Debat in de Digitale Hofstad

Stemmen uit de Haagse Wijken

Scheefhuurders en Knelhuurders – de Nasleep

Doei doei, ik ben inmiddels vertrokken, aldus Stef Blok

Doei doei, ik ben inmiddels vertrokken, aldus Stef Blok

Huurdersheffing

Hij had begin dit jaar het stokje overgenomen van Stef Blok en inmiddels is ook Ronald Plasterk alweer verdwenen !!

Wel is er een nogal lastig dossier blijven liggen.

Betaalbaar wonen ???

Huurwoningen in de vrije sector zijn voor veel huishoudens met een middeninkomenniet betaalbaar. Dit geldt met name voor mensen met een lager middeninkomen.

Zij lopen het risico tussen wal en schip te raken: ze komen niet aan een huis in de sociale sector maar kunnen ook geen woning kopen.

Dit concludeert het Planbureau voor de Leefomgeving (PBL) in de vandaag verschenen studie ‘Middeninkomens op de woningmarkt. Ruimte op een krap speelveld’. 

Huishoudens met een middeninkomen worden in de recente maatschappelijke en beleidsdiscussie vaak in één adem genoemd met het middensegment van de huurwoningmarkt, opgevat als de vrije huursector, met huren tussen circa € 700 en € 900 per maand.

De analyses in deze en eerdere studies laten echter zien dat middeninkomens en het middensegment van de huurwoningmarkt zeker niet één-op-één samenvallen.

Hoewel de groep middeninkomens zeer divers is (ouderen en jongeren, alleenstaanden en gezinnen) hebben ze één ding gemeenschappelijk: voor hen zijn vrije huurwoningenin het middensegment vaak niet betaalbaar.

Terugblik

Het kabinet wil het scheefwonen aanpakken. Huurders die meer dan een modaal inkomen verdienen, konden sinds 2013 een extra, inkomensafhankelijke huurverhoging krijgen. Bij honderdduizenden huurders is dat ook gebeurd.

Bij een bruto huishoudinkomen van meer dan 43.786 euro per jaar mocht de huur per 1 juli 2015 volgens het kabinet met maximaal 5 procent stijgen. Bij inkomens tussen 34.229 en 43.786 euro mocht de huur 3 procent omhoog, bij lagere inkomens niet meer dan 2,5 procent.

De hoogste bestuursrechter, de Raad van State, oordeelde begin dit jaar echter dat de fiscus die gegevens niet mocht verstrekken aan de verhuurders. Volgens de rechter ontbrak daarvoor de wettelijke basis.

VVD-minister Stef Blok (Wonen) en VVD-staatssecretaris Eric Wiebes (Financiën) hebben vervolgens getracht dat gat in de wet te dichten, waardoor de inkomensverklaringen wel verstrekt kunnen worden. De Woonbond is echter van mening dat het nog steeds illegaal is.

Als de rechter inderdaad zou beslissen dat huurders onterecht huurverhogingen moesten betalen, is dat een flinke financiële tegenvaller voor de verhuurders.

Niet uitgesloten is dat zij in dat geval de rekening proberen door te schuiven naar het nieuwe kabinet Rutte 3. De verhuurders betalen op hun beurt namelijk een ‘verhuurdersheffing’, die volgens het kabinet oploopt tot 1,7 miljard euro in 2017.

‘Bij invoering is er rekening mee gehouden dat verhuurders de heffing kunnen betalen uit de inkomensafhankelijke huurverhoging. Die werd drie jaar geleden mogelijk gemaakt om het scheefwonen aan te pakken,’ aldus het kabinet deze zomer in een evaluatie.

Steeds meer huurders ontvangen huurtoeslag, de aanspraak op de huurtoeslag zal de komende jaren niet afnemen, verwacht Aedes.  Aedes heeft notabene dit probleem al meerdere malen aangekaart.

Maar toch wil het kabinet in 2017 een kwart miljard euro bezuinigen. In 2015 was het totaalbedrag aan huurtoeslag 3,6 miljard euro.

Het kabinet bereidt een plan voor om dat gat te dichten door de zogeheten kwaliteitskorting te verhogen. Dat betekent dat mensen in duurdere huurwoningen voortaan minder huurtoeslag krijgen. Het is dus nu nog even afwachten op wat kabinet Rutte 3 aan nieuwe plannen zal gaan presenteren.

Contact; Voor meer informatie kunt u contact opnemen met Persvoorlichting (070-3288688 of persvoorlichting@pbl.nl).

2017-middeninkomens op de woningmarkt PBL

2017 tussenbalans van de leefomgeving-2908 PBL

aanbieding evaluatie verhuurderheffing 2016 Min. BiZa

rapport evaluatie verhuurderheffing 2016 Min BiZa

infoblad bezwaren Woonbond

Meer nieuws over huurtoeslag

zie ook: Van Scheefhuurders en Knelhuurders deel 2

zie ook: Van Scheefhuurders en Knelhuurders deel 1

zie ook: Van Scheefhuurders en Knelhuurders

zie ook:Het lot van de Scheefhuurders – deel 3

zie ook: Het lot van de Scheefhuurders – deel 2

zie ook: Het lot van de Scheefhuurders – deel 1

zie ook: Scheefwoners demotiveren middels negatieve huurtoeslagen

zie ook: Hervorming woningmarkt

zie ook: Moeilijker om de huur te betalen

zie ook: Huurverhoging leidt tot armoede

zie ook: Overzicht: wat er in de nieuwe huurwet staat

lees ook: Kamerbrief over varianten verhuurderheffing

zie ook: Huurdersheffing versus De Nacht van Adri Duivesteijn ??

zie ook: Huurverhoging leidt tot armoede

en zie ook: De aanpak van het Scheefwonen ook in Den Haag !?!?

zie ook: Geert Wilders PVV – Het scheefwonen van Henk en Ingrid – deel 2

zie verder ook: Geert Wilders PVV – Het scheefwonen van Henk en Ingrid – deel 1

Corporaties kunnen hun bouwplannen niet uitvoeren.

Te weinig gebouwd voor lage inkomens

Telegraaf 22.01.2018  Lagere inkomens dreigen definitief buiten de boot te vallen op de woningmarkt. Woningcorporaties kunnen door de hoge grondprijzen hun ambitieuze bouwplannen niet uitvoeren. Dat blijkt uit een rondgang langs verschillende woningcorporaties. Zij hebben zich vastgepind om jaarlijks 34.000 huizen te bouwen, maar meer dan de helft van de bouwplannen is onzeker.

De sociale verhuurders mogen geen huizen bouwen met een huurprijs boven de 710 euro. Gemeenten laten woningcorporaties echter concurreren met commerciële vastgoedpartijen om grond te werven, waardoor de grondprijs te hoog is om er sociale huisvesting te realiseren. Dit betekent dat er voor huishoudens tot een jaarinkomen van 36.000 euro veel te weinig wordt gebouwd.

,,Die mensen blijven nu of te lang op kamers of huren een voor hun inkomen eigenlijk veel te dure woning”, zegt Ed de Groot van Regioplatform Woningcorporaties Utrecht, waar 23 woningcorporaties zijn aangesloten.

Klik hier voor gehele artikel over trage bouw van huurhuizen.

 

INKOMENSVERKLARING HUURVERHOGING IS RECHTMATIG

BB 10.01.2018 Het afgeven van inkomensverklaringen voor het bepalen van inkomensafhankelijke huurverhogingen is niet onrechtmatig. Dat heeft de rechtbank in Den Haag geoordeeld in een bodemprocedure die de Woonbond had aangespannen tegen onder meer de Belastingdienst en een Amsterdamse woningstichting.

Huurverhoging

Vanaf 2013 hebben huishoudens met een bruto jaarinkomen vanaf 33.600 euro een inkomensafhankelijke huurverhoging gekregen. Om het inkomen te kunnen vaststellen, maakten verhuurders gebruik van inkomensverklaringen van de Belastingdienst.

Privacy

Begin 2016 oordeelde de Raad van State dat de verstrekking van die gegevens onrechtmatig was. Het was strijdig met de privacywetgeving. Daarom eiste de Woonbond dat de huurverhogingen werden teruggedraaid. Na de uitspraak van de Raad van State werd de wet veranderd en werd de Belastingdienst verplicht de inkomensverklaring toch af te geven.

Gluurverhoging

Het kabinet voerde de inkomensafhankelijke huurverhoging in 2013 in om het zogenoemde scheefwonen tegen te gaan. Dat is een situatie waarin mensen in goedkope huurwoningen genoeg verdienen om door te kunnen stromen naar duurdere huisvesting. De Woonbond noemde destijds de inkomensafhankelijke huurverhoging de ‘gluurverhoging’ en berekende de schade voor de huurders op 365 miljoen euro. (ANP)

GERELATEERDE ARTIKELEN;

 

Belastingdienst mag inkomensgegevens blijven delen met woningcorporaties

VK 10.01.2018 Extra huurverhoging op basis van inkomensgegevens blijft toegestaan. Het delen van inkomensgegevens door de Belastingdienst is niet in strijd met het recht op privacy. Dat heeft de rechtbank in Den Haag bepaald in een zaak van de Woonbond tegen onder meer de Nederlandse staat en vereniging van woningcorporaties Aedes.

De Belastingdienst deelt informatie over het inkomen van huurders van sociale huurwoningen met woningcorporaties. Zij gebruiken de gegevens vervolgens om te bepalen wie in aanmerking komt voor een extra verhoging van de huur. In 2017 mocht de huur van bewoners van sociale huurwoningen met een inkomen boven de 40.349 maximaal 4,3 procent stijgen. Bij een lager inkomen steeg de huurprijs maximaal 2,8 procent.

Het doel van de inkomensafhankelijke huurverhoging is zogenoemde scheefhuurders te bewegen om te verhuizen. Met hun inkomen passen zij volgens de regering beter in een huurwoning in de vrije sector of in een koophuis. De sociale huurwoning komt dan vrij voor een huishouden met een lager inkomen.

In strijd met privacy

De Woonbond wilde met de rechtszaak de inkomensafhankelijke huurverhoging vanaf de invoering in 2013 terugdraaien. In totaal was met die terugdraaiing volgens een schatting van de Woonbond een bedrag van 365 miljoen euro gemoeid. De bond van huurders vond het delen van inkomensgegevens in strijd met de privacy.

In eerste instantie kreeg de Woonbond gelijk. De Raad van State oordeelde in 2016 dat het verstrekken van inkomensgegevens in strijd was met bestaande privacywetgeving. Naar aanleiding van die uitspraak heeft het kabinet de wetgeving aangepast, zodat de Belastingdienst nu alsnog verplicht is inkomensverklaringen af te geven aan verhuurders van sociale huurwoningen. Directeur Ronald Paping van de Woonbond laat weten het oordeel ‘teleurstellend’ te vinden.

Volg en lees meer over:  BELASTINGEN   CONSUMENT   NEDERLAND   PRIVACY   MENS & MAATSCHAPPIJ

Gluurverhoging mag

Telegraaf 10.01.2018 Het afgeven van inkomensverklaringen voor het bepalen van inkomensafhankelijke huurverhogingen bij sociale huurwoningen mag.

Dat heeft de rechtbank in Den Haag geoordeeld in een bodemprocedure die de Woonbond had aangespannen tegen onder meer de Belastingdienst en een Amsterdamse woningstichting.

Vanaf 2013 hebben huishoudens met een bruto jaarinkomen vanaf 33.600 euro een inkomensafhankelijke huurverhoging gekregen, ook wel ’gluurverhoging’ genoemd. Om het inkomen te kunnen vaststellen, maakten verhuurders gebruik van inkomensverklaringen van de Belastingdienst. Zo kwam de inkomen

Begin 2016 oordeelde de Raad van State dat de verstrekking van die gegevens onrechtmatig was. Het was strijdig met de privacywetgeving. Daarom eiste de Woonbond dat de huurverhogingen werden teruggedraaid. Na de uitspraak van de Raad van State werd de wet veranderd en werd de Belastingdienst verplicht de inkomensverklaring toch af te geven.

Het kabinet voerde de inkomensafhankelijke huurverhoging in 2013 in om het zogenoemde scheefwonen tegen te gaan. Dat is een situatie waarin mensen in goedkope huurwoningen genoeg verdienen om door te kunnen stromen naar duurdere huisvesting.

De Woonbond noemde destijds de inkomensafhankelijke huurverhoging de ‘gluurverhoging’ en berekende de schade voor de huurders op 365 miljoen euro.

Woonbond krijgt deksel op neus: ‘gluurverhoging’ mag

NOS 10.01.2018Gluurverhogingen“, huurverhogingen op basis van inkomensgegevens van de Belastingdienst, zijn niet in strijd met de wet. Dat oordeelt de rechtbank Den Haag in een zaak van huurdersvereniging de Woonbond tegen de overheid en verschillende woningcorporaties.

Inzet van de rechtszaak waren huurverhogingen van sociale huurwoningen bij huurders die meer verdienen dan de norm. Om het inkomen van deze huurders te achterhalen, kregen woningcorporaties hun inkomensgegevens van de Belastingdienst.

Door mensen met een hoger inkomen meer te laten betalen voor een sociale huurwoning, wil de overheid de woningen voor deze zogeheten ‘scheefwoners’ onaantrekkelijker maken. Minder scheefwoners betekent meer dat er meer sociale huurwoningen vrijkomen voor mensen met een laag inkomen.

365 miljoen euro

De Woonbond acht deze “gluurverhogingen” – volgens hun schatting goed voor een totaalbedrag van 365 miljoen euro – in strijd met de privacy en heeft ze aangevochten via een collectieve rechtszaak.

De Raad van State oordeelde al dat de Belastingdienst inkomensgegevens van vóór 1 april 2016 nooit had mogen delen met de corporaties. Maar de Haagse rechtbank vindt nu dat het gebruik ervan geoorloofd was om huurverhoging te eisen. Woningcorporaties konden volgens de rechter niet weten dat zij geen recht hadden op die informatie. Inkomensgegevens van na 1 april 2016 mochten woningcorporaties sowieso gebruiken, omdat de wet is veranderd.

Individuele huurders kunnen met klachten naar de Huurcommissie, zegt de rechter.

“Voor ons verandert er niks”, zegt een woordvoerder van Aedes, de branchevereniging van de woningcorporaties. “De corporaties dienen zich aan de wet te houden. Dat hebben ze gedaan en de rechter heeft ze daarin gelijk gegeven.”

BEKIJK OOK;

Woonbond eist 365 miljoen euro aan huur terug voor huurders

Hoe bouwen we huurhuizen voor de middenklasse? Rob van Gijzel weet het

NOS 27.12.2017 “Enorme stilstand” en “een enorm wantrouwen” trof Rob van Gijzel aan toen hij afgelopen januari begon aan zijn missie. De voormalig burgemeester van Eindhoven was gevraagd door het kabinet om iets te doen aan het gebrek aan betaalbare huurwoningen in de vrije sector. Vooral twintigers en dertigers zijn daar de dupe van, zo berichtte de NOS vandaag.

Die klus probeert Van Gijzel te klaren door in steden als Delft, Tilburg en Haarlem ‘samenwerkingstafels’ bij elkaar te roepen. Iedereen die kan helpen bij de oplossing van het probleem brengt hij bij elkaar: gemeenten, projectontwikkelaars, beleggers, woningcorporaties, ga zo maar door.

Crisis

Tot begin dit jaar was eigenlijk niemand bezig met het probleem van de ‘middenhuur’, stelde Van Gijzel vast. Alle aandacht was uitgegaan naar de twee grootste sectoren, die worden aangejaagd via subsidies; de sociale huursector via de woontoeslag en de koopsector via de hypotheekrenteaftrek.

Concreet gevolg is dat er nu in ijltempo moet worden bijgebouwd voor die inkomensgroepen die tussen de wal en het schip vallen. Zij verdienen te veel om voor een corporatiewoning in aanmerking te komen en te weinig voor een ongesubsidieerd huis met een huur van meer dan 1000 euro per maand.

Woningcorporaties dachten: bekijk het maar, aldus Rob van Gijzel.

“De crisis heeft natuurlijk niet geholpen”, vertelt Van Gijzel. “Daardoor hebben bouwers bijvoorbeeld weinig stagiairs van het mbo afgenomen en zitten zij nu met personeelstekorten. Maar ik trof dus ook veel onderling wantrouwen aan bij de partijen op basis van ervaringen uit het verleden.”

“De woningcorporaties bijvoorbeeld hadden te horen gekregen van het Rijk dat zij zich uitsluitend met hun eigen huurders mochten bemoeien. Dus die hadden iets van: bekijk het maar, wij doen niets anders meer. Institutionele beleggers zeiden: wij hebben miljarden op de plank liggen, maar bij gemeenten komen wij niet naar binnen. En de gemeenten hadden weer slechte ervaringen met die beleggers en de projectontwikkelaars. Omdat die soms aankondigden dat ze gingen bouwen in het middensegment, maar als de woningen vervolgens werden opgeleverd, dan bleek het toch dure huur te zijn.”

Inmiddels, aldus van Gijzel, is de sfeer aan de overlegtafels in die vijftien steden compleet veranderd. “Er wordt nu juist heel open met elkaar gepraat: wat zijn de huurprijzen die marktpartijen gaan rekenen, wat kan de gemeente doen aan de grondprijs, zijn al die parkeervoorzieningen nog wel nodig in de moderne stad? En vervolgens vinden we elkaar reuzesnel.”

Rob van Gijzel ANP

Voorbeeld van zo’n concrete afspraak is het beperkt houden van de stijging van de huurprijs van nieuw gebouwde woningen tot jaarlijks 1 procent boven het inflatieniveau. Ook in de huidige krappe markt, waarin in grotere steden de huurprijs razendsnel stijgt.

Waarom zijn marktpartijen bereid daaraan mee te werken? Van Gijzel: “Beleggers tellen ook hun knopen. Waar moet je anders in beleggen momenteel? Dit is een relatief goede investering. Er zal absoluut geen leegstand ontstaan in deze sector, je hebt langdurig je rendementen en als je na de afgesproken vijftien jaar weer doorverkoopt, zal het ook nog wel een aardige opbrengst hebben.”

Van 12 naar 20 euro

Een dergelijke afspraak is natuurlijk geen oplossing voor de extreme huurstijgingen in de bestaande huurwoningen in de particuliere sector. “We proberen te kijken”, zegt Van Gijzel voorzichtig, “of we ook iets kunnen stabiliseren aan die huurprijzen zolang er schaarste blijft.”

“Toen ik een jaar geleden begon was de vierkante meterprijs voor een woning in Amsterdam 12 euro. Die zit nu al boven de 20 euro. Dus als je daar 100 vierkante meter zou huren, was je daar vorig jaar 1200 euro voor kwijt en nu meer dan 2000 euro. Dat kan niet, dat schiet alle kanten op.”

BEKIJK OOK;

Veel dertigers klem: goedkoop huren lukt niet en kopen al helemaal niet

Veel dertigers klem: goedkoop huren lukt niet en kopen al helemaal niet

NOS 27.12.2017 Veel mensen die op zoek zijn naar woonruimte klagen over het tekort aan huurwoningen voor middeninkomens. In een publieksonderzoek van de NOS en de regionale omroepen melden vooral dertigers en late twintigers dat zij het moeilijk hebben op de woningmarkt.

Ze zitten op verschillende manieren klem: ze verdienen te veel voor een goedkope sociale huurwoning, maar kunnen geen betaalbaar koophuis vinden. Huurwoningen in de vrije sector zijn vaak veel te duur en voor een hypotheek is hun inkomen juist weer te laag.

De Eindhovense oud-burgemeester Van Gijzel, die is aangesteld om de bouw van goedkopere huurwoningen in de vrije sector aan te jagen, ziet ook dat juist deze groep klem komt te zitten. “Jonge mensen trekken naar de grotere steden, maar daar is geen plek voor ze. En dat moet snel veranderen, want deze mensen vormen de toekomst van de stad.”

Van Gijzel schat dat er de komende tien jaar zo’n 200.000 huurwoningen bij moeten komen met een huur van 700 tot 1000 euro. “Dat is een enorme opgave. Een stad als Groningen bouwt nu 500 tot 800 woningen per jaar totaal. Dat zouden er zo’n 800 per jaar moeten worden alleen al voor deze middenhuur.”

“Achterlijk hoge huur”

Meryl Ruiter (37) uit Nijmegen is een van de huurders die meededen aan het publieksonderzoek. Zij zoekt nog maar een paar maanden naar een huurwoning, maar merkt hoe ze tussen wal en schip valt. “Wij moeten het doen van één bovenmodaal salaris en vallen daarmee buiten de sociale huur. Particulier huren kunnen we ook niet, omdat de huren zo achterlijk hoog zijn dat we niet meer zouden kunnen rondkomen.”

Voor haar partner en 4-jarig kind wil ze geen appartement met twee slaapkamers op zes hoog. En een huur van meer dan 1000 euro voor een huis vindt ze “echt belachelijk” .

Ruiter is aangewezen op de vrije sector met huren vanaf 710 euro per maand. Maar ze is bepaald niet de enige en deze zogeheten middenhuurwoningen zijn schaars. Woningen in de vrije sector kosten vaak meer dan 1000 euro per maand. De problemen zijn het grootst in de Randstad, Gelderland en Brabant, maar ze bestaan ook in steden als Groningen, Zwolle en Maastricht.

Het nieuwe kabinet is zich bewust van de nood en heeft aangekondigd prioriteit te geven aan de bouw van middenhuurwoningen, want de vraag naar dit type woningen blijft naar verwachting groeien de komende jaren. En het aanbod blijft achter bij de vraag.

Mijn maximale leenbedrag is net genoeg voor een oude koeienstal zonder deuren, aldus Steven Gevers, onderwijzer.

Steven Gevers (28) is leraar op een basisschool en al een jaar tevergeefs op zoek naar een huurwoning voor maximaal 800 euro in het Oost-Brabantse Meijerijstad. “Vrijesectorwoningen zijn steevast te duur en volgens de woningcorporatie verdien ik te veel voor de meeste sociale huurwoningen. In de spaarzame gevallen dat dat niet zo is, is de wachtlijst gigantisch. Daar sta je dan met je fulltime hbo-werk als leerkracht in het basisonderwijs.”

Ook kopen lukt niet: “Mijn maximale leenbedrag is net genoeg voor een oude koeienstal zonder deuren. Die hebben ze genoeg in Schijndel, maar ik wil toch liever wat mooiers.”

Steven Gevers (rechts) woont nog bij zijn ouders, omdat hij niets kan vinden NOS

Het kabinet meent dat gemeenten meer de regie moeten nemen bij de aanpak van dit probleem. In het regeerakkoord staat dat zij meer mogelijkheden moeten krijgen om het aanbod te vergroten, te sturen op prijs en sociale huurwoningen te verkopen. Nu kijken gemeenten en investeerders vooral naar elkaar voor voldoende capaciteit, betaalbare grondprijzen en acceptabele rendementen en gebeurt er te weinig.

Sinds een jaar probeert de zogenoemde Samenwerkingstafel Middenhuur onder leiding van Van Gijzel om de partijen bij elkaar te brengen. Eind januari presenteert Van Gijzel officieel zijn conclusies en aanbevelingen, maar hij toont zich nu al trots op wat er in korte tijd is bereikt: “Toen ik een jaar geleden de opdracht kreeg van de minister was bijna geen enkele gemeente bezig met middenhuur. Nu staat het in vijftien grote steden op de agenda en andere willen zich daarbij voegen.”

In de steden worden nu in hoog tempo afspraken gemaakt tussen gemeente, beleggers, bouwers en projectontwikkelaars om speciaal voor middenhuur te bouwen. De belofte is dat de huren voor die woningen vijftien jaar lang betaalbaar blijven. Daarna mogen ze worden doorverkocht.

Onder middenhuur wordt verstaan een woning met een huurprijs tussen 711 en 1000 euro. In 2015 waren er 469.000 van dit soort vrije sectorwoningen. Dat betekent op dit moment dat de huurprijs hoger is dan 710,68 euro per maand. Slechts een beperkt deel van deze woningen is betaalbaar voor middeninkomens.

Doorstromen

Steven Gevers concurreert als starter op de woningmarkt niet alleen met andere starters, maar ook met huishoudens die vanuit een sociale huurwoning willen doorstromen en met mensen die geen koopwoning kunnen krijgen vanwege te hoge hypotheekeisen. En dan zijn er ook nog huurders die graag flexibel blijven, bijvoorbeeld vanwege hun beroep of onzekere toekomst.

De problemen bij de middenhuur-woningen zijn overigens niet beperkt tot dertigers. Op een heel andere manier ervaart ook zestiger Jos Jansen de schaarste. Hij wil met zijn partner weg uit hun te grote huis, maar merkt hoe moeilijk het is om een passende woning te vinden. “Wij houden met twee personen een voor ons te groot huis bezet, doordat we geen ander huis kunnen krijgen. Wij komen nergens voor in aanmerking. Bizar.”

Het onderzoek

De regionale omroepen en de NOS wilden graag weten wat de ervaringen zijn van mensen die een ander huis zoeken. Ruim 4300 mensen die een huur- of koophuis zoeken, hebben meegedaan. Hun antwoorden zijn niet representatief voor heel Nederland, maar geven wel een indruk van de problemen waar woningzoekenden tegen oplopen.

– gemiddeld zoeken de huurders in het publieksonderzoek 28 maanden naar een nieuwe woning. De zoektijd voor een sociale huurwoning is 33 maanden, voor een vrije sectorwoning 16 maanden. Kopers doen er gemiddeld 14 maanden over.

– De huurders die reageerden, zoeken vooral een flatwoning of rijtjeshuis. De interesse van kopers is redelijk gelijk verdeeld over verschillende typen woningen: iets meer mensen zoeken een vrijstaande woning dan een twee-onder-een-kap, een rijtjeshuis of een appartement.

– Twee derde van de huurders in het onderzoek heeft nog nooit een woning bezichtigd. Kopers bezichtigen meer woningen, vaak ook meer dan een keer. Circa 10 procent van de respondenten zegt dat ze vaak overboden worden.

Eerder dook NOS op 3 uitgebreid in de situatie van starters op de woningmarkt in de online special Kijken, kijken, niet kunnen kopen:

Kijken kijken, niet kunnen kopen

BEKIJK OOK;

Betaalbare huurwoningen voor middeninkomens: hardnekkig probleem

Eindhoven ‘de gekste’ bij starters op de woningmarkt

Huren in vrije sector vaak niet te betalen

AD 13.11.2017 Huurwoningen in de vrije sector zijn voor veel huishoudens met een middeninkomen niet betaalbaar. Dit geldt met name voor mensen met een lager middeninkomen. Zij lopen het risico tussen wal en schip te raken: ze komen niet aan een huis in de sociale sector maar kunnen ook geen woning kopen.

Dit concludeert het Planbureau voor de Leefomgeving (PBL) in de vandaag verschenen studie ‘Middeninkomens op de woningmarkt. Ruimte op een krap speelveld’.

Volgens het onderzoek kan zo’n 28 procent van de middeninkomens geen maandelijkse huur van 700 euro of meer betalen. Het gaat om ongeveer 425.000 huishoudens die veelal minder dan 39.000 euro bruto per jaar binnenkrijgen. Het aanbod aan toegankelijke huurwoningen is voor hen beperkt.

Scheefwoners 

De overheidsdenktank heeft ook gekeken naar scheefwoners. Dat zijn mensen die in een sociale huurwoning wonen, maar op basis van hun inkomen eigenlijk in de vrije sector moeten zitten. De studie laat zien dat maar 56 procent van de scheefwonende middeninkomens in staat is om de huur voor een huis in de vrije sector op te brengen.

De problemen op de huurmarkt spelen al langer. Daarnaast is het voor starters de laatste tijd een stuk lastiger geworden om op de koopmarkt een betaalbaar onderkomen te vinden.

Maatregelen 

Het nieuwe kabinet zou daarom extra maatregelen moeten nemen, stelt het PBL. Een van de voorstellen is verlenging van de verruimde toewijzingsmogelijkheden in de sociale huursector. Dat kan middeninkomens weer helpen om zich op korte termijn al vrijer op de huurmarkt te bewegen.

Volgens de denktank staan er in het regeerakkoord wel maatregelen die de speelruimte op de huurmarkt wat kunnen vergroten. Maar die hebben waarschijnlijk pas op termijn effect. Ook middeninkomens die niet kunnen of willen kopen worden nog weinig geholpen, aldus het PBL.

november 13, 2017 Posted by | scheefhuurders | , , , , , , , , , , , , , , , , | 2 reacties