoorden, graag zelfs, maar pas als het definitieve rapport er is. Hier kun je ons Meavita-interview met Loek Hermans uit 2013 teruglezen.

Te diep in het old boys network: VVD-prominent Loek Hermans
De affaire-Henry Keizer groeide uit tot een koningsdrama voor de VVD. En weer zat Loek Hermans met zijn vingers tussen de deur. Er is stevig gevloekt. (+)

Top Meavita schikt ondergang voor 1,8 miljoen, erkent aansprakelijkheid niet
Een jaar geleden heeft de voormalige top van Meavita de ondergang van het thuiszorgconcern geschikt. Achttien oud-bestuurders en -commissarissen, onder wie VVD-prominent Loek Hermans, betalen de curatoren gezamenlijk 1,8 miljoen euro. Dat gebeurt ‘zonder erkenning van enige aansprakelijkheid door de betrokkenen’.

‘Het gaat ons niet om Loek Hermans’
De Ondernemingskamer vonniste dat Meavita ten onder ging aan wanbeleid. Ontslagen thuiszorgers schieten daarmee niet veel op. Zij willen ook een schadevergoeding. Een interview met Arno van Deuzen, advocaat namens FNV in de zaak tegen Meavita. (+)

Meavita is niet het einde van megalomanie
Hoe komt het dat mensen als Huub Möllenkamp en Loek Hermans het met hun grootheidswaan zover wisten te schoppen en dat niemand hen tegen heeft durven houden? Een opiniestuk van cultuurhistoricus Thomas von der Dunk.

Wie deed wat fout bij Meavita?
De rechter heeft gesproken: de ondergang van thuiszorgorganisatie Meavita valt bestuurders en commissarissen aan te rekenen. Zij kunnen claims verwachten. Wat deden ze fout? (+)

Meavita: hoe het niet moet
Was er bij de failliete ‘zorgfabriek’ Meavita officieel sprake van wanbeleid? Het zou een les zijn voor andere semipublieke instellingen, vindt Abvakabo FNV.

Volg en lees meer over:  VVD   NEDERLAND   POLITIEKE PARTIJEN   POLITIEK

Bond en bestuurders sluiten akkoord over ‘boete’ na wanbeleid bij Meavita

OmroepWest 24.01.2018 Vakbond FNV en oud-bestuurders en oud-toezichthouders van het failliete thuiszorgbedrijf Meavita hebben een overeenkomst gesloten. Daarmee kopen de bestuurders de procedure af die de bond na het faillissement van Meavita had aangespannen bij de Ondernemingskamer.

Meavita ontstond in 2007 uit een fusie. Twee jaar later ging het failliet met een miljoenenschuld. Het bestuur zou verkeerde beslissingen hebben genomen en de toezichthouders grepen niet in. Meavita bood zorg aan ouderen en chronisch zieken in Den Haag, Utrecht, Groningen en de Achterhoek. Het had 20.000 medewerkers en 100.000 cliënten.

De Ondernemingskamer heeft al eerder geoordeeld dat de bestuurder en toezichthouders, onder wie toenmalig VVD-senator Loek Hermans, wanbeleid hebben gevoerd. Maar die uitspraak werd later door de Hoge Raad vernietigd omdat de Ondernemingskamer een fout had gemaakt. De uitspraak moet worden gedaan door drie rechters, maar één van de drie was ten tijde van de uitspraak al met pensioen. Een nieuwe behandeling bij de Ondernemingskamer zou weer veel tijd en geld gaan kosten.

Akkoord met 65.000 euro

De zeventien oud-bestuurders en oud-leden van de raad van toezicht hebben nu een finale regeling gesloten met de FNV. Beide partijen zien af van verdere procedures. Met het akkoord is een bedrag gemoeid van in totaal 65.000 euro, gemiddeld ruim 3800 euro per bestuurder, Als het verdeeld moet worden over alle personeelsleden is dat 3,5 euro per medewerker. De bond claimde aanvankelijk 700.00 euro. Maar alle betrokkenen zien het als een grote vooruitgang dat de politiek naar aanleiding van de affaire duidelijke regelingen heeft gemaakt over de verantwoordelijkheid van bestuurders.

‘We zijn erg blij met de governance code in de zorg’, zegt Kitty Jong, vicevoorzitter van de FNV, ‘zodat de verantwoordelijkheid van bestuurders en toezichthouders duidelijk is. En ook is het goed dat er nu voor onze leden een einde komt aan de jarenlange onzekerheid over de door hen geleden schade.’ ‘De zeventien oud-bestuurders en oud-leden van de raad van toezicht van Meavita hebben door het treffen van regelingen met de curatoren van Meavita en nu ook met FNV hun medeverantwoordelijkheid willen nemen voor het bij Meavita gevoerde beleid’, zegt Jurjen Lemstra, advocaat namens oud-bestuurders en oud-toezichthouders Meavita, ‘zonder daarmee overigens enige persoonlijke aansprakelijkheid te erkennen.’

Meer over dit onderwerp: MEAVITA DEN HAAG FNV

Oud-bestuurders Meavita betalen schikking FNV

Den HaagFM 24.01.2018 Vakbond FNV en de voormalige bestuurders van de failliete thuiszorggigant Meavita hebben, na een acht jaar durend juridisch gevecht, de strijdbijl begraven. Een nieuwe behandeling van de zaak zou weer veel tijd en geld gaan kosten, stellen de partijen. Meavita bood zorg aan ouderen en chronisch zieken in onder andere Den Haag.

Meavita ontstond in 2007 uit een fusie. Twee jaar later ging het failliet met een miljoenenschuld. Het bestuur zou verkeerde beslissingen hebben genomen. De Ondernemingskamer oordeelde dat topmensen van het zorgbedrijf, onder wie VVD-coryfee Loek Hermans, zich schuldig hadden gemaakt aan wanbeleid. Maar door een blunder van de Ondernemingskamer moest de hele rechtszaak opnieuw behandeld worden.

FNV en de voormalige bestuurders hebben nu een regeling getroffen, waarmee een bedrag van in totaal 65.000 euro is gemoeid. Volgens Arno van Deuzen, advocaat van FNV, is dit het maximale wat erin zat. “Anders hadden we nog eindeloos door moeten procederen”. Hij wijst erop dat er vorig jaar al een schikking is getroffen met de curatoren voor een bedrag van 1,8 miljoen euro.…lees meer

Gerelateerd;

Top Meavita handelde riskant en onbegrijpelijk1 maart 2013

Rechtszaak tegen Meavita begint14 januari 2010

Vakbond stelt top Meavita persoonlijk aansprakelijk5 maart 2013

Meavitabestuurders betalen schikking FNV

Telegraaf 24.01.2018 Vakbond FNV heeft een schikking getroffen met de bestuurders van het in 2010 failliet gegane zorgconcern Meavita. Na acht jaar procederen betalen de bestuurders, onder wie voormalig VVD-prominent Loek Hermans, 65.000 euro.

Vorig jaar werd al een schikking getroffen met de curatoren van Meavita. Omdat het concern aan wanbeleid ten onder was gegaan, betaalden de 17 bestuurders en toezichthouders 1,8 miljoen euro aan de boedel. De schikking met de curatoren kwam nadat een vonnis van de Ondernemingskamer ongeldig werd verklaard, omdat een van de rechters op het moment dat de uitspraak werd gepubliceerd met pensioen bleek.

De FNV diende vervolgens een claim in namens een aantal leden die bij Meavita werkten, waarvan een deel door de curatoren al werd toegekend. Zij hadden schade geleden doordat ze overwerk niet uitbetaald hadden gekregen of meenden dat ze te laag waren ingeschaald. Uiteindelijk hebben tussen de tien en vijftien medewerkers volgens advocaat Arno van Deuzen hun claim toegewezen gekregen.

Loek Hermans schikt met FNV in Meavita-zaak

AD 24.01.2018 De FNV en voormalige top van het failliete Meavita, waaronder voormalig VVD-coryfee Loek Hermans, hebben geschikt in de zaak rond mogelijk wanbeleid bij het thuiszorgconcern. Dat hebben de partijen vanmorgen bekendgemaakt. Het akkoord betreft een bedrag van in totaal 65.000 euro.

Het is goed dat er nu voor onze leden een einde komt aan de jarenlange onzekerheid over de door hen geleden schade, aldus Kitty Jong, vice-voorzitter FNV.

Daarmee komt er een eind aan een juridische strijd van acht jaar. Meavita ging in 2009 failliet, met grote gevolgen voor zo’n 100.000 cliënten en 20.000 medewerkers. Niemand kreeg ontslagvergoeding en vakantiedagen gingen in rook op.

De FNV verweet de zorggigant steken te hebben laten vallen en sleepte de top voor de rechter. De Ondernemingskamer, die geschillen beslecht binnen bedrijven, oordeelde eind 2015 dat het faillissement inderdaad te wijten was aan wanbeleid. Loek Hermans, toenmalig voorzitter van de raad van commissarissen, trad daarop terug als fractievoorzitter van de VVD in de Eerste Kamer.

Die uitspraak werd echter in september 2016 door de Hoge Raad op formele gronden vernietigd, waardoor de zaak over moet. Omdat een nieuwe behandeling opnieuw veel tijd en geld zal gaan kosten, hebben de partijen een financiële regeling getroffen van in totaal 65.000 euro.

Onzekerheid

,,Wij zijn verheugd dat wij een finale regeling hebben getroffen met de oud-bestuurders en oud-leden van de raad van toezicht van Meavita”, aldus Kitty Jong, vice-voorzitter van de FNV. ,,Ook is het goed dat er nu voor onze leden een einde komt aan de jarenlange onzekerheid over de door hen geleden schade.”

Ook de Meavita-top is tevreden met de uitkomst. ,,De 17 oud-bestuurders en oud-leden van de raad van toezicht van Meavita hebben door het treffen van regelingen met de curatoren van Meavita en nu ook met FNV hun medeverantwoordelijkheid willen nemen voor het bij Meavita gevoerde beleid zonder daarmee overigens enige persoonlijke aansprakelijkheid te erkennen. Het is voor alle betrokken partijen goed dat met deze finale regeling een einde komt aan langdurige procedures”, aldus advocaat Jurjen Lemstra.

Ex-top Meavita en Loek Hermans kopen rechtszaak af

DVHN 24.01.2018 De oud-bestuurders van thuiszorggigant Meavita, onder wie Loek Hermans, hebben een nieuwe rechtszaak over hun wanbeleid afgekocht met 65.000 euro.

Eerder betaalden ze al een schikking van 1,8 miljoen euro aan de curatoren van het in 2009 failliet verklaarde Meavita. Thuiszorg Groningen was onderdeel van dit concern en oud-bestuurder Jennycke Kuiper uit Groningen was een van de voor wanbeleid aangeklaagde bestuurders.

Geen schuldbekentenis

Met de twee bedragen erkennen de oud-bestuurders overigens geen schuld.

Vakbond FNV en de voormalige bestuurders van Meavita hebben dit akkoord gesloten na een acht jaar durend juridisch gevecht. Een nieuwe behandeling van de zaak zou weer veel tijd en geld gaan kosten, stellen de partijen.

Eerder oordeelde de Ondernemingskamer dat topmensen van het zorgbedrijf, onder wie VVD-coryfee Loek Hermans, zich schuldig hadden gemaakt aan wanbeleid. Maar door een blunder van de Ondernemingskamer moest de hele rechtszaak opnieuw behandeld worden.

Regeling is maximale

FNV en de voormalige bestuurders hebben nu een regeling getroffen. Volgens Arno van Deuzen, advocaat van FNV, is dit het maximale wat erin zat. ,,Anders hadden we nog eindeloos door moeten procederen”.

Meavita ontstond in 2007 uit een fusie van ondermeer Thuiszorg Groningen en het Haagse Meavita. Twee jaar later ging het failliet met een miljoenenschuld. Het bestuur zou verkeerde beslissingen hebben genomen. Meavita had 20.000 medewerkers en 100.000 cliënten.

januari 25, 2018 Posted by | fraude, Loek Hermans, Loek Hermans VVD, Meavita | , , , , , , , , , , , , | 3 reacties

Gedonder met Tweede Kamerlid William Moorlag PvdA – de nasleep

Akkoord

Vakbond FNV en de Drentse sociale werkplaats Alescon zijn tot een akkoord gekomen. De circa 300 medewerkers die via het eigen uitzendbureau AwerC-Flex bij Alescon werkten komen in dienst bij de sociale werkplaats in Assen en gaan werken via de cao voor sociale werkplaatsen. Op 19 december 2017 oordeelde de rechter dat de uitzendconstructie onrechtmatig was. Alescon ziet af van hoger beroep.

De zaak van FNV tegen Alescon kreeg grote media-aandacht doordat ook de positie van PvdA-Kamerlid William Moorlag ter discussie kwam te staan. Moorlag was van 2015 tot 2017 directeur van de sociale werkplaats. Hij zette in die hoedanigheid de uitzendconstructie voort die door het bedrijf in 2011 was opgericht. Via uitzendbureau AwerC-Flex hielp Alescon mensen met een arbeidsbeperking aan werk in externe bedrijven én in de eigen sociale werkplaats. De uitzendkrachten waren goedkoper dan de mensen die op een socialewerkplaats-cao bij Alescon werkten.

In tijden waarin de landelijke politiek fikse kortingen doorvoerde op de sociale werkplaatsen, bood de uitzendconstructie uitkomst. Via AwerC-Flex kon Alescon meer mensen aan werk helpen dan via de normale cao mogelijk was. In 2011 stemden de vakbonden en de bij Alescon betrokken gemeenten in met het optuigen van het uitzendbureau. Toch stapte FNV vorig jaar na de rechter na klachten van werknemers over ongelijkheid op de werkvloer.

De rechter gaf FNV gelijk: de uitzendkrachten deden hetzelfde werk tegen mindere voorwaarden, dat was onrechtmatig.

Ik zei toch dat het wel zou meevallen kameraad !!!

Nasleep affaire William Moorlag PvdA

Na drie weken koortsachtig intern beraad eindigt de affaire rond het Tweede Kamerlid William Moorlag in een schrobbering van het PvdA-partijbestuur. Nadat een interne commissie zich in de gang van zaken heeft verdiept, slikt partijvoorzitter Vedelaar haar eis in dat Moorlag uit de Kamerfractie moet vertrekken.

AD 15.01.2018

De commissie heeft erg veel gesprekken gevoerd en een goed beeld gekregen van wat er is gebeurd. De bevindingen van de commissie kun je hier downloaden. Ze komt met een helder advies aan ons. De belangrijkste conclusie is dat William Moorlag geloofwaardig de PvdA kan blijven vertegenwoordigen in zijn werk als kamerlid en de sociaaldemocratische waarden zonder enig voorbehoud onderschrijft: als twee collega’s naast elkaar hetzelfde werk doen, moeten ze daar dezelfde beloning voor ontvangen.

AD 16.01.2018

Dat is de kern van onze inzet in de politiek en daar zijn we het over eens. Over de rol van William als directeur van Alescon stelt de commissie dat er met ‘goede intenties’ gehandeld is – in de omstandigheden is er ook begrip voor op te brengen – maar de commissie constateert ook dat William Moorlag inziet dat deze bestaande constructie in de kern niet juist was. William biedt voor deze handelswijze zijn excuses aan, eerst en vooral aan de medewerkers van Alescon.

AD 02.01.2017

De kwestie is lelijk omdat de PvdA toen zelf in het kabinet zat. Dat PvdA’ers nu met het vingertje wijzen, is hypocriet. Het toenmalige partijbestuur en de ledenraad hebben zich destijds ook achter die bezuinigingen geschaard waarvan iedereen aanvoelde dat die schuurden.

AD 02.01.2017

Binnen de PvdA was de kwestie-Moorlag een heet hangijzer. Partijleider Asscher verdedigde zijn fractiegenoot aanvankelijk, maar het partijbestuur vond dat het Groningse Kamerlid – dat net de zetel van vertrokken oud-minister Jeroen Dijsselbloem had ingenomen – moest vertrekken. Moorlag kon volgens Vedelaar – ook net nieuw als partijvoorzitter – niet meer ‘geloofwaardig’ opereren.

AD 05.06.2018

Naar eigen zeggen handelde Moorlag altijd naar eer en geweten en daarom weigerde hij op te stappen. Hij dreigde zelfs verder te gaan als eenmansfractie. Van der Wulp: “Zo’n afsplitsing zag niemand zitten na het verlies van 29 zetels bij de vorige verkiezingen.”

Volgens partijleider Asscher had Moorlag goede bedoelingen en mocht hij daarom aanblijven. Maar het partijbestuur vroeg hem alsnog te vertrekken. Daardoor werd duidelijk dat Asscher en het bestuur niet op een lijn zaten, zegt Van der Wulp. “Er is nog veel onrust over de koers van de partij.”

Job Cohen © ANP

Want uiteindelijk vond de commissie Noorman-den Uyl dat de constructie onrechtmatig was, nu de kantonrechter op 19 december 2017 ’een ander licht op de zaak wierp’.

Het wordt helemaal pijnlijk als voormalig partijleider Job Cohen aankondigt dat er mogelijk vaker van dergelijke constructies zijn toegepast. Vakbond FNV én bekritiseerd PvdA-Kamerlid William Moorlag stellen namelijk dat het veel vaker gebeurt.

Dit kan dan nog veel meer PvdA-bestuurders raken. De landelijke koepel van sociale werkplaatsen CEDRIS  – waarvan PvdA-prominent Job Cohen notabene voorzitter is – gaat onderzoeken of meer gemeenten arbeidsbeperkten inhuren via een schijnconstructie.

Cedris wil met het onderzoek onder meer in kaart brengen hoe wijdverbreid de Alescon-constructie is toegepast. Volgens FNV en William Moorlag komt die constructie vaker voor. Cedris-directeur Jan-Jaap de Haan: ‘Het klopt dat voor mensen die sinds 2015 via de Participatiewet in garantiebanen of het beschut werk terecht komen vaak uitzendconstructies worden gebruikt. De Participatiewet heeft namelijk helaas nog geen cao die de arbeidsvoorwaarden borgt. De uitzend-cao is dan een sociale keuze. Dat geldt echter niet voor de meeste mensen die (voor 2014) in de Wsw zijn ingestroomd en onder de cao voor de Wsw vallen. Ik denk dat wij het gebruik van deze zogenoemde intra-concernconstructie al in beeld zouden hebben als het een veel toegepaste praktijk zou zijn.’

De rechter veegde kort voor Kerst de vloer aan met de constructie van sociale werkplaats Alescon in Assen, waarbij honderden arbeidsbeperkten via een eigen uitzendbureau werden ingehuurd. Moorlag was tot november directeur van Alescon. Binnen de PvdA wordt grote druk op hem uitgeoefend om op te stappen als Kamerlid, omdat de partij fel tegen schijnconstructies is.

AD 15.01.2018

Is dat nu een correcte interpretatie van het rodeVerheffingsideaal” ofwel de omgekeerd evenredig beweging van het inkomen ?? Het aantal werkende omhoog maar het inkomen omlaag !! Of noemde we dat toen gewoon het Bezuinigingen ten tijde van Rutte 1 en 2 (VVD/PvdA) ?? Het gaat uiteindelijk om de harde getallen toch ??!!  De neveneffecten , dat zie we later wel !! Tja, en waar  was toen de PvdA toch ineens gebleven !! ????

Kortom, de kwestie-Moorlag zal nog wel even model blijven staan voor de existentiële worsteling waarin de PvdA verkeert sinds de partij bij de 2e kamerverkiezingen in maart 2017 bijna werd weggevaagd. Onder de leden en in het partijbestuur is sindsdien een sterke stroming die terug wil naar de zuivere sociaal-democratische idealen en zo snel mogelijk wil afrekenen met de compromissen die de PvdA in de regering voor haar rekening nam.

Is het chaos binnen de PvdA?

,,Was. Niet is. Gelukkig zijn we er nu weer uit. De onderzoekscommissie heeft een secuur rapport geschreven waardoor we met elkaar verder kunnen. Maar het was niet goed. Het is lelijk wat er gebeurd is.”

STORM IN een glas water?

Moorlag moest niet/wel/misschien/toch niet weg

Op donderdag 21 december 2017,  had de PvdA net besloten dat William Moorlag gewoon in de Tweede Kamerfractie kon blijven. Vandaag 15.01.2018 zijn we 25 dagen verder en heeft de PvdA weer net besloten dat William Moorlag in de Tweede Kamerfractie kan blijven.

In de tussenliggende drie weken van het kerstreces kreeg het Kamerlid beurtelings te horen dat hij niet/wel/misschien/uiteindelijk toch niet weg hoefde en veranderden nogal wat van zijn partijgenoten gedurende de rit liefst twee keer van mening.

Zeker is dat de nieuwe partijvoorzitter Nelleke Vedelaar zichzelf op de kaart heeft gezet. Zij was het die op de avond van die 21ste december ingreep toen ze in de gaten kreeg dat fractievoorzitter Lodewijk Asscher van plan was om Moorlags verleden bij de Drentse sociale werkplaats Alescon met de mantel der liefde te bedekken. ‘Om 22.53 uur ontving ik een telefoontje van Nelleke’, schreef Moorlag later in die week aan Asscher, in correspondentie die circuleert binnen de partij.

‘Ze vertelde dat er veel onrust in de partij was, dat ze veel mails en apps had ontvangen, dat ik geen goede verklaring had gegeven, dat de partij tegen schijnconstructies is, dat dit zo niet kan en dat alles bijeen ik zou moeten opstappen. Daarop heb ik rond middernacht met jou gebeld. Jij vond dat de partijvoorzitter dit niet kon doen, dat dit niet de lijn was.’

View image on Twitter

  Marloes Lemsom  ✔@marloesl

Asscher: Moorlag heeft naar eer en geweten gehandeld. Het was geen goede constructie, maar bedoelingen waren goed. Hij mag blijven, dat vond ik de afgelopen weken ook al. #PvdA  1:28 PM – Jan 15, 2018

Daarmee is in het kort de affaire geschetst. Moorlag wilde van geen wijken weten, Asscher voelde zich overvallen door het partijbestuur, Vedelaar zelf was al snel bereid tot een compromis maar kreeg weinig ruimte van haar mede-bestuursleden en in de fractie verloor Moorlag gaandeweg steun. In elk geval de Kamerleden Sharon Dijksma, Attje Kuiken en Henk Nijboer vroegen hem op zeker moment ‘in het belang van de partij’ de eer aan zichzelf te houden. Ook Asscher heeft die suggestie gedaan.

Maar Moorlag hield voet bij stuk en kreeg het door hem gevraagde onderzoek, dat hem alsnog grotendeels vrijpleitte. Waardoor de PvdA nu verder moet met een partijbestuur dat er kennelijk geen been in ziet om volksvertegenwoordigers weg te sturen zonder feitelijke inhoudelijke motivatie. En Moorlag met collega’s die niet al te veel vertrouwen in hem toonden toen hij daar wel om vroeg.

Vedelaar had zondagavond geen trek om daarop met de redactie van de Volkskrant te reflecteren. Moorlag zelf evenmin. Hij wilde slechts bevestigen dat hij Kamerlid blijft en dat hij gewoon weer aan het werk wil: ‘Het leven wordt voorwaarts geleefd.’

En achterwaarts begrepen. Wij wachten op Moorlags memoires.

Aldus de politieke rel in een notendop.

Verslaggever Gijs Herderscheê schreef het verhaal achter het verhaal: hoe de politiek de afgelopen jaren kortte op de sociale werkplaatsen.

Moorlag, je helpt geen mens door met gesjoemel werk mogelijk te maken

Brief van de dag: De ingezonden brieven van 17/18 januari 2018

Geachte redactie

Huichelachtig gejammer

Wat een huichelachtig gejammer over de teloorgang van de sociale werkplaatsen. Luidruchtig wordt het optreden van William Moorlag als onvermijdelijk en zelfs zegenrijk bestempeld. Hij wilde de sw-mensen helpen die door zijn eigen partij in de steek werden gelaten. Onzin. Je helpt geen mens door met gesjoemel werk mogelijk te maken.

Op die wijze faciliteer je juist het doorzetten van de bezuinigingen en giet je het fundament voor weer nieuwe bezuinigingen. Het is als heulen met de vijand en allesbehalve een heroïsche manier van handelen.

Het was vijftien jaar geleden al klip-en-klaar dat de sociale werkvoorziening werd uitgekleed. In fraaie bewoording en met externe consultants als rijkelijk betaalde gidsen kwam gemeentelijk bestuur op afstand te staan. De privatiseringspest infecteerde de werkplaatsen.

Niet alleen burgemeesters en wethouders, maar ook leden van ondernemingsraden, directeuren, managers en nieuw aangetrokken commissarissen speelden bedrijfje met belastingcenten. Gemotiveerd door landelijk politiek beleid, aangemoedigd door consultants en bezeten van de veronderstelde zegeningen van het echte bedrijfsleven zogen de direct verantwoordelijken de sociale werkvoorziening uit. Ook Moorlag is zo een verantwoordelijk bestuurder.

Er hangt overigens wel een pijnlijk prijskaartje aan een andere opstelling als directeur van een sociale werkvoorziening. Tegenspraak in termen van ‘hier doe ik niet aan mee’ kost je de kop waarvan akte.

Dr. Aart G. Broek, gewezen directeur MareGroep, organisatie voor sociale werkvoorziening, Katwijk/Voorhout

Robin Hood

PvdA’er Moorlag heeft de wet overtreden. Hij wordt daarvoor niet door een rechtbank ter verantwoording geroepen, maar door een interne PvdA-commissie. Die spreekt hem vrij. Hij heeft de wet overtreden, maar dat was met goede bedoelingen. Hij houdt zo zijn bewijs voor goed gedrag en mag gewoon verder als Kamerlid.

De PvdA creëert haar eigen parallelle rechtsstaat, Aldus Geert Driessen, Malden

lees: Commissie Noordman-Den Uyl – verslag 14.01.2018

Een profiel van William Moorlag is hier te lezen.

zie ook: Gedonder met Tweede Kamerlid William Moorlag PvdA

ALESCON EN FNV TREFFEN DEAL OVER ‘MOORLAG-CONSTRUCTIE’

BB 17.01.2018 De honderden werknemers van het Drentse werkbedrijf Alescon die daar via een illegale uitzendconstructie in dienst waren en daardoor inkomsten misliepen, worden gecompenseerd. Dat hebben Alescon en FNV afgesproken. Beide partijen gaan niet in hoger beroep tegen het gerechtelijk vonnis van afgelopen december.

Misgelopen inkomsten nabetaald

De werknemers krijgen alle misgelopen inkomsten nabetaald. Het gaat daarbij om de eindejaarsuitkering, ziektegeld conform de cao voor de sociale werkvoorziening en vergoedingen van de vakbondscontributie en het seniorenverlof. Aanvankelijk werd dit niet aan de gedupeerde werknemers uitbetaald omdat zij werkten onder de uitzend-cao in plaats van de cao voor de sociale werkvoorziening.

Ook hoeven de gedupeerde werknemers niet bang te zijn voor torenhoge terugvorderingen door de belastingdienst in verband met huur- en zorgtoeslagen. Alescon en FNV hebben afgesproken dat de misgelopen inkomsten per belastingjaar worden terugbetaald.

Onzekerheid weggenomen

Gea Lotterman, bestuurder bij FNV Overheid is verheugd over de getroffen overeenkomst. ‘Wij hebben dit nieuws met een zeer goed gevoel de wereld in gestuurd. De onzekerheid van werknemers over een eventueel hoger beroep en daarmee hun toekomst is nu eindelijk weggenomen. We gaan nu de totale schade in kaart brengen. Zowel wij als Alescon willen dat proces nog dit voorjaar afronden. Het is van beide partijen de insteek om dit zo snel mogelijk te regelen.’ FNV is ook opgelucht over de overeenkomst om de misgelopen inkomsten per belastingjaar terug te laten betalen.

‘De voorzitter van de raad van bestuur van Alescon had aanvankelijk in de media aangegeven dat werknemers wel eens negatieve consequenties konden gaan ondervinden van de uitvoering van het vonnis. Dat die consequenties van tafel zijn is goed nieuws voor de werknemers. Ik wil nogmaals benadrukken; deze hele zaak is politiek gekaapt door de interne discussie binnen de PvdA over het aanblijven van William Moorlag als Kamerlid, maar draait om de werknemers.’

Beste uitkomst voor beide partijen

Volgens Lotterman is deze uitkomst voor beide partijen de best mogelijke. ‘Een hoger beroep had nog jaren kunnen duren en zou behalve voor de werknemers ook voor het werkbedrijf tot onzekerheid hebben geleid. Bedenk maar dat de aanvankelijke dagvaarding in het voorjaar van 2016 de deur uitging en dat er afgelopen december pas uitspraak is gedaan.

Ook is zichtbaar geworden waar het op slot gooien van de Wet sociale werkvoorziening en het terugschroeven van de subsidies toe heeft geleid. Namelijk tot dit soort onwenselijke uitzendconstructies. Het laat ook maar weer zien dat het hele idee dat de sociale werkvoorziening kostendekkend moet zijn een farce is. Gemeenten zouden dan ook genoeg budget moeten krijgen van de centrale overheid om uitvoerders voldoende te ondersteunen.’

Ommezwaai omwille van werknemers

Alescon, dat eerst in hoger beroep wilde gaan tegen het oordeel van de rechtbank, verklaart via een woordvoerder de ommezwaai in haar standpunt als volgt: ‘Deze hebben we gemaakt omwille van onze werknemers. De zaak heeft veel aandacht gekregen in de media en daar zijn we van geschrokken. We willen nu de rust terugbrengen in het bedrijf. Wat ook meespeelde in onze overweging is dat de rechter heeft geoordeeld dat terugbetalingen, hangende het hoger beroep, al moesten plaatsvinden.

Mochten we het hoger beroep hebben gewonnen, en daar zijn we nog steeds van overtuigd, dan hadden we die nabetaling weer moeten terugvorderen van de werknemers. Zo’n situatie is absoluut onwenselijk.’ Of Alescon tevreden is met het vonnis en de afspraken over de uitvoering van de gerechtelijke uitspraak? ‘We zijn tevreden voor onze werknemers. Als bedrijf hadden wij natuurlijk liever een ander vonnis gezien. Als we dit van te voren hadden geweten, hadden we ook niet zoveel mensen in dienst genomen.’

GERELATEERDE ARTIKELEN;

FNV en sociale werkplaats schikken: 300 uitzendmedewerkers komen in dienst Alescon

VK 17.01.2018 Vakbond FNV en de Drentse sociale werkplaats Alescon zijn tot een akkoord gekomen. De circa 300 medewerkers die via het eigen uitzendbureau AwerC-Flex bij Alescon werkten komen in dienst bij de sociale werkplaats in Assen en gaan werken via de cao voor sociale werkplaatsen. Op 19 december 2017 oordeelde de rechter dat de uitzendconstructie onrechtmatig was. Alescon ziet af van hoger beroep.

De zaak van FNV tegen Alescon kreeg grote media-aandacht doordat ook de positie van PvdA-Kamerlid William Moorlag ter discussie kwam te staan. Moorlag was van 2015 tot 2017 directeur van de sociale werkplaats. Hij zette in die hoedanigheid de uitzendconstructie voort die door het bedrijf in 2011 was opgericht. Via uitzendbureau AwerC-Flex hielp Alescon mensen met een arbeidsbeperking aan werk in externe bedrijven én in de eigen sociale werkplaats. De uitzendkrachten waren goedkoper dan de mensen die op een socialewerkplaats-cao bij Alescon werkten.

In tijden waarin de landelijke politiek fikse kortingen doorvoerde op de sociale werkplaatsen, bood de uitzendconstructie uitkomst. Via AwerC-Flex kon Alescon meer mensen aan werk helpen dan via de normale cao mogelijk was. In 2011 stemden de vakbonden en de bij Alescon betrokken gemeenten in met het optuigen van het uitzendbureau. Toch stapte FNV vorig jaar na de rechter na klachten van werknemers over ongelijkheid op de werkvloer. De rechter gaf FNV gelijk: de uitzendkrachten deden hetzelfde werk tegen mindere voorwaarden, dat was onrechtmatig.

‘Er wordt nu geschikt, om rust te brengen onder de betrokken medewerkers. Het uitgangspunt van Alescon blijft ‘werken is leven”, aldus Persbericht FNV.

Financiële gevolgen

Alescon overwoog een hoger beroep, maar kiest nu voor rust in de tent. ‘Er wordt nu geschikt, om rust te brengen onder de betrokken medewerkers. Het uitgangspunt van Alescon blijft ‘werken is leven’, en dan graag met plezier’, zo meldt de sociale werkplaats in een persbericht.

De schikking heeft financiële gevolgen voor Alescon en de zes gemeenten die zitting hebben in het bestuur van de sociale werkplaats, vertelt de financieel manager Anneke Waanders. Het alsnog uitbetalen van een eindejaarsregeling aan de 300 medewerkers die overstappen van uitzendbureau naar Alescon kost eenmalig 900 duizend euro. De jaarlijkse kosten nemen met 400 duizend euro toe. Het is geld dat Alescon niet zelf kan ophoesten. ‘Dit wordt door de gemeenten betaald’, zegt Waanders.

Via de reguliere cao waren al zo’n 1100 mensen in dienst bij Alescon, daar komen nu dus 300 mensen bij. De sociale werkplaats wordt voor 90 procent bekostigd door het Rijk, de zes betrokken gemeenten betalen zo’n 10 procent.

Terugkeergarantie

‘We hadden een terugkeergarantie. Op het moment dat het niet lukte extern, mocht je intern. In feite worden we daar nu voor afgestraft’

De uitzendconstructie had een belangrijke functie, zegt Waanders. ‘De Participatiewet was erop gericht om mensen zo regulier mogelijk te laten werken. Maar wij zagen dat mensen die in een goudgerande cao zaten niet de neiging hadden om regulier te gaan werken. Met het uitzendbureau zorgden we dat mensen zo dicht mogelijk tegen de reguliere werkgevers aanzaten.’

Via AwerC-Flex konden arbeidsgehandicapten gemakkelijker extern worden uitgezonden. Wanneer het werk in een regulier bedrijf niet goed uitpakte, konden mensen alsnog aan de slag bij Alescon. ‘We hadden een terugkeergarantie. Op het moment dat het niet lukte extern, mocht je intern. In feite worden we daar nu voor afgestraft.’

Binnen de PvdA vond de afgelopen weken een verhitte discussie plaats over de positie van Kamerlid Moorlag. De partij is tegen ‘schijnconstructies’ en pleit voor gelijk loon voor gelijk werk. Partijvoorzitter Nelleke Vedelaar, die sinds oktober de partij leidt, vroeg Moorlag om op te stappen. Het Kamerlid weigerde dat. Hij had bij Alescon enkel geprobeerd zoveel mogelijk arbeidsgehandicapten aan het werk te helpen, zo verweerde hij zich. Een interne PvdA-commissie oordeelde zondag dat Moorlag inderdaad ‘goede intenties’ had gehad en dat hij gewoon namens de partij Kamerlid kon blijven.

FNV, Moorlag en Alescon;

Vicevoorzitter FNV stapt op: ‘Het schort hier aan daadkracht’
Een conflict in het FNV-bestuur heeft dinsdag tot het vertrek geleid van vicevoorzitter Mariëtte Patijn. Zij stapt op uit onvrede over de ‘passieve’ koers van Nederlands grootste vakbond. ‘Het gaat me niet snel genoeg’, zegt Patijn over de strijd van de FNV tegen wegwerpbanen en achterblijvende lonen.

Afstraffen Moorlag voor constructie waar iedereen mee instemde is onrechtvaardig
Lees het Commentaar hier.

Wat deed PvdA’er Moorlag eigenlijk fout met zijn uitzendconstructie? ‘Dit lijkt op een afrekening’
Volgens betrokkenen heeft PvdA’er William Moorlag in zijn sociale werkplaats niets fout gedaan. ‘Dit lijkt op een afrekening.’ De FNV waarschuwt dat hij niet de laatste zal zijn.

Goede bedoelingen met foute werkwijze komen overal voor, dus ook bij de PvdA
Maar als we iedereen om die reden zouden ontslaan, zou het een bloedbad worden, vindt Bert Wagendorp. Lees zijn column hier. (+)
Volg en lees meer over:  POLITIEK  TWEEDE KAMER   NEDERLAND   FNV   ECONOMIE   VAKBONDEN

Moorlag sloot meenemen zetel niet uit

Telegraaf 16.01.2018 William Moorlag is blij dat hij kan aanblijven als Tweede Kamerlid van de PvdA. Maar de kans was er dat hij als eenmansfractie was doorgegaan als hij er met zijn partij niet was uitgekomen.

„Alle varianten zijn door mijn hoofd gegaan”, liet hij weten op de vraag of hij zijn zetel zou hebben meegenomen. „U moet zich voorstellen dat ik fors uit balans was.” Moorlag stond voor het eerst persoonlijk de pers te woord.

Hij zegt dat hij er hard aan heeft gewerkt om via een onderzoekscommissie in de PvdA-fractie te kunnen blijven. „Dat is nou de eindsituatie en daar ben ik blij mee.”

De commissie oordeelde dat de schijnconstructie waarmee Moorlag mensen in dienst nam toen hij directeur was van een sociale werkplaats hem niet de kop hoeft te kosten. Eerder wilde het partijbestuur nog dat Moorlag zou opstappen, terwijl PvdA-leider Lodewijk Asscher daarvoor nog had gezegd dat hij kon aanblijven.

Asscher raapt scherven na af­fai­re-Moor­lag: ‘Het is lelijk wat er is gebeurd’

AD 16.01.2018 PvdA-leider Lodewijk Asscher raapt de scherven op na de schijnconstructie-affaire rond Tweede Kamerlid William Moorlag. ,,We hebben het écht uitgesproken.”

Is het chaos binnen de PvdA?

,,Was. Niet is. Gelukkig zijn we er nu weer uit. De onderzoekscommissie heeft een secuur rapport geschreven waardoor we met elkaar verder kunnen. Maar het was niet goed. Het is lelijk wat er gebeurd is.”

Lees ook;

Wie is toch William Moorlag, die sociaal-democratisch Nederland splijt?

Lees meer

In opspraak geraakte PvdA’er Moorlag mag blijven

Lees meer

Van buitenaf leek het een bende. Temeer omdat Moorlag, uzelf en het partijbestuur geen moment op één lijn zaten.

,,We zouden bezig moeten zijn met oppositie voeren. Duidelijk te maken dat er ander beleid mogelijk is dan het huidige kabinet wil. In plaats daarvan hebben we het nu al weken over onszelf. Daar baal ik van.”

In die drie weken zijn alle scenario’s besproken. En ja, ook de vraag of hij wel zou kunnen aanblijven, aldus PvdA-leider Lodewijk Asscher.

Andere keuzes dan dit kabinet? Moorlags beleid bij Alescon kwam voort uit bezuinigingen door het kabinet waarin u vice-premier was.

,,Deze constructie was uit 2011, nog voordat William daar kwam. Toen was ík wethouder in Amsterdam. De vakbond en de ondernemingsraad steunde deze constructie ook. Later is dat veranderd. En nu er een oordeel ligt van de rechter, zeggen we terecht: dit was niet goed. Dat vindt William ook. Maar het gaat mij dus te ver dat dit een onvermijdelijke consequentie was van kabinetsdeelname.”

Maar Moorlag liet deze constructie wel voortbestaan.

,,Ik heb vanaf het begin het idee gehad dat hij destijds geen kwaaie intenties had. Dat rechtvaardigt het niet. Maar het ging mij dus te ver om te zeggen: kan die man niet weg?”

U heeft binnenskamers toch aan Moorlag gevraagd op te stappen?

,,In die drie weken zijn alle scenario’s besproken. En ja, ook de vraag of hij wel zou kunnen aanblijven. Ik heb allerlei gesprekken gevoerd. Zelfs vanaf mijn vakantieadres in een weiland. Maar ik ga daar niets over zeggen.”

Ook niet of u of het partijbestuur Moorlags vertrek heeft geëist?

,,Nee, want alles wat ik heb besproken of afgewogen is in vertrouwen gebeurd.”

Is er onderling nog genoeg vertrouwen om door te gaan?

,,We hebben zaterdag met de commissie, het partijbestuur, William, ik en fractiesecretaris Sharon Dijksma bij elkaar gezeten. Dat was heel belangrijk. Want we hadden ook knarsetandend verder gekund, maar we hebben het écht uitgesproken.”

Is de PvdA na deze affaire nog wel geloofwaardig?

,,Het was lelijk voor ons, maar ik ga mij niet inhouden als het straks weer over schijnconstructies gaat. Want dit geval staat niet gelijk aan andere. Ik heb als minister Oost-Europeanen gezien die voor vijf euro per dag werkten. Dan heb je het over smerige constructies, waarvan profiteurs heel rijk worden. Dat is niet hetzelfde als wat hier aan de hand was.”

Het was lelijk voor ons, maar ik ga mij niet inhouden als het straks weer over schijn­con­struc­ties gaat, aldus Lodewijk Asscher.

Moorlag: ‘Ik laat dit liever achter mij’ 
Ook PvdA-Kamerlid William Moorlog reageerde gisteren tegen deze krant over zijn aanblijven bij de partij, nadat een onderzoekscommissie de resultaten van het onderzoek naar de affaire had gepresenteerd.

,,Ik laat dit liever achter mij. Hoe ik de feestdagen heb beleefd? Net als iedereen met oliebollen en een kerstmaal. Laat er geen misverstand over bestaan. De afgelopen weken hebben mij geraakt.”

Hoe kijkt hij aan tegen partijleider Lodewijk Asscher, die zigzaggend over het ijs ging? Hij stelde eerst dat Moorlag kon blijven, vervolgens dat hij weg moest en daarna weer dat hij in de fractie kon blijven. ,,Daar hebben we het met zijn tweeën over gehad. Bij iedereen zijn alle scenario’s door het hoofd gegaan. Over wat ik met Asscher bespreek, zeg ik echt niks.”

Wel wil hij kwijt dat de roep om zijn vertrek en de discussie die daarover intern losbarstte een ingewikkeld proces was. ,,Ook een proces waarin je excuses maakt. Aan de medewerkers van werkvoorzieningschap Alescon. Zij moeten zo snel mogelijk krijgen waar ze recht op hebben.” Moorlag gaat niet in op de vraag of hij zijn partij schade heeft berokkend. ,,De afgelopen weken waren niet mooi voor mij en voor de partij. Dat raakt me.”

Wordt het dan niet tijd dat de PvdA zich revancheert met een stevig plan voor gelijke betaling van arbeidsgehandicapten? ,,Waar het om gaat is dat de partij daar veel werk van gaat maken. Maar ik ben geen woordvoerder Sociale Zaken. Mijn collega is bezig met een campagne voor maaltijdbezorgers die in weer en wind tegen lage lonen eten bezorgen.”

Hoe arbeidsgehandicapten het kind van de rekening werden: de oorsprong van de kwestie-Moorlag

‘Zwakkeren’ genieten steeds minder bescherming

VK 15.01.2018 PvdA’er Moorlag morrelde als directeur van een sociale werkplaats aan arbeidsvoorwaarden van het personeel. Het mag niet van de rechter, maar het past wel in een trend: op arbeidsgehandicapten kan worden bezuinigd.

Het faillissement van Licom ging in 2012 niet ongemerkt voorbij. Door de spanningen en de onzekerheid werden mensen onwel op de werkvloer. Sommigen moesten met ambulances worden afgevoerd. ‘De bestuurders houden geen rekening met de zwakkeren bij Licom’, klaagde een woordvoerder van de vakbond.

Eigenlijk was iedereen een ‘zwakkere’ bij Licom. Want dat was de grootste sociale werkvoorziening van Nederland en een van de grootste werkgevers in Limburg. Namens elf gemeenten waren er ruim vierduizend gehandicapte werknemers aan de slag. Veel van hen hebben hun weg nadien weer gevonden. Er kwam een kleinschaliger werkvoorziening voor in de plaats en belangrijke onderdelen werden overgenomen door bedrijven. De ict-afdeling ging naar Detron, de afdeling die veiligheidsschoenen maakt is een bloeiend zelfstandig bedrijf geworden, Emma Safety Shoes. Dat levert banen op, al zijn het in veel gevallen niet meer de beschermde banen van voor 2012.

Het nieuwe denken

De sociale werkplaats werd een sterfhuis dat steeds verder werd afgeknepen, eerst via het budget, daarna door de afgedwongen krimp en het verbod op nieuwe plaatsingen

Het faillissement van Licom was het eerste grote en voor iedereen zichtbare gevolg van het nieuwe denken over ‘beschut werk’ dat een jaar of tien geleden z’n intrede deed op het Binnenhof. Een oorzaak van het faillissement waren de bezuinigingen die het rijk doorvoerde. Een plek in een sociale werkplaats kostte in die jaren zo’n 28 duizend euro per jaar, terwijl het kabinet maar 25 duizend aan gemeenten betaalde. Zij moesten het verschil zelf bijpassen.

En dat verschil zou nog groter worden. Want het kabinet-Rutte I – VVD en CDA met gedoogsteun van de PVV – wilde de vergoeding verlagen naar zo’n 20 duizend euro per plaats per jaar. Het aantal plaatsen in de werkvoorziening moest intussen terug van honderdduizend naar zo’n 30 duizend. Terwijl er toen al ruim twintigduizend mensen op de wachtlijst stonden voor de werkvoorziening.

Denemarken

De basis voor dat plan, de Wet werken naar vermogen, was een advies van Bert de Vries, oud-minister van Sociale Zaken voor het CDA. De regelingen voor gehandicapten waren teveel een fuik geworden, stelde hij vast. Gehandicapten moesten worden gestimuleerd ook buiten de beschutte werkplaats met ondersteuning werk te vinden.

Daarvoor moesten drie aparte regelingen worden samengevoegd – de Wajong-regeling voor jonggehandicapten, de bijstand en de sociale werkvoorziening. Gemeenten werden verantwoordelijk. Lichtend voorbeeld was Denemarken, waar zo’n decentralisatie met succes was doorgevoerd.

Toen het wetsvoorstel af was, liet De Vries weten dat hij ‘zeer verdrietig’ was. Want zoals dat gaat met adviezen, Rutte I winkelde er naar believen in. Zo waren er twee cruciale verschillen ten opzichte van het Deense voorbeeld. Daar werd niet bij voorbaat bezuinigd op de voorzieningen. Ook fuseerden Deense gemeenten zodat zij op grote schaal de uitvoering konden regelen.

In Nederland bezuinigde Rutte I wel. Evenals het VVD/PvdA-kabinet-Rutte II, dat het wetsvoorstel omdoopte tot Participatiewet, die in 2015 van kracht werd. Rutte II deed nog wel een poging om gemeenten tot fusies te dwingen om zo slagvaardige schaalgrootte te regelen. Maar dat plan strandde op verzet van de gemeenten. Dat gebeurde ook met het plan om voor werkende gehandicapten een nieuwe cao beschermd werk af te spreken.

Critici roepen al jaren dat de arbeidsgehandicapten het kind van de rekening worden

Overal anders

Zo werd de sociale werkplaats een sterfhuis dat steeds verder werd afgeknepen, eerst via het budget, daarna door de afgedwongen krimp en het verbod op nieuwe plaatsingen. Volgens de wet moeten gemeenten nu beschut werk voor gehandicapten regelen bij ‘gewone’ werkgevers. Daarmee zijn zij volop bezig, maar het gaat met horten en stoten. En overal anders. Limburgse gemeenten kozen eieren voor hun geld en lieten Licom failliet gaan.

Andere gemeenten, zoals de groep die de Drentse werkvoorziening Alescon van William Moorlag uitbaat, kozen ervoor nieuwe werknemers in een uitzendbureau onder te brengen. Dat kan zowel uitzenden naar de werkvoorziening als naar bedrijven, maar moet dan wel op termijn betalen volgens de normen van het bedrijf waar de uitzendkracht werkt. Andere gemeenten, zoals Den Haag, betalen arbeidsgehandicapten volgens de cao voor gemeenteambtenaren.

Intussen waarschuwen critici al jaren dat de arbeidsgehandicapten het kind van de rekening worden. Werkgevers moeten de komende jaren honderdduizend arbeidsplaatsen openstellen voor gehandicapte werknemers, de overheid wil zelf 25 duizend plaatsen regelen.

Elke grotere organisatie krijgt daarvoor een ‘quotum’ gehandicapten opgelegd. Als dat aantal niet wordt gehaald, worden boetes opgelegd. Het bedrijfsleven ligt op schema, al gaat het vaak om tijdelijke contracten. De overheid ligt nu al achter en moet zichzelf boetes opleggen.

Nieuwe constructies

William Moorlag © ANP

Degenen die nu volgens de quotumafspraak aan de slag komen, werken vaak op flexcontracten. Bestaanszekerheid kan daaraan niet worden ontleend. Bovendien is het quotum van 125 duizend gebaseerd op het totaal aantaal werknemers van de werkvoorziening plus het aantal op de wachtlijst. Maar het aantal arbeidsgehandicapten is veel groter. Voor de duizenden jongeren die jaarlijks het speciaal onderwijs verlaten, biedt de aanpak nu bijvoorbeeld geen soelaas.

Omdat zij meestal bij hun ouders wonen, kosten zij de gemeente geen geld – bijstand – en heeft de gemeente geen drijfveer hen te helpen. Zij zijn op zichzelf en hun ‘netwerk’ aangewezen. Mondige ouders regelen soms een persoonsgebonden budget om hun kind bij een dagbesteding onder te brengen. Zo betaalt de gemeente via een omweg toch voor beschut werk.

De vaste overtuiging dat het minder moet, is inmiddels verdwenen van het Binnenhof. Het nieuwe kabinet mikt niet meer op dertigduizend plekken maar geeft ruimte voor twintigduizend banen extra. Maar tegelijkertijd wil Rutte III dat alle gehandicapten die nu onder de Participatiewet vallen, onder het minimumloon betaald kunnen worden. De gemeenten kunnen dat daarna aanvullen. Het idee is dat werkgevers toeschietelijker kunnen zijn als de kosten omlaag gaan.

De PvdA – nu in de oppositie – wil zich daartegen gaan verzetten. Juist daarom zat de kwestie rond Moorlag, die bij Alescon precies datzelfde deed, de partij zo pijnlijk in de weg.

De kwestie-Moorlag: wat is er eigenlijk aan de hand?

William Moorlag: een vriendelijke reus met pech 
Dat William Moorlag Kamerlid mag blijven, zal zijn omgeving niet verbazen. Die is het nadrukkelijk oneens met het beeld dat de afgelopen weken van de PvdA’er is geschetst. ‘Het past totaal niet bij de sociaal-democraat die William is.’ (+)

De ‘arbeidsbeperkten’ van Alescon weten precies wie hen in de steek liet 
Toine Heijmans is in Assen bij Alescon: ‘Ieder voor zich en de Participatiewet voor ons allen – mijn collega’s weten precies door wie ze in de steek zijn gelaten. Door de partij die hen moest steunen: de PvdA. Die nu ineens weer sociaal geworden is, ‘in de oppositie hè’, zegt Omar.’ (+)

Wat deed PvdA’er Moorlag eigenlijk fout met zijn uitzendconstructie?
‘Dit lijkt op een afrekening’

Het kerstdilemma van de PvdAzullen we partijgenoot Moorlag wel of niet wegsturen?

Het is onrechtvaardig Kamerlid Moorlag te straffen voor een constructie waarmee iedereen instemdeschreef onze hoofdredacteur Philippe Remarque vorige week.

Volg en lees meer over:  POLITIEK   ECONOMIE   NEDERLAND   PVDA   POLITIEKE PARTIJEN

Asscher: hele PvdA-fractie eens met aanblijven Moorlag

NOS 15.01.2018 Iedereen in de PvdA-fractie is het ermee eens dat William Moorlag Kamerlid blijft. Partijleider Asscher zegt dat er unaniem is ingestemd met het besluit van de partij dat Moorlag zijn werk geloofwaardig kan blijven doen.

“Ik heb iedereen gesproken, en iedereen is het eens met deze uitkomst en gemotiveerd om er een mooi jaar van te maken”, zegt Asscher. “Wat telt, is dat we met z’n negenen verder gaan.”

Als directeur van de sociale werkplaats Alescon hield Moorlag een schijnconstructie in stand. Arbeidsgehandicapten werkten er via een door Alescon opgericht uitzendbureau.

Dat was goedkoper voor het bedrijf, maar de werknemers kregen minder loon en slechtere secundaire arbeidsvoorwaarden dan hun collega’s in vaste dienst. De rechter bepaalde vorige maand dat die constructie in strijd is met de wet.

Allerlei scenario’s besproken

De kwestie leek de PvdA tot op het bot te verdelen. Verschillende Kamerleden lieten doorschemeren dat ze liever zagen dat Moorlag de eer aan zichzelf zou houden, omdat de partij juist strijdt tegen schijnconstructies.

Asscher zelf zegt dat hij de hele tijd heeft gevonden dat Moorlag gewoon kon aanblijven. Heeft u hem nooit gevraagd de eer aan zichzelf te houden? “Er zijn allerlei scenario’s besproken. Ook dit soort dingen. Maar ik heb de gewoonte dat niet met u te bespreken.”

Video afspelen

Asscher: we gaan met z’n negenen verder

Moorlag weigerde op te stappen, omdat hij naar eigen zeggen naar eer en geweten had gehandeld. Hij eiste een onafhankelijk onderzoek, en dat kwam er, onder leiding van oud-Kamerlid Saskia Noorman-den Uyl.

‘PvdA-beleid heeft pijn gedaan’

Die constateerde dat Moorlag geloofwaardig Kamerlid kan blijven. De constructie deugde niet, maar de bedoelingen waren goed. Ook Asscher vindt dat: “Hij hoopte meer mensen aan het werk te helpen, maar dat rechtvaardigt de constructie niet.”

Ook de PvdA, en Asscher zelf kwamen door de affaire onder vuur te liggen. Als minister van Sociale Zaken was hij in vorige kabinet verantwoordelijk voor stevige bezuinigingen op de sociale werkplaatsen.

“Ik kan niet wegpoetsen dat er veel veranderd is de laatste jaren en dat wij daar verantwoordelijk voor waren. Ik ben zeker niet op alles trots, want ik weet dat het pijn heeft gedaan. Maar ik sta wel voor wat we hebben gedaan.”

BEKIJK OOK;

William Moorlag mag van de PvdA Kamerlid blijven

‘Heel pijnlijke kwestie-Moorlag legt problemen in PvdA bloot’

Asscher: PvdA unaniem eens over aanblijven Moorlag

Elsevier 15.01.2017 Iedereen in de PvdA-fractie is het ermee eens dat William Moorlag kan aanblijven als Kamerlid, zegt partijleider Lodewijk Asscher. Volgens hem is er – ondanks de weerstand van de jongerenafdeling van de PvdA en diverse kopstukken – unaniem met het besluit ingestemd dat hij zijn werk ‘geloofwaardig kan blijven doen’.

‘Ik heb iedereen gesproken, en iedereen is het eens met deze uitkomst en gemotiveerd om er een mooi jaar van te maken,’ aldus Asscher maandagmiddag. ‘Wat telt, is dat we met z’n negenen verder gaan.’

Eerder was de PvdA verdeeld over de kwestie.  Zondagavond bleek dat de schijnconstructie waarmee Moorlag mensen in dienst nam toen hij directeur was van sociale werkplaats Alescon hem niet de kop hoeft te kosten. Dat oordeelde een driekoppige commissie die zich in opdracht van de partij over de kwestie heeft gebogen. De commissie wijst erop dat hij goede bedoelingen had: hij wilde zoveel mogelijk mensen aan het werk helpen.

Moorlag trekt wel boetekleed aan

Alescon nam onder Moorlag mensen niet in vaste dienst, maar zette hen aan het werk voor een zelf opgericht uitzendbureau. Zo kon de sociale werkplaats ze bijvoorbeeld minder uitbetalen dan de cao voorschreef. De rechter bepaalde vorige maand dat de werkwijze van Alescon niet door de beugel kon.

Meer achtergrond? Lees dit artikel van economieredacteur Joris Heijn: 

Is het schadelijk dat overheid zzp’ers over één kam scheert?

Moorlag ziet volgens de commissie nu ook in dat de constructie ‘in de kern niet juist was’. Hij biedt daarom zijn verontschuldigingen aan voor zijn optreden, ‘eerst en vooral aan de medewerkers van Alescon’, de sociale werkplaats die hij leidde in Assen. Ook Moorlag vindt volgens het partijbestuur nu dat ‘als twee collega’s naast elkaar hetzelfde werk doen, ze daar dezelfde beloning voor moeten ontvangen’.

Moorlag kritisch over partijvoorzitter Vedelaar

Hoewel Asscher nu spreekt van unanimiteit, bepleitten de jongerenafdeling van de partij en allerhande kopstukken Moorlags aftreden. Asscher zelf zegt dat hij de hele tijd al vond dat Moorlag gewoon aan kon blijven. De PvdA-leider kreeg ook de nodige kritiek te verwerken, omdat hij als minister van Sociale Zaken bij het vorige kabinet verantwoordelijk was voor stevige bezuinigingen op sociale werkplaatsen.

Moorlag was zelf degene die een onafhankelijk onderzoek eiste naar zijn handelen, en liet zich eerder zeer kritisch uit over het PvdA-bestuur, en dan vooral partijvoorzitter Nelleke Vedelaar. Zo stuurde hij mails naar Asscher waarin hij liet weten ‘geen dooie vis die met de stroom meedrijft’ te zijn. Dit nadat Vedelaar om zijn aftreden had gevraagd, terwijl Asscher hem juist steunde.

   Elif Isitman (1987) is sinds oktober 2014 online redacteur bij Elsevier Weekblad.

GERELATEERDE ARTIKELEN;

Leden PvdA eisen aftreden eigen Kamerlid Moorlag

Nadert einde voor PvdA-Kamerlid Moorlag?

Paniekvoetbal PvdA-bestuur in kwestie Moorlag

Dat Moorlag PvdA-Kamerlid mag blijven, is een tik op de vingers van partijvoorzitter Vedelaar

VK 15.01.2018 Na drie weken koortsachtig intern beraad eindigt de affaire rond het Tweede Kamerlid William Moorlag in een schrobbering van het PvdA-partijbestuur. Nadat een interne commissie zich in de gang van zaken heeft verdiept, slikt partijvoorzitter Vedelaar haar eis in dat Moorlag uit de Kamerfractie moet vertrekken.

Vedelaar en haar mede-partijbestuurders nemen nu genoegen met Moorlags erkenning dat er in zijn tijd als directeur van de sociale werkplaats in Assen dingen fout zijn gegaan. Maar in navolging van de eigen onderzoekscommissie stellen zij ook vast dat Moorlag in Assen ‘integer’ en ‘vanuit goede bedoelingen’ heeft gehandeld. Daarom zien zij geen grond meer om hem uit de fractie te zetten. Daarmee erkennen zij dat die eis eind december te impulsief en zonder feitelijke onderbouwing aan Moorlag werd opgelegd. Moorlag blijft in de Kamer maar wilde zondag niet op de gang van zaken reageren.

De kwestie-Moorlag zal nog wel even model blijven staan voor de existentiële worsteling waarin de PvdA verkeert sinds de partij bij de verkiezingen in maart 2017 bijna werd weggevaagd. Onder de leden en in het partijbestuur is sindsdien een sterke stroming die terug wil naar de zuivere sociaal-democratische idealen en zo snel mogelijk wil afrekenen met de compromissen die de PvdA in de regering voor haar rekening nam.

Met Moorlag heeft de partij iemand in eigen gelederen die juist herinnert aan het eigen beleid. Hij kwam onder vuur te liggen toen de rechter op 19 december oordeelde dat de uitzendconstructie bij de Drentse sociale werkplaats Alescon niet deugde: mensen werkten er sinds 2011 niet enkel in vaste dienst via de cao voor beschut werk, maar ook via het eigen uitzendbureau AwerC-Flex. Daar werkten de arbeidsgehandicapten tegen lager loon en mindere arbeidsvoorwaarden. De PvdA’er gaf leiding aan het bedrijf van 2015 tot oktober 2017.

De kwestie-Moorlag zal nog wel even model blijven staan voor de existentiële worsteling waarin de PvdA verkeert

De nieuwe PvdA van na de Tweede Kamerverkiezingen van maart 2017 is hartstochtelijk tegen zulke ‘schijnconstructies’. De PvdA van voor maart 2017 wist dat de constructie omstreden was, liet de zaak onderzoeken door staatssecretaris Jetta Klijnsma en concludeerde dat Moorlag gewoon hoog op de lijst voor de Tweede Kamer kon blijven staan. Dat veranderde pas door het vonnis van de rechter.

Moorlags verweer was pragmatisch: in een tijd waarin de politiek – ook de PvdA – kortte op de sociale werkplaatsen, kon hij via de uitzendconstructie toch mensen aannemen, mensen die anders hadden thuisgezeten. De ondernemingsraad en de vakbond hadden aanvankelijk met de oprichting van het uitzendbureau ingestemd.

Ook na de rechterlijke uitspraak bleef Moorlag bij dat verweer, gesteund door fractievoorzitter Lodewijk Asscher. Totdat partijvoorzitter Vedelaar kort daarop, na beraad met haar bestuur, Moorlag opbelde met de mededeling: je moet weg. Misschien was het toch beter dat hij ging, zei Asscher daarna ook. Maar Moorlag peinsde er niet over en wenste niet ‘voor de bus te worden gegooid’ zonder dat de partij zich in de gang van zaken had verdiept.

Partijvoorzitter Vedelaar wilde zondagavond tegenover de Volkskrant niet reageren op de vraag of zij te impulsief heeft gehandeld. ‘We hebben afgesproken daar niet nog een keer over uit te weiden.’ Wel meent zij dat Moorlag zelf eerder ruiterlijk had moeten erkennen dat hij fout zat. ‘Je kunt niet ontkennen dat dit raakt aan de kern van de sociaaldemocratie’, aldus de voorzitter. ‘Als twee collega’s naast elkaar hetzelfde werk doen, moeten ze daar dezelfde beloning voor ontvangen. Daar is de PvdA heel helder over en William had eerder in gesprekken met partijgenoten kunnen aangeven dat hij afstand nam van de constructie bij Alescon. Dat erkent hij nu ook.’

Niettemin zullen Moorlags fractiegenoten op het Binnenhof weer enigszins gerustgesteld zijn. Vedelaars optreden leidde daar in de afgelopen weken volgens ingewijden tot ‘gevoelens van onveiligheid’: de fractie zit vol met bestuurders die in vorige functies beleid hebben gevoerd waar de PvdA nu niet altijd meer voor is.

Meer over de kwestie Moorlag

Wat deed PvdA’er Moorlag eigenlijk fout met zijn uitzendconstructie? ‘Dit lijkt op een afrekening’

Het kerstdilemma van de PvdA: zullen we partijgenoot Moorlag wel of niet wegsturen?

Het is onrechtvaardig Kamerlid Moorlag te straffen voor een constructie waarmee iedereen instemde, schreef onze hoofdredacteur Philippe Remarque vorige week

Dit is de brief die Vedelaar aan de partijleden stuurde

Twaalf dagen geleden stuurde ik je een bericht over de commissie die het partijbestuur heeft ingesteld om een licht te schijnen op de situatie die ontstaan was rond de uitspraak van de rechter inzake de constructies bij de Drentse sociale werkplaats Alescon. Deze commissie bestaat uit voormalig Tweede Kamerlid Saskia Noorman-den Uyl, voorzitter van Jeugdzorg Nederland Hans Spigt en wethouder Thea van der Veen. De commissie heeft haar bevindingen uitvoerig besproken met Lodewijk Asscher, Sharon Dijksma, William Moorlag en mij.

De commissie heeft erg veel gesprekken gevoerd en een goed beeld gekregen van wat er is gebeurd. De bevindingen van de commissie kun je hier downloaden. Ze komt met een helder advies aan ons. De belangrijkste conclusie is dat William Moorlag geloofwaardig de PvdA kan blijven vertegenwoordigen in zijn werk als kamerlid en de sociaaldemocratische waarden zonder enig voorbehoud onderschrijft: als twee collega’s naast elkaar hetzelfde werk doen, moeten ze daar dezelfde beloning voor ontvangen.

Dat is de kern van onze inzet in de politiek en daar zijn we het over eens. Over de rol van William als directeur van Alescon stelt de commissie dat er met goede intenties gehandeld is – in de omstandigheden is er ook begrip voor op te brengen – maar de commissie constateert ook dat William Moorlag inziet dat deze bestaande constructie in de kern niet juist was. William biedt voor deze handelswijze zijn excuses aan, eerst en vooral aan de medewerkers van Alescon.

Deze zaak heeft de gemoederen verhit binnen onze partij. Dat is niet vreemd: het raakt immers de kern van de sociaaldemocratie. De commissie heeft snel maar ook zeer grondig werk verricht die heeft geleid tot een conclusie waar Tweede Kamerfractie en partijbestuur in gezamenlijkheid en met vertrouwen achter kunnen staan. Dat betekent dat we ons nu weer met grote energie kunnen richten op de uitdagingen waar Nederland voor staat, en op die belangrijke gemeenteraadsverkiezingen van maart!

Volg en lees meer over:  TWEEDE KAMER   POLITIEK   NEDERLAND   PVDA   POLITIEKE PARTIJEN

Kamerlid Moorlag mag aanblijven bij PvdA

Elsevier 15.01.2018 William Moorlag mag van de PvdA aanblijven als Tweede Kamerlid voor de sociaal-democraten. De schijnconstructie waarmee Moorlag mensen in dienst nam toen hij directeur was van een sociale werkplaats hoeft hem niet de kop te kosten, oordeelt een commissie die zich in opdracht van de partij over de kwestie heeft gebogen.

Moorlag kan ‘geloofwaardig de PvdA blijven vertegenwoordigen in zijn werk als Kamerlid’, is de conclusie van de driekoppige commissie en ook van het partijbestuur. De commissie wijst erop dat het Groningse Kamerlid goede bedoelingen had: hij wilde zo veel mogelijk mensen aan het werk helpen. Daarvoor kan het drietal, onder leiding van oud-Kamerlid Saskia Noorman-Den Uyl, zelfs begrip opbrengen.

Maar Moorlag ziet volgens hen nu ook in dat de constructie ‘in de kern niet juist was’. Hij biedt daarom zijn verontschuldigingen aan voor zijn optreden, ‘eerst en vooral aan de medewerkers van Alescon’, de Assense sociale werkplaats die hij leidde. Ook Moorlag vindt volgens het partijbestuur nu dat ‘als twee collega’s naast elkaar hetzelfde werk doen, ze daar dezelfde beloning voor moeten ontvangen’.

Meer achtergrond lezen bij dit artikel? Lees dit stuk van redacteur Joris Heijn:

Is het schadelijk dat overheid zzp’ers over één kam scheert?

Moorlag had partij moeten waarschuwen

De commissie vindt wel dat Moorlag de partij voor het vraagstuk had moeten waarschuwen toen die hem vroeg Kamerlid te worden. Toen de zaak opspeelde, gedroeg hij zich als Alescon-directeur en niet als PvdA-Kamerlid, stelt de commissie.

Moorlags handelen en de vraag of hij de PvdA daardoor nog wel kon vertegenwoordigen, ‘heeft de gemoederen verhit binnen onze partij,’ schrijft het partijbestuur. Juist de PvdA had van de strijd tegen schijnconstructies een speerpunt gemaakt. De jongerenafdeling van de partij en allerhande kopstukken bepleitten Moorlags aftreden.

Werknemers werden minder betaald dan CAO voorschreef

Alescon nam onder Moorlag mensen niet in vaste dienst, maar zette hen aan het werk voor een zelf opgericht uitzendbureau. Zo kon de sociale werkplaats ze bijvoorbeeld minder uitbetalen dan de cao voorschreef. De rechter bepaalde vorige maand dat de werkwijze van Alescon niet door de beugel kon.

Voor PvdA-leider Lodewijk Asscher wogen de goede bedoelingen van Moorlag zwaar. ‘Het is goed dat we er samen zijn uitgekomen en dat we nu verder kunnen.’

Moorlag zelf ‘zal alles in het werk stellen om het vertrouwen te herstellen van de mensen wiens vertrouwen in mij is aangetast’. Hij maakt excuses voor de ‘ontspoorde communicatie’.

   Fleur Verbeek  (1991) werkt sinds oktober 2017 op de webredactie. Ze studeerde Journalistiek aan de Hogeschool van Utrecht.

GERELATEERDE ARTIKELEN;

PvdA-commissie oordeelt over toekomst Moorlag

Leden PvdA eisen aftreden eigen Kamerlid Moorlag

Moorlag veegt vloer aan met zwalkend PvdA-bestuur

MOORLAG BLIJFT IN DE KAMER

BB 05.01.2018 William Moorlag mag van de PvdA aanblijven als Tweede Kamerlid voor de sociaaldemocraten. De schijnconstructie waarmee Moorlag mensen in dienst nam toen hij directeur was van een sociale werkplaats hoeft hem niet de kop te kosten, oordeelt een commissie die zich in opdracht van de partij over de kwestie heeft gebogen.

Geloofwaardig

Moorlag kan ‘geloofwaardig de PvdA blijven vertegenwoordigen in zijn werk als Kamerlid’, is de conclusie van de driekoppige commissie en ook van het partijbestuur. De commissie wijst erop dat het Groningse Kamerlid goede bedoelingen had: hij wilde zoveel mogelijk mensen aan het werk helpen. Daarvoor kan het drietal, onder leiding van oud-Kamerlid Saskia Noorman-Den Uyl, zelfs begrip opbrengen.

In de kern niet juist

Maar Moorlag ziet volgens hen nu ook in dat de constructie ‘in de kern niet juist was’. Hij biedt daarom zijn verontschuldigingen aan voor zijn optreden, ‘eerst en vooral aan de medewerkers van Alescon’, de Assense sociale werkplaats die hij leidde. Ook Moorlag vindt volgens het partijbestuur nu dat ‘als twee collega’s naast elkaar hetzelfde werk doen, ze daar dezelfde beloning voor moeten ontvangen’.

Gemoederen verhit
De commissie vindt wel dat Moorlag de partij voor het vraagstuk had moeten waarschuwen toen die hem vroeg Kamerlid te worden. Toen de zaak opspeelde gedroeg hij zich als Alescon-directeur en niet als PvdA-Kamerlid, stelt de commissie. Moorlags handelen en de vraag of hij de PvdA daardoor nog wel kon vertegenwoordigen ‘heeft de gemoederen verhit binnen onze partij’, schrijft het partijbestuur. Juist de PvdA had van de strijd tegen schijnconstructies een speerpunt gemaakt. De jongerenafdeling van de partij en allerhande kopstukken bepleitten Moorlags aftreden.

Vertrouwen herstellen

Alescon nam onder Moorlag mensen niet in vaste dienst, maar zette hen aan het werk voor een zelf opgericht uitzendbureau. Zo kon de sociale werkplaats hun bijvoorbeeld minder uitbetalen dan de cao voorschreef. De rechter bepaalde vorige maand dat de werkwijze van Alescon niet door de beugel kon. Voor PvdA-leider Lodewijk Asscher wogen de goede bedoelingen van Moorlag zwaar. ‘Het is goed dat we er samen zijn uitgekomen en dat we nu verder kunnen’. Moorlag zelf ‘zal alles in het werk stellen om het vertrouwen te herstellen van de mensen wiens vertrouwen in mij is aangetast’. Hij maakt excuses voor de ‘ontspoorde communicatie’. (ANP)

GERELATEERDE ARTIKELEN;

‘Heel pijnlijke kwestie-Moorlag legt problemen in PvdA bloot’

NOS 14.01.2018 Het aanblijven van William Moorlag als PvdA-Kamerlid is de zoveelste wending in een kwestie die al weken sleept. “Het is zeker een paar keer heen en weer gegaan”, zegt politiek verslaggever Xander van der Wulp. Hij noemt het besluit “een noodverband dat een paar gevoelige zaken pijnlijk blootlegt.”

Moorlag raakte eind vorig jaar in opspraak omdat hij in zijn vorige baan als directeur van een sociale werkplaats personeel inhuurde via een schijnconstructie. Precies het soort bedrijfsvoering waar de PvdA fel tegen is.

Bekijk hier waarom de PvdA om het vertrek van Moorlag vroeg:

Video afspelen

Waarom wilde de PvdA het vertrek van Moorlag?

Volgens partijleider Asscher had Moorlag goede bedoelingen en mocht hij daarom aanblijven. Maar het partijbestuur vroeg hem enkele dagen later alsnog te vertrekken. Daardoor werd duidelijk dat Asscher en het bestuur niet op een lijn zaten, zegt Van der Wulp. “Er is nog veel onrust over de koers van de partij.”

Ook is gebleken dat het verleden de partij nog altijd achtervolgt. Bij het vorige kabinet waren de PvdA en minister Asscher van Sociale Zaken immers verantwoordelijk voor de sluiting van sociale werkplaatsen. Moorlag zei dat hij de schijnconstructie gebruikte zodat bij zijn bedrijf zoveel mogelijk mensen aan het werk konden.

Een afsplitsing zag niemand zitten na het verlies van 29 zetels bij de vorige verkiezingen, aldus Xander van der Wulp, politiek verslaggever.

Naar eigen zeggen handelde Moorlag altijd naar eer en geweten en daarom weigerde hij op te stappen. Hij dreigde zelfs verder te gaan als eenmansfractie. Van der Wulp: “Zo’n afsplitsing zag niemand zitten na het verlies van 29 zetels bij de vorige verkiezingen.”

Daarop werd besloten om een driekoppige commissie onderzoek te laten doennaar het handelen van de PvdA’er. Die commissie concludeert nu ook dat Moorlag goede bedoelingen had. Wel ging de communicatie niet goed en daarvoor heeft Moorlag excuses aangeboden. Het Kamerlid zegt dat hij er alles aan zal doen om het vertrouwen in hem te herstellen.

Voor sommige kiezers is dat te laat. Op sociale media hekelen zij het aanblijven van Moorlag. “Al met al een hele nare kwestie voor de PvdA”, zegt Van der Wulp. “Zeker nu de partij weer een beetje hoopte op te krabbelen met nog twee maanden tot de gemeenteraadsverkiezingen.”

  Frans Straalman @FStraalman

@LodewijkA @PvdA Ik heb altijd een “rood” hart gehad voor de socialisten. Maar doordat #Moorlag mag blijven in de kamer zal ik NOOIT meer op de #PvdA stemmen. Mensen die de wet naar eigen hand zetten horen niet in de kamer.

18:55 – 14 jan. 2018

BEKIJK OOK;

William Moorlag mag van de PvdA Kamerlid blijven

Deed Moorlag destijds wel iets verkeerd bij sociale werkplaats Alescon?

Onderzoek naar geloofwaardigheid PvdA-Kamerlid Moorlag

Wie is toch William Moorlag, die so­ci­aal-de­mo­cra­tisch Nederland splijt?

AD 14.01.2018 In het begin van het kerstreces heeft het omgestreden geraakte PvdA-Kamerlid William Moorlag ongetwijfeld aan het motto van zijn moeder gedacht. Die zei bij stress altijd: ,,Take it easy. God created time, and he created plenty of it.’’

Moorlag komt van ver als hij zo’n tachtig dagen geleden wordt beëdigd als Kamerlid. Zonder overdrijving valt te zeggen dat Moorlag een voorbeeld is van waar de PvdA voor knokt: de emancipatie van een jongere uit een kansarm milieu. Een stapelaar met doorzettingsvermogen, die reikt tot het hoogste politieke ambt.

Lees ook

PvdA-top zoekt uitweg in de affaire-Moorlag

Lees meer

In opspraak geraakte PvdA’er Moorlag mag blijven

Lees meer

Vijf kinderen telt het gezin van een Noord-Ierse moeder een zeevarende vader met losse handjes. ,,Als pa op zee was, ging het er thuis een stuk rustiger aan toe’’ zegt Moorlag over zijn jeugd. Was hij wel thuis, dan belandde het meubilair dwars door het raam op straat.

Scheiding

Grote impact heeft het verlies van zijn vierjarige broertje als William zes jaar is. Het kind verdrinkt als hij op de katholieke school in Bedum zit. Tien jaar later scheiden zijn ouders. Met zijn in de bijstand geraakte moeder en drie andere kinderen gaan ze in Delfzijl wonen. Het is de periode waarin William Moorlag maagzweren krijgt en rust moet houden. Voor militaire dienst wordt hij dan afgekeurd. Hij heeft dan zijn MAVO-diploma en wordt bijrijder op een maaimachine.

In Winsum wordt hij als zeventienjarige leerling-verzorger aangenomen. Hij trekt bij tachtigjarigen steunkousen aan en leert sopdoeken uitwringen. In de avonduren knokt hij voor zijn MBO- en HBO-diploma. Het zorgt ervoor dat hij na elf jaar verpleeghuiszorg de overstap maakt naar de vakbond.

Fractievoorzitter

Veertien jaar is hij bondsbestuurder in de regio als hij PvdA-politicus wordt in de Groningse provinciale staten. Hij debuteert als fractievoorzitter en wordt zes jaar later gedupteerde. In die hoedanigheid haalt hij zij aan zij met commissaris van de koningin Max van den Berg 1,2 miljard op bij minister Kamp voor het gaswinningsgebied dat zucht onder aardbevingen.

Van den Berg is gecharmeerd van hem en zet Moorlag hoog op de PvdA-lijst voor de Tweede Kamerverkiezingen van 2017. Het leidt tot scheve ogen bij de Kamerleden die het door de desastreuze verkiezingsuitslag net niet halen en zich roeren als zijn positie in het geding is.

PvdA-commissie fluit partijbestuur terug: Moorlag mag Kamerlid blijven

VK 14.01.2018 Na drie weken koortsachtig intern beraad eindigt de affaire rond het Tweede Kamerlid William Moorlag in een schrobbering van het PvdA-partijbestuur. Nadat een interne commissie zich in de gang van zaken heeft verdiept, slikt partijvoorzitter Vedelaar haar eis in dat Moorlag uit de Kamerfractie moet vertrekken.

Vedelaar en haar mede-partijbestuurders nemen nu genoegen met Moorlags erkenning dat er in zijn tijd als directeur van de sociale werkplaats in Assen dingen fout zijn gegaan. Maar in navolging van de eigen onderzoekscommissie stellen zij ook vast dat Moorlag in Assen ‘integer’ en ‘vanuit goede bedoelingen’ heeft gehandeld. Daarom zien zij geen grond meer om hem uit de fractie te zetten. Daarmee erkennen zij dat die eis eind december te impulsief en zonder feitelijke onderbouwing aan Moorlag werd opgelegd. Moorlag blijft in de Kamer maar wilde zondag niet op de gang van zaken reageren.

De kwestie-Moorlag zal nog wel even model blijven staan voor de existentiële worsteling waarin de PvdA verkeert sinds de partij bij de verkiezingen in maart 2017 bijna werd weggevaagd. Onder de leden en in het partijbestuur is sindsdien een sterke stroming die terug wil naar de zuivere sociaal-democratische idealen en zo snel mogelijk wil afrekenen met de compromissen die de PvdA in de regering voor haar rekening nam.

Met Moorlag heeft de partij iemand in eigen gelederen die juist herinnert aan het eigen beleid. Hij kwam onder vuur te liggen toen de rechter op 19 december oordeelde dat de uitzendconstructie bij de Drentse sociale werkplaats Alescon niet deugde: mensen werkten er sinds 2011 niet enkel in vaste dienst via de cao voor beschut werk, maar ook via het eigen uitzendbureau AwerC-Flex. Daar werkten de arbeidsgehandicapten tegen lager loon en mindere arbeidsvoorwaarden. De PvdA’er gaf leiding aan het bedrijf van 2015 tot oktober 2017.

De kwestie-Moorlag zal nog wel even model blijven staan voor de existentiële worsteling waarin de PvdA verkeert

De nieuwe PvdA van na de Tweede Kamerverkiezingen van maart 2017 is hartstochtelijk tegen zulke ‘schijnconstructies’. De PvdA van voor maart 2017 wist dat de constructie omstreden was, liet de zaak onderzoeken door staatssecretaris Jetta Klijnsma en concludeerde dat Moorlag gewoon hoog op de lijst voor de Tweede Kamer kon blijven staan. Dat veranderde pas door het vonnis van de rechter.

Moorlags verweer was pragmatisch: in een tijd waarin de politiek – ook de PvdA – kortte op de sociale werkplaatsen, kon hij via de uitzendconstructie toch mensen aannemen, mensen die anders hadden thuisgezeten. De ondernemingsraad en de vakbond hadden aanvankelijk met de oprichting van het uitzendbureau ingestemd.

Ook na de rechterlijke uitspraak bleef Moorlag bij dat verweer, gesteund door fractievoorzitter Lodewijk Asscher. Totdat partijvoorzitter Vedelaar kort daarop, na beraad met haar bestuur, Moorlag opbelde met de mededeling: je moet weg. Misschien was het toch beter dat hij ging, zei Asscher daarna ook. Maar Moorlag peinsde er niet over en wenste niet ‘voor de bus te worden gegooid’ zonder dat de partij zich in de gang van zaken had verdiept.

Partijvoorzitter Vedelaar wilde zondagavond tegenover de Volkskrant niet reageren op de vraag of zij te impulsief heeft gehandeld. ‘We hebben afgesproken daar niet nog een keer over uit te weiden.’ Wel meent zij dat Moorlag zelf eerder ruiterlijk had moeten erkennen dat hij fout zat. ‘Je kunt niet ontkennen dat dit raakt aan de kern van de sociaaldemocratie’, aldus de voorzitter. ‘Als twee collega’s naast elkaar hetzelfde werk doen, moeten ze daar dezelfde beloning voor ontvangen. Daar is de PvdA heel helder over en William had eerder in gesprekken met partijgenoten kunnen aangeven dat hij afstand nam van de constructie bij Alescon. Dat erkent hij nu ook.’

Niettemin zullen Moorlags fractiegenoten op het Binnenhof weer enigszins gerustgesteld zijn. Vedelaars optreden leidde daar in de afgelopen weken volgens ingewijden tot ‘gevoelens van onveiligheid’: de fractie zit vol met bestuurders die in vorige functies beleid hebben gevoerd waar de PvdA nu niet altijd meer voor is.

Meer over de kwestie Moorlag

Wat deed PvdA’er Moorlag eigenlijk fout met zijn uitzendconstructie?‘Dit lijkt op een afrekening’

Het kerstdilemma van de PvdAzullen we partijgenoot Moorlag wel of niet wegsturen?

Het is onrechtvaardig Kamerlid Moorlag te straffen voor een constructie waarmee iedereen instemde, schreef onze hoofdredacteur Philippe Remarque vorige week

Dit is de brief die Vedelaar aan de partijleden stuurde

Twaalf dagen geleden stuurde ik je een bericht over de commissie die het partijbestuur heeft ingesteld om een licht te schijnen op de situatie die ontstaan was rond de uitspraak van de rechter inzake de constructies bij de Drentse sociale werkplaats Alescon. Deze commissie bestaat uit voormalig Tweede Kamerlid Saskia Noorman-den Uyl, voorzitter van Jeugdzorg Nederland Hans Spigt en wethouder Thea van der Veen. De commissie heeft haar bevindingen uitvoerig besproken met Lodewijk Asscher, Sharon Dijksma, William Moorlag en mij.

De commissie heeft erg veel gesprekken gevoerd en een goed beeld gekregen van wat er is gebeurd. De bevindingen van de commissie kun je hier downloaden. Ze komt met een helder advies aan ons. De belangrijkste conclusie is dat William Moorlag geloofwaardig de PvdA kan blijven vertegenwoordigen in zijn werk als kamerlid en de sociaaldemocratische waarden zonder enig voorbehoud onderschrijft: als twee collega’s naast elkaar hetzelfde werk doen, moeten ze daar dezelfde beloning voor ontvangen.

Dat is de kern van onze inzet in de politiek en daar zijn we het over eens. Over de rol van William als directeur van Alescon stelt de commissie dat er met goede intenties gehandeld is – in de omstandigheden is er ook begrip voor op te brengen – maar de commissie constateert ook dat William Moorlag inziet dat deze bestaande constructie in de kern niet juist was. William biedt voor deze handelswijze zijn excuses aan, eerst en vooral aan de medewerkers van Alescon.

Deze zaak heeft de gemoederen verhit binnen onze partij. Dat is niet vreemd: het raakt immers de kern van de sociaaldemocratie. De commissie heeft snel maar ook zeer grondig werk verricht die heeft geleid tot een conclusie waar Tweede Kamerfractie en partijbestuur in gezamenlijkheid en met vertrouwen achter kunnen staan. Dat betekent dat we ons nu weer met grote energie kunnen richten op de uitdagingen waar Nederland voor staat, en op die belangrijke gemeenteraadsverkiezingen van maart!

Volg en lees meer over:  TWEEDE KAMER   POLITIEK   NEDERLAND  PVDA   POLITIEKE PARTIJEN

William Moorlag mag van de PvdA Kamerlid blijven

NOS 14.01.2018 William Moorlag kan geloofwaardig blijven functioneren als Kamerlid van de PvdA. Het partijbestuur en de fractieleiding nemen dat oordeel over van een driekoppige commissie die onderzoek heeft gedaan naar de oud-directeur van de Drentse sociale werkplaats Alescon.

Moorlag was in opspraak gekomen door een schijnconstructie waarbij honderden arbeidsgehandicapten werden ingehuurd via een uitzendbureau dat de sociale werkplaats zelf had opgericht. Ze liepen daardoor loon en allerlei regelingen mis.

Kijk hier voor een samenvatting van de kwestie:

Video afspelen  

Waarom wilde de PvdA het vertrek van Moorlag?

De driekoppige commissie en het partijbestuur concluderen dat de constructie inderdaad niet deugde, maar dat de bedoelingen ervan goed waren. Bovendien hebben het bestuur en de directie van de sociale werkplaats “hun handelen onderbouwd met stevige juridische adviezen”.

Kritiek op Moorlag is er wel. “Er zijn meerdere gelegenheden geweest waarop William de partij actiever had kunnen betrekken bij de kwestie die speelde. De kwestie had ook onderwerp van gesprek moeten zijn bij de kandidaatstellingscommissie.”

Eerder afstand nemen

Ook vindt de commissie dat Moorlag na de rechterlijke veroordeling van de schijnconstructie, vorige maand, vragen van de pers te veel beantwoordde als oud-directeur van Alescon “en onvoldoende vanuit zijn rol als volksvertegenwoordiger van de PvdA. Hij had eerder in gesprekken met partijgenoten afstand kunnen nemen van de constructie bij Alescon.”

Moorlag zelf heeft tegenover de commissie excuses aangeboden voor de “ontspoorde communicatie” en heeft gezegd dat hij er alles aan zal doen “om het vertrouwen te herstellen van de mensen wier vertrouwen in hem is aangetast”.

“Een noodverband dat wel een paar gevoelige zaken pijnlijk blootlegt”, zegt politiek verslaggever Xander van der Wulp over de uitkomst van het onderzoek en de herstelde eenheid binnen de partij. “Want het was pijnlijk duidelijk geworden hoe verschillend het partijbestuur en de politieke leider van de PvdA over deze kwestie dachten. Terwijl het toch ging over een kernthema van de PvdA: gelijke betaling voor gelijk werk. Verder hebben ze moeten inzien dat ze in de afgelopen kabinetsperiode zelf veel steken hebben laten vallen en dat Moorlag dat in de praktijk nog een beetje probeerde te verzachten. Heel pijnlijk, zo kort voor de gemeenteraadsverkiezingen.”

Weigering op te stappen

Het PvdA-bestuur oordeelde in december dat Moorlag moest vertrekken, maar hij weigerde op te stappen. Hij zei dat hij altijd naar eer en geweten heeft gehandeld. Het uitzendbureau was onder zijn voorganger opgericht en Moorlag was er met de beste bedoelingen ingestapt; hij wilde zo veel mogelijk mensen aan het werk helpen.

In januari vroeg het partijbestuur oud-PvdA-Kamerlid Noorman-den Uyl, voorzitter Hans Spigt van Jeugdzorg Nederland en de Groningse PvdA-lijsttrekker Thea van der Veen om onderzoek te doen naar de kwestie.

BEKIJK OOK;

Deed Moorlag destijds wel iets verkeerd bij sociale werkplaats Alescon?

Onderzoek naar geloofwaardigheid PvdA-Kamerlid Moorlag

PvdA-Kamerlid Moorlag weigert op te stappen

PvdA-Kamerlid liet arbeidsgehandicapten via schijnconstructie werken

‘INTENTIES GOED’

In opspraak geraakte PvdA’er Moorlag mag blijven

AD 14.01.2018 Het in opspraak geraakte PvdA-Kamerlid William Moorlag mag blijven. De werkwijze van het sociaal werkbedrijf dat Moorlag leidde, was weliswaar verkeerd, maar een PvdA-commissie die onderzoek deed naar de kwestie, oordeelt vanavond dat zijn intenties goed waren.

,,De belangrijkste conclusie is dat William Moorlag geloofwaardig de PvdA kan blijven vertegenwoordigen in zijn werk als Kamerlid en de sociaaldemocratische waarden zonder enig voorbehoud onderschrijft: als twee collega’s naast elkaar hetzelfde werk doen, moeten ze daar dezelfde beloning voor ontvangen”, staat in een verklaring van partijvoorzitter Nelleke Vedelaar die naar PvdA-leden is gemaild.

Lees ook;

De kwestie rond PvdA’er Moorlag is lelijk

Lees meer

PvdA-top zoekt uitweg in de affaire-Moorlag

Lees meer

De belangrijkste conclusie is dat William Moorlag geloofwaardig de PvdA kan blijven ver­te­gen­woor­di­gen, aldus Nelleke Vedelaar, partijvoorzitter.

Volgens die verklaring biedt Moorlag zijn excuses aan over de werkwijze van Alescon, vooral aan de medewerkers. Die konden weliswaar door een uitzendconstructie hun baan houden, maar niet onder dezelfde voorwaarden als de medewerkers die in vaste dienst waren bij Alescon. Zo kregen zij geen eindejaarsuitkering. De rechter oordeelde vorige maand dat die constructie niet door de beugel kan.

Binnen de PvdA was de kwestie-Moorlag een heet hangijzer. Partijleider Asscher verdedigde zijn fractiegenoot aanvankelijk, maar het partijbestuur vond dat het Groningse Kamerlid – dat net de zetel van vertrokken oud-minister Jeroen Dijsselbloem had ingenomen – moest vertrekken. Moorlag kon volgens Vedelaar – ook net nieuw als partijvoorzitter – niet meer ‘geloofwaardig’ opereren. Daarop gooide Moorlag zijn kont tegen de krib: hij eiste eerst onderzoek. Wat niet meehielp was dat Asscher inmiddels op kerstvakantie naar Australië was vertrokken. Vanaf zijn vakantieadres probeert hij Moorlag te overtuigen te vertrekken. Die weigert en insinueert zijn zetel mee te nemen als hij wordt weggestuurd.

Als compromis wordt een commissie opgetuigd. De opdracht: uitzoeken of Moorlag nog geloofwaardig Kamerlid voor de sociaaldemocraten kan zijn. Hoewel Moorlag via Twitter meldt het daar ook niet mee eens te zijn, gaan voormalig Tweede Kamerlid Saskia Noorman-den Uyl, voorzitter van Jeugdzorg Nederland Hans Spigt en wethouder in Menterwolde Thea van der Veen aan de slag.

Hun vandaag uitgebrachte rapport werd volgens Vedelaar ‘uitvoerig besproken’ met Moorlag zelf, partijleider Lodewijk Asscher en vicefractievoorzitter Sharon Dijksma. Alle neuzen staan nu weer in dezelfde richting. Tweede Kamerfractie en partijbestuur kunnen ‘in gezamenlijkheid en met vertrouwen’ achter de conclusie staan, schrijft Vedelaar opgelucht.

Asscher

Ook partijleider Asscher noemt het ‘goed dat we er samen zijn uitgekomen en dat we nu verder kunnen’. ,,De onderzoekscommissie heeft een helder advies gegeven waar iedereen zich in kan vinden.” Asscher noemt de constructie die bij Alescon werd gebruikt fout. ,,Laat daar geen misverstand over bestaan. De rechter heeft een helder oordeel geveld, dit had niet zo mogen gebeuren. Op de vraag of William kamerlid kan blijven woog en weegt voor mij mee dat hij vanuit goede intentie heeft willen handelen.”

Een profiel van William Moorlag is hier te lezen.
PvdA ziet geen bezwaren voor aanblijven Kamerlid Moorlag

NU 14.01.2018 Het partijbestuur van de PvdA ziet geen bezwaren voor het aanblijven van William Moorlag als Kamerlid. De commissie die onderzoek deed naar zijn positie als bestuurder van sociale werkplaats Alescon, stelt dat Moorlag daar onjuist, maar vanuit goede bedoelingen gehandeld heeft en dat hij geloofwaardig blijft als Kamerlid.

Moorlag lag onder vuur omdat hij in zijn vorige functie als directeur van de Drentse sociale werkplaats Alescon arbeidsgehandicapten in dienst heeft genomen via een uitzendbureau. Dat is voor de werkgever goedkoper waardoor er meer mensen in dienst konden worden genomen. Moorlag zette daarmee in op maximale werkgelegenheid.

De uitzendkrachten verdienden echter minder dan hun collega’s in vaste dienst en dat zorgde voor een kloof tussen Moorlag en de PvdA. Die partij strijdt juist tegen deze vorm van schijnconstructies.

De commissie die daarop onderzoek deed naar de positie van Moorlag, wijst er nu op dat het Groningse Kamerlid goede bedoelingen had en dat hij enkel en alleen wilde dat zoveel mogelijk mensen aan het werk geholpen werden. De partij heeft hier begrip voor op kunnen brengen.

Moorlag zegt op zijn beurt dat hij inziet dat de constructie “in de kern niet juist was” en heeft zijn excuses aangeboden. Hij ziet nu volgens het partijbestuur dat “als twee collega’s naast elkaar hetzelfde werk doen, ze daar dezelfde beloning voor moeten ontvangen”.

Onrust

De kwestie over zijn besluiten als bestuurder van Alescon, leidde tot grote onrust in de PvdA. Zo vroeg de jongerenafdeling van de PvdA, de Jonge Socialisten, om het vertrek van Moorlag. Ook het partijbestuur stelde dat het Kamerlid zijn zetel mogelijk moest opgeven.

Moorlag zei echter aan te willen blijven als Kamerlid en vroeg om een onderzoek naar zijn handelen. De commissie stelt dat naar aanleiding van het onderzoek, er zowel bij het partijbestuur als bij de Tweede Kamerfractie van de PvdA, vertrouwen is om Moorlag in de Kamer te houden.

“Het is goed dat we er samen zijn uitgekomen en dat we nu verder kunnen”, reageerde PvdA-leider Asscher.

Lees meer over: William Moorlag PvdA

PvdA-Kamerlid Moorlag mag blijven

Telegraaf 14.01.2018 PvdA-Kamerlid William Moorlag mag blijven. Het partijbestuur, de fractietop en Moorlag zijn dat overeengekomen na een advies van de commissie-Noorman-Den Uyl.

„Alles overziend is men met de commissie van mening dat William Moorlag geloofwaardig de PvdA kan blijven vertegenwoordigen in zijn werk als Kamerlid”, leest een verklaring van de partij. De partijtop wilde tot vandaag nog van hem af.

Noorman-Den Uyl bekeek de omstreden schijnconstructie waar het Groningse Kamerlid in zijn tijd als directeur van sociale werkplaats Alescon verantwoordelijk voor was en waarvan de rechter in december zei dat hij fout was.

’Vanuit goede bedoelingen’

De commissie oordeelt dat de schijnconstructie is opgetuigd ’vanuit goede bedoelingen’, namelijk om zoveel mogelijk mensen aan het werk helpen. Ook vindt men dat Moorlag integer heeft gehandeld als directeur, op basis van stevige juridische adviezen over de constructie. Wel vindt de commissie dat de constructie onrechtmatig was, nu de kantonrechter op 19 december ’een ander licht op de zaak werpt’.

BEKIJK OOK:

PvdA-top en Moorlag botsen over onderzoek

De constructie volgens Noorman-Den Uyl ’strijdig met de uitgangspunten van de PvdA’, omdat voor de PvdA het uitgangspunt ’het principe van gelijk loon voor gelijk werk op dezelfde werkplek’ is. „Constructies die tot doel hebben daar bewust van af te wijken, accepteren we niet.”

’Meerdere gelegenheden’

De commissie kraakt harde noten over Moorlag, die zijn partij ’bij meerdere gelegenheden actiever had kunnen betrekken bij de kwestie die speelde’. Ook had hij zich na het oordeel van de rechter duidelijk moeten uitspreken tegen de schijnconstructie. Daarnaast gedroeg hij zich na de uitspraak van de rechter meer als ex-directeur van Alescon dan als volksvertegenwoordiger van de PvdA, vindt de commissie.

Dat het partijbestuur Moorlag de wacht aanzegde oogst begrip van Noorman-Den Uyl, omdat de zaak ’in de achterban van de PvdA veel beroering opleverde’.

BEKIJK OOK:

PvdA-top en Moorlag botsen over onderzoek

Partijleider Lodewijk Asscher, vicefractievoorzitter Sharon Dijksma, partijvoorzitter Nelleke Vedelaar en William Moorlag hebben naar aanleiding van de zaak een gezamenlijk gesprek met de commissie gehad. Daarin zouden alle aanwezigen de conclusies hebben onderschreven en ’de hele gang van zaken betreuren’.

’Ontspoorde communicatie’

Moorlag heeft excuses aangeboden over de ’ontspoorde communicatie’. Daarmee wordt waarschijnlijk gedoeld op de publiekelijke confrontatie die hij zocht met de partijleiding en waarin hij uit de school klapte over een telefoongesprek met Asscher.

Al met al trekt hij nu wel aan het langste eind. Hoewel het partijbestuur, de Jonge Socialisten en later ook de fractieleiding van hem af wilden, wist hij met zijn publieke verzet sympathie in de PvdA op te wekken. Hij stelt ’alles in het werk te zullen stellen om het vertrouwen te herstellen van de mensen wiens vertrouwen in hem is aangetast.’

januari 15, 2018 Posted by | 2e kamer, commissie-Noorman-Den Uyl, fraude, integriteit, PvdA, schijnconstructie, William Moorlag, zetelroof | , , , , , , , , , | Reacties staat uit voor Gedonder met Tweede Kamerlid William Moorlag PvdA – de nasleep