Debat in de Digitale Hofstad

Stemmen uit de Haagse Wijken

Terugblik – 10 jaar oorlog in Syrië

Telegraaf 15.03.2021

10 jaar Oorlog

Het is vandaag 15.03.2021 op de kop af tien jaar geleden dat de oorlog in Syrië begon. In een korte tijd is het conflict uitgegroeid tot een bloedige strijd die nog altijd voortduurt. In Syrië zelf, en ver daarbuiten.

Grote groepen Syriërs de straat op gingen om te protesteren tegen de regering van president Assad. De demonstraties werden een opstand, de opstand werd een gruwelijke burgeroorlog. Hoe nu verder, Syrië? ,,De sancties moeten worden opgeheven.”

Gifgasaanvallen en bombardementen met bomvaten door regeringstroepen. Onthoofdingen en aanslagen door IS. Jihadistische groepen die elkaar onderling afmaken. Russische huurlingen, twee Turkse invasies, duister geld vanuit de Emiraten, Israëlische raketaanvallen, Iraanse ‘adviseurs’, bombardementen door een Westerse coalitie en brandende olievelden. Er zijn weinig dingen die het Syrische volk de afgelopen tien jaar bespaard zijn gebleven.

Tien jaar na de start van de burgeroorlog is de revolutie in rook opgegaan. Honderdduizenden doden, miljoenen vluchtelingen en ontelbare gruwelijkheden verder zit president Assad nog steeds waar hij in 2011 zat: in de zetel van de macht. Alleen een bonte verzameling van (vooral) jihadistische groepen vecht nog door vanuit de regio Idlib.

Van de vluchtelingencrisis tot de aanslagen in Parijs en Brussel, van de gifgasaanvallen tot de strijd om Aleppo.

De start van de oorlog is allemaal terug te voeren op een demonstratie in een kleine Syrische stad, tien jaar geleden. De bron van al het geweld is nog altijd aan de macht. Vier vragen aan Midden-Oostencorrespondent Olaf Koens.

AD 15.03.2021

Olaf, tien jaar alweer. Hoe is de oorlog eigenlijk begonnen?

Als je het terugrekent, is het begonnen in het kleine stadje Daraa in het verre zuiden van Syrië, aan de grens met Jordanië. Geïnspireerd door het begin van de Arabische lente, de protesten in Tunesië en Egypte en Libië, spoten een paar tieners leuzen tegen het Assad-regime op muren in de stad.

De tieners werden opgepakt en gemarteld, daarop gingen mensen de straat op, al snel ook in Damascus en Aleppo. Eerst gingen de betogingen over vrijheid, over hervormingen, over de vrijlating van de tieners en de politiek gevangenen. Maar al snel zette het regime het leger in en werd er met scherp geschoten en liep het uit de hand.

Beelden van een demonstratie tegen het regime in 2011 in de hoofdstad Damascus. © AFP

Nog geen maand later was de burgeroorlog een feit, honderden mensen waren er al doodgeschoten, duizenden opgepakt en gemarteld. Het verzet tegen het regime van president Bashar al-Assad groeide, delen van zijn eigen politiemacht keerden zich tegen hem.

Wat gebeurde er daarna?

Het is bijna onmogelijk om in een paar zinnen samen te vatten wat er allemaal sindsdien gebeurd is. Maar in hoofdlijnen: de strijd verhardde, behalve verschillende radicale groepen gingen ook buitenlandse mogendheden zich met de oorlog in Syrië bemoeien. Jihadistische bewegingen voegen zich bij het verzet en de Koerden in het noorden van het land zagen de kans schoon de onafhankelijkheid uit te roepen.

Het werd een keiharde oorlog, zonder enige regels. Vrouwen, kinderen, scholen, ziekenhuizen, alles was een doelwit. Er werden steden en gebieden omsingeld en uitgehongerd. Er werd gifgas ingezet tegen de rebellen en de burgerbevolking. Uit andere landen kwamen strijders en een deel van de jihadisten hergroepeerde zich tot terreurbeweging Islamitische Staat, die een flink deel van Syrië en Irak onder controle kregen en een Kalifaat uitriepen.

Lees ook:

Einde van het kalifaat: opkomst en ondergang van terreurbeweging IS

Er vielen honderdduizenden slachtoffers, vooral door de meedogenloze aanvallen van het Assad-regime. Miljoenen mensen sloegen op de vlucht, richting Europa. Er volgden aanslagen in Europese hoofdsteden, een internationale operatie tegen IS. Toen de dagen van Assad geteld leken, mengde Rusland zich op het toneel. De Russische luchtmacht ging door waar het regime was opgehouden, het bombardeerde scholen en ziekenhuizen.

Terwijl IS terrein verloor, won Assad grondgebied op de rebellen, die verder radicaliseerden. Er werden allerlei internationale pogingen ondernomen tot een staakt-het-vuren of diplomatieke overeenkomst, maar zonder succes. Turkije viel het noorden van Syrië binnen om de Koerden weg te drijven. En uiteindelijk zitten we tien jaar later met een soort patstelling waarin de aanstichter van al het geweld, president Bashar al-Assad, nog altijd aan de macht is.

Want hoe gaat het nu in Syrië?

Wanneer we het nu over Syrië hebben, moeten we het gebied grofweg indelen in drie plekken. Het regime-gebied, waar het leger van president Assad aan de macht is, de provincie Idlib, waar de rebellen en vooral de jihadisten de boel bestieren, en de Koerdische gebieden die of onder Turkse, of onder Koerdische controle staan. Wat ze gemeen hebben is dat het nergens goed gaat.

In de provincie Idlib zijn grote tekorten, de bevolking is er afhankelijk van noodhulp. De meeste inwoners daar zijn gevlucht uit andere delen van het land, net als de rebellen en jihadisten die er de macht hebben. Het is, als je de Koerden niet meerekent, het laatste gebied van Syrië dat niet opnieuw onder controle staat van het Assad-regime.

Daar heeft het een hoge prijs voor moeten betalen. Hier heeft de strijd het langst geduurd. Nog altijd heeft het regime, met Rusland als bondgenoot, de pijlen gericht op Idlib. Maar de militaire opmars is gestaakt nadat Turkije een jaar geleden ingreep. Het gebied is afgesloten van de buitenwereld, de inwoners zitten als ratten in de val.

Kaart Syrië en provincie Idlib aan grens Turkije

In regime-gebied gaat het het afgelopen jaar steeds slechter. Door de strenge sancties zijn er tekorten ontstaan. De waarde van de Syrische munt is ingestort, benzine staat er op de bon. De onvrede over president Assad groeit. Zo erg dat er onlangs nog opnieuw demonstraties waren in Daraa, de stad waar het allemaal begon.

De Koerdische gebieden hebben de droom voor zelfstandigheid in rook op zien gaan. Na de Turkse opmars hebben de autoriteiten het op een akkoord gegooid met het regime van Assad. En dan is er ook nog een laatste stukje kalifaat, het Al-Holkamp. Daar zitten vele tienduizenden IS-aanhangers, meestal vrouwen en kinderen, opgesloten. Het zijn meestal buitenlanders, en niemand wil ze hebben.

Telegraaf 13.03.2021

Maar het klinkt alsof de oorlog voorbij is. Kunnen de Syriërs terug naar huis?

De oorlog is pas voorbij als de laatste soldaat begraven is. Het is in Syrië op dit moment natuurlijk niet zo heftig als tijdens de slag om Aleppo of de gifgasaanvallen in Oost-Ghouta, maar er wordt nog altijd gevochten. Ik denk dat we in het laatste stadium van de oorlog in Syrië zijn aanbeland, maar dat het nog lang niet voorbij is. De situatie in Idlib is onhoudbaar, de onvrede groeit in regime-gebied, het rommelt in de Koerdische gebieden.

Lees ook:

Mohammed (11) over oorlog in Syrië: ‘Ik wil een toverstaf om bombardementen te stoppen’

Terugkeer

Je kunt zeggen dat Assad de oorlog gewonnen heeft, en op de kaart lijkt dat misschien ook zo. Maar ook dat zet geen streep onder dit conflict, al was het maar omdat het betekent dat de miljoenen Syriërs die het land zijn ontvlucht niet meer terug kunnen keren. Misschien heb je wel eens verhalen gezien van Syriërs die toch teruggaan, maar dat is echt een hele kleine groep, en dan gaat het ook nog eens om mensen die altijd al een goede band hadden met het regime van president Assad.

Wie dat niet heeft is vogelvrij en loopt grote risico’s. De oorlog is zo goed als gewonnen door Assad. De vele miljoenen Syriërs die daar het slachtoffer van zijn kunnen niet terug zo lang hij aan de macht blijft.

AD 17.03.2021

 

Vrienden voor het leven na martelgang in Syrische gevangenis

Drie mannen leerden elkaar kennen in de beruchtste Syrische gevangenis in Syrië, Branch 215. Zij overleefden en zagen elkaar terug in Jordanië. Nu dromen ze van een ontmoeting in Syrië.

Zij begroeten elkaar op het computerscherm. De coronacrisis maakt fysiek contact nu onmogelijk. Maar Amthal Alnwawy, Abdulhakim Almassri en Mahmoud hebben er geen last van. Zij praten honderduit, over hun werk, hun kinderen en kennissen.

De drie mannen zagen elkaar voor het eerst in juli 2012 in Branch 215, de beruchte gevangenis van de Syrische Militaire Inlichtingendienst. Ze zaten er enkele weken tot maanden. Alnwawy en Almassri komen uit Deraa, waar het protest tegen het regime van president Basher al-Assad tien jaar geleden begon en uitdraaide op een afschuwelijke burgeroorlog.

Protest

Tijdens de eerste protesten woonde Almassri, hoogleraar economie, in Deraa. Alnwawy was al verhuisd naar Damascus waar hij werkte in een ziekenhuis. Mahmoud (hij wil anoniem blijven) werkte in de hoofdstad in het familiebedrijf. De eerste twee sloten zich snel aan bij het protest, Mahmoud volgde later toen hij vluchtelingen hielp die hun heil zochten in Damascus.

Mahmoud en Alnwawy zagen elkaar voor het eerst na hun arrestatie, in een ondergrondse cel van 4 bij 4 meter, volgepakt met zestig tot zeventig mannen. Zij zaten naast elkaar en kwamen in gesprek. ,,Ik wilde weten waar ik was, wat er met me zou gebeuren’’, zegt Alnwawy tijdens het computergesprek waarvan de nieuwszender Al Jazeera verslag doet. Kort daarna werd ook Almassri in de cel gepropt en zocht het trio steun bij elkaar. ,,Die steun geeft hoop, helpt je te overleven’’, zegt Ahmad Helmi, medeoprichter van Taafi, een stichting die gewezen gevangenen bijstaat. Helmi zat zelf ook vast en woont nu in Turkije.

De ergste plek was de zesde verdieping, waar gevangenen werden verhoord. Mensen schreeuw­den het uit, aldus Almassri.

De omstandigheden in Branch 215 waren en zijn hels. Een vernietigend rapport van de VN heeft dat deze maand nog eens bevestigd. Ook andere organisaties brandmerken Branch 215 als plek voor martelingen en moord. ,,De ergste plek was de zesde verdieping, waar gevangenen werden verhoord. Mensen schreeuwden het uit’’, aldus Almassri. Ook hij moest eraan geloven. ,,Ze zetten me in de stoel die je ruggengraat breekt’’, aldus de ex-gevangene die daarmee verwijst naar de zogeheten Duitse stoel die de rug in een onnatuurlijke houding brengt en extreme pijn veroorzaakt. ,,Daarna pakten ze een zweep en begonnen ze me overal te slaan.’’

Mahmoud zegt dat hem bij zijn laatste verhoor een lijst met valse beschuldigingen werd overlegd. Hij wist dat als hij zou bekennen hij zijn doodvonnis zou tekenen. Hij weigerde toe te geven. ,,Ze dreigden me te vermoorden’’, aldus Mahmoud. Terug in zijn cel, waar anderen altijd plaatsmaakten voor afgebeulde gevangenen na hun verhoor, was hij constant bang dat ze hem zouden komen halen om ‘het karwei af te maken’.

Gevangenen staan op het punt te worden vrijgelaten in Damascus, volgens deze foto uit 2014 van een door het regime van Assad gecontroleerd persbureau. © Hollandse Hoogte / AFP

Gesprekken

Maar niet alleen geweld bracht gevaar. Ook verwaarlozing eiste haar tol. Mahmoud kreeg koorts, was dagenlang soms niet bij bewustzijn. Er werd niet naar hem omgekeken. Soms hapten celgenoten naar lucht als de ventilatie was uitgezet. Maar het was altijd de onderlinge steun die redding bracht. ,,De mooiste momenten waren onze gesprekken. We vertelden elkaar verhalen, we stelden elkaar gerust’’, zegt Mahmoud. Soms wenste hij dat de bewakers hen zo zouden zien zitten. ,,Dat ze zouden denken; wat moeten we nog meer doen om jullie van alle menselijkheid te beroven.’’

Stephanie Haddad, psycholoog bij het Libanese Centrum voor de Mensenrechten, helpt slachtoffers van marteling om het leven weer op te pakken. ,,Mensen die je martelen, behandelen je als een beest. Als je daarna weer met anderen een cel deelt, ben je weer mens’’, legt Haddad uit.

Gevangenen in een cellencomplex in de stad Hasaka. © REUTERS

Toen Alnwawy werd vrijgelaten had hij zeventien of achttien telefoonnummers uit het hoofd geleerd. ,,Nadat ik mijn ouders, mijn vrouw en mijn kinderen weer had omarmd, greep ik meteen de telefoon. Ik was bang de nummers te vergeten’’, zegt Alnwawy. Hij belde aan een stuk om familieleden van andere gevangenen te vertellen hoe het hen verging, waar ze zaten opgesloten en om boodschapjes door te geven en hen gerust te stellen.

Alnwawy en Mahmoud zaten elk ongeveer twee maanden gevangen en na hun vrijlating vluchtten ze allebei het land uit, omdat ze vreesden voor hun leven. Almassri bleef vastzitten tot januari 2013. Toen kwam hij vrij bij een gevangenenruil: 2000 Syrische gevangenen werden geruild met 48 Iraniërs in handen van rebellen. Almassri ging naar Noord-Syrië waar hij minister van Economie werd in de door Turkije gesteunde oppositieregering.

Facebook

De drie mannen vonden elkaar na hun vrijlating terug op Facebook, om de vriendschap op te pakken. In 2015 ontmoetten ze elkaar voor het eerst weer in Jordanië. Alnwawy woonde daar en de twee anderen waren in het land om familieredenen of zaken. Mahmoud reed van Amman naar Jerash om Almassri op te pikken en samen klopten ze aan bij het huis van Alnwawy in Ramtha. Onder het genot van een lunch met kip, rijst, salade en yoghurt, sloten ze elkaar weer in de armen, haalden zij herinneringen op en spraken ze dank uit omdat ze de hel van Branch 215 hadden overleefd. ,,We zagen dat een van onze dromen waarover we het vaak hadden, werkelijkheid was geworden’’, zegt Alnwawy.

Sinds 2015 hebben ze een nieuwe droom: dat zij op een dag in vrijheid elkaar weer in Syrië kunnen ontmoeten en de maaltijd in Damascus of Deraa kunnen delen. ,,Deze droom zorgt ervoor dat we elkaar nooit uit het oog zullen verliezen. ,,Ik kijk enorm uit naar dat gelukzalige moment’’, aldus Mahmoud.

Lees: Politie pakt pro-Koerdische politicus op in parlement, na verhoor weer vrij NOS 21.03.2021

Lees: ‘Doden bij aanval op ziekenhuis in Syrische provincie Aleppo’ NOS 21.03.2021

Lees: ‘Turkije bombardeert Koerdische doelen in Syrië’ NOS 21.03.2021

Lees: Turkse luchtmacht valt Koerdische troepen aan in Syrië AD 21.03.2021

Lees: Turkse luchtmacht valt Koerdische troepen aan in Syrië Telegraaf  21.03.2021

Lees: Turkse luchtmacht zou Koerdische troepen hebben aangevallen in Syrië NU 21.03.2021

Lees: Turkije vraagt rechter om pro-Koerdische partij te verbieden NOS 17.03.2021

Zie ook: IS versus Beeldenstorm 21e eeuw

Zie ook: De dreiging der Kruistochten in de 21e eeuw

Zie ook: En weer kijkt de hele wereld naar de OPCW in Den Haag – de nasleep

zie ook: En weer kijkt de hele wereld naar de OPCW in Den Haag

zie ook: De hele wereld kijkt naar OPCW in Den Haag – deel 4

zie ook: De hele wereld kijkt naar OPCW in Den Haag – deel 3

zie ook: De hele wereld kijkt naar OPCW in Den Haag – deel 2

zie ook: De hele wereld kijkt naar OPCW in Den Haag – deel 1

Zie ook: De nog veel langere arm van Erdogan in IS-gebied, Syrië, Irak en verder !! – deel 12 – de nasleep

Zie ook: De nog veel langere arm van Erdogan en verder nog meer !! – deel 11

Zie ook: Kabinet Rutte 3 – Nederland ook in de strijd tegen IS in Irak en verder – deel 8

Zie ook: Kabinet Rutte 2 en 3 – Nederland ook in de strijd tegen IS – deel 7

zie ook: Kabinet Rutte 2 – Nederland ook in de strijd tegen IS – deel 6

zie ook:  Kabinet Rutte 2 – Nederland ook in de strijd tegen IS – deel 5

zie ook: Kabinet Rutte 2 – Nederland ook in de strijd tegen IS – deel 4

zie ook: Kabinet Rutte 2 – Nederland ook in de strijd tegen IS – deel 3

zie ook: Kabinet Rutte 2 – Nederland ook in de strijd tegen IS – deel 2

zie ook: Kabinet Rutte 2 – Nederland ook in de strijd tegen IS – deel 1

Syrië al 10 jaar verscheurd door burgeroorlog: ‘Als de VS niet ingrijpen, zal het regime blijven’

AD 15.03.2021 Vandaag is het 10 jaar geleden dat grote groepen Syriërs de straat op gingen om te protesteren tegen de regering van president Assad. De demonstraties werden een opstand, de opstand werd een gruwelijke burgeroorlog. Hoe nu verder, Syrië? ,,De sancties moeten worden opgeheven.”

Gifgasaanvallen en bombardementen met bomvaten door regeringstroepen. Onthoofdingen en aanslagen door IS. Jihadistische groepen die elkaar onderling afmaken. Russische huurlingen, twee Turkse invasies, duister geld vanuit de Emiraten, Israëlische raketaanvallen, Iraanse ‘adviseurs’, bombardementen door een Westerse coalitie en brandende olievelden. Er zijn weinig dingen die het Syrische volk de afgelopen tien jaar bespaard zijn gebleven.

Tien jaar na de start van de burgeroorlog is de revolutie in rook opgegaan. Honderdduizenden doden, miljoenen vluchtelingen en ontelbare gruwelijkheden verder zit president Assad nog steeds waar hij in 2011 zat: in de zetel van de macht. Alleen een bonte verzameling van (vooral) jihadistische groepen vecht nog door vanuit de regio Idlib.

We vroegen drie Nederlandse Syriërs (een aanhanger van de regering, een lid van de oppositie en een Koerd) naar hun perspectief op het Syrië van nu. Over één ding zijn ze het wel eens: het leven in Syrië is nu zwaar, heel zwaar.

Een oppositie-strijder in Aleppo, augustus 2012. © REUTERS

De oppositie

,,Syrië”, zegt Saied Lahdo, ,,is de plek waar de beschaving is begonnen. Het is mijn land, mijn geschiedenis, mijn volk. En nu..” Het 65-jarige lid van de Syrische oppositie zucht diep. ,,Nu maakt de situatie me verdrietig. De revolutie is niet geslaagd. En ik zie geen licht meer aan het eind van de tunnel.”

Lahdo slaakt nog een zucht van berusting. De Syriër woont al jaren in Enschede en is van daaruit vertegenwoordiger van de Assyrische Democratische Organisatie. Die groep maakt deel van de verenigde oppositie in ballingschap. Maar daar is hij uitgestapt. De oppositie was altijd al verdeeld, maar nu was hij er klaar mee: ,,Iedere keer als ik naar Istanbul ging voor een vergadering werd het een gevecht. Ik wilde niet meer.”

Lahdo was politiek activist in Syrië, zat er in de gevangenis en vluchtte in 1998 naar Nederland. Vanuit Enschede zag hij de opstand tegen Bashar al-Assad en zijn regering ontstaan én weer ten ondergaan.

Waarom is de revolutie mislukt?

,,De eerste maanden van de opstand in 2011 verliepen vreedzaam. Maar het regime begon geweld te gebruiken. Daarna liet Assad islamitische extremisten vrij uit de gevangenissen, die ook geweld gingen gebruiken. Waarop Assad zelf nóg harder kon ingrijpen. Dat heeft alles erger gemaakt. Ook zijn allerlei andere landen zich ermee gaan bemoeien, iedereen wilde profiteren van de situatie. De internationale gemeenschap heeft de Syriërs verraden.”

De oppositie wil vanaf het begin dat Assad opstapt. Die kans lijkt inmiddels verkeken?

,,Dat is niet meer reëel. Hij heeft het gered door de steun van Rusland. Het is ten koste gegaan van het Syrische volk en hun bloed.”

Wat zou er volgens u nu moeten gebeuren in Syrië?

Saied Lahdo © Eric Brinkhorst

Lahdo zucht nog een keer. ,,Ik ben van nature een optimistisch mens, maar ik weet het niet meer. Er zijn de afgelopen jaren zoveel vreselijke dingen gebeurd. En ook nu vecht iedereen nog tegen elkaar: de islamisten, de Turken, de Koerden, de Iraniërs. En het regime, de alawieten, zijn ook verdeeld. Eigenlijk is het alleen nog Amerika dat echt kan ingrijpen. Als de VS niet ingrijpt, zal het regime blijven en blijven de gewone mensen het slachtoffer.”

De regering

,,De Syrische regering”, zegt de Nederlands-Syrische vrouw, ,,heeft de oorlog gewonnen. Maar nu woedt er een economische oorlog.” De economie in het land is zo in elkaar gestort, zegt ze, ‘dat de gewone Syriër geen brood meer kan kopen’. ,,En dat komt door de internationale sancties. Ze zeggen dat hun hart bloedt voor Syrië, maar tegelijkertijd leggen ze sancties op waardoor mensen dood gaan. Schamen die landen zich niet?”

De vrouw, die al meer dan 20 jaar in Nederland woont, steunt de Syrische regering.,,Ik ben niet per-se pro-Assad, maar wel pro-Syrië. En ik denk dat Assad nu het beste is voor het land.” Dat standpunt is ook de reden dat ze anoniem wil blijven. Ze is bang voor de reacties. ,,In Nederland wordt al 10 jaar negatief bericht over Assad, dus geloven mensen dat ook.”

Hoe zou u de huidige situatie in Syrië omschrijven?

,,Een status quo. Al zal de regering nog de regio Idlib willen bedrijven. Zou Nederland accepteren dat ze heel Nederland terug heeft veroverd, maar dat Al Qaeda nog wel in Utrecht zit? Ik denk het niet.”

Hoe heeft het zo uit de hand kunnen lopen in Syrië?

,,Door rotte appels van binnen en inmenging van buiten. De oppositie is alles uit het buitenland gaan halen: jihadisten, wapens. Andere landen zijn zich ermee gaan bemoeien: Turkije bezet nog steeds een deel van Syrië. En wat doet de VS in het land? De regering heeft ze niet gevraagd om te komen en nu stelen ze onze olie. Ja, er zijn ook Russen en Iraniërs, maar die zijn wél door Assad uitgenodigd.”

U legt de schuld bij de oppositie. Maar president Assad is door de VN beschuldigd van oorlogsmisdaden, waaronder het gebruik van gifgas.

,,Ik ben in Douma geweest, na de vermeende gifgasaanval. Het verhaal klopt niet. En waarom zou Assad gifgas gebruiken? Hij had de strijd al bijna gewonnen. Assad is niet dom, he.”

Is er nog hoop voor Syrië?

,,Syriërs zijn misschien wel de sterkste mensen ter wereld. We kunnen het land herbouwen, maar dan moeten de sancties worden opgeheven. Nu word ik gedwongen binnenkort zelf naar Syrië te gaan om geld naar mijn familie te brengen.”

Een Syrische vlag met het portret van president Assad wappert bij een checkpoint in Douma, Damascus. © REUTERS

De Koerden

,,Syrië”, zegt Mazlum Django ,,is momenteel een chaos van grote machten. De westerse Coalitie wil dat Assad weg gaat. De Russen willen dat hij blijft. De Turken willen dat de Koerden weg gaan. Maar Amerika wil de Koerden juist aan de onderhandelingstafel. Ondertussen worden er ook nog steeds IS-cellen opgerold.”

Django (30 jaar) kwam in 1998 met zijn ouders vanuit Koerdisch gebied in Syrië naar Nederland. De Koerden hebben een zekere vorm van autonomie in Noord-Syrië. Django was de afgelopen jaren vertegenwoordiger van de Rojava (de lokale naam van Koerdisch Noord-Syrië) in de Benelux.

,,Ik houd me nu vooral bezig met humanitaire hulp aan Syrië.” Mazlum zamelt geld in voor weeskinderen en brengt dat om het jaar naar Koerdisch gebied. ,,Het leven is er zwaar. De Syrische pond is bijna niets meer waard. Wel heb ik de indruk dat het in Koerdisch gebied iets beter gaat dan in Assad-gebied. Er wordt veel herbouwd.”

Ondertussen zitten er in Koerdisch gebied nog duizenden Europese IS’ers in kampen en gevangenissen. Kan die situatie zo blijven?

,,Het zijn Europeanen, dus Europa moet iets doen. Of Europa betaalt mee aan een internationaal gerechtshof waardoor we die mensen lokaal kunnen berechten. Of elk Europees land komt hun eigen mensen ophalen en berecht ze thuis.”

Een deel van het Koerdische gebied in Syrië wordt bezet door Turkije, zij zien de Koerden als bedreiging voor hun veiligheid. Daar lijkt op korte termijn geen verandering in te komen?

,,Zolang Turkije zich ermee bemoeit zal het gebied nooit echt veilig zijn. Vanuit Europa hoor je weinig meer over die bezetting omdat Erdogan de vluchtelingenkaart kan spelen. Als Europa protesteert, dreigt hij Syrische vluchtelingen vanuit Turkije door te laten naar Europa.”

Wat moet er nu gebeuren?

,,Toen Amerika vertrok uit Syrië en daarmee Turkije ruimte gaf voor een inval, voelden we ons verraden. Maar de banden met de VS, onder president Biden, zijn weer beter. Ik denk dat Turkije, de Koerden en Assad om de tafel moeten. We willen een democratisch Syrië waarin iedereen gelijke rechten heeft.”

Mazlum Django. © Foto: Erik van ’t Woud

Zo liggen delen van Aleppo er tien jaar na het begin van de oorlog bij.

Tien jaar oorlog in Syrië: ‘Assad heeft gewonnen, maar niemand kan terug’

RTL 15.03.2021 Het is vandaag op de kop af tien jaar geleden dat de oorlog in Syrië begon. In een korte tijd is het conflict uitgegroeid tot een bloedige strijd die nog altijd voortduurt. In Syrië zelf, en ver daarbuiten.

Van de vluchtelingencrisis tot de aanslagen in Parijs en Brussel, van de gifgasaanvallen tot de strijd om Aleppo.

De start van de oorlog is allemaal terug te voeren op een demonstratie in een kleine Syrische stad, tien jaar geleden. De bron van al het geweld is nog altijd aan de macht. Vier vragen aan Midden-Oostencorrespondent Olaf Koens.

Olaf, tien jaar alweer. Hoe is de oorlog eigenlijk begonnen?

Als je het terugrekent, is het begonnen in het kleine stadje Daraa in het verre zuiden van Syrië, aan de grens met Jordanië. Geïnspireerd door het begin van de Arabische lente, de protesten in Tunesië en Egypte en Libië, spoten een paar tieners leuzen tegen het Assad-regime op muren in de stad.

De tieners werden opgepakt en gemarteld, daarop gingen mensen de straat op, al snel ook in Damascus en Aleppo. Eerst gingen de betogingen over vrijheid, over hervormingen, over de vrijlating van de tieners en de politiek gevangenen. Maar al snel zette het regime het leger in en werd er met scherp geschoten en liep het uit de hand.

Beelden van een demonstratie tegen het regime in 2011 in de hoofdstad Damascus. © AFP

Nog geen maand later was de burgeroorlog een feit, honderden mensen waren er al doodgeschoten, duizenden opgepakt en gemarteld. Het verzet tegen het regime van president Bashar al-Assad groeide, delen van zijn eigen politiemacht keerden zich tegen hem.

Wat gebeurde er daarna?

Het is bijna onmogelijk om in een paar zinnen samen te vatten wat er allemaal sindsdien gebeurd is. Maar in hoofdlijnen: de strijd verhardde, behalve verschillende radicale groepen gingen ook buitenlandse mogendheden zich met de oorlog in Syrië bemoeien. Jihadistische bewegingen voegen zich bij het verzet en de Koerden in het noorden van het land zagen de kans schoon de onafhankelijkheid uit te roepen.

Het werd een keiharde oorlog, zonder enige regels. Vrouwen, kinderen, scholen, ziekenhuizen, alles was een doelwit. Er werden steden en gebieden omsingeld en uitgehongerd. Er werd gifgas ingezet tegen de rebellen en de burgerbevolking. Uit andere landen kwamen strijders en een deel van de jihadisten hergroepeerde zich tot terreurbeweging Islamitische Staat, die een flink deel van Syrië en Irak onder controle kregen en een Kalifaat uitriepen.

Lees ook:

Einde van het kalifaat: opkomst en ondergang van terreurbeweging IS

Er vielen honderdduizenden slachtoffers, vooral door de meedogenloze aanvallen van het Assad-regime. Miljoenen mensen sloegen op de vlucht, richting Europa. Er volgden aanslagen in Europese hoofdsteden, een internationale operatie tegen IS. Toen de dagen van Assad geteld leken, mengde Rusland zich op het toneel. De Russische luchtmacht ging door waar het regime was opgehouden, het bombardeerde scholen en ziekenhuizen.

Terwijl IS terrein verloor, won Assad grondgebied op de rebellen, die verder radicaliseerden. Er werden allerlei internationale pogingen ondernomen tot een staakt-het-vuren of diplomatieke overeenkomst, maar zonder succes. Turkije viel het noorden van Syrië binnen om de Koerden weg te drijven. En uiteindelijk zitten we tien jaar later met een soort patstelling waarin de aanstichter van al het geweld, president Bashar al-Assad, nog altijd aan de macht is.

Want hoe gaat het nu in Syrië?

Wanneer we het nu over Syrië hebben, moeten we het gebied grofweg indelen in drie plekken. Het regime-gebied, waar het leger van president Assad aan de macht is, de provincie Idlib, waar de rebellen en vooral de jihadisten de boel bestieren, en de Koerdische gebieden die of onder Turkse, of onder Koerdische controle staan. Wat ze gemeen hebben is dat het nergens goed gaat.

In de provincie Idlib zijn grote tekorten, de bevolking is er afhankelijk van noodhulp. De meeste inwoners daar zijn gevlucht uit andere delen van het land, net als de rebellen en jihadisten die er de macht hebben. Het is, als je de Koerden niet meerekent, het laatste gebied van Syrië dat niet opnieuw onder controle staat van het Assad-regime.

Daar heeft het een hoge prijs voor moeten betalen. Hier heeft de strijd het langst geduurd. Nog altijd heeft het regime, met Rusland als bondgenoot, de pijlen gericht op Idlib. Maar de militaire opmars is gestaakt nadat Turkije een jaar geleden ingreep. Het gebied is afgesloten van de buitenwereld, de inwoners zitten als ratten in de val.

Kaart Syrië en provincie Idlib aan grens Turkije

In regime-gebied gaat het het afgelopen jaar steeds slechter. Door de strenge sancties zijn er tekorten ontstaan. De waarde van de Syrische munt is ingestort, benzine staat er op de bon. De onvrede over president Assad groeit. Zo erg dat er onlangs nog opnieuw demonstraties waren in Daraa, de stad waar het allemaal begon.

De Koerdische gebieden hebben de droom voor zelfstandigheid in rook op zien gaan. Na de Turkse opmars hebben de autoriteiten het op een akkoord gegooid met het regime van Assad. En dan is er ook nog een laatste stukje kalifaat, het Al-Holkamp. Daar zitten vele tienduizenden IS-aanhangers, meestal vrouwen en kinderen, opgesloten. Het zijn meestal buitenlanders, en niemand wil ze hebben.

Maar het klinkt alsof de oorlog voorbij is. Kunnen de Syriërs terug naar huis?

De oorlog is pas voorbij als de laatste soldaat begraven is. Het is in Syrië op dit moment natuurlijk niet zo heftig als tijdens de slag om Aleppo of de gifgasaanvallen in Oost-Ghouta, maar er wordt nog altijd gevochten. Ik denk dat we in het laatste stadium van de oorlog in Syrië zijn aanbeland, maar dat het nog lang niet voorbij is. De situatie in Idlib is onhoudbaar, de onvrede groeit in regime-gebied, het rommelt in de Koerdische gebieden.

Lees ook:

Mohammed (11) over oorlog in Syrië: ‘Ik wil een toverstaf om bombardementen te stoppen’

Je kunt zeggen dat Assad de oorlog gewonnen heeft, en op de kaart lijkt dat misschien ook zo. Maar ook dat zet geen streep onder dit conflict, al was het maar omdat het betekent dat de miljoenen Syriërs die het land zijn ontvlucht niet meer terug kunnen keren. Misschien heb je wel eens verhalen gezien van Syriërs die toch teruggaan, maar dat is echt een hele kleine groep, en dan gaat het ook nog eens om mensen die altijd al een goede band hadden met het regime van president Assad.

Wie dat niet heeft is vogelvrij en loopt grote risico’s. De oorlog is zo goed als gewonnen door Assad. De vele miljoenen Syriërs die daar het slachtoffer van zijn kunnen niet terug zo lang hij aan de macht blijft.

RTL Nieuws; Bashar al-Assad Burgeroorlog Syrië Islamitische Staat Syrië

Tien jaar oorlog in Syrië: ‘Assad heeft gewonnen, maar niemand kan terug’

MSN 15.03.2021 Het is vandaag op de kop af tien jaar geleden dat de oorlog in Syrië begon. In een korte tijd is het conflict uitgegroeid tot een bloedige strijd die nog altijd voortduurt. In Syrië zelf, en ver daarbuiten.

Van de vluchtelingencrisis tot de aanslagen in Parijs en Brussel, van de gifgasaanvallen tot de strijd om Aleppo.

De start van de oorlog is allemaal terug te voeren op een demonstratie in een kleine Syrische stad, tien jaar geleden. De bron van al het geweld is nog altijd aan de macht. Vier vragen aan Midden-Oostencorrespondent Olaf Koens.

Olaf, tien jaar alweer. Hoe is de oorlog eigenlijk begonnen?

Als je het terugrekent, is het begonnen in het kleine stadje Daraa in het verre zuiden van Syrië, aan de grens met Jordanië. Geïnspireerd door het begin van de Arabische lente, de protesten in Tunesië en Egypte en Libië, spoten een paar tieners leuzen tegen het Assad-regime op muren in de stad.

De tieners werden opgepakt en gemarteld, daarop gingen mensen de straat op, al snel ook in Damascus en Aleppo. Eerst gingen de betogingen over vrijheid, over hervormingen, over de vrijlating van de tieners en de politiek gevangenen. Maar al snel zette het regime het leger in en werd er met scherp geschoten en liep het uit de hand.

© Aangeboden door RTL Nieuws

Nog geen maand later was de burgeroorlog een feit, honderden mensen waren er al doodgeschoten, duizenden opgepakt en gemarteld. Het verzet tegen het regime van president Bashar al-Assad groeide, delen van zijn eigen politiemacht keerden zich tegen hem.

Wat gebeurde er daarna? 

Het is bijna onmogelijk om in een paar zinnen samen te vatten wat er allemaal sindsdien gebeurd is. Maar in hoofdlijnen: de strijd verhardde, behalve verschillende radicale groepen gingen ook buitenlandse mogendheden zich met de oorlog in Syrië bemoeien. Jihadistische bewegingen voegen zich bij het verzet en de Koerden in het noorden van het land zagen de kans schoon de onafhankelijkheid uit te roepen.

Het werd een keiharde oorlog, zonder enige regels. Vrouwen, kinderen, scholen, ziekenhuizen, alles was een doelwit. Er werden steden en gebieden omsingeld en uitgehongerd. Er werd gifgas ingezet tegen de rebellen en de burgerbevolking. Uit andere landen kwamen strijders en een deel van de jihadisten hergroepeerde zich tot terreurbeweging Islamitische Staat, die een flink deel van Syrië en Irak onder controle kregen en een Kalifaat uitriepen.

Er vielen honderdduizenden slachtoffers, vooral door de meedogenloze aanvallen van het Assad-regime. Miljoenen mensen sloegen op de vlucht, richting Europa. Er volgden aanslagen in Europese hoofdsteden, een internationale operatie tegen IS. Toen de dagen van Assad geteld leken, mengde Rusland zich op het toneel. De Russische luchtmacht ging door waar het regime was opgehouden, het bombardeerde scholen en ziekenhuizen.

Terwijl IS terrein verloor, won Assad grondgebied op de rebellen, die verder radicaliseerden. Er werden allerlei internationale pogingen ondernomen tot een staakt-het-vuren of diplomatieke overeenkomst, maar zonder succes. Turkije viel het noorden van Syrië binnen om de Koerden weg te drijven. En uiteindelijk zitten we tien jaar later met een soort patstelling waarin de aanstichter van al het geweld, president Bashar al-Assad, nog altijd aan de macht is.

Want hoe gaat het nu in Syrië?

Wanneer we het nu over Syrië hebben, moeten we het gebied grofweg indelen in drie plekken. Het regime-gebied, waar het leger van president Assad aan de macht is, de provincie Idlib, waar de rebellen en vooral de jihadisten de boel bestieren, en de Koerdische gebieden die of onder Turkse, of onder Koerdische controle staan. Wat ze gemeen hebben is dat het nergens goed gaat.

In de provincie Idlib zijn grote tekorten, de bevolking is er afhankelijk van noodhulp. De meeste inwoners daar zijn gevlucht uit andere delen van het land, net als de rebellen en jihadisten die er de macht hebben. Het is, als je de Koerden niet meerekent, het laatste gebied van Syrië dat niet opnieuw onder controle staat van het Assad-regime.

Daar heeft het een hoge prijs voor moeten betalen. Hier heeft de strijd het langst geduurd. Nog altijd heeft het regime, met Rusland als bondgenoot, de pijlen gericht op Idlib. Maar de militaire opmars is gestaakt nadat Turkije een jaar geleden ingreep. Het gebied is afgesloten van de buitenwereld, de inwoners zitten als ratten in de val.

© Aangeboden door RTL Nieuws

In regime-gebied gaat het het afgelopen jaar steeds slechter. Door de strenge sancties zijn er tekorten ontstaan. De waarde van de Syrische munt is ingestort, benzine staat er op de bon. De onvrede over president Assad groeit. Zo erg dat er onlangs nog opnieuw demonstraties waren in Daraa, de stad waar het allemaal begon.

De Koerdische gebieden hebben de droom voor zelfstandigheid in rook op zien gaan. Na de Turkse opmars hebben de autoriteiten het op een akkoord gegooid met het regime van Assad. En dan is er ook nog een laatste stukje kalifaat, het Al-Holkamp. Daar zitten vele tienduizenden IS-aanhangers, meestal vrouwen en kinderen, opgesloten. Het zijn meestal buitenlanders, en niemand wil ze hebben.

Maar het klinkt alsof de oorlog voorbij is. Kunnen de Syriërs terug naar huis?

De oorlog is pas voorbij als de laatste soldaat begraven is. Het is in Syrië op dit moment natuurlijk niet zo heftig als tijdens de slag om Aleppo of de gifgasaanvallen in Oost-Ghouta, maar er wordt nog altijd gevochten. Ik denk dat we in het laatste stadium van de oorlog in Syrië zijn aanbeland, maar dat het nog lang niet voorbij is. De situatie in Idlib is onhoudbaar, de onvrede groeit in regime-gebied, het rommelt in de Koerdische gebieden.

Je kunt zeggen dat Assad de oorlog gewonnen heeft, en op de kaart lijkt dat misschien ook zo. Maar ook dat zet geen streep onder dit conflict, al was het maar omdat het betekent dat de miljoenen Syriërs die het land zijn ontvlucht niet meer terug kunnen keren. Misschien heb je wel eens verhalen gezien van Syriërs die toch teruggaan, maar dat is echt een hele kleine groep, en dan gaat het ook nog eens om mensen die altijd al een goede band hadden met het regime van president Assad.

Wie dat niet heeft is vogelvrij en loopt grote risico’s. De oorlog is zo goed als gewonnen door Assad. De vele miljoenen Syriërs die daar het slachtoffer van zijn kunnen niet terug zo lang hij aan de macht blijft.

maart 16, 2021 Posted by | aanslag, Al-Holkamp, aleppo, asielzoekers, Bashar al-Assad, beeldenstorm, chloorgas, Damascus, Douma, dreiging, gifgasaanvallen, Idlib, iran, is, IS-kinderen, isis, islam, jihadsympathisanten, koerden, kruistochten, Mensenrechten, onderzoek, opcw, president Bashar al-Assad, Rusland, Syrië, Syriëgangers, syrie, terrorisme, turkije, vluchtelingen, zenuwgas | , , , , , , , , , , , , , | Reacties uitgeschakeld voor Terugblik – 10 jaar oorlog in Syrië

Van Hoofddoekjes, Burka’s, kruizen en Boerkini’s – deel 12 – nasleep

Telegraaf 08.03.2021

Zwitsers stemmen in met boerkaverbod

Zwitsers hebben zondag 07.03.2021 in een referendum JA gezegd tegen een boerkaverbod. 51,2 procent van de Zwitsers heeft voor het verbod gestemd, bleek zondag aan het einde van de middag. De regering had geadviseerd tegen de maatregel te stemmen. De helft van de stemgerechtigden kwam opdagen voor het referendum.

Hoewel de term boerka officieel niet op de stembiljetten stond, is voor iedereen duidelijk dat dat is waar over werd gestemd. Volgens voorstanders is de boerka een teken van de radicale islam en extremisme.

Tegenstanders van het verbod noemen het verbod absurd, nutteloos en islamofoob. Zij wijzen erop dat er naar schatting wel 30 mensen in Zwitserland zijn die een boerka dragen.

Campagneposters met de teksten ‘Stop de radicale islam!’ en ‘Stop het extremisme!’, waarop een vrouw in een zwarte nikab te zien is, zijn in Zwitserse steden opgehangen door voorstanders van het verbod. Tegenstanders voeren de slogan ‘Nee tegen een absurde, nutteloze en islamofobe “anti-boerka”-wet’.

Een poster van voorstanders van het boerkaverbod in de Zwitserse stad Lausanne. © EPA

Het verbod zou betekenen dat niemand zijn gezicht volledig mag bedekken in de openbare ruimte. Er zijn wel uitzonderingen, zoals in gebedshuizen.

,,Naast het feit dat deze tekst nutteloos is, is hij ook racistisch en seksistisch’’, zei Ines El-Shikh, woordvoerster van de feministische moslimvrouwengroep Purple Headscarves. Ze zegt dat de voorgestelde wet de indruk wekt van een probleem, maar ze stelt dat ,,slechts 30 vrouwen in Zwitserland een boerka dragen’’.

De volledige gezichtssluier ,,is een extreme vorm van de islam’’, zei Ja-campagnewoordvoerder Jean-Luc Addor, van de populistische rechtse Zwitserse Volkspartij (SVP).

Uit een onderzoek van het Zwitserse Bureau voor de Statistiek uit 2019 bleek dat 5,5 procent van de bevolking moslim is. De meesten van hen hebben wortels in het voormalige Joegoslavië.

Tegenstanders van het verbod demonstreren in Genève. © EPA

In landen zoals Denemarken, Frankrijk en België geldt reeds een algeheel verbod en is het dragen van een burqa ook op straat verboden.

Het dragen van gezichtsbedekkende kleding bij gebedshuizen in Zwitserland blijft wel toegestaan.

In Nederland bestaat reeds een wet inzake een gedeeltelijk burqaverbod. 

Het is een discussie die de afgelopen jaren in veel Europese landen speelt: moet er een verbod komen op het dragen van gezichtsbedekkende kleding? Nederland kwam in 2019 met een antwoord: een gedeeltelijk verbod. Het dragen van gezichtsbedekkende kleding in openbaar vervoer, scholen en ziekenhuizen mag niet meer.

Lees ook:

Eén jaar boerkaverbod: nul boetes, slechts vier waarschuwingen uitgedeeld

Deze wet verbiedt gezichtsbedekkingburqa, niqabbivakmuts en integraalhelm – in openbare ruimtes zoals scholen, ziekenhuizen, het openbaar vervoer en overheidsgebouwen. Op overtreding komt een boete van 400 euro te staan. Op straat mag de kledij wel worden gedragen.

Lees ook;

2019

Het boerkaverbod zorgt voor veel consternatie in Nederland. Sinds donderdag 1 augustus 2019 is het verboden om op bepaalde plaatsen een boerka of andere gezichtsbedekkende kleding te dragen. De vraag is of de wet zal worden nageleefd. Op Facebook klonk de oproep het verbod als burger te handhaven.

Lees ook:

Wilders wil referenda naar Zwitsers model, maar wat houdt dat in?

Vier vragen en antwoorden over de nieuwe wet en de handhaving ervan.

Wat houdt het boerkaverbod in?

Het verbod op het dragen van een boerka is deel van de Wet gedeeltelijk verbod gezichtsbedekkende kleding. Vanaf nu is het verboden om in het onderwijs, de zorg, het openbaar vervoer en overheidsgebouwen je hele gezicht te bedekken. Ook het dragen van een bivakmuts, helm en masker is daarmee verboden.

In de volksmond heet de wet het boerkaverbod – naar de dragers van een boerka of nikab. Dat is de islamitische kleding die door vrouwen wordt gedragen om hun volledige gezicht en lichaam te bedekken. Bij een nikab blijven de ogen wel zichtbaar door een kleine spleet tussen de lagen kleding, bij de boerka zit er zelfs een gaasje voor de ogen en zijn die nauwelijks zichtbaar.

Wie gaat het handhaven?

Het boerkaverbod geldt alleen op specifieke plekken. In bijvoorbeeld de tram, bij de huisarts of op school moet de boerka af. Daar is het volgens de regering van groot belang om mensen te kunnen herkennen. Op straat en thuis mag de boerka nog wel worden gedragen.

Lees ook het commentaar van hoofdredacteur Arendo Joustra: Boerka-verbod? Laat Kamer werkende wetten maken tegen massa-immigratie

Wie zich niet aan de wet houdt, kan erop worden aangesproken door de politie, of door de instantie waar de overtreding gebeurt. Bijvoorbeeld door de ambtenaren in het gemeentehuis.

Te betwijfelen valt of de wet strikt zal worden nageleefd. Zo gaf Femke Halsema, burgemeester van Amsterdam, vorig jaar aan dat ze het boerkaverbod niet bij de stad vindt passen en dat handhaving ervan geen prioriteit heeft in Amsterdam.

Ook andere instanties rekenen naleving van het verbod niet tot hun taken. Zo gaf de Nederlandse Federatie van Universitair Medische Centra in het Algemeen Dagblad aan dat handhaving een taak is van de politie.

In de moslimgemeenschap wordt het verbod gehekeld. Zo riepen radicale moslims islamitische vrouwen op de wet te negeren.

Gaan burgers het zelf handhaven?

De aarzeling van instanties om het verbod te handhaven leidde op sociale media tot de oproep om dat als burger zelf te doen. In de Facebookgroep Eigen Land Eerst werd geschreven: ‘Allemaal op jacht!!’ en de hashtag ‘maakergebruikvan’ gebruikt.

Op de eigen website schrijft de politie dat burgers de wet mogen handhaven middels het zogenoemde ‘burgerarrest’.

Een burger mag een andere burger arresteren als de laatste op heterdaad wordt betrapt. Ook bij het boerkaverbod is dat toegestaan, schrijft de politie. Al waarschuwt de politie op de website burgers wel om voorzichtig te zijn. De wet is ingewikkeld:

‘Hoewel betrokkene op het eerste oog in overtreding kan zijn, dient er ook altijd door de overheidsinstantie of vervoerder gewezen te worden op het verbod en de keus te worden voorgelegd de kleding af te doen of zich te verwijderen.’

Voor het uitschrijven van een boete moet dus eerst zijn vastgesteld dat de drager van een boerka een waarschuwing heeft gehad. De boete is maximaal 415 euro.

Hoe is het boerkaverbod een wet geworden?

Al in 2005 werd in de Tweede Kamer voor het eerst een voorstel voor een boerkaverbod ingediend. Geert Wilders kwam met een motie. De PVV-leider moest dertien jaar wachten voor hij – grotendeels – zijn zin kreeg. Het kabinet-Rutte II van VVD en PvdA maakte zich sterk voor een beperkt verbod. Het wetsvoorstel werd in 2016 door de Tweede Kamer aangenomen. Vorig jaar ging ook de Eerste Kamer met een ruime meerderheid akkoord.

Op Twitter liet Geert Wilders weten het boerkaverbod uit te breiden naar een algeheel verbod op het dragen van hoofddoeken op straat.

 Geert Wilders

@geertwilderspvv

Nu het burkaverbod is ingevoerd kunnen we ons gaan inzetten voor de volgende stap: een hoofddoekverbod in NL. Today the burka ban became law. Now we can start working on the next step: a headscarf ban in The Netherlands. bit.ly/2Otx45Y #burkaverbod #hoofddoekverbod  9:12 a.m. · 1 aug. 2019 1,1K 720

Europees Hof: ‘Werkgever mag dragen hoofddoek verbieden’ !!

Het Europees Hof deed de uitspraak naar aanleiding van twee rechtszaken over vrouwen die in Duitsland geen hoofddoekje mochten dragen van hun werkgever. De ene moslima werkte bij een kinderdagverblijf, de ander bij een drogisterij.

Naar aanleiding van de regels van hun werkgevers stapten de vrouwen naar de rechter in Duitsland. Echter mag een werkgever volgens het Europees Hof van Justitie in Luxemburg het zichtbaar dragen van religieuze of politieke symbolen wel degelijk verbieden. Althans, als dat gerechtvaardigd is. Bijvoorbeeld indien deze neutraliteit richting klanten wil uitstralen of sociale conflicten wil vermijden, aldus de hoogste rechterlijke instelling van de Europese Unie.

lees: kamerbrief stand van zaken implementatie van de wet gedeeltelijk verbod gezichtsbedekkende kleding 01.04.2019

lees: Meerderheid in Eerste Kamer voor burqaverbod

Zie ook: Van Hoofddoekjes, Burka’s, kruizen en Boerkini’s – deel 11 – nasleep

zie ook: Van Hoofddoekjes, Burka’s, kruizen en Boerkini’s – deel 10 – nasleep

zie ook: Van Hoofddoekjes, Burka’s, kruizen en Boerkini’s – deel 9 – nasleep

zie ook: Van Hoofddoekjes, Burka’s, kruizen en Boerkini’s – deel 8

zie ook: Van Hoofddoekjes, Burka’s, kruizen en Boerkini’s – deel 7

zie ook: Van Hoofddoekjes, Burka’s, kruizen en Boerkini’s – deel 6

zie ook: Van Hoofddoekjes, Burka’s en kruizen – deel 5

zie ook: Van Hoofddoekjes, Burka’s en kruizen – deel 4

zie ook: Van Hoofddoekjes, Burka’s en kruizen deel 3

zie ook: Van Hoofddoekjes, Burka’s en kruizen deel 2

zie ook: Van Hoofddoekjes, Burka’s en kruizen deel 1

Europees Hof: 'Werkgever mag dragen hoofddoek verbieden'

Europees Hof: ‘Werkgever mag dragen hoofddoek verbieden’

MSN 15.07.2021 Het Hof deed de uitspraak naar aanleiding van twee rechtszaken over vrouwen die in Duitsland geen hoofddoekje mochten dragen van hun werkgever. De ene moslima werkte bij een kinderdagverblijf, de ander bij een drogisterij.

Naar aanleiding van de regels van hun werkgevers stapten de vrouwen naar de rechter in Duitsland. Echter mag een werkgever volgens het Europees Hof van Justitie in Luxemburg het zichtbaar dragen van religieuze of politieke symbolen wel degelijk verbieden. Althans, als dat gerechtvaardigd is. Bijvoorbeeld indien deze neutraliteit richting klanten wil uitstralen of sociale conflicten wil vermijden, aldus de hoogste rechterlijke instelling van de Europese Unie.

Kanttekeningen

Daarbij werden wel een aantal kanttekeningen geplaatst. Zo moet een verbod wel opwegen tegen de “oprechte behoefte” van iemand om toch zo’n symbool te dragen. Bovendien heeft elke lidstaat natuurlijk haar eigen regels omtrent vrijheid van religie. Na de uitspraak van Het Hof moeten de Duitse rechters de twee zaken van de moslima’s opnieuw bekijken.

Uitspraak in lijn met eerdere zaak

Het was overigens niet de eerste keer dat Het Hof uitspraak deed over de kwestie. In 2017 oordeelde de rechterlijke instelling in Luxemburg ook al eens dat werkgevers hun werknemers in sommige gevallen mogen verbieden politieke of religieuze symbolen te dragen. Zolang er maar niet gediscrimineerd wordt. Aanleiding in 2017 was een zaak waarbij een Belgisch beveiligingsbedrijf, net als het kinderdagverblijf en de drogisterij in Duitsland, een werknemer verbood om hoofddoek te dragen tijdens werktijd.

Hoofddoek

Europees Hof: ‘Werkgever mag dragen hoofddoek verbieden’

Panorama 15.07.2021 Het Hof deed de uitspraak naar aanleiding van twee rechtszaken over vrouwen die in Duitsland geen hoofddoekje mochten dragen van hun werkgever. De ene moslima werkte bij een kinderdagverblijf, de ander bij een drogisterij.

Naar aanleiding van de regels van hun werkgevers stapten de vrouwen naar de rechter in Duitsland. Echter mag een werkgever volgens het Europees Hof van Justitie in Luxemburg het zichtbaar dragen van religieuze of politieke symbolen wel degelijk verbieden. Althans, als dat gerechtvaardigd is. Bijvoorbeeld indien deze neutraliteit richting klanten wil uitstralen of sociale conflicten wil vermijden, aldus de hoogste rechterlijke instelling van de Europese Unie.

Kanttekeningen

Daarbij werden wel een aantal kanttekeningen geplaatst. Zo moet een verbod wel opwegen tegen de “oprechte behoefte” van iemand om toch zo’n symbool te dragen. Bovendien heeft elke lidstaat natuurlijk haar eigen regels omtrent vrijheid van religie. Na de uitspraak van Het Hof moeten de Duitse rechters de twee zaken van de moslima’s opnieuw bekijken.

Uitspraak in lijn met eerdere zaak

Het was overigens niet de eerste keer dat Het Hof uitspraak deed over de kwestie. In 2017 oordeelde de rechterlijke instelling in Luxemburg ook al eens dat werkgevers hun werknemers in sommige gevallen mogen verbieden politieke of religieuze symbolen te dragen. Zolang er maar niet gediscrimineerd wordt. Aanleiding in 2017 was een zaak waarbij een Belgisch beveiligingsbedrijf, net als het kinderdagverblijf en de drogisterij in Duitsland, een werknemer verbood om hoofddoek te dragen tijdens werktijd.

Werkgever mag dragen hoofddoek verbieden, zegt het Europees Hof opnieuw

NOS 15.07.2021 Het Europees Hof van Justitie in Luxemburg heeft nogmaals geoordeeld dat werkgevers het zichtbaar dragen van religieuze of politieke symbolen mogen verbieden. Zo’n verbod kan gerechtvaardigd zijn als een werkgever tegenover zijn klanten neutraliteit wenst uit te stralen of sociale conflicten wil vermijden, oordeelde het hof.

Zo’n verbod moet wel opwegen tegen de “oprechte behoefte” van de werknemer om zo’n symbool te dragen. De werkgever moet ook rekening houden met de nationale wetgeving wat betreft vrijheid van religie.

De zaak bij het Hof was de voortzetting van twee Duitse rechtszaken over moslima’s die van hun werkgevers geen hoofddoek mochten dragen. De een werkte op een oecumenisch kinderdagverblijf, de ander bij een drogisterijketen. Duitse rechters moeten nu opnieuw naar hun zaken kijken.

Eerdere uitspraak

De uitspraak sluit aan bij een uitspraak van het Hof uit 2017 in een zaak van een Belgische en een Franse vrouw. Ook die gingen over het dragen van hoofddoek op het werk.

Ook toen was het oordeel dat een werkgever het dragen van politieke of religieuze symbolen om bepaalde redenen mag verbieden, zolang er geen sprake is van discriminatie.

BEKIJK OOK

Nipte meerderheid Zwitsers stemt voor boerkaverbod

RTL 07.03.2021 Zwitserland krijgt een boerkaverbod. In een referendum heeft 51 procent voor zo’n verbod gestemd. Zwitserland gaat daarmee verder dan bijvoorbeeld Nederland, waar een gedeeltelijk verbod geldt. Want ook op de Zwitserse straten mag geen gezichtsbedekkende kleding meer gedragen worden.

Het is een discussie die de afgelopen jaren in veel Europese landen speelt: moet er een verbod komen op het dragen van gezichtsbedekkende kleding? Nederland kwam in 2019 met een antwoord: een gedeeltelijk verbod.

Geen boetes

Dat gedeeltelijke verbod betekende dat het dragen van zulke kleding verboden werd in openbare ruimtes, zoals in het onderwijs, de zorg en het openbaar vervoer. Op straat mag het nog wel. Afgelopen oktober werd bekend dat een jaar boerkaverbod nog geen enkele boete had opgeleverd.

Lees ook:

Eén jaar boerkaverbod: nul boetes, slechts vier waarschuwingen uitgedeeld

Toch lijkt de discussie nog wel te leven. In veel stemwijzers voor de komende Tweede Kamerverkiezingen is een stelling te vinden over het al dan niet afschaffen van het verbod. Daarbij gaat het trouwens dus niet letterlijk om een boerkaverbod, maar om gezichtsbedekkende kleding in het algemeen. Dus ook bivakmutsen bijvoorbeeld.

‘Stop extremisme!’

Dat geldt ook voor Zwitserland. Al lijkt het wetsvoorstel wel degelijk bedoeld tegen de islam. Het initiatief komt van de rechts-populistische Zwitserse Volkspartij (SVP). Op campagneposters van de partij staat een vrouw in een nikab afgebeeld met de tekst: ‘Stop extremisme!’

De SVP liet posters maken met de tekst ‘stop extremisme!’ © EPA

“Gezichtsbedekkende kleding is een symbool voor de extremistische, politieke islam die steeds zichtbaarder wordt in Europa. Dat hoort niet in Zwitserland thuis”, zegt SVP-politicus Walter Wobmann. “In Zwitserland hebben we de gewoonte dat je je gezicht laat zien. Dat is vrijheid.”

Probleem bestrijden

“Als er een probleem is, bestrijden we het graag voordat het uit de hand loopt”, zegt een andere SVP-politicus. “Gelukkig zijn er maar weinig vrouwen in Zwitserland die een boerka dragen.”

Uit onderzoek van de Universiteit van Luzern blijkt dat er maar zo’n 30 vrouwen in Zwitserland gezichtsbedekkende kleding dragen. Zo’n 5 procent van de Zwitserse bevolking is moslim, de meeste zijn afkomstig uit Turkije, Bosnië-Herzegovina en Kosovo.

In Nederland ging in 2019 een gedeeltelijk verbod in:

Het dragen van gezichtsbedekkende kleding in openbaar vervoer, scholen en ziekenhuizen mag niet meer. Maar de kans om een boete van 150 euro te moeten betalen, weerhoudt Karima niet: haar nikab blijft aan. ‘

Een islamitische raad in het Alpenland noemt het een ‘zwarte dag’ voor moslims. “Dit vergroot de ongelijkheid en bevestigt het buitensluiten van de moslimminderheid.”

Ook de regering en een meerderheid in het parlement waren tegen een verbod. De regering vond het niet haar taak om te beslissen wat vrouwen wel of niet mogen dragen. Daarom stelden ze voor dat mensen verplicht hun gezicht zouden moeten laten zien als dat nodig was voor identificatie, in plaats van een geheel verbod.

Directe democratie

Je vraagt je misschien af waarom er dan überhaupt over gestemd is, als een meerderheid van het parlement al tegen was. Dat komt door de directe democratie in Zwitserland. Zolang 100.000 van de in totaal 8,6 miljoen Zwitsers een handtekening zetten onder een potentieel onderwerp voor een referendum, dan vindt het referendum ook daadwerkelijk plaats. De uitslag daarvan is bindend.

Lees ook:

Wilders wil referenda naar Zwitsers model, maar wat houdt dat in?

De Zwitsers gaan daardoor wel heel vaak naar de stembus. Zulke referenda vinden al gauw 3 tot 4 keer per jaar plaats. In 2009 stemden de inwoners voor een verbod op het bouwen van minaretten bij moskeeën, ook een voorstel van de SVP. Ook lieten de Zwitsers via referenda meermaals weten tegen het lidmaatschap van de Europese Unie te zijn.

Zwitserland gaat verder

Het verbod op gezichtsbedekkende kleding gaat in Zwitserland dus iets verder dan in Nederland. Ook op straat worden boerka’s, nikabs en bivakmutsen verboden.

Daarmee sluit het land aan bij het volledige verbod in landen als België en Frankrijk. Maar er zijn ook landen waar er alleen regionale regels zijn. Dit is een overzicht van Europa:

Het dragen van gezichtsbedekkende kleding bij gebedshuizen in Zwitserland blijft wel toegestaan.

meer: Julius Patty Boerka  Boerkaverbod  Zwitserland  Nederland  België  Frankrijk  Duitsland Italië Oostenrijk Spanje Denemarken Noorwegen 

Nipte meerderheid Zwitsers stemt voor boerkaverbod

MSN 07.03.2021 Zwitserland krijgt een boerkaverbod. In een referendum heeft 51 procent voor zo’n verbod gestemd. Zwitserland gaat daarmee verder dan bijvoorbeeld Nederland, waar een gedeeltelijk verbod geldt. Want ook op de Zwitserse straten mag geen gezichtsbedekkende kleding meer gedragen worden.

Het is een discussie die de afgelopen jaren in veel Europese landen speelt: moet er een verbod komen op het dragen van gezichtsbedekkende kleding? Nederland kwam in 2019 met een antwoord: een gedeeltelijk verbod.

Geen boetes

Dat gedeeltelijke verbod betekende dat het dragen van zulke kleding verboden werd in openbare ruimtes, zoals in het onderwijs, de zorg en het openbaar vervoer. Op straat mag het nog wel. Afgelopen oktober werd bekend dat een jaar boerkaverbod nog geen enkele boete had opgeleverd.

Toch lijkt de discussie nog wel te leven. In veel stemwijzers voor de komende Tweede Kamerverkiezingen is een stelling te vinden over het al dan niet afschaffen van het verbod. Daarbij gaat het trouwens dus niet letterlijk om een boerkaverbod, maar om gezichtsbedekkende kleding in het algemeen. Dus ook bivakmutsen bijvoorbeeld.

‘Stop extremisme!’

Dat geldt ook voor Zwitserland. Al lijkt het wetsvoorstel wel degelijk bedoeld tegen de islam. Het initiatief komt van de rechts-populistische Zwitserse Volkspartij (SVP). Op campagneposters van de partij staat een vrouw in een nikab afgebeeld met de tekst: ‘Stop extremisme!’

© Aangeboden door RTL Nieuws

“Gezichtsbedekkende kleding is een symbool voor de extremistische, politieke islam die steeds zichtbaarder wordt in Europa. Dat hoort niet in Zwitserland thuis”, zegt SVP-politicus Walter Wobmann. “In Zwitserland hebben we de gewoonte dat je je gezicht laat zien. Dat is vrijheid.”

Probleem bestrijden

“Als er een probleem is, bestrijden we het graag voordat het uit de hand loopt”, zegt een andere SVP-politicus. “Gelukkig zijn er maar weinig vrouwen in Zwitserland die een boerka dragen.”

Uit onderzoek van de Universiteit van Luzern blijkt dat er maar zo’n 30 vrouwen in Zwitserland gezichtsbedekkende kleding dragen. Zo’n 5 procent van de Zwitserse bevolking is moslim, de meeste zijn afkomstig uit Turkije, Bosnië-Herzegovina en Kosovo.

Een islamitische raad in het Alpenland noemt het een ‘zwarte dag’ voor moslims. “Dit vergroot de ongelijkheid en bevestigt het buitensluiten van de moslimminderheid.” 

Ook de regering en een meerderheid in het parlement waren tegen een verbod. De regering vond het niet haar taak om te beslissen wat vrouwen wel of niet mogen dragen. Daarom stelden ze voor dat mensen verplicht hun gezicht zouden moeten laten zien als dat nodig was voor identificatie, in plaats van een geheel verbod.

Directe democratie

Je vraagt je misschien af waarom er dan überhaupt over gestemd is, als een meerderheid van het parlement al tegen was. Dat komt door de directe democratie in Zwitserland. Zolang 100.000 van de in totaal 8,6 miljoen Zwitsers een handtekening zetten onder een potentieel onderwerp voor een referendum, dan vindt het referendum ook daadwerkelijk plaats. De uitslag daarvan is bindend.

De Zwitsers gaan daardoor wel heel vaak naar de stembus. Zulke referenda vinden al gauw 3 tot 4 keer per jaar plaats. In 2009 stemden de inwoners voor een verbod op het bouwen van minaretten bij moskeeën, ook een voorstel van de SVP. Ook lieten de Zwitsers via referenda meermaals weten tegen het lidmaatschap van de Europese Unie te zijn.

Zwitserland gaat verder

Het verbod op gezichtsbedekkende kleding gaat in Zwitserland dus iets verder dan in Nederland. Ook op straat worden boerka’s, nikabs en bivakmutsen verboden.

Daarmee sluit het land aan bij het volledige verbod in landen als België en Frankrijk. Maar er zijn ook landen waar er alleen regionale regels zijn. Dit is een overzicht van Europa:

© Aangeboden door RTL Nieuws

Het dragen van gezichtsbedekkende kleding bij gebedshuizen in Zwitserland blijft wel toegestaan.

Kleine meerderheid Zwitsers stemt via referendum voor boerkaverbod

NU 07.03.2021 Een kleine meerderheid in Zwitserland heeft zich zondag in een referendum achter een verbod op gezichtsbedekkende kleding geschaard. De term boerka kwam officieel niet op de stembiljetten voor, maar voor iedereen is het duidelijk dat het om dat soort gezichtsbedekking gaat.

51,2 procent van de Zwitsers heeft voor het verbod gestemd, bleek zondag aan het einde van de middag.

Er zijn naar schatting dertig mensen in Zwitserland die een boerka dragen. Het verbod betekent dat niemand het gezicht volledig mag bedekken in de openbare ruimte. Er zijn wel uitzonderingen, zoals in gebedshuizen.

Een grote meerderheid heeft zich daarnaast duidelijk gekeerd tegen een speciale ‘elektronische identiteit’. De regering wil een wettelijk kader scheppen om de Zwitsers een ‘e-ID’ te kunnen geven waarmee tal van administratieve of financiële zaken veel eenvoudiger via internet mogelijk zouden worden.

Volgens de Zwitserse regering loopt het land ver achter bij andere Europese landen op dit gebied. Maar in het referendum keerden de meesten zich tegen het wetsvoorstel, omdat ze vrezen dat de Zwitserse overheid particuliere internetbedrijven gaat inschakelen en dat dit gevaarlijk kan zijn voor zowel de burger als voor de staat.

Lees meer over: Zwitserland  Buitenland

Zwitsers stemmen in met boerkaverbod

NOS 07.03.2021 Zwitsers hebben vandaag in een referendum ‘ja’ gezegd tegen een boerkaverbod. 51 procent van de kiezers heeft zich voor het verbod uitgesproken. De regering had geadviseerd tegen de maatregel te stemmen. De helft van de stemgerechtigden kwam opdagen voor het referendum.

In onder meer Nederland, Frankrijk en Oostenrijk is al een boerkaverbod van kracht.

Het verbod moet nu in de grondwet worden opgenomen en geldt op straat, in de horeca en winkels. Er wordt een uitzondering gemaakt voor gebedshuizen.

Officieel ging het referendum over een verbod op het bedekken van het gezicht. Dat zou onder meer inhouden dat ook demonstranten hun gezicht niet mogen verbergen. Maar de bedenker en organisator van het initiatief heeft er nooit een geheim van gemaakt dat de maatregel gericht is tegen gesluierde vrouwen.

Referendum tegen minaretten

Walter Wobmann is parlementslid voor de radicaal-rechtse partij SVP. Eerder nam hij het initiatief voor het referendum om de bouw van minaretten te verbieden. Ook dat kreeg steun van een meerderheid van de kiezers.

Wobmann ziet de minaretten en het dragen van boerka’s en nikabs als symbool voor de “islamisering van Zwitserland”. Ongeveer 5 procent van de Zwitsers heeft een islamitische achtergrond. Volgens schattingen in de media dragen zo’n dertig personen een nikab of boerka. Tegenstanders van het verbod beschuldigen de SVP ervan een negatief sentiment tegen moslims te willen aanwakkeren.

In Nederland geldt sinds 1 augustus 2019 een verbod op het dragen van gezichtsbedekking in de openbare ruimte. Onder meer in het onderwijs, zorginstellingen, het openbaar vervoer en in overheidsgebouwen moet het gezicht zichtbaar zijn. Burgemeester Halsema van Amsterdam zei eerder dat het handhaven van het verbod geen prioriteit is.

BEKIJK OOK;

‘Zwitsers stemmen in referendum voor boerkaverbod’

MSN 07.03.2021 Zwitsers hebben zich vanochtend in een referendum kunnen uitspreken over verbod op gezichtsbedekkende kleding. Volgens eerste berichten stemde een kleine meerderheid voor het verbod.

Hoewel de term boerka officieel niet op de stembiljetten stond, is voor iedereen duidelijk dat dat is waar over werd gestemd. Volgens voorstanders is de boerka een teken van de radicale islam en extremisme.

Tegenstanders van het verbod noemen het verbod absurd, nutteloos en islamofoob. Zij wijzen erop dat er naar schatting 30 mensen in Zwitserland zijn die een boerka dragen.

Elektronische identiteit

De Zwitsers mochten gelijktijdig stemmen over een speciale ‘elektronische identiteit’, waarmee tal van administratieve of financiële zaken veel eenvoudiger zouden worden via internet. Volgens de regering loopt het land op dat vlak ver achter bij andere Europese landen.

Maar daar lijkt voorlopig geen verandering in te komen: een grote meerderheid heeft volgens de eerste berichten tegen een elektronische identiteit gestemd. Ze vrezen dat de overheid particuliere internetbedrijven gaat inschakelen en dat dit gevaren met zich meebrengt voor zowel burgers als de staat.

‘Zwitsers stemmen in referendum voor boerkaverbod’

RTL 07.03.2021 Zwitsers hebben zich vanochtend in een referendum kunnen uitspreken over verbod op gezichtsbedekkende kleding. Volgens eerste berichten stemde een kleine meerderheid voor het verbod.

Hoewel de term boerka officieel niet op de stembiljetten stond, is voor iedereen duidelijk dat dat is waar over werd gestemd. Volgens voorstanders is de boerka een teken van de radicale islam en extremisme.

Tegenstanders van het verbod noemen het verbod absurd, nutteloos en islamofoob. Zij wijzen erop dat er naar schatting 30 mensen in Zwitserland zijn die een boerka dragen.

Lees ook:

Eén jaar boerkaverbod: nul boetes, slechts vier waarschuwingen uitgedeeld

Elektronische identiteit

De Zwitsers mochten gelijktijdig stemmen over een speciale ‘elektronische identiteit’, waarmee tal van administratieve of financiële zaken veel eenvoudiger zouden worden via internet. Volgens de regering loopt het land op dat vlak ver achter bij andere Europese landen.

Maar daar lijkt voorlopig geen verandering in te komen: een grote meerderheid heeft volgens de eerste berichten tegen een elektronische identiteit gestemd. Ze vrezen dat de overheid particuliere internetbedrijven gaat inschakelen en dat dit gevaren met zich meebrengt voor zowel burgers als de staat.

RTL Nieuws / ANP; Boerkaverbod Boerka Referendum Zwitserland

Zwitsers naar de stembus om boerkaverbod

AD 07.03.2021 Zwitserland stemt zondag over een verbod op gezichtsbedekkende kleding op openbare plaatsen. Dit ondanks het feit dat vrouwen in islamitische sluiers zelden in het Zwitserse straatbeeld te zien zijn.

Opiniepeilingen wijzen uit dat een kleine meerderheid voorstander is van de maatregel. Hoewel de stelling ‘Ja of nee tegen een verbod op volledige gezichtsbedekkingen’ geen melding maakt van de boerka of de nikab, bestaat er geen twijfel over waar het debat over gaat.

Lees ook;

Campagneposters met de teksten ‘Stop de radicale islam!’ en ‘Stop het extremisme!’, waarop een vrouw in een zwarte nikab te zien is, zijn in Zwitserse steden opgehangen door voorstanders van het verbod. Tegenstanders voeren de slogan ‘Nee tegen een absurde, nutteloze en islamofobe “anti-boerka”-wet’.

Een poster van voorstanders van het boerkaverbod in de Zwitserse stad Lausanne. © EPA

Het verbod zou betekenen dat niemand zijn gezicht volledig mag bedekken in de openbare ruimte. Er zijn wel uitzonderingen, zoals in gebedshuizen.

,,Naast het feit dat deze tekst nutteloos is, is hij ook racistisch en seksistisch’’, zei Ines El-Shikh, woordvoerster van de feministische moslimvrouwengroep Purple Headscarves. Ze zegt dat de voorgestelde wet de indruk wekt van een probleem, maar ze stelt dat ,,slechts 30 vrouwen in Zwitserland een boerka dragen’’.

De volledige gezichtssluier ,,is een extreme vorm van de islam’’, zei Ja-campagnewoordvoerder Jean-Luc Addor, van de populistische rechtse Zwitserse Volkspartij (SVP).

Uit een onderzoek van het Zwitserse Bureau voor de Statistiek uit 2019 bleek dat 5,5 procent van de bevolking moslim is. De meesten van hen hebben wortels in het voormalige Joegoslavië.

Tegenstanders van het verbod demonstreren in Genève. © EPA

maart 7, 2021 Posted by | 1e kamer, 2e kamer, bedreiging, bivakmutsen, boerka, boerkaverbod, dreiging, etnisch profileren, geert wilders, geert wilders pvv, hoofddoek, integraalhelmen, islam, Mensenrechten, moslim, nikab, overheidsgebouwen, politiek, referendum, terreur, terreurdreiging, terrorisme, tweede kamer, veiligheid | , , , , , , , , , , , , , , , , | Reacties uitgeschakeld voor Van Hoofddoekjes, Burka’s, kruizen en Boerkini’s – deel 12 – nasleep

De nog veel langere arm van Erdogan in Europa en verder !! – deel 15

Telegraaf 11.11.2020

Wapenembargo tegen NAVO-bondgenoot Turkije 

De regeringspartijen VVD, CDA, D66 en ChristenUnie willen dat de EU een wapenembargo instelt tegen NAVO-bondgenoot Turkije. Het is een strafmaatregel voor de betrokkenheid van Turkije bij diverse conflicten in de regio, waaronder de strijd om Nagorno-Karabach tussen Armenië en Azerbeidzjan.

Telegraaf 11.11.2020

De vier partijen diende woensdag 11.11.2020 bij de behandeling van de begroting van het ministerie van Buitenlandse Zaken een motie in met die strekking. De regering in Ankara schendt volgens hen het internationaal recht door zijn betrokkenheid bij de gewapende conflicten in Libië en de oostelijke Middellandse Zee. Daar boort Turkije naar olie in gebied dat bij Griekenland hoort.

Het kabinet moet in EU-verband ijveren voor een wapenembargo, vinden de coalitiepartners. “Keer op keer gaat Turkije over de schreef. Het is tijd voor stevige maatregelen”, zegt Kamerlid Joël Voordewind van de ChristenUnie.

Turkije heeft  volgens hem Syrische jihadstrijders overgebracht naar Nagorno-Karabach om daar te vechten !!!

Telegraaf 12.11.2020

‘Schurkenstaat’

Voor Sjoerd Sjoerdsma van D66 is de maat vol. “Als Erdogan militaire conflicten aanwakkert in plaats van stabiliteit bevordert, moeten we een duidelijke lijn trekken: geen wapens meer naar Turkije zolang dit doorgaat.”

Martijn van Helvert van het CDA vindt dat Erdogan zijn land “naar de rand van een schurkenstaat laat afglijden”. “Het is erg dat het moet, maar we willen dat de EU een wapenembargo tegen onze NAVO-bondgenoot instelt. We moeten onschuldige burgers beschermen.”

2017

De relatie tussen Nederland en Turkije is al jaren moeizaam. De acties van Turkije in buurland Syrië, in Libië en de inmenging in het conflict over Nagorno-Karabach vallen slecht bij Kamer en kabinet. Ook is er al jaren kritiek op de schending van de mensenrechten in Turkije. Zo werden tal van rechters, journalisten en politieke tegenstanders van Erdogan en zijn AK-partij de afgelopen jaren opgepakt.

Het is niet voor het eerst dat ook Nederland in de clinch ligt met Turkije. In maart 2017 ontstond er ook al een hoogoplopende ruzie tussen Nederland en Turkije, toen het kabinet Turkse ministers belette in Nederland campagne te voeren voor een referendum dat president Erdogan meer macht zou geven. Ook toen maakte Erdogan Nederlandse politici uit voor ‘nazi-overblijfselen’ en ‘fascisten’. Die diplomatieke rel duurde tot de zomer van 2018.

Telegraaf 05.12.2020

EU-sancties Turkije

Reactie Turkije

Turkije verwerpt de nieuwe sancties die de Europese Unie op 11.12.2020 het land oplegt vanwege illegale gasboringen in de Middellandse Zee bij Griekenland en Cyprus. Volgens het Turkse ministerie van Buitenlandse Zaken zijn de maatregelen “illegaal en bevooroordeeld” en zou de EU moeten optreden als onafhankelijke bemiddelaar.

EU-lidstaten Griekenland en Cyprus drongen al langere tijd aan op strengere sancties tegen Turkije. Tot nu toe heeft de EU tegen slechts twee functionarissen van het Turkse staatsoliebedrijf strafmaatregelen ingesteld, zoals een inreisverbod in de EU. De ministers van Buitenlandse Zaken zullen een lijst met nieuwe namen van personen en bedrijven samenstellen.

Turkije noemt een overleg tussen alle landen die grenzen aan het oostelijke deel van de Middellandse Zee “een goed idee”. Zo kunnen belangrijke geschillen worden opgelost, zegt het ministerie. Het land is ook bereid met Griekenland te praten, als de EU daar als onafhankelijke bemiddelaar zou optreden.

Uitbreiding sancties

De EU-leiders zijn het in de nacht van donderdag op vrijdag 11.12.2020 eens geworden over uitbreiding van sancties tegen Turkije vanwege illegale gasboringen in de Middellandse Zee bij Griekenland en Cyprus. Die twee EU-lidstaten dringen al langer aan op maatregelen tegen Ankara.

Tot nu toe heeft de Europese Unie tegen slechts twee functionarissen van het Turkse staatsoliebedrijf strafmaatregelen ingesteld, zoals een inreisverbod in de EU. De ministers van Buitenlandse Zaken zullen een lijst met nieuwe namen van personen en bedrijven samenstellen.

De moeizame en politiek gevoelige relatie van de EU met Turkije werd langdurig besproken op de top in Brussel. Turkije is officieel nog steeds kandidaat-lidstaat van de EU, een NAVO-bondgenoot en een belangrijke partner in het beheersen van de vluchtelingen- en migrantenstromen.

De afgelopen maanden gedroeg Turkije zich meermaals provocerend richting de EU. Griekenland stelde het leger afgelopen augustus in staat van paraatheid vanwege oplopende spanningen.

Erdogan hoopt op betere betrekkingen met EU en VS in 2021

Turkije hoopt in het nieuwe jaar een “pagina om te slaan” in de relatie met EU en VS in 2021. Dat zei de Turkse president Recep Tayyip Erdogan, die klaagde dat zijn land op oneerlijke wijze is behandeld door zijn westerse partners.

Turkije ligt momenteel over uiteenlopende kwesties in de clinch met zowel NAVO-bondgenoot VS als de EU. Washington legde sancties op omdat Turkije het Russische luchtafweersysteem S-400 heeft gekocht. Met de EU wordt geruzied over de zoektocht naar grondstoffen in de oostelijke Middellandse Zee.

Erdogan klaagde dat westerse mogendheden “met twee maten meten” in die dossiers. “We hopen dat de EU zich zo snel mogelijk ontdoet van zijn strategische blindheid”, zei hij tegen parlementariërs van zijn AK-partij. Erdogan sprak ook de verwachting uit dat de aankomende Amerikaanse president Joe Biden het belang zal inzien van de relatie tussen zijn land en Turkije.

,,Turkije buigt niet voor dreigementen en chantage”, zei president Erdogan maandag 07.12.2020 in een toespraak aan het Turkse volk. De boodschap was helder: als er deze week in Brussel wordt besloten dat Turkije gestraft moet worden met sancties tegen het land, zal de Turkse regering de poot stijf houden.

Naast de brexit en de corona-begroting is het één van de lastigste dossiers op het gebied van EU-buitenlandbeleid op dit moment: een oplopende ruzie met Turkije die zich grotendeels afspeelt rond betwiste maritieme grenzen in de oostelijke Middellandse Zee.

Turkije heeft zich de afgelopen maanden aan “te veel provocaties” bezondigd om de spanningen tussen Turkije en de EU te doen afnemen. De ministers van Buitenlandse Zaken van de EU buigen zich over de vraag welke “gevolgen” dat moet hebben, zegt de Duitse minister Heiko Maas van Buitenlandse Zaken.

Duitsland zit dit halfjaar de Europese Unie voor, maar manoeuvreert als vanouds behoedzaam in de roerige relatie met Turkije. EU-lidstaten Griekenland en Cyprus hebben het al maanden met Turkije aan de stok over onder andere gasboringen van Turkije in Griekse en Cypriotische wateren. De beide buurlanden vragen de EU om sancties. Ook Frankrijk dringt al langer aan op een hardere opstelling.

De Europese Unie moet overwegen strenger op te treden tegen Turkije, vindt EU-president Charles Michel. “Het kat-en-muisspel moet stoppen”, zei hij in de aanloop naar de EU-top, waar onder meer zal worden gesproken over het gedrag van Turkije.

“We staan klaar om alle middelen waarover we beschikken in te zetten” om de regering in Ankara tot de orde te roepen, herhaalde Michel, met een verwijzing naar de sancties waar lidstaten als Griekenland op aandringen.

De EU heeft afgesproken op de top van donderdag te beslissen of Turkije zijn confrontatiegerichte koers genoeg heeft verlegd of dat het tijd is voor strafmaatregelen.

“In oktober hebben we Turkije een heel positief aanbod gedaan”, zegt Michel. Op voorwaarde dat Turkije zou stoppen met “eenzijdige provocaties en vijandige uitspraken. Nou, sinds oktober zijn de zaken niet beter gegaan.”

De afgelopen dagen sprak de Turkse president Recep Tayyip Erdogan wel positiever over de EU dan hij de maanden ervoor deed.

Volgens de Belg is de situatie sinds de EU-top van oktober, toen werd afgesproken er in december op terug te komen, zeker niet verbeterd terwijl de Turken daar wel toe waren opgeroepen. Turkije tart de Grieken en Cyprioten in het oostelijke deel van de Middellandse Zee met proefboringen naar gas in betwiste wateren.

Voor de EU-top van donderdag en vrijdag spreken maandag eerst de ministers van Buitenlandse Zaken in Brussel nog over Turkije. Nederland geldt zeker niet als een uitgesproken voorstander van sancties en er zijn meer landen die koudwatervrees hebben.

Dit heeft alles te maken met de moeilijke maar verweven relatie die er nou eenmaal is met Turkije, dat lid is van de NAVO en een cruciale vluchtelingendeal met de EU heeft gesloten.

Wapenembargo tegen Tukije

Regeringspartijen VVD, CDA, D66 en ChristenUnie willen dat de Europese Unie met wapenembargo komt tegen Turkije. De coalitie stoort zich aan de inmengingen van de NAVO-bondgenoot in buitenlandse conflicten en dient een motie in. Komt er straks een Europees wapenembargo en hoe zijn de Europese banden met Turkije? Vier vragen en antwoorden.

1.Waarom willen de regeringspartijen een wapenembargo tegen een NAVO-bondgenoot?

De belangrijkste reden voor de maatregel is de Turkse betrokkenheid bij het conflict tussen Armenië en Azerbeidzjan om de regio Nagorno-Karabach. Maar dat is slechts de spreekwoordelijke druppel.

Turkije mengt zich ook in de Libische Burgeroorlog en  is betrokken bij de oorlog in Syrië. Daarnaast staan Turkije en Griekenland op gespannen voet met elkaar wegens boringen naar gas in de Middellandse Zee. Turkije bevindt zich met deze activiteiten soms lijnrecht tegenover EU-lidstaten.

BEKIJK OOK;

Lees ook: Wilders vreest het ergste: ‘Erdogan is zo gek als een deur’

De regeringspartijen VVD, CDA, D66 en de ChristenUnie dienen daarom een motie in om EU-breed een wapenembargo in te stellen tegen het land. Het ministerie van Buitenlandse Zaken moet dan binnen de Europese Unie regelen dat er zo’n embargo komt. Europese landen mogen dan geen wapens meer verhandelen met de NAVO-bondgenoot. De maatregel zou hoogst ongebruikelijk zijn.

Tegen de NOS zegt CDA-Tweede Kamerlid Martijn van Helvert dat Turkije bijna een ‘schurkenstaat’ is. ChristenUnie-Tweede Kamerlid Joël Voordewind vindt dat Turkije keer op keer over de schreef gaat: ‘Het is tijd voor stevige maatregelen’.

2.Hoe groot is de kans dat er een wapenembargo komt?

Vorig jaar al zeiden Europese lidstaten de wapenverkoop aan Turkije af te zullen bouwen, wegens de Turkse inval in Noord-Syrië. Maar tot een officieel wapenembargo kwam het niet. Ook Nederland scherpte in 2019 zijn wapenexportbeleid ten aanzien van Turkije aan.

Spanje en Italië zijn grootste Europese leveranciers van wapens aan Turkije. Het is de vraag of deze landen hun winsten willen opgeven en zullen instemmen met een wapenembargo. Tijdens het conflict in de Middellandse Zee dit jaar bleek al dat deze twee landen liever de dialoog met Turkije aangaan  dan dat ze strenge sancties eisen, zoals Griekenland en Frankrijk doen.

Lees ook: Impotente EU waarschuwt Turken ‘nog één keer’

Bovendien is Turkije de laatste jaren zelf ook veel meer wapens gaan produceren. Het is onduidelijk wat het effect zal zijn van een Europees wapenembargo. De drones die Turkije leverde in het conflict tussen Armenië en Azerbeidzjan, zijn van eigen makelij. Een Europees embargo had hier dus niets uitgericht.

3.Heeft Turkije nog steeds invloed in Europa?

Na de aanslag op Samuel Paty en de kerk in Nice nam de Franse president Emmanuel Macron islamitische organisaties onder de loep. Enkelen werden zelfs verboden, zoals de Grijze Wolven. Dat zijn militante leden van de Turkse politieke partij MHP (Partij van de Nationalistische Beweging), die eind jaren zestig is opgericht door ex-legerofficier Alparslan Türkes. Aanhangers noemen zich ülkücüler – idealisten  die streven naar herstel van het Ottomaanse Rijk.

Turkse immigranten in West-Europa hebben overal afdelingen opgericht. De Grijze Wolven zijn in verband gebracht met politiek geweld, maar ook met drugshandel en afpersing. Ook in Nederland is de groepering actief.

AD 05.11.2020

Grijze wolven

Turkije ziet het Franse besluit om de Turkse ultranationalistische organisatie Grijze Wolven in Frankrijk te ontbinden als „provocatie”,  Het ministerie van Buitenlandse Zaken in Ankara waarschuwde woensdag dat er een „zo stevig mogelijke” reactie zal volgen.

„We benadrukken dat het noodzakelijk is om de vrijheid van meningsuiting en vergadering van Turken in Frankrijk te beschermen”, aldus het ministerie.

Frankrijk gaat de ultranationalistische Turkse groepering Grijze Wolven verbieden. Minister van Binnenlandse Zaken Gérald Darmanin kondigde maandag in het parlement aan dat de ontbinding van de extreemrechtse beweging woensdag wordt besproken in de ministerraad. „Om het zacht uit te drukken: we praten hier over een bijzonder agressieve groep”, zegt de minister.

De Franse regering wil een verbod instellen op de Turks-nationalistische beweging Grijze Wolven. Volgens minister Gérald Darmanin van Binnenlandse Zaken is de beweging “een bijzonder agressieve groep”. Hij kondigt aan de organisatie morgen in de ministerraad te ontbinden.

De afgelopen dagen vonden in Frankrijk verschillende incidenten plaats die gelinkt worden aan de Turkse groepering. Zo werd in Lyon een monument ter nagedachtenis aan de Armeense genocide beklad. Op een snelweg ten zuiden van die stad gingen Franse Turken en Armeniërs vorige week met elkaar op de vuist.

De Grijze Wolven is gelieerd aan de Turkse rechts-nationalistische partij MHP. In het buitenland heeft de organisatie verschillende afdelingen, waarvan de omvang niet geheel duidelijk is. In 2016 liepen aanhangers van de Grijze Wolven mee in een demonstratie in Rotterdam tegen de couppoging in Turkije.

In het verleden vochten sympathisanten van de groepering mee met het Azerbeidzjaanse leger in de oorlog in Nagorno-Karabach. Als gevolg van het opleven van dat conflict zijn in meerdere Franse steden de afgelopen tijd Turkse nationalisten de straat op gegaan, waarbij anti-Armeense teksten werden gezongen.

Onder meer het Armeens consulaat in Lyon werd beklad met de initialen van de Turkse president Erdogan:

PAPAZIAN@FranckPapazian

Le consulat d’#Arménie à Lyon taggué cette nuit par un message : 1915 love RTE (Recep Tayip Erdogan). Ignoble ! Il y a un vrai harcèlement des Français d’origine arménienne et de l’Arménie en France. #StopErdogan #StopauxLoupsGris

Het verbod komt op een moment dat de relatie tussen Frankrijk en Turkije gespannen is. De Turkse president Erdogan verweet zijn Franse ambtgenoot Macron een heksenjacht tegen moslims, nadat hij had aangekondigd strenger op te treden tegen islamitische organisaties als reactie op de onthoofding van de Franse leraar Samuel Paty door een 18-jarige moslim.

Minister Darmanin kondigde naast het verbod op de Grijze Wolven aan dat hij komend weekend Tunesië en Algerije gaat bezoeken om het uitzetten van geradicaliseerde Tunesiërs en Algerijnen te bespreken, schrijft Le Figaro. Ook wil hij voor een soortgelijke reis naar Rusland, waar de aanslagpleger op Paty vandaan kwam.

In Kazachstan is de groepering al verboden. Oostenrijk verbood vorige jaar symbolen van vlaggen van de Grijze Wolven.

4.Hoe staat Turkije er binnenlands voor?

Turkije zal de komende tijd weinig geld hebben voor het kopen van nieuwe wapens. Het land verkeert economisch in zwaar weer. De Turkse lira is sinds begin dit jaar met meer dan 35 procent in waarde gedaald. Het land gaat gebukt onder hoge inflatie.

Lees ook dit coververhaal uit 2018 terug: Deze instituties vormen de lange arm van Erdogan

Ook rommelt het bij het financiële bestuur van Turkije. Zondag 8 november kwam het onverwachte besluit van de minister van Financiën Berat Albayrak om zich terug te trekken. Dat maakte hij bekend via Instagram. Naast partijgenoot is Albayrak de schoonzoon van de Turkse president Recep Tayyip Erdogan. Door sommigen werd hij zelfs gezien als diens mogelijke opvolger.

Kort voor het aftreden van Albayrak stelde Erdogan oud-minister van Financiën Naci Ağbal aan als hoofd van de Turkse centrale bank. Onduidelijk blijft of die aanstelling de reden is voor het opstappen van Albayrak.

Nasleep mislukte coup in 2016

In Turkije hebben 38 ex-militairen een levenslange gevangenisstraf gekregen voor hun rol bij de mislukte coup in 2016 tegen president Erdogan. Onder de veroordeelden is een voormalige luitenant-kolonel die destijds op een Turkse televisiezender een verklaring over de staatsgreep liet voorlezen.

Zes veroordeelden kregen levenslang zonder kans op eerdere vrijlating opgelegd. Ze moeten hun straf uitzitten in een gevangenis met een zwaar regime.

Ontslagen

In eerdere processen kregen meer dan 2500 Turkse militairen en burgers levenslange straffen voor hun betrokkenheid bij de mislukte staatsgreep. In Turkije zijn sinds 2016 tienduizenden mensen gevangengezet, omdat ze banden zouden hebben met de beweging van de islamitische prediker Fethullah Gülen, die er door president Erdogan van wordt beschuldigd achter de mislukte coup te zitten.

Bij de overheid zijn naar schatting 130.000 mensen ontslagen wegens banden met Gülen. De geestelijke, die is uitgeweken naar de VS, ontkent elke betrokkenheid bij de couppoging.

Kritiek

Mensenrechtenorganisaties en westerse bondgenoten van Turkije zijn uiterst kritisch over de aanpak van de vermeende Gülen-aanhangers in Turkije, waarmee politieke tegenstanders van de president worden uitgeschakeld. De Turkse regering houdt vol dat het opsporen van aanhangers van de geestelijke nodig is voor de veiligheid in het land.

Er lopen in Turkije nog verschillende rechtszaken in verband met de staatsgreep, waarbij meer dan 250 doden vielen.

BEKIJK OOK;

‘Sofagate’ bezorgt EU-president slapeloze nachten

Na drie slapeloze nachten neemt de Europese Raadsvoorzitter Charles Michel ‘zijn deel van de verantwoordelijkheid’ op voor de zogenoemde ‘sofagate’ bij de Turkse president Recep Tayyip Erdogan. Die ontving hem en voorzitter Ursula von der Leyen van de Europese Commissie dinsdag in Ankara, maar had voor laatstgenoemde geen stoel klaarstaan. ,,Vernederend en betreurenswaardig’’, zegt de Belg in een interview met een aantal Europese kranten.

De vrouwonvriendelijke ontvangst veroorzaakte een storm van kritiek in Europa. Vooral omdat het bezoek van Von der Leyen en Michel aan de Turkse president mede in het teken stond van de eerbiediging van mensen- en vrouwenrechten. De Turkse terugtrekking uit de Istanboel-conventie, die geweld tegen vrouwen bestrijdt, was een belangrijk punt op de agenda. Turkije en de EU geven elkaar de schuld voor het incident. De Turken beweren dat er op aanwijzing van de EU geen stoel voor Von der Leyen was klaargezet, maar volgens de EU mochten ze de ontvangstruimte vooraf niet zien.

Lees ook;

Charles had Ursula natuurlijk meteen die stoel moeten aanbieden

Turkije en EU wijzen naar elkaar in ‘sofagate’ Von der Leyen

Europese Commissie-voorzitter Ursula von der Leyen staat perplex als blijkt dat er geen stoel klaarstaat voor haar, waarna ze noodgedwongen plaatsneemt op de bank naast haar (l).

Europese Commissie-voorzitter Ursula von der Leyen staat perplex als blijkt dat er geen stoel klaarstaat voor haar, waarna ze noodgedwongen plaatsneemt op de bank naast haar (l). © via REUTERS

Charles Michel hield zich tot nu toe stil in de hoop dat de storm over zou waaien, maar veranderde van gedachten. ,,Ik neem mijn deel van de verantwoordelijkheid op voor het incident’’, tekende De Tijd op uit zijn mond. ,,De beelden zijn schokkend. De opstelling van de stoelen was vernederend en dat is zeer betreurenswaardig. Ik slaap niet goed meer sinds het sofa-incident. De film blijft constant door mijn hoofd spelen.’’

Niet alle argumenten klinken volgens de Vlaamse zakenkrant even overtuigend. ,,Ursula von der Leyen maakte de Turken de boodschap over vrouwen- en mensenrechten over. Als ik tussenbeide was gekomen om een stoel aan te bieden, was dat mogelijk paternalistisch overgekomen.’’

Ursula von der Leyen bracht onze boodschap over vrouwen- en mensenrech­ten over. Als ik tussenbei­de was gekomen om een stoel aan te bieden, was dat mogelijk paternalis­tisch overgeko­men, aldus Charles Michel.

Michel legt een deel van de verantwoordelijkheid bij de Turken. Het protocol van de Europese Raad kreeg de dag voor de ontmoeting geen toegang tot de zaal en ontving ook geen gedetailleerde informatie over de opstelling van de stoelen, staat in een nota van zijn protocoldiensten.

Pikorde

Pittig detail is volgens de krant dat Von der Leyen vanwege het coronavirus geen eigen protocoldiensten zond en daardoor aangewezen was op de afspraken die de medewerkers van Michel maakten. Die protocoldienst zette de Europese Raadsvoorzitter ‘hoger in de pikorde’ dan Von der Leyen, terwijl bij zulke bilaterale ontmoetingen nooit een protocollair onderscheid wordt gemaakt tussen de twee topfuncties. Voor de voorgangers van Michel en Von der Leyen – Donald Tusk en Jean-Claude Juncker – stonden wel gelijke stoelen klaar, aldus de krant.

Achteraf is het makkelijk om te zeggen dat het fout was niet te reageren, geeft Michel toe. ,,Ik was bang een incident te creëren. We hebben maanden hard gewerkt om een positieve boodschap over te brengen in Turkije. Als ik op een zichtbare manier voor de camera had gereageerd, zou ik die inspanningen en voorbereidingen teniet hebben gedaan.’’

Als ik op een zichtbare manier voor de camera had gereageerd, zou ik de maandenlan­ge inspannin­gen en voorberei­din­gen teniet hebben gedaan, aldus Charles Michel.

De Europese Raadsvoorzitter moest naar eigen zeggen ‘heel snel’ zijn houding bepalen toen hij geconfronteerd werd met de situatie. Volgens de krant menen diplomaten niettemin dat Erdogan niet negatief zou hebben gereageerd op de vraag de stoelen aan te passen. ‘Turkije is de vragende partij voor een deal: het land kreunt onder corona en de economie is in vrije val, onder meer door het wegblijven van toeristen’, luidt het.

Dictator

Erdogan én Michel, die niet tussen beide kwam maar ogenschijnlijk onbewogen plaatsnam naast Erdgan, wordt onder meer seksisme verweten. De Italiaanse premier Draghi noemde Erdigan vrijdagavond een van de ‘dictators’ bij wie je geen blad voor de mond moet nemen. Ook de Franse minister van Europese Zaken en de Oostenrijkse buitenlandminister reageerden verontwaardigd.

Lees: Parijs: ‘Turkije schoffeerde Von der Leyen opzettelijk’ MSN 11.04.2021

Lees: ’Turkije schoffeerde Von der Leyen opzettelijk’ Telegraaf 11.04.2021

Lees: Parijs beschuldigt Turkije van opzet in ‘sofagate’, Europese vrouwenorganisaties vragen ontslag Michel AD 11.04.2021

Lees: ‘Sofagate’ bezorgt EU-president slapeloze nachten AD 10.04.2021

Lees: EU-president Charles Michel slaapt slecht na ’sofagate’ Von der Leyen Telegraaf  10.04.2021

lees: Turkije en EU wijzen naar elkaar voor vernederende ontvangst Von der Leyen NU 09.04.2021

Lees: Turkije en EU bekvechten over ’sofagate’ Von der Leyen Telegraaf 08.04.2021

Lees: Turkije en EU wijzen naar elkaar in ‘sofagate’ Von der Leyen AD 08.04.2021

Lees: Turkije geeft EU schuld van ‘sofagate’ met Van der Leyen RTL 08.04.2021

Lees: Ophef over behandeling EU-kopstuk Von der Leyen bij bezoek aan Erdogan RTL 08.04.2021

Lees: Von der Leyen vernederd door Erdogan: geen stoel voor haar bij topontmoeting AD 07.04.2021

Lees: Ongemakkelijk! Erdogan ‘vernedert’ EU-baas | Video Telegraaf 07.04.2021

lees: Ongemakkelijk bezoek of vernedering bij Erdogan? Telegraaf 07.04.2021

lees: Verontwaardiging over stoelendans bij Erdogan, Von der Leyen moest toekijken NOS 07.04.2021

lees: Von der Leyen vernederd door Erdogan: geen stoel voor haar bij topontmoeting AD 07.04.2021

lees: Dooi in relatie EU-Turkije Telegraaf 07.04.2021

lees: ‘Goede relatie met Turkije essentieel voor EU, maar mensenrechten niet onderhandelbaar’ NOS 06.04.2021

lees: Erdogan verdedigt arrestaties van admiraals: ‘Brief riep op tot staatsgreep’ NU 05.04.2021

lees: Tien gepensioneerde Turkse admiraals opgepakt na kritische open brief NU 05.04.2021

lees: Turkije pakt speculanten aan met miljoenenboetes Telegraaf 02.04.2021

Meer: Turkije unie europese – Bing

Zie ook: De nog veel langere arm van Erdogan in Europa en verder !! – deel 14

Zie ook: De nog veel langere arm van Erdogan in IS-gebied, Syrië, Irak en verder !! – deel 13 – de nasleep

Zie ook: De nog veel langere arm van Erdogan in IS-gebied, Syrië, Irak en verder !! – deel 12 – de nasleep

Zie ook: De nog veel langere arm van Erdogan en verder nog meer !! – deel 11

Zie ook: De nog veel langere arm van Erdogan en weer verder !! – deel 10

zie ook: De nog langere arm van Erdogan en weer verder !! – deel 9

zie ook: De Langere arm van Erdogan en weer verder !! – deel 8

zie ook: De Langere arm van Erdogan en weer verder !! – deel 7

zie ook: De Lange arm van Erdogan en weer verder !! – deel 6

zie ook: De Lange arm van Erdogan in Rotterdam en weer verder !! – deel 5

zie ook: De Lange arm van Erdogan in Rotterdam en weer verder !! – deel 4

zie ook: De Lange arm van Erdogan in Rotterdam en verder !! – deel 3

zie ook: De Lange arm van Erdogan in Rotterdam en verder !! – deel 2

zie ook: De Lange arm van Erdogan in Rotterdam en verder !! – deel 1

Turkije zoekt weer toenadering tot Europese Unie | NOS

NOS 21.01.2021 Na maanden van spanningen tussen Turkije en de Europese Unie, lijkt Turkije toch weer toenadering te zoeken. Minister Cavusoglu van Buitenlandse Zaken is op bezoek in Brussel om te praten over de toekomst van de relatie tussen de EU en Turkije.

In december beslisten EU-leiders dat Turkije meer sancties opgelegd krijgt vanwege de aanhoudende gasboringen in betwiste wateren in de Middellandse Zee. De sancties richtten zich alleen op topmanagers van oliebedrijven en dat ging een aantal EU-landen niet ver genoeg.

Turkije kwam er met een waarschuwing vanaf. Gasboringen en andere activiteiten in de oostelijke Middellandse Zee moeten helemaal stoppen, was de boodschap, anders zouden er alsnog zwaardere maatregelen volgen.

Plaats van VK innemen

Het Turkse bezoek aan Brussel wordt gezien als een verzoeningspoging. Hier ging een reeks uitspraken van hoge Turkse regeringsfunctionarissen aan vooraf.

Cavusolgu zei in de eerste week van januari dat zijn land met een “positieve agenda” richting de EU gaat. “Turkije wil een bladzijde omslaan in de relatie met de EU in het nieuwe jaar”, zei president Erdogan in een videoconferentie met EU-commissievoorzitter Von der Leyen.

En vorige week ging Erdogan nog verder door te suggereren dat Turkije het gat kan opvullen dat het Verenigd Koninkrijk achterlaat. “Onzekerheden die zijn toegenomen door de brexit kunnen alleen worden weggenomen als Turkije zijn rechtmatige plek in de Europese Unie inneemt”, zei hij. Turkije is kandidaat-lidstaat van de unie, maar onderhandelingen daarover liggen al jaren stil.

Terugtrekken boorschip

Maandag bracht de Duitse minister van Buitenlandse Zaken Maas een bezoek aan Ankara. Hij prees Turkije voor goede stappen in de juiste richting, “niet alleen met woorden, maar ook met daden”. Daarbij noemde hij het terugtrekken van het boorschip de Barbaros uit Cypriotische wateren. Dat schip boorde naar olie en gas. Dat leverde stevige kritiek op vanuit de EU, die achter zijn lidstaat Cyprus staat.

Of het terughalen van het schip ook betekent dat de Turkse oliemissie definitief is gestopt, valt te betwijfelen. Het schip zou in eerste instantie vanwege slecht weer zijn teruggekeerd naar de haven. Turkije haalde eerder ook al eens een onderzoeksschip terug, vlak voor een EU-top waar sancties tegen Turkije werden besproken. Later werd het schip toch weer teruggestuurd naar zee.

Beterschapswensen voor Macron

Erdogan heeft ook toenadering gezocht tot de landen waar het de grootste conflicten mee heeft, zoals Frankrijk. Toen president Macron eind december positief testte op het coronavirus, schreef Erdogan hem een brief om hem beterschap te wensen. Erdogan nodigde hem ook uit om weer te gaan praten met elkaar.

Met Griekenland gaat Turkije volgende week om tafel om te praten over maritieme grenzen en onenigheid in de oostelijke Middellandse Zee. Die gesprekken lagen vijf jaar lang stil.

Zowel Turkije als de EU hebben er belang bij de relatie te verbeteren. De EU heeft Turkije nodig voor het migratiebeleid, een voortzetting van de EU-Turkijedeal uit 2016. De Europese Unie is de grootste handelspartner van Turkije. Het land heeft moeite buitenlandse investeerders aan zich te binden en kampt met flinke economische problemen.

Toenadering geen garantie afzien van sancties

Er is geen garantie dat de toenaderingspoging ertoe zal leiden dat de EU afziet van zwaardere sancties tegen Turkije. De EU heeft niet alleen problemen met Turkije vanwege illegale olie- en gasboringen; ook het slepende Cyprus-conflict weegt zwaar.

Turkije steunt de Turks-Cyprioten in Noord-Cyprus. Erdogan herhaalde in november dat Cyprus moet worden opgedeeld in twee afzonderlijke staten. Dat viel niet goed bij EU-lidstaten Cyprus en Griekenland.

BEKIJK OOK;

EU bespeurt verbetering in betrekkingen met Turkije – Europa

Europa NU 21.01.2021 De sfeer tussen Turkije en de Europese Unie is verbeterd, zegt de EU. Ook al blijft Brussel erg bezorgd over de Turkse omgang met de mensenrechten. Turkije klinkt ook monterder en heeft de voorzitters van de Europese Commissie en de raad van EU-regeringsleiders uitgenodigd voor een bezoek aan Ankara.

De EU verwelkomt de hervatting maandag van de besprekingen tussen Turkije en Griekenland over hun botsende aanspraken op de wateren in hun buurt, zei EU-buitenlandchef Josep Borrell donderdag bij aankomst van de Turkse buitenlandminister Mevlut Cavusoglu in Brussel. Hij heeft “een verbetering gezien in de algehele atmosfeer”.

Ook Borrells Turkse gast spreekt van een “positieve sfeer”. Maar om die te behouden, zijn er “concrete stappen” van beide partijen nodig, aldus Cavusoglu. Borrell vindt eveneens dat na woorden daden moeten volgen.

De EU “wenst vurig” dat het tot “een duurzame de-escalatie in de oostelijke Middellandse Zee” komt, onderstreept Borrell. Turkije heeft het in die regio aan de stok met Griekenland en Cyprus over de onderlinge zeegrenzen en de winning van bodemschatten uit de zee.

De betrekkingen tussen de EU en Turkije, een NAVO-bondgenoot en formeel nog altijd kandidaat-lid, naderden vorig jaar het nulpunt. De EU besloot vorige maand strafmaatregelen te nemen en waarschuwde dat het daar zo nodig niet bij blijft. Maar sindsdien is de toon in Ankara en ook in Brussel wat milder geworden.

Maar Cavusoglu’s bezoek aan Brussel betekent niet dat de EU nu tevreden is over bijvoorbeeld de Turkse omgang met de mensenrechten, zegt een woordvoerder van Borrell. Het is er juist op gericht de relatie weer op het goede spoor te krijgen. En “we schrikken er niet voor terug” om aanmerkingen te maken.

De Turkse minister en de hoogste diplomaat van de EU bespreken onder andere het bij de tijd brengen van de zogenoemde ‘Turkije-deal’ over de opvang van migranten en vluchtelingen.

Meer over …

'Turkije heeft Europa nu meer nodig dan omgekeerd'

‘Turkije heeft Europa nu meer nodig dan omgekeerd’

Knack 21.01.2021 ‘Breekt het ijs tussen Turkije en de Europese Unie’, vraagt Dirk Rochtus bij het bezoek van de Turkse minister van Buitenlandse Zaken aan Brussel.

De Turkse president Recep Tayyip Erdogan laat zich de laatste weken naar de Europese Unie (EU) toe van zijn aardige kant zien. De man die in de loop van achttien jaar heerschappij van pro-Europese hervormer tot vogelschrik van mensenrechtenactivisten muteerde, heeft een charmeoffensief geopend.

Aan de ambassadeurs van de EU-lidstaten in Ankara vertelde hij een ‘nieuwe bladzijde’ in de relaties tussen Turkije en de EU te willen openslaan en een ‘positieve agenda’ genegen te zijn. Het ‘format’ was op zich al een verrassing. Voor hij president werd in 2014 had hij hen als premier nog regelmatig ontmoet en nu pikte hij weer de draad op.

Turkije heeft Europa nu meer nodig dan omgekeerd.

Turkije had vorige week ook laten weten de dialoog met Griekenland te willen hervatten. Van 2002 tot 2016 hadden er 60 van die gesprekken plaatsgevonden; daarna waren ze in het slop geraakt.

De sfeer tussen beide landen was bekoeld nadat Turkije afgelopen jaar begonnen was met gasboringen met als argument dat de zeegebieden rond Cyprus tot zijn continentaal plat zouden behoren. De EU had zich gepositioneerd aan de zijde van Griekenland en Cyprus en had in december 2020 zelfs sancties uitgevaardigd tegen Turkse functionarissen en firma’s. Turkije zond een positief signaal uit door het onderzoeksschip Oruç Reis terug te trekken in de wateren rond Antalya.

Gespreksbereid

Vandaag komt Mevlut Cavusoglu, de Turkse minister van Buitenlandse Zaken, naar Brussel voor een gesprek met Josep Borrell, de Hoge Vertegenwoordiger van de EU voor Buitenlandse Zaken en Veiligheidsbeleid. Ook Frankrijk en Duitsland hebben al gespreksbereidheid getoond. De Franse president Emmanuel Macron stuurde onlangs een vriendelijke brief naar Erdogan en Heiko Maas, de Duitse collega van Cavusoglu, was deze week in Ankara.

Het lijkt wel alsof het ijs tussen de EU en Turkije aan het breken is. ‘Europa heeft Turkije nodig!’, plegen Turkse machthebbers en hun journalistieke spreekbuizen wat graag te zeggen. Uiteraard is Turkije een belangrijke economische en strategische partner voor de EU.

Vergeten we ook niet dat de Europese regeringsleiders, de Duitse bondskanselier Angela Merkel op de eerste plaats, er als de dood voor zijn dat Turkije het vluchtelingenakkoord van maart 2016 zou opblazen. De Turkse regering heeft daar soms wel eens mee gedreigd als de kritiek vanuit ‘Brussel’ haar te veel werd.

Wrijvingen

Op de keper beschouwd heeft Turkije Europa nu meer nodig dan omgekeerd. De Turkse economie doet het niet goed; een uitbreiding van de douane-unie met de EU en meer buitenlandse investeringen, niet alleen vanuit Europa, zijn meer dan welkom. Ontevredenheid onder de eigen bevolking zou ook het draagvlak voor Erdogan kunnen aantasten.

Ook op buitenlandpolitiek vlak kan Turkije best een ruggensteun gebruiken. Het heeft met zijn directe of indirecte militaire en/of politieke acties in Syrië, Nagorno-Karabach en Libië en door de spanningen met Griekenland en Cyprus heel wat wenkbrauwen doen fronsen en her en der zelfs aan diplomatiek krediet ingeboet. Op de Europese Raad van maart 2021 overwegen de staatshoofden en regeringsleiders van de EU-lidstaten zelfs verdere sancties als er geen beterschap intreedt. Ankara is ook beducht voor de nieuwe Amerikaanse president.

Joe Biden was als vicepresident onder zijn voorganger Barack Obama ‘bevoegd’ voor Turkije. Hij heeft als kenner van het land de Turkse politiek al vaak gehekeld. Een concreet wrijvingspunt is de aanschaf door Turkije van de Russische S-400 luchtafweerraketten. Anthony Blinken, de gedesigneerde Amerikaanse minister van Buitenlandse Zaken, noemde Turkije daarom een ‘zogenaamde strategische partner’. Erdogan wil met zijn charmeoffensief de wrevel in Brussel en langs dat kanaal ook in Washington afbouwen en zoete broodjes bakken.

Rechtsstaat

Erdogan kan rekenen op Merkel. De Duitse bondskanselier gelooft dat Turkije nodig is voor de geopolitieke stabiliteit van de EU. Nu moet Erdo?an nog de banden nauwer aanhalen met Macron, die hij enkele weken geleden nog de huid had vol gescholden omwille van de wrijvingen rond Libië en de Mohamed-cartoons als inzet van de vrije meningsuiting. Ankara heeft alvast met Ali Onaner een oude studievriend van Macron tot ambassadeur in Frankrijk benoemd.

Die persoonlijke vriendschap kan als balsem werken. Maar bij dit alles, bij al wat hier draait rond economie en buitenlandpolitiek, mag de EU de democratie en de rechtsstaat in Turkije niet uit het oog verliezen. De toestand ervan blijft zorgwekkend. De EU moet op haar strepen blijven staan en de ‘civil society‘, het voor vrijheid strijdende middenveld, in Turkije hoop en perspectief bieden.

Erdo?an bevindt zich in het defensief; de EU moet die kans benutten, niet alleen omwille van eigenbelang dat gediend is met goede economische en diplomatieke betrekkingen met Ankara, maar ook ten bate van de Turkse bevolking en het potentieel dat in haar sluimert.

Dirk Rochtus doceert internationale politiek aan de KU Leuven. ?

Lees ook:

– Waarom neemt Macron het zo fors op tegen Erdogan?

– ‘De benadering van Erdogan kan flink verkeerd uitpakken’

– De Turkse crisis treft ook België: hoe Erdogan zijn hand overspeelt

– De Europese buitengrenzen staan in brand: ‘Het lijkt alsof we ons voorbereiden op de oorlog van gisteren’

Erdogan hoopt op betere betrekkingen met EU en VS in 2021

MSN 23.12.2020 Turkije hoopt in het nieuwe jaar een “pagina om te slaan” in de relatie met de Verenigde Staten en de Europese Unie. Dat zei de Turkse president Recep Tayyip Erdogan, die klaagde dat zijn land op oneerlijke wijze is behandeld door zijn westerse partners.

Turkije ligt momenteel over uiteenlopende kwesties in de clinch met zowel NAVO-bondgenoot VS als de EU. Washington legde sancties op omdat Turkije het Russische luchtafweersysteem S-400 heeft gekocht. Met de EU wordt geruzied over de zoektocht naar grondstoffen in de oostelijke Middellandse Zee.

Erdogan klaagde dat westerse mogendheden “met twee maten meten” in die dossiers. “We hopen dat de EU zich zo snel mogelijk ontdoet van zijn strategische blindheid”, zei hij tegen parlementariërs van zijn AK-partij. Erdogan sprak ook de verwachting uit dat de aankomende Amerikaanse president Joe Biden het belang zal inzien van de relatie tussen zijn land en Turkije.

Minister Blok wil met EU praten over wapenembargo Turkije

NOS 13.11.2020 Minister Blok van Buitenlandse Zaken wil binnen de Europese Unie steun zoeken voor een Europees wapenembargo tegen NAVO-bondgenoot Turkije. De vier regeringspartijen hebben dit gevraagd vanwege de betrokkenheid van Turkije bij diverse conflicten in de regio, waaronder de strijd om Nagorno-Karabach tussen Armenië en Azerbeidzjan.

VVD, CDA, D66 en ChristenUnie kwamen deze week bij de behandeling van de begroting van het ministerie van Buitenlandse Zaken met een motie met die strekking.

De regering in Ankara schendt volgens hen het internationaal recht door de betrokkenheid bij de gewapende conflicten in Libië en de oostelijke Middellandse Zee. Daar boort Turkije naar olie in gebied dat bij Griekenland hoort.

Graag

Minister Blok zei vanavond laat op het verzoek van de Kamer dat hij het “graag gaat doen”, doelend op het zoeken van steun bij zijn Europese collega’s.

Het kabinet moet in EU-verband zijn best doen voor een wapenembargo, vinden de coalitiepartners. “Keer op keer gaat Turkije over de schreef. Het is tijd voor stevige maatregelen”, zegt de opsteller van de motie, ChristenUnie-Kamerlid Voordewind. Volgens hem heeft Turkije Syrische jihadstrijders overgebracht naar Nagorno-Karabach om daar te vechten.

BEKIJK OOK;

Nederland wil EU-wapenembargo om bemoeizucht Turkije te stoppen

Elsevier 11.11.2020 Regeringspartijen VVD, CDA, D66 en ChristenUnie willen dat de Europese Unie met wapenembargo komt tegen Turkije. De coalitie stoort zich aan de inmengingen van de NAVO-bondgenoot in buitenlandse conflicten en dient een motie in. Komt er straks een Europees wapenembargo en hoe zijn de Europese banden met Turkije? Vier vragen en antwoorden.

1.Waarom willen de regeringspartijen een wapenembargo tegen een NAVO-bondgenoot?

De belangrijkste reden voor de maatregel is de Turkse betrokkenheid bij het conflict tussen Armenië en Azerbeidzjan om de regio Nagorno-Karabach. Maar dat is slechts de spreekwoordelijke druppel.

Turkije mengt zich ook in de Libische Burgeroorlog en  is betrokken bij de oorlog in Syrië. Daarnaast staan Turkije en Griekenland op gespannen voet met elkaar wegens boringen naar gas in de Middellandse Zee. Turkije bevindt zich met deze activiteiten soms lijnrecht tegenover EU-lidstaten.

Lees ook: Wilders vreest het ergste: ‘Erdogan is zo gek als een deur’

De regeringspartijen VVD, CDA, D66 en de ChristenUnie dienen daarom een motie in om EU-breed een wapenembargo in te stellen tegen het land. Het ministerie van Buitenlandse Zaken moet dan binnen de Europese Unie regelen dat er zo’n embargo komt. Europese landen mogen dan geen wapens meer verhandelen met de NAVO-bondgenoot. De maatregel zou hoogst ongebruikelijk zijn.

Tegen de NOS zegt CDA-Tweede Kamerlid Martijn van Helvert dat Turkije bijna een ‘schurkenstaat’ is. ChristenUnie-Tweede Kamerlid Joël Voordewind vindt dat Turkije keer op keer over de schreef gaat: ‘Het is tijd voor stevige maatregelen’.

2.Hoe groot is de kans dat er een wapenembargo komt?

Vorig jaar al zeiden Europese lidstaten de wapenverkoop aan Turkije af te zullen bouwen, wegens de Turkse inval in Noord-Syrië. Maar tot een officieel wapenembargo kwam het niet. Ook Nederland scherpte in 2019 zijn wapenexportbeleid ten aanzien van Turkije aan.

Spanje en Italië zijn grootste Europese leveranciers van wapens aan Turkije. Het is de vraag of deze landen hun winsten willen opgeven en zullen instemmen met een wapenembargo. Tijdens het conflict in de Middellandse Zee dit jaar bleek al dat deze twee landen liever de dialoog met Turkije aangaan  dan dat ze strenge sancties eisen, zoals Griekenland en Frankrijk doen.

Lees ook: Impotente EU waarschuwt Turken ‘nog één keer’

Bovendien is Turkije de laatste jaren zelf ook veel meer wapens gaan produceren. Het is onduidelijk wat het effect zal zijn van een Europees wapenembargo. De drones die Turkije leverde in het conflict tussen Armenië en Azerbeidzjan, zijn van eigen makelij. Een Europees embargo had hier dus niets uitgericht.

3.Heeft Turkije nog steeds invloed in Europa?

Na de aanslag op Samuel Paty en de kerk in Nice nam de Franse president Emmanuel Macron islamitische organisaties onder de loep. Enkelen werden zelfs verboden, zoals de Grijze Wolven. Dat zijn militante leden van de Turkse politieke partij MHP (Partij van de Nationalistische Beweging), die eind jaren zestig is opgericht door ex-legerofficier Alparslan Türkes. Aanhangers noemen zich ülkücüler – idealisten  die streven naar herstel van het Ottomaanse Rijk.

Turkse immigranten in West-Europa hebben overal afdelingen opgericht. De Grijze Wolven zijn in verband gebracht met politiek geweld, maar ook met drugshandel en afpersing. Ook in Nederland is de groepering actief.

4.Hoe staat Turkije er binnenlands voor?

Turkije zal de komende tijd weinig geld hebben voor het kopen van nieuwe wapens. Het land verkeert economisch in zwaar weer. De Turkse lira is sinds begin dit jaar met meer dan 35 procent in waarde gedaald. Het land gaat gebukt onder hoge inflatie.

Lees ook dit coververhaal uit 2018 terug: Deze instituties vormen de lange arm van Erdogan

Ook rommelt het bij het financiële bestuur van Turkije. Zondag 8 november kwam het onverwachte besluit van de minister van Financiën Berat Albayrak om zich terug te trekken. Dat maakte hij bekend via Instagram. Naast partijgenoot is Albayrak de schoonzoon van de Turkse president Recep Tayyip Erdogan. Door sommigen werd hij zelfs gezien als diens mogelijke opvolger.

Kort voor het aftreden van Albayrak stelde Erdogan oud-minister van Financiën Naci Ağbal aan als hoofd van de Turkse centrale bank. Onduidelijk blijft of die aanstelling de reden is voor het opstappen van Albayrak.

Regeringspartijen willen wapenembargo tegen NAVO-bondgenoot Turkije

NU 11.11.2020 Regeringspartijen D66, ChristenUnie en CDA willen dat minister Stef Blok (Buitenlandse Zaken) zich gaat inzetten voor een Europees wapenembargo tegen NAVO-bondgenoot Turkije. Dat staat in een motie die woensdag wordt ingeleverd bij de minister.

Het wapenembargo zou een strafmaatregel moeten zijn voor de Turkse betrokkenheid bij onder meer het recente geweld tussen Azerbeidzjan en Armenië in de regio Nagorno-Karabach. Ook willen de partijen niet dat Turkije Europese wapens kan inzetten in Libië en de oostelijke Middellandse Zee.

De drie regeringspartijen willen dat de regering binnen de EU steun gaat verwerven voor het wapenembargo en dienen daarvoor woensdag tijdens de begrotingsbehandeling van het ministerie van Buitenlandse Zaken een motie in.

“Keer op keer gaat Turkije over de schreef. Ze schenden het wapenembargo in Libië en boren illegaal naar gas en olie in de zee van Griekenland”, zegt Joël Voordewind van de ChristenUnie.

Martijn van Helvert van het CDA zegt dat de Turkse president Recep Tayyip Erdogan zijn land “naar de rand van een schurkenstaat laat afglijden”. “Het is erg dat het moet, maar we willen dat de EU een wapenembargo tegen onze NAVO-bondgenoot instelt. We moeten onschuldige burgers beschermen.”

Ook voor Sjoerd Sjoerdsma van D66 is de maat vol: “Als Erdogan militaire conflicten aanwakkert in plaats van stabiliteit bevordert, moeten we een duidelijke lijn trekken: geen wapens meer naar Turkije zolang dit doorgaat.”

Zie ook: ‘Armenië, Azerbeidzjan en Rusland tekenen deal over beëindigen conflict’

Lees meer over: Turkije Politiek  Binnenland

Coalitie wil wapenembargo tegen NAVO-bondgenoot Turkije

NOS 11.11.2020 De regeringspartijen VVD, CDA, D66 en ChristenUnie willen dat de EU een wapenembargo instelt tegen NAVO-bondgenoot Turkije. Het is een strafmaatregel voor de betrokkenheid van Turkije bij diverse conflicten in de regio, waaronder de strijd om Nagorno-Karabach tussen Armenië en Azerbeidzjan.

De vier partijen dienen vandaag bij de behandeling van de begroting van het ministerie van Buitenlandse Zaken een motie in met die strekking. De regering in Ankara schendt volgens hen het internationaal recht door zijn betrokkenheid bij de gewapende conflicten in Libië en de oostelijke Middellandse Zee. Daar boort Turkije naar olie in gebied dat bij Griekenland hoort.

Het kabinet moet in EU-verband ijveren voor een wapenembargo, vinden de coalitiepartners. “Keer op keer gaat Turkije over de schreef. Het is tijd voor stevige maatregelen”, zegt Kamerlid Joël Voordewind van de ChristenUnie. Volgens hem heeft Turkije Syrische jihadstrijders overgebracht naar Nagorno-Karabach om daar te vechten.

‘Schurkenstaat’

Voor Sjoerd Sjoerdsma van D66 is de maat vol. “Als Erdogan militaire conflicten aanwakkert in plaats van stabiliteit bevordert, moeten we een duidelijke lijn trekken: geen wapens meer naar Turkije zolang dit doorgaat.”

Martijn van Helvert van het CDA vindt dat Erdogan zijn land “naar de rand van een schurkenstaat laat afglijden”. “Het is erg dat het moet, maar we willen dat de EU een wapenembargo tegen onze NAVO-bondgenoot instelt. We moeten onschuldige burgers beschermen.”

BEKIJK OOK;

Turkije noemt Frans verbod op Grijze Wolven provocatie

Telegraaf 04.11.2020 Turkije ziet het Franse besluit om de Turkse ultranationalistische organisatie Grijze Wolven in Frankrijk te ontbinden als „provocatie.” Het ministerie van Buitenlandse Zaken in Ankara waarschuwde woensdag dat er een „zo stevig mogelijke” reactie zal volgen.

„We benadrukken dat het noodzakelijk is om de vrijheid van meningsuiting en vergadering van Turken in Frankrijk te beschermen”, aldus het ministerie.

De regering in Parijs stemde woensdag in met het verbod op activiteiten van de extreemrechtse beweging op Frans grondgebied. Afgelopen weekend werd bij Lyon een centrum ter nagedachtenis aan de massamoord op Armeniërs beklad met pro-Turkse slogans. Eerder waren bij confrontaties tussen vermoedelijk Turkse nationalisten en Armeniërs in de buurt van Lyon gewonden gevallen.

BEKIJK OOK:

Frankrijk verbiedt Turks-nationalistische Grijze Wolven

De relatie tussen Frankrijk en Turkije is al langer gespannen. De recente aankondiging van de Franse president Macron om strenger op te treden tegen extreme islamitische organisaties na recente aanslagen viel ook slecht in Ankara. President Erdogan heeft opgeroepen tot een boycot van Franse producten omdat hij Macron een islamvijandige houding verwijt.

BEKIJK MEER VAN; Recep Tayyip Erdoğan Emmanuel Macron Ankara Frankrijk

Franse regering wil verbod op Turks-nationalistische beweging Grijze Wolven

NOS 02.11.2020 De Franse regering wil een verbod instellen op de Turks-nationalistische organisatie Grijze Wolven. Volgens minister Gérald Darmanin van Binnenlandse Zaken is de beweging “een bijzonder agressieve groep”. Hij kondigt aan de organisatie morgen in de ministerraad te ontbinden.

De afgelopen dagen vonden in Frankrijk verschillende incidenten plaats die gelinkt worden aan de Turkse groepering. Zo werd in Lyon een monument ter nagedachtenis aan de Armeense genocide beklad. Op een snelweg ten zuiden van die stad gingen Franse Turken en Armeniërs vorige week met elkaar op de vuist.

De Grijze Wolven is gelieerd aan de Turkse rechts-nationalistische partij MHP. In het buitenland heeft de organisatie verschillende afdelingen, waarvan de omvang niet geheel duidelijk is. In 2016 liepen aanhangers van de Grijze Wolven mee in een demonstratie in Rotterdam tegen de couppoging in Turkije.

In het verleden vochten sympathisanten van de groepering mee met het Azerbeidzjaanse leger in de oorlog in Nagorno-Karabach. Als gevolg van het opleven van dat conflict zijn in meerdere Franse steden de afgelopen tijd Turkse nationalisten de straat op gegaan, waarbij anti-Armeense teksten werden gezongen.

Onder meer het Armeens consulaat in Lyon werd beklad met de initialen van de Turkse president Erdogan:

  PAPAZIAN@FranckPapazian

Le consulat d’#Arménie à Lyon taggué cette nuit par un message : 1915 love RTE (Recep Tayip Erdogan). Ignoble ! Il y a un vrai harcèlement des Français d’origine arménienne et de l’Arménie en France. #StopErdogan #StopauxLoupsGris

Het verbod komt op een moment dat de relatie tussen Frankrijk en Turkije gespannen is. De Turkse president Erdogan verweet zijn Franse ambtgenoot Macron een heksenjacht tegen moslims, nadat hij had aangekondigd strenger op te treden tegen islamitische organisaties als reactie op de onthoofding van de Franse leraar Samuel Paty door een 18-jarige moslim.

Minister Darmanin kondigde naast het verbod op de Grijze Wolven aan dat hij komend weekend Tunesië en Algerije gaat bezoeken om het uitzetten van geradicaliseerde Tunesiërs en Algerijnen te bespreken, schrijft Le Figaro. Ook wil hij voor een soortgelijke reis naar Rusland, waar de aanslagpleger op Paty vandaan kwam.

In Kazachstan is de groepering al verboden. Oostenrijk verbood vorige jaar symbolen van vlaggen van de Grijze Wolven.

Het teken van de Grijze Wolven, een extreemrechtse Turkse groepering bij een demonstratie van Turkse Nederlanders bij het consulaat in Rotterdam. Ⓒ HOLLANDSE HOOGTE / ANP

Frankrijk verbiedt Turks-nationalistische Grijze Wolven

Telegraaf 02.11.2020 Frankrijk gaat de ultranationalistische Turkse groepering Grijze Wolven verbieden. Minister van Binnenlandse Zaken Gérald Darmanin kondigde maandag in het parlement aan dat de ontbinding van de extreemrechtse beweging woensdag wordt besproken in de ministerraad. „Om het zacht uit te drukken: we praten hier over een bijzonder agressieve groep”, zegt de minister.

Het verbod komt er nadat afgelopen weekend bij Lyon een centrum ter nagedachtenis aan de massamoord op Armeniërs was beklad met pro-Turkse slogans, waaronder ’Grijze Wolven’ en ’RTE’, de afkorting van de naam van de Turkse president Recep Tayyip Erdogan. Bij confrontaties tussen vermoedelijk Turkse nationalisten en Armeniërs die protesteerden tegen het door Turkije gesteunde offensief van Azerbeidzjan vielen vorige week woensdag in de buurt van Lyon vier gewonden.

De spanningen tussen Armenen en Turken in Frankrijk zijn de laatste tijd toegenomen vanwege het conflict tussen Armenië en Azerbeidzjan over Nagorno-Karabach.

Gespannen relatie

De maatregel zal de gespannen relatie tussen Frankrijk en Turkije vermoedelijk geen goed doen. De Franse president Macron heeft strenger optreden aangekondigd tegen extreme islamitische organisaties na de onthoofding van een geschiedenisleraar door een 18-jarige moslim. Zijn Turkse ambtgenoot Erdogan heeft opgeroepen tot een boycot van Franse producten omdat hij Macron een islamvijandige houding verwijt.

BEKIJK OOK:

’Erdogan heeft zijn land buitenspel gezet’

BEKIJK OOK:

Waar staat pers na aanval vrije woord?

De Grijze Wolven worden in Turkije politiek vertegenwoordigd door de rechts-nationalistische MHP, die in het Westen bekendstaat als een extreemrechtse of fascistische partij. In meerdere Europese landen, ook in Nederland, houden inlichtingendiensten sympathisanten in de gaten.

BEKIJK OOK:

Inzet op respect en dialoog met islamisten is kansloos

BEKIJK MEER VAN; overheid Frankrijk Turkije

november 12, 2020 Posted by | 2e kamer, Armeense genocide, ataturk, begroting, debat, Denk, Diyanet, Erdogan, EU, europa, europees parlement, Evacueer Moria, Fethullah Gülen, frankrijk, grijze wolf, grijze wolven, is, isis, koerden, Mensenrechten, Ottomaanse Rijk, pkk, politiek, repatriëren, Syrië, turkije, tweede kamer, vluchtelingen | , , , , , , , , , , , , , | 1 reactie

Nederland wil een arbitrageprocedure beginnen tegen Syrië vanwege grove mensenrechtenschendingen

Wat is nu precies het probleem heren ???

Arbitrageprocedure tegen Syrië bij internationale rechter

Nederland stelt Syrië aansprakelijk voor grove mensenrechtenschendingen en in het bijzonder voor foltering. Minister Blok heeft een diplomatieke nota verstuurd, waarin staat dat het land hiermee moet stoppen en de slachtoffers volledig rechtsherstel moet bieden.

Telegraaf 15.10.2020

AD 19.09.2020

Internationaal gerechtshof

Hij dreigt naar een internationale rechter te stappen. Dit schrijft Blok in een brief aan de Tweede Kamer. ,,Syrische burgers zijn op grote schaal gemarteld, vermoord, verdwenen, aangevallen met gifgas of alles kwijtgeraakt toen zij vluchtten voor hun leven.’’

Lees ook;

Lees meer

Lees meer

Blok wil dat Syrië eerst met Nederland in onderhandeling treedt. Dat is een noodzakelijke eerste stap, schrijft hij in de brief aan de Tweede Kamer. Als de twee landen er niet uitkomen, kan Nederland een arbitrageprocedure beginnen en de zaak uiteindelijk voorleggen aan een internationale rechter.

Syrië is al negen jaar verwikkeld in een bittere strijd tussen de regering onder leiding van president Bashar al-Assad, rebellen en jihadisten die strijden om de macht. In de oorlog zijn naar schatting honderdduizenden mensen omgekomen en miljoenen mensen dakloos geraakt.

Miniatuurvoorbeeld

Lees meer: Hoe Assad de oorlog in Syrië won

“Het Assad-regime heeft zich keer op keer schuldig gemaakt aan vreselijke misdrijven. De bewijzen zijn overduidelijk. Dit kan niet zonder gevolgen blijven”, aldus minister Blok van Buitenlandse Zaken.

Nederland spreekt Syrië al langer aan op de schendingen van mensenrechten. Twee jaar geleden, tijdens het Nederlands voorzitterschap van de Veiligheidsraad liet Blok grote foto’s zien van slachtoffers van de oorlog in Syrië. Pogingen om Syrië via het Internationaal Strafhof te berechten, zijn geblokkeerd door Rusland. Daarom wil Blok het nu via de staatsaansprakelijkheid proberen.

Minister Blok met foto's van Syrische kinderen in de VN-Veiligheidsraad.

Minister Blok met foto’s van Syrische kinderen in de VN-Veiligheidsraad.

Met een diplomatieke nota is Syrië van dit besluit op de hoogte gesteld. Volgens het kabinet gaat het om ‘grove mensenrechtenschendingen, waaronder foltering’. Syrische burgers zijn op grote schaal gemarteld, vermoord, verdwenen, aangevallen met gifgas, zo somt Den Haag in een verklaring op.

Reactie Syrië

Het Syrische regime is echter niet te spreken over het Nederlandse voornemen om het land voor het Internationaal Gerechtshof te dagen vanwege foltering. Minister Blok van Buitenlandse Zaken kondigde die stap gisteren aan.

Volgens Syrië zou Nederland de agenda van de Verenigde staten willen dienen.

Het Syrische regime stelt daarbij tegenover staatspersbureau Sana dat Nederland geen recht van spreken heeft op het gebied van mensenrechtenschendingen, omdat Nederland ‘terroristen’ zou hebben gesteund in Syrië.

Mogelijk doelen de Syriërs daarmee op het leveren van uniformen en pick-uptrucks aan de rebellengroep Jabhat al-Shamiya. Die groep is ook door het Nederlandse Openbaar Ministerie aangemerkt als terroristisch.

OPCW

Onderzoekers van de internationale organisatie voor het verbod op chemische wapens (OPCW) in Den Haag hebben vastgesteld dat de Syrische luchtmacht achter meerdere gifgasaanvallen in het land zat, waarbij tientallen slachtoffers vielen.

Syrische troepen hebben waarschijnlijk in februari 2018 chloorgas gebruikt bij een luchtaanval op het stadje Saraqib, niet ver van Idlib. Tot die conclusie komt een commissie van de OPCW, de Organisatie voor het Verbod op Chemische Wapens, die zetelt in Den Haag.

Cilinder met chloorgas

Iets meer dan een jaar geleden kwam het eerste IIT-rapport uit, over een chemische aanval in een plaats niet ver van Homs, in 2017. Het rapport over Saraqib is het tweede. De conclusie is dat “redelijkerwijs” kan worden aangenomen dat er op 4 februari 2018 door een helikopter van de Syrische luchtmacht zeker één cilinder met chloorgas is afgeworpen boven een woonwijk van Saraqib. Dat is een stadje met enkele tienduizenden inwoners in het noordwesten van Syrië.

Oorlog in Syrië

De strijd in Syrië begon in 2011 met demonstraties van tegenstanders van president Assad die de straat opgingen om meer democratische rechten te eisen. Ze sloten zich aan bij soortgelijke bewegingen in andere landen in het Midden-Oosten en in het noorden van Afrika, de Arabische lente.

Gaandeweg ontaardde het conflict in een burgeroorlog waarbij een groot deel van de internationale gemeenschap betrokken is geraakt. Rusland en Iran steunden het regime van president Assad.

Het Syrische regime is verantwoordelijk voor drie gifgasaanvallen waarbij in maart 2017 tientallen burgers omkwamen in het noordwesten van Syrië. Dat stelt de Organisatie voor het Verbod op Chemische Wapens (OPCW) in een rapport dat is verschenen (onderzoek onderzoek).

In het rapport van woensdag 08.04.2020 stelt de OPCW voor het eerst de Syrische regering verantwoordelijk voor drie aanvallen in maart 2017, waarbij chloorgas en het zenuwgas sarin werden gebruikt.

De aanvallen vonden plaats tijdens de slepende burgeroorlog tussen het regime van president Assad en allerlei groepen opstandelingen. De OPCW en de Verenigde Naties stelden eerder al gifgasaanvallen vast, maar zij mochten toen nog geen onderzoek doen naar de daders.

Syrië en bondgenoot Rusland hebben altijd tegengesproken dat het regime gifgas inzet. Zij beschuldigen jihadisten ervan gifgas te gebruiken.

Bekijk ook:

’Syrische luchtmacht voerde zelf gifgasaanvallen uit’

De Europese Unie neemt de conclusies over en spreekt in een verklaring een krachtige veroordeling uit van het gebruik van chemische wapen door de Syrische luchtmacht. Het afleggen van rekenschap is essentieel om te voorkomen dat chemische wapens weer vaker worden gebruikt, aldus de EU. Het gebruik daarvan is altijd in strijd met het internationaal recht en kan neerkomen op een oorlogsmisdaad of misdaden tegen de mensheid.

Syrische regime verantwoordelijk

Eerder al concludeerde de OPCW al dat er in 2017 gifgas is gebruikt in Al-Lataminah. Nu wijst de Organisatie voor het Verbod op Chemische Wapens voor het eerst ook een dader aan.

Sancties EU

Het is nu aan de internationale gemeenschap om „gepaste actie” te ondernemen. De EU heeft eerder sancties ingesteld tegen Syrische regeringsfunctionarissen en wetenschappers voor hun rol bij ontwikkeling en gebruik van chemische wapens en is bereid verdere strafmaatregelen te treffen, staat in de verklaring.

lees: kamerbrief inzake aansprakelijkstelling syrie voor mensenrechtenschendingen 18.09.2020

lees: diplomatieke nota aansprakelijkstelling syrie voor mensenrechtenschendingen bijlage

web: https://www.opcw.org/about-us/mission

kijk: Organisatie voor het Verbod op Chemische Wapens – Wikipedia

Meer voor opcw

lees: rapport OPCW 08.04.2020

lees: IIT Coordinator’s Remarks on the First Report by the IIT 8 April 2020 08.04.2020

lees: IIT Report USA National Statement 04082020 08.04.2020

lees: s-1867-2020(e) 08.04.2020

lees: 20 04 08 OIAC – Declaration FR – IIT – VF FR et ENG_0 08.04.2020

lees: Director-General’s Statement on the First Report by IIT 8 April 2020 08.04.2020

lees: ec93dg11(e) 24.02.2020

lees: ec92s08(e) 03.10.2019

lees: ec91s03(e) 28.06.2019

lees: ec90dg14(e) 07.03.2019

lees: c23dg16 rc4dg04(e) 15.11.2018

lees: ec89dg29(e) 04.10.2018

lees: ec89dg02(e) 27.07.2018

zie ook: En weer kijkt de hele wereld naar de OPCW in Den Haag – de nasleep

zie ook: En weer kijkt de hele wereld naar de OPCW in Den Haag

zie ook: De hele wereld kijkt naar OPCW in Den Haag

zie ook: De hele wereld kijkt naar OPCW in Den Haag – deel 3

zie ook: De hele wereld kijkt naar OPCW in Den Haag – deel 2

zie ook: De hele wereld kijkt naar OPCW in Den Haag – deel 1

De Syrische president Bashar al-Assad. Ⓒ EPA

’Syrië woest om juridische aanval Nederland’

Telegraaf 19.09.2020 De Syrische regering heeft zaterdag de vloer aangeveegd met de Nederlandse actie de machthebbers in het land formeel aansprakelijk te stellen voor mensenrechtenschendingen. Buitenlandminister Stef Blok noemde dat een eerste stap om het regime in Damascus aan te kunnen klagen bij een internationale rechter.

Het Syrische staatspersbureau SANA citeert een BZ-bron die Nederland beschuldigt van misbruik van zijn positie als gastheer van juridische instanties die dergelijke zaken behandelen. „De Nederlandse regering is vastbesloten het Internationaal Hof van Justitie in Den Haag te gebruiken om de politieke agenda’s te dienen van haar Amerikaanse meester”, aldus de zegsman van Buitenlandse Zaken.

Hij voegde er nog aan toe dat wat Nederland doet een „schandelijke inbreuk is op zijn verplichtingen en betrokkenheid als hoofdkwartier van deze internationale organisatie.”

De Nederlandse regering kondigde vrijdag aan alle legale wegen te zullen bewandelen om ervoor te zorgen dat de Syrische machthebbers uiteindelijk verantwoordelijk worden gesteld voor hun wandaden tijdens de nu al bijna tien jaar durende burgeroorlog. Een poging hen op termijn door het Internationaal Strafhof in Den Haag te laten berechten, mislukte in 2014 door een veto van Rusland, de belangrijkste bondgenoot van de Syrische president Assad, en China.

BEKIJK MEER VAN: rechterlijke macht internationaal hof of tribunaal Stef Blok Bashar al-Assad Damascus Buitenlandse Zaken

Syrië: Nederland dient met aanklacht de agenda van zijn Amerikaanse meester

NU 19.09.2020 Het Syrische regime heeft zaterdag kritiek geuit op de beslissing van Nederland om Syrië aansprakelijk te stellen voor de mensenrechtenschendingen in het land. Volgens Syrië zou Nederland de agenda van de Verenigde Staten willen dienen.

Het Syrische regime stelt daarbij tegenover staatspersbureau Sana dat Nederland geen recht van spreken heeft op het gebied van mensenrechtenschendingen, omdat Nederland ‘terroristen’ zou hebben gesteund in Syrië.

Ook wordt Nederland verweten het internationale recht te misbruiken. Nederland legt de zaak mogelijk voor aan het Internationaal Gerechtshof, dat gevestigd is in Den Haag.

Vrijdag maakte minister Stef Blok (Buitenlandse Zaken) bekend Syrië aansprakelijk te stellen voor de mensenrechtenschendingen in het land. “Het Al Assad-regime heeft zich keer op keer schuldig gemaakt aan vreselijke misdrijven”, aldus Blok. “De bewijzen zijn overduidelijk. Dit kan niet zonder gevolgen blijven.”

De afgelopen jaren zijn door meerdere organisaties rapportages opgesteld over burgers die onder het bewind van president Bashar Al Assad op grote schaal worden gemarteld, aangevallen met gifgas en vermoord. Sinds de oorlog in het land zijn meer dan 200.000 Syriërs omgekomen.

Lees meer over: Syrië Buitenland

De Syrische president Assad tijdens een ontmoeting met de Russische minister van Buitenlandse Zaken in Damascus REUTERS

Syrië: Nederland danst met aanklacht naar Amerikaanse pijpen

NOS 19.09.2020 Het Syrische regime is niet te spreken over het Nederlandse voornemen om het land voor het Internationaal Gerechtshof te dagen vanwege foltering. Minister Blok van Buitenlandse Zaken kondigde die stap gisteren aan.

“De Nederlandse regering volhardt erin om de agenda van zijn Amerikaanse meester te dienen”, aldus het ministerie van Buitenlandse Zaken van Syrië tegenover staatspersbureau Sana. Het Internationaal Gerechtshof (ICJ) is gevestigd in Den Haag. De Syriërs verwijten Nederland het internationale recht te misbruiken.

Damascus zegt ook dat Nederland geen recht van spreken heeft op het gebied van mensenrechten omdat de Nederlandse overheid terroristen zou hebben gesteund. Mogelijk doelen de Syriërs daarmee op het leveren van uniformen en pick-uptrucks aan de rebellengroep Jabhat al-Shamiya. Die groep is ook door het Nederlandse Openbaar Ministerie aangemerkt als terroristisch.

Verdrag tegen foltering

In een brief aan de Tweede Kamer liet minister Blok gisteren weten dat hij Syrië juridisch wil aanpakken vanwege misdaden tijdens de nu al ruim negen jaar durende burgeroorlog. Het regime heeft volgens hem gemarteld, ziekenhuizen gebombardeerd en chemische wapens gebruikt. “De bewijzen zijn overduidelijk. Dit kan niet zonder gevolgen blijven.”

Blok: We laten de martelingen niet ongemerkt passeren

Een logischer stap zou normaal gesproken zijn om niet naar het Internationaal Gerechtshof te stappen, dat onenigheid tussen lidstaten van de VN behandelt, maar naar het Internationaal Strafhof (ICC).

Dat kan rechtszaken beginnen tegen individuen. De Veiligheidsraad heeft echter de macht een dergelijke vervolging tegen te houden; een optie waarvan Rusland – een bondgenoot van Assad – tot nu toe gebruik heeft gemaakt.

Nederland probeert Syrië daarom nu op een andere manier aan te pakken. Syrië heeft in 2004 het VN-verdrag tegen foltering ondertekend en daar spreekt Nederland Syrië nu op aan.

Voordat de zaak voor kan komen bij het ICJ, moet Nederland er eerst in onderhandelingen met Syrië proberen uit te komen, al lijkt de kans daarop gezien de Syrische reactie nihil. Als de twee landen het onderling niet eens worden, kan het ICJ een arbitrageprocedure beginnen.

Hoewel het proces jaren in beslag kan nemen, wilde Blok er toch aan beginnen, schreef hij: “Als we geen eerste stap zetten, gebeurt er nooit iets. We zijn dit verplicht aan de slachtoffers en moeten aan de wereld laten zien dat we dit niet zomaar laten passeren.”

BEKIJK OOK:

Miniatuurvoorbeeld

Nederland stelt Syrië aansprakelijk voor grove mensenrechtenschendingen

RO 18.09.2020 Nederland heeft vandaag Syrië aansprakelijk gesteld voor grove mensenrechtenschendingen, foltering in het bijzonder. “Het Assad-regime heeft zich keer op keer schuldig gemaakt aan vreselijke misdrijven. De bewijzen zijn overduidelijk. Dit kan niet zonder gevolgen blijven”, aldus minister Blok van Buitenlandse Zaken.

Met een diplomatieke nota is Syrië van dit besluit op de hoogte gesteld. Volgens het kabinet is er ruimschoots bewijs dat aantoont dat Syrië zich op grote schaal schuldig heeft gemaakt aan grove mensenrechtenschendingen jegens Syrische burgers, waaronder foltering.

Er wordt al jaren veelvuldig gerapporteerd door internationale organisaties over de ernstige mensenrechtenschendingen die plaatsvinden. Syrische burgers zijn op grote schaal gemarteld, vermoord, verdwenen, aangevallen met gifgas of alles kwijtgeraakt toen zij op de vlucht sloegen.

Nederland heeft Syrië onder internationaal recht aansprakelijk gesteld voor mensenrechtenschendingen. Voor foltering wordt Syrië aansprakelijk gesteld onder het VN antifolterverdrag.

Nederland heeft in de diplomatieke nota Syrië gewezen op de internationale verplichtingen die het heeft om de schendingen te beëindigen en slachtoffers volledig rechtsherstel te bieden. In deze nota heeft Nederland Syrië gevraagd om in onderhandeling te treden. Dit is een noodzakelijke eerste stap in de geschillenbeslechting.

Mochten de beide landen er niet uitkomen, kan Nederland voorstellen over te gaan tot arbitrage. Als daarover geen overeenstemming wordt bereikt, zal Nederland de zaak voorleggen aan een internationale rechter.

In het afgelopen decennium hebben bijna 200.000, maar volgens sommige bronnen nog veel meer, Syrische burgers het leven gelaten in het conflict in Syrië. Daarnaast zijn er zo’n 100.000 mensen vermist.

Meer dan 6 miljoen Syriërs zijn binnen hun eigen land ontheemd en 5,5 miljoen Syriërs zijn gevlucht naar buurlanden, Europa en verder. Blok: “Het Assad-regime heeft laten zien dat zij er niet voor schuwen om de eigen bevolking keihard aan te pakken, door martelingen, inzet van chemische wapens en bombardementen op ziekenhuizen.”

Om een duurzame politieke oplossing in Syrië te bereiken, mag er geen straffeloosheid bestaan. “De slachtoffers van deze ernstige misdrijven moeten gerechtigheid krijgen, dat doen we door de daders ter verantwoording te roepen”, aldus Blok. Nederland zet zich al jaren in om gerechtigheid voor de slachtoffers van mensenrechtenschendingen in Syrië te krijgen.

Een eerdere poging om de situatie in Syrië door te verwijzen naar het Internationaal Strafhof, stuitte echter op een veto in de VN Veiligheidsraad. Vervolgens is het International, Impartial and Independent Mechanism voor Syrië (het IIIM) opgericht, dat bewijs van misdrijven in Syrië verzamelt en analyseert. Nederland heeft daar, als grootste donor, altijd sterk op ingezet. Blok: “Nu de bewijzen zich blijven opstapelen, neemt Nederland de stap om de Syrische staat aansprakelijk te stellen.”

Documenten; 

Kamerbrief over aansprakelijkstelling Syrië voor grove mensenrechtenschendingen

Kamerstuk: Kamerbrief | 18-09-2020

Zie ook; Mensenrechten

Nederland stelt Syrië aansprakelijk voor mensenrechtenschendingen

NU 18.09.2020 Nederland heeft Syrië aansprakelijk gesteld voor de mensenrechtenschendingen in het land, meldt minister Stef Blok van Buitenlandse Zaken vrijdag.

“Het Assad-regime heeft zich keer op keer schuldig gemaakt aan vreselijke misdrijven”, aldus Blok. “De bewijzen zijn overduidelijk. Dit kan niet zonder gevolgen blijven.”

De afgelopen jaren zijn door meerdere organisaties rapportages opgesteld over burgers die onder het bewind van president Bashar al-Assad op grote schaal gemarteld, aangevallen met gifgas en vermoord worden.

De procedure is een eerste stap in de geschillenbeslechting. Mocht Nederland er niet uitkomen met Syrië en wordt er niet genoeg gedaan om de mensenrechtenschendingen te stoppen, dan kan Nederland als laatste optie de zaak voorleggen aan een internationale rechtbank.

Meer dan 200.000 Syriërs kwamen om

Sinds de oorlog in het land zijn meer dan 200.000 Syriërs omgekomen. “Volgens sommige bronnen nog veel meer”, aldus Blok. “Daarnaast zijn er zo’n 100.000 mensen vermist. Meer dan 6 miljoen Syriërs zijn binnen hun eigen land ontheemd en 5,5 miljoen Syriërs zijn gevlucht naar buurlanden, Europa en verder.”

Volgens de minister van Buitenlandse zaken schuwt het regime van Bashar al-Assad het niet om de eigen bevolking “keihard aan te pakken”.

Rusland blokkeerde eerder pogingen om de misdaden tegen de Syrische bevolking te laten onderzoeken door het Internationaal Strafhof (ICC). Staatsaansprakelijkheid is een nieuwe route. Nederland heeft ook zo’n procedure ingesteld tegen Rusland inzake MH17.

Lees meer over: Syrië Binnenland 

Nederland klaagt Syrië aan voor foltering, ‘meer dan een symbolische actie’

NOS 18.09.2020 Nederland stelt Syrië aansprakelijk voor grove mensenrechtenschendingen en in het bijzonder voor foltering. Minister Blok heeft een diplomatieke nota verstuurd, waarin staat dat het land hiermee moet stoppen en de slachtoffers volledig rechtsherstel moet bieden. Hij dreigt naar een internationale rechter te stappen.

Blok wil dat Syrië eerst met Nederland in onderhandeling treedt. Dat is een noodzakelijke eerste stap, schrijft hij in een brief aan de Tweede Kamer. Als de twee landen er niet uitkomen, kan Nederland een arbitrageprocedure beginnen en de zaak uiteindelijk voorleggen aan een internationale rechter.

Blok: We laten de martelingen niet ongemerkt passeren

Blok wijst erop dat er jarenlang en veelvuldig door internationale organisaties is gerapporteerd over grove mensenrechtenschendingen. “Het Assad-regime heeft zich keer op keer schuldig gemaakt aan vreselijke misdrijven”, schrijft hij. Het gaat dan onder meer om martelingen, de inzet van chemische wapens en bombardementen op ziekenhuizen. “De bewijzen zijn overduidelijk. Dit kan niet zonder gevolgen blijven.”

Een eerdere poging om Syrië door te verwijzen naar het Internationaal Strafhof stuitte op een veto van Rusland in de VN-Veiligheidsraad. Nadien is er een soort internationale databank opgericht, waar bewijzen worden verzameld en geanalyseerd. Nederland is daarvan de grootste donor, schrijft Blok. Naar aanleiding daarvan neemt Nederland alsnog de stap om de Syrische staat aansprakelijk te stellen.

Ik zie geen alternatief. We zijn dit verplicht aan de slachtoffers en moeten aan de wereld laten zien dat we dit niet zomaar laten passeren”, aldus Minister Blok van Buitenlandse Zaken

“Er is een nieuwe route gevonden”, lichtte Blok vanmiddag toe. “Deze route is nog niet eerder gebruikt.” Het komt erop neer dat Nederland Syrië gaat aanspreken als mede-ondertekenaar van het verdrag tegen foltering van de Verenigde Naties.

De procedure kan jaren gaan duren, erkent hij. “Maar als we geen eerste stap zetten, gebeurt er nooit iets.” Blok zei dat een aantal landen vandaag zijn steun zal uitspreken.

“Ik zie geen alternatief”, voegde hij daaraan toe. “We zijn dit verplicht aan de slachtoffers en moeten aan de wereld laten zien dat we dit niet zomaar laten passeren.”

De minister van Buitenlandse Zaken zegt dat er in het conflict in Syrië bijna 200.000 burgers zijn omgekomen. Daarnaast zijn er zo’n 100.000 mensen vermist. Meer dan zes miljoen Syriërs zijn in eigen land op de vlucht en 5,5 miljoen Syriërs hebben het land verlaten.

Assad gaat niet ineens overstag

Volgens Marieke de Hoon, universitair docent internationaal (straf)recht aan de Vrije Universiteit, is de aanklacht van de Nederlandse regering niet alleen maar van symbolisch belang. “We moeten niet verwachten dat Assad nu gaat zeggen: ‘Oh, deed ik iets verkeerd?’ en ineens zijn gedrag gaat veranderen.

Maar op een gegeven moment, hopelijk zo snel mogelijk, gaan ze in Syrië weer proberen om hun samenleving op te bouwen. En dan helpt het als de internationale rechtsorde ook zegt waar fouten zijn gemaakt, waar misdrijven zijn begaan. Het is heel belangrijk dat ze niet alleen zich kunnen verzoenen met elkaar, maar ook dat duidelijk is wie nou waarvoor verantwoordelijk is.”

Als de landen er in onderling overleg of in arbitrage niet uit komen, stapt Nederland naar het Internationaal Gerechtshof, dat huist in het Haagse Vredespaleis. De Hoon: “Het gebeurt niet vaak dat landen dat bij voorbaat al aankondigen, dat is opvallend. Het hof kan Assad of zijn medewerkers niet in een gevangenis zetten. Het is geen strafrecht.

Maar het kan wel een gezaghebbende uitspraak doen, en het kan Syrië bijvoorbeeld verplichten om slachtoffers compensatie te betalen. Of ze dat dan doen is natuurlijk maar de vraag, maar het kan andere landen over de streep trekken om harder op te treden tegen Assad, om niet langer met hem samen te werken.”

Toch zit er voor Nederland ook een symbolische kant aan de zaak, zegt De Hoon: “Er zijn hier veel Syrische vluchtelingen, die worden op deze manier gesteund in hun zaak. Nederland versterkt zo ook zijn rol als voortrekker op het gebied van internationaal recht.

En als er op een gegeven moment een IS-tribunaal komt, dan wordt met deze aanklacht voorkomen dat de indruk gewekt wordt dat er alleen achter Islamitische Staat wordt aan gegaan. Terwijl de grootste misdrijven worden gepleegd door het Assad-regime.”

Nederland stelt Syrië aansprakelijk voor mensenrechtenschendingen en foltering

RTL 18.09.2020 Nederland zet een bijzondere stap richting Syrië: het land wordt door Nederland aansprakelijk gesteld voor grove mensenrechtenschendingen. Dat heeft de ministerraad vandaag besloten. Dit is een stap die kan leiden tot een juridische procedure van Nederland tegen Syrië.

Syrië is al negen jaar verwikkeld in een bittere strijd tussen de regering onder leiding van president Bashar al-Assad, rebellen en jihadisten die strijden om de macht. In de oorlog zijn naar schatting honderdduizenden mensen omgekomen en miljoenen mensen dakloos geraakt.

Miniatuurvoorbeeld

Lees meer: Hoe Assad de oorlog in Syrië won

“Het Assad-regime heeft zich keer op keer schuldig gemaakt aan vreselijke misdrijven. De bewijzen zijn overduidelijk. Dit kan niet zonder gevolgen blijven”, aldus minister Blok van Buitenlandse Zaken.

Nederland spreekt Syrië al langer aan op de schendingen van mensenrechten. Twee jaar geleden, tijdens het Nederlands voorzitterschap van de Veiligheidsraad liet Blok grote foto’s zien van slachtoffers van de oorlog in Syrië. Pogingen om Syrië via het Internationaal Strafhof te berechten, zijn geblokkeerd door Rusland. Daarom wil Blok het nu via de staatsaansprakelijkheid proberen.

Minister Blok met foto's van Syrische kinderen in de VN-Veiligheidsraad.

Minister Blok met foto’s van Syrische kinderen in de VN-Veiligheidsraad.

Met een diplomatieke nota is Syrië van dit besluit op de hoogte gesteld. Volgens het kabinet gaat het om ‘grove mensenrechtenschendingen, waaronder foltering’. Syrische burgers zijn op grote schaal gemarteld, vermoord, verdwenen, aangevallen met gifgas, zo somt Den Haag in een verklaring op.

“Het Assad-regime heeft laten zien dat zij er niet voor schuwen om de eigen bevolking keihard aan te pakken, door martelingen, inzet van chemische wapens en bombardementen op ziekenhuizen”, aldus minister Blok.

Wanneer een land een ander land aansprakelijk stelt, gaan beide landen eerst in gesprek. Leidt dat gesprek niet tot overeenstemming, dan kan Nederland daarna naar een internationale rechter stappen.

‘Opvallende en significante stap’

“Het is een opvallende stap vanuit Den Haag, in een tijd dat de oorlog in Syrië wat op achtergrond raakt”, zegt politiek verslaggever Fons Lambie. “Reden dat Nederland vandaag deze stap is de aankomende jaarlijkse algemene vergadering van de Verenigde Naties.

Een diplomatieke topbijeenkomst, die door corona digitaal plaatsvindt. De verwachting in Den Haag is dat meer landen zich bij deze stap zullen aansluiten.”

Volgens Midden-Oostencorrespondent Olaf Koens is de situatie in Syrie nog altijd zeer slecht. “De oorlog in Syrië mag op de achtergrond zijn geraakt, het leed in het land gaat onverminderd door”, zegt Koens. “Het regime dat verantwoordelijk is voor deze vreselijke misdrijven is, dankzij militaire en diplomatieke steun uit Rusland, nog gewoon aan de macht.

De vele duizenden slachtoffers zoeken erkenning, in die lange zoektocht is dit een significante stap. Zolang het regime van dictator Bashar al-Assad aan de macht blijft kunnen de vele miljoenen vluchtelingen, in Europa en Turkije, niet terug naar huis.”

Miniatuurvoorbeeld

Zie ook:

Asma al-Assad: van ‘woestijnroos’ tot machtige first lady van Syrië

RTL Nieuws; Stef Blok Bashar al-Assad Burgeroorlog Syrië

Nederland stelt Syrië aansprakelijk voor mensenrechtenschendingen

AD 18.09.2020 Nederland heeft het Syrische regime vandaag formeel aansprakelijk gesteld voor mensenrechtenschendingen, meldt minister Stef Blok (Buitenlandse Zaken) in een brief aan de Kamer.

Sinds het uitbreken van de opstanden tegen het As­sad-re­gime in 2011, schendt dit regime op grove wijze mensenrech­ten door zijn optreden tegen de eigen bevolking, aldus Minister Blok.

De aansprakelijkstelling is een eerste stap, aldus Blok. ,,Mochten beide landen er niet uitkomen, dan kan Nederland voorstellen over te gaan tot arbitrage. Als daarover geen overeenstemming wordt bereikt, zal Nederland de zaak voorleggen aan een internationale rechter.’’

Eerder is al geprobeerd om de zaak door te verwijzen naar het Internationaal Strafhof, maar dat werd door Rusland geblokkeerd in de VN-Veiligheidsraad. Rusland is de belangrijkste bondgenoot van de Syrische president Bashar Assad.

In Syrië woedt al bijna tien jaar een bloedige burgeroorlog, waarbij de burgerbevolking niet wordt ontzien. ,,Sinds het uitbreken van de opstanden tegen het Assad-regime in 2011, schendt dit regime op grove wijze mensenrechten door zijn optreden tegen de eigen bevolking’’.

Dit schrijft Blok in een brief aan de Tweede Kamer. ,,Syrische burgers zijn op grote schaal gemarteld, vermoord, verdwenen, aangevallen met gifgas of alles kwijtgeraakt toen zij vluchtten voor hun leven.’’

Lees ook;

Lees meer

Lees meer

De Syrische president Assad. © AP

september 19, 2020 Posted by | Arbitrageprocedure, Bashar al-Assad, Internationaal Strafhof, Mensenrechten, president Bashar al-Assad, Syrië, syrie | , , , , , , , , | Reacties uitgeschakeld voor Nederland wil een arbitrageprocedure beginnen tegen Syrië vanwege grove mensenrechtenschendingen